Spud

Nu weer wel, had je iets te zeggen of te vragen?

Dit was een vriendje, waar ik veel kattenkwaad mee uithaalde en plezier mee had. En ik ontmoette omdat onze moeders naast heel lang in een vrouwenopvangtehuis hadden gezeten een vrouwen trefcentrum opgericht hadden. Gewoon omdat ze geëmancipeerd waren. Ik een rugzak en hij ook. Maar naast dat, bleek zijn vader ook nog het gen van schizofrenie te dragen en kreeg hij dat er in zijn pubertijd ook nog bij. Onze start in het leven, ging dus van beide kanten niet over eieren. Behalve de stress en de onveiligheid die we in ons leven ervaren hadden. Maar hij had nog een extra achterstand, namelijk overvallen worden door psychoses en stemmen in zijn hoofd. En ik gewoon levensmoe. Allebei in therapie dus, en redelijk gelijkgestemd kan ik wel zeggen. We weigerde allebei medicatie te nemen. Voor mij niet zo belangrijk maar voor hem wel echt noodzakelijk. Met desastreuze gevolgen, dwang behandeling. Ja in therapie kan je ook ptss oplopen. Ook ik, maar mij hebben ze nooit in een dwangbuis gestopt en medicatie door mijn strot geduwd. Nee, mij probeerde ze klein te krijgen door altijd maar te zeggen als ik iets terug zei, je staat je eigen ontwikkeling in de weg. Ik heb voor die woorden ook echt een allergie opgebouwd. Want je kan er niks op terug zeggen en als je al een fundering op hebt weten te bouwen wordt dat totaal weer afgebroken. Maar ik, die niet gesedeerd onder medicatie zat, zag de onmogelijkheid om echt een gesprek te kunnen voeren dus heb mijn verbeelding gebruikt. Ik zag de hulpverlener niet meer als iemand waar ik afhankelijk van was en maar moest pikken en slikken wat deze deed. Nee, ik zag mezelf als werkgever, ik had hulp nodig en daar had ik mensen voor nodig. Dus voerde ik sollicitatiegesprekken in de hoop dat er een persoon was die wel aan mijn hulpvraag kon voldoen. Ik heb opnieuw heel vaak te horen gekregen dat ik mijn eigen ontwikkeling in de weg stond en van dies meer. Maar ik had mijn woordje inmiddels terug, dat zou mogelijk kunnen zijn maar ik ga het even onderzoeken. En als u gelijk hebt, vind ik het totaal niet erg om u gelijk te geven. Maar voor nu, zie ik met u geen samenwerking die me echt kan helpen. Dus ik ga toch liever verder zoeken. Maar het is eigenlijk nog nooit gebeurt dat ik echt terug ben mogen gaan om te zeggen ja je had gelijk. Eerder dat ik lotgenoten zei, het is niet mijn keuze maar als het werkt voor jou prima. En ja natuurlijk ben ik weleens in iets gedoken wat achteraf niet zo heel gezond bleek, maar dan durfde ik dat ook toe te geven en mijn kwetsbaarheid te tonen. Maar ja ik weet niet, ook die mensen kunnen geen feedback verdragen, want jij bent en blijft ziek en de hulpbehoevende dus waarschijnlijk ligt het jou En ja ik wil best ook naar mezelf kijken, maar als dat vanuit de noemer komt omdat ik een psychische diagnose heb en dus alles aan mij ligt. Ik weet niet hoe ik het deed of waar ik de kracht vandaan haalde, maar dan voelde ik me gesterkt in mijn eigen gevoelens en gedachtes dat ik best wel eigenwijs mocht zijn. En dat heeft me uit de put gehaald. En weerbaar gemaakt. Gewoon omdat ik toen ook echt verbetering en groei bij mezelf zag. En die vriend van heel erg vroeger gun ik dat ook. We spreken elkaar niet vaak en zien ook niet. En soms weet ik ook niet meer hoe ik met hem om mag en kan gaan. Maar ik hoor altijd terug van zijn moeder, dat hij zich ook wel comfortabel voelde bij mij. Op 1 of andere manier voelt dat vertrouwd, oude vriendschap roest niet denk ik dan. Of gewoon mijn altijd en eeuwige nieuwsgierigheid dat ik vragen durf te stellen ook als ze ongemakkelijk zijn. Ik vind het nu alleen heel L ig dat hij nu zo in een hoekje geduwd wordt door GGZ en hij uiteindelijk flipt. Niet alleen omdat hij zijn noodzakelijke medicatie moet missen, maar de GGZ met hun goed willen doen juist zo angstig maken en onzeker.

Hoi Mormel, Leuk je weer te lezen.

Echt belachelijk! En er valt zo weinig tegen te doen. De zoon van een vriendin van mij is schizofreen, het heeft heel lang geduurd om de juiste medicatie te bepalen en hem een soort van normaal zelfstandig leven te kunnen te laten leven. Dat was 1x per maand een spuit (vraag me niet wat voor middel want dat wil ik niet weten) En dat werd dan gezet door zijn vaste casemanager waar hij vertrouwen in had. Alleen 2 maanden geleden, kwam deze ineens niet opdagen op de geplande afspraak. Dus die jonge mailt 3 dagen achter elkaar, met de vraag waarom is mijn casemanager niet gekomen voor mijn medicijn? Geen gehoor. Dus zijn moeder belt eens om te informeren. Wat blijkt zijn casemanager is ziekgevallen en deze dame neemt de boel waar voor hem. Dus die moeder zegt, dit is een zeer belangrijk medicijn voor mijn zoon dus waarom zijn jullie dat niet gaan zetten. En het antwoord is, oef dat is er even tussendoor geglipt, foutje. Dus die moeder vraagt wanneer komen jullie deze dan wel zetten? En wat gebeurt er dan? In plaats van dat hij dan wel die medicatie krijgt. Komen er eerst 2 totaal vreemde mensen bij hem op bezoek een nieuw intake gesprek voeren. Gelukkig was zijn moeder erbij. (deze jonge heeft heel lang hulp geweigerd en medicatie en is van nature wantrouwig vanwege de verplichte opnames die hij al achter de rug heeft die hem niet hielpen) En dan durft zo iemand ook nog te zeggen, terwijl deze aan het vertrekken zijn wellicht gaan we in dit geval weer over tot verplichte opname. Ik snap dat, die moeder ook, behalve dat hij aan het afkicken is van de medicatie die hem hielp, gezien zijn ervaringen daarmee is dat geen bijster goede opmerking. Maar nee, de GZZ luistert daar niet naar, leest zijn dossier ook niet. Maar gaat over tot een nieuwe beoordeling van een psychiater met zijn maat. Inmiddels is deze jonge erg bang wat komen gaat. Maar daar denken ze niet aan. Hun procedure moet gevolgd worden. Intussen zit die jonge, al 2 maanden zonder dat medicijn. Dat zijn psychose onderdrukt en van dies meer. Maar die jonge is psychiatrisch gediagnostiseerd dus heeft vrij weinig te mogen zeggen. En zijn moeder ook. Omdat ze patiënt zijn en dus niet serieus genomen hoeven te worden. Terwijl zij juist de ervaringsdeskundigen zijn. Zelfs ik met mijn lik mijn vestje psychologische kennis zie het al aankomen dat ze met hun protocollen en procedures wellicht zelf een psychose kunnen veroorzaken omdat ze deze gast momenteel niet aan het helpen zijn maar zijn triggers om in psychose te raken wel aan het aanwakkeren zijn door hun manier van werken. Gewoon een sorry, we hadden het druk het is erin geslopen, we komen morgen die prik geven. Was helpend geweest. Nu is het alleen maar angstaanjagend voor die jonge maar ook voor alle mensen die er omheen staan. Waarom moet hij opnieuw onderzocht worden en waarom zou hij deze stress nog eens moeten ondergaan, inclusief zijn afkick van het medicijn? En niemand van de GGZ wil de feedback horen dat ze wellicht iemand nu weer zieker aan het maken zijn dan goed is. Zo werkt dat dus in de geestelijke gezondheidszorg. Allemaal egotrippers die het allemaal beter schijnen te weten en het werk van andere collega´s blijkbaar ook niet serieus nemen. En als het dan verschrikkelijk misgaat, zeggen we wisten het niet want paste niet in onze voorgeschreven protocollen. Voor de rest wordt dan schuld geschoven in het slachtoffer of de patiënt. En verder worden regels verder aangescherpt en regelmaten getroffen. Maar ho, even de protocollen updaten en je bewust worden van het feit dat elk mens anders is en dus ook baat heeft bij een op deze afgestemde behandeling kan niet. De patiënt is en blijft een patiënt dus heeft alvast geen enkel spreekrecht. Maar erger nog, omstanders de mensen die dag dagelijks leven met deze mens en deze persoon mogen. Mogen en kunnen hun zorgen ook niet uitspreken omdat ze er teveel betrokken bij zijn en geen neutraal beeld ervan kunnen geven. Sorry, maar dat zijn juist de ervaringsdeskundigen en zou je wat van kunnen leren. Maar blijkbaar staat er ergens in de boeken, geef geen opening tot een werkelijk gesprek jij bent de master en je moet de mensen zo benaderen volgens het handboek. Echt heel erg hoor! Een dure universitaire studie gevolgd, maar zelf denken verleerd en voelen ook. Het moet allemaal volgens het boekje en daar moet de patiënt ook aan voldoen en dan ben je goed. De mensen die juist wel goed hun vak uitvoeren vallen meestal uit omdat ze overbelast worden door het falen van collega´s of nog erger tegengewerkt worden door collega´s. En zo blijft het in stand. En worden mensen die nog een goed leven kunnen hebben met de juiste medicatie besodemieterd en de goede hulpverleners ook. Want nu worden mensen moedwillig ziek gemaakt en vind ik het niet gek dat er tegenwoordig mensen vermoord en verkracht worden.

Wat een beetje zon en vitamine D pillen al niet kunnen doen. Ik voel me nog steeds niet helemaal happy de peppie maar heb weer voldoende energie om met de dingen des levens om te gaan. Zoals dingen regelen die volgens de ander moeten en voor mij stond op 2 of 3. Het woordje moeten werkt gewoon niet bij mij, dan blokkeer ik gewoon wel depressief of niet, daar krijg ik gewoon een error op. Maar ja met die vitamine D en weer energie hebben, kan ik ook wel weer het kaf van het koren scheiden en valt die druk van het moeten ook wel weer weg en veranderd in, ja heb ik wel weer zin in om mijn schouders onder te zetten. Dus een deftige mail gestuurd naar de notarisklerk dat ik nog 1 detail mis in haar bijlagen. Namelijk de werkelijke definitieve aanslag van de belastingdienst. Want na mijn ervaringen met haar van afgelopen jaar en mijn telefoontje met de belastingdienst afgelopen week, weet ik voor zover dat ze er nog steeds mee bezig zijn en nog 3 jaar hebben om het het af te ronden. Dus ja best wel heel toevallig dat de notarisklerk (die met pensioen zou gaan vorig jaar) nu ineens wel meer weet. Maar het is mogelijk en die mogelijkheid vraag ik daar gewoon om, dan zie ik het zwart op wit en dan wil ik best tekenen want ik ben er ook wel een beetje klaar mee eigenlijk. Verder, ging mijn spik splinter nieuwe gaskachel stuk, die ik heb laten zetten door een zeer goed beschreven bedrijf dus echt dacht dat ik zaken deed met vakmensen. Hij doet het weer, maar ik wacht nu al netjes 2 weken dat ze zelf een reactie geven op de bijkomende problemen. Ja, de technieker zei dat hij dat door zou geven want was de grote bazin haar probleem. En ja ik geloof wel dat die technieker dat gedaan heeft. Maar de bazin het ter zijde heeft geschoven en als ik weer wat van me laat horen, ze haar vader weer stuurt. Want vanaf het begin toen het even moeilijker en ingewikkelder werd, stopte zij met de communicatie met mij en stuurde mensen op mijn dak om tijdelijk mijn problemen te herstellen. Nu gaat het over garantie en wederom hoor ik niks. Even tussen alle miskopen door! Wel iets leuks! Voor het eerst van mijn leven, heb ik het gevoel dat ik met mijn bijna nieuwe auto geen miskoop heb gedaan. Er mist niks aan, ik hoef er geen vrede mee te hebben dat iets niet helemaal naar wens werkt. Het werkt allemaal perfect! En als ik nog vragen heb kan ik de verkoper gewoon bellen en staat deze me te woord en helpt me ook verder. Dat in tegenstelling van de so called vakmensen die ik ingehuurd heb. Ik had het eigenlijk andersom verwacht. Maar nu verder, de gaskachel is weer gemaakt, de batterijen van ontvanger waren stuk en die zijn vervangen. Maar ik durfde deze niet meer voltijds te stoken omdat het gas van mijn gastank opraakte en ik ook nog wel wilde blijven koken. En ik kon deze ook niet meer laten vullen omdat deze afgekeurd is. Ook weer stom, omdat ik mijn gasfornuis heb laten installeren door in mijn ogen een vakman. Geen van wat ik zelf aangesloten had lekte, alleen zijn aansluiting. En daar is alles op afgekeurd. Dat was behoorlijk zuur. Maar na zuur komt zoetigheid, bij mijn nieuwe gasbestelling werd ik op de feiten gedrukt dat ik iets moest regelen. Voor zover is het gaslek gedicht bij het gasfornuis en zijn de sproeiers ook vervangen door een heel leuk en vriendelijk bedrijfje. Wat ook niet zo een hele grote rekening vroeg. Het was namelijk Spud en AI. 😊 Dus nu kan ik die mensen met gerust hart laten komen, de dingen in orde laten brengen die toch al moesten gebeuren en die ik zelf niet kan. En behalve mijn gaskachel aansluiting heb ik er wel weer vertrouwen in dat als ze druk op alle leidingen gaan zetten, er in mijn huis niks mis is. Dus ja laat maar komen.

Opgeruimd staat netjes! Joepie de lente dient zich aan.

En verder was het tijdens het werken, heel leuk om te merken dat de vogels in mijn tuin ondanks dat ik hun vaste voederplek verstoorde, zoveel vertrouwen in me hadden dat ze op een halve meter naast me nog pinda's durfde te gaan eten. Dus ik heb vooral van die zwartkopmees wel echt ook hele leuke foto's kunnen maken. Ik dacht altijd dat roodborstjes het minst bang waren. Maar dat is niet zo, die zwartkopmees durfde praktisch naast me pinda's te eten en de langstaartmezen waren zo ongeduldig dat ze uiteindelijk op mijn helm en schouder gingen zitten en aan mijn haar trokken. Naast die tak uit de boom krijgen, vond ik dat ook een heel toffe ervaring. En zelfs mijn maat kan dat niet bevestigen want die zat in de boom. Mijn pleziertje met de dieren in mijn tuin dus.

Dus tot besluit. Ik heb namelijk niks te bewijzen, mijn maat en ik weten immers dat het gelukt is. Jammer alleen dat ik het niet kon delen, want ik deel nu eenmaal graag.

Effe kijken of ik de foto´s kan uploaden hier? Maar voor nu is de boodschap, het is gelukt om die afgebroken tak uit de boom te krijgen! En heel erg leuk hoe we uiteindelijk tot dit resultaat gekomen zijn. Met boogschieten, katapulten te bestellen die weer retour gezonden werden. Spelen met loodjes op de pijlen, pijlen tijdelijk verloren zijn omdat er niet genoeg lood aan zat. Wederom naar de legerstock om meer lood te halen (waar we ons inmiddels best schuldig klanten voelde, omdat we bij het kopen van het lood nogal voorzichtig waren en ze het gratis weg mochten geven) Gelukkig kennen die mensen mij al heel lang (vanaf mijn 14de al) dus zal zichzelf wel weer terugbetalen. Ook vond ik het heel erg leuk dat ze ook geïnteresseerd waren in dit project, dus ook wel heel erg enthousiast waren toen ik even kwam vertellen dat het gelukt was. Gelukkig zijn we uiteindelijk ook een weegschaal gaan gebruiken. Dus de legerstock kon ik ook bijleren als er nog eens een klant zou komen met de unieke vraag, ik wil een pijl over een boom schieten maar wil er voldoende gewicht aanhangen dat die pijl ook weer naar beneden zakt. Financieel is dat handiger voor ze. Want nu weten ze tenminste dat ze het advies kunnen geven dat je tenminste 100 gram kan adviseren en dan begrijpt de computer wel de kg prijs. En gewoon voor mij, ik vond het altijd wel een beetje gênant als ik met mijn Willie Wortelvader die de hots voor die vrouw had dingen kwam kopen. Hij was haar altijd aan het versieren. En nu kwam ik wederom met best wel een vreemde andere Nederlander weer aan mijn zijde maar gelukkig legt deze gekke Nederlander niet zo de nadruk op het versieren. Dus heel veel plaatsvervangende schaamte heb ik niet gevoelt. En wellicht zijn ze daar inmiddels van mening van, dat ik nogal unieke mensen in hun gedrag aantrek dus dat ik zelf ook beetje raar zal zijn. Niet erg, maar kan zomaar waar zijn. Nu de foto`s! Stom hoor! de foto´s zijn te groot. En het was ook een halve boom die zwaarte zou het forum wel mogen kunnen dragen want ik maak er geen postzegel afbeelding van. Daar ben ik te trots voor! En verder niet geduldig genoeg om het even rustig uit te zoeken. Het is dus gelukt!

Vandaag, voor de verandering weer eens een vervanging mogen doen. Ik had er nogal mijn vraagtekens bij wat er van mij gevraagd werd om te mogen doen, vooral omdat het weinig werk was en ik me dus afvroeg of ik mijn 4 uur wel vol kon maken? Want het was maar weinig voor mijn tempo van werken. En ik word juist erg moe als ik traag moet werken. Verder voelde ik nogal wantrouwen naar mij toe in die zin dat deze klant nogal twijfelde aan mijn poetskunsten. Ja, zo een klant heb je weleens die voor de zoveelste keer te maken krijgt met een nieuw gezicht en wederom een eigen routine heeft in het schoonmaken. En dat je juist een schoonmaker zoekt die de dingen bijna net zo doet als jij gewoon bent. (zelf zou ik daar ook moeite mee hebben als ik ooit iemand bij mij laat schoonmaken) Het blijft gewoon best lastig om toe te mogen geven dat je niet alles zelf niet meer kan en dan een vreemde in huis halen die in sommige dingen een andere aanpak hebben. Ik geef eerlijk toe, ik zou daar ook wel moeite mee hebben. Zodoende dat ik daar best relaxed mee omga. Ik vind het wel leuk om mijn eigen manieren een beetje aan te passen aan de vraag die iemand mij stelt. (zolang het een beetje binnen de kaders blijft van wat je van een poetshulp mag verwachten. Voorbeeld: als de klant wil dat ik op mijn knieën de plinten afneem met een natte doek, wil ik dat best doen. Ondanks dat ik er andere gedachten over heb om het ook schoon te krijgen. Als iemand me vraagt het plafond volledig met een doek af te nemen, doe ik dat gewoon niet en zeg dat ook) Nou ja, ik begon en hield rekening met haar vragen en na een uur zei ze al jou wil ik wel voor vast hebben. Natuurlijk een zeer leuk compliment. Maar daarna te horen krijgen wat mijn voorgaande collega´s in haar ogen misdeden, vond ik minder fraai. Buiten dat, kwam ik erachter dat ik 1 van mijn zeldzame mannelijke collega´s aan het vervangen was en had wel een beetje het gevoel omdat ze inmiddels ook wel van een bepaalde leeftijd is daar ook moeite mee had. Verder heb ik het voor elkaar gekregen om me meer te laten doen, dus op een kwartier na mijn 4 uur volgemaakt. Dat kwartier is uiteindelijk volgemaakt door praten dus ik ben een kwartier na mijn tijd pas vertrokken. Maar ik vond het gewoon niet oké en vond dat ik het toch wel een beetje op mocht nemen voor mijn collega. Dus ik heb naar het werk gebeld. En daar kwam ik erachter dat als andere collega´s daar zijn geweest ook altijd een belletje geven, daarin zijn we dus consistent. (Erg leuk om te horen, want ik zie of spreek mijn collega´s vrijwel nooit) Eigenlijk is het gewoon een lastige klant. In die zin, dat ze de boodschap uitdraagt om traag te werken en je dan nog steeds tijd over houdt. Maar als je dan een extra taak vraagt om nog te doen om je tijd vol te krijgen, erover klaagt omdat je er zolang over deed. Ik kan gewoon niet traag werken en wil ik ook niet doen, omdat ik mezelf dan verloochen en het idee heb dat ik de ander nep. Blijkbaar ben ik dan zo iemand, die daardoor de klant een beetje dwingt om de lat wat hoger te leggen. (Was ook best heel makkelijk hoor! Ik gooide het gewoon op haar eerste compliment dus als ze toen al zo blij met me was. Kon ze de tijd die ik er nu was best beter ook gebruik van maken. Want misschien kom ik nooit meer omdat ik dik tevreden ben met mijn eigen klanten en geen uren bij zoek) Het schijnt dat mijn collega echt heel ziek is en voor de rest zijn alle klanten tevreden over hem. Dus mijn werkgever zei ook, tsja we weten niet zo goed wat we met deze klant moeten. Ze vroegen zelfs of ik deze klant voor vast wilde hebben? Nee dank u, niet alleen om de klant maar ook gewoon omdat ik het huis niet leuk vind om in te werken. Alles is perfect schoon dus is geen eer aan te behalen. Maar als ik een vervanging nodig heb best nog eens wil doen. Het is ook best wel lastig om een goede match te maken. En beide partijen tevreden te houden. Ik ben dan zo iemand die maar 2 eisen heeft, wederzijds respect en een leuk huis om schoon te maken. Wat voor zover betekend, gewoon het nut van je bijdrage kunnen zien, dus dat je klant ook zoveel vertrouwen in je heeft en dingen vies laat worden. En wat betreft respect, ik heb ooit eens een klant gehad, die zijn huis als een soort van toonzaal hield en er zelf geen gebruik van maakte om het goed te houden, dus het erg moeilijk vond om mij het stofvrij te laten houden. Dat vond ik al wat minder. Maar toen ik de badkamer en wc deed, en de prullenbakken leegde en in de huisvuilzakken deed, mij even op een hele nare manier ging uitleggen waar pmd en papier moest afgevoerd worden. Mijn weerwoord was, dank u voor deze les, maar mag ik u erop wijzen dat ik poetshulp ben en afvalscheiding dus mijn taak niet is. Als u het gescheiden wil hebben, mag u dat zelf doen en dan houdt ik daar rekening mee. Maar aangezien u zelf ook alles in 1 zak stopt, voel ik me niet geroepen om het afval te scheiden als ik hier werk. Ga zelf maar met uw hand tussen de gebruikte maandverbandjes en tampons zitten van uw vrouw en dochters als u afval scheiden. En daarna was ik helemaal klaar met die klant, en heb het bureau gevraagd om een nieuwe klant voor mij te zoeken. Ik ben inmiddels gewoon niet op mijn mondje gevallen, vooral anderstalige collega`s en onzekere collega´s hebben daar meer last van en blijven ook langer hangen. Ik vind dat gewoon niet oké. Maar als ik weer eens een cursus volg en samen ben met collega`s hoor ik dat wel vaak terug. Blijkbaar als je de taal niet geheel verstaat, wordt je werk en je kunde niet gezien en wordt je extra belast. Ik heb zelf met anderstalige collega´s gewerkt en was het soms communiceren via een vertaal app, maar als de boodschap duidelijk is, werken ze net zo hard als ik. En verder gewoon heel leuk, om Turkse, Poolse en van dies nog meer woordjes te leren. Ik ben ze inmiddels weer vergeten want ik werk niet meer in die branche. Maar wat me wel bij is gebleven, is dat Polen geen verjaardagen vieren maar naamdagen. Ik gast mocht zijn op het feest voor de bruiloft van een Turks nichtje van een collega. De rituelen te mogen zien, totaal anders dan bij ons. Waar je vader je aan de hand naar het altaar brengt. Ik was wel even gewaarschuwd om de heftigheid. Want is gewoon heftig, voor een leek. Gewoon feest, maar als de bruid en bruidegom komen, dan gaan oma`s, moeders en zussen heel heftig huilen als ze de bruid naar bruidegom brengen en doen de mannen heel boos. Als ik die uitleg niet gehoord had, had ik mezelf echt ongemakkelijk gevoeld. Maar omdat iedereen daar zo vriendelijk mee om kon gaan, vond ik het ook wel heel erg bijzonder. En ja ik mocht ook naar huwelijksfeest komen, maar helaas was ik ziek toen. En misschien ook wel aanwezigheidsangst, want met mijn spijkerbroekje, nette schoentjes en jasje viel ik wel buiten de boot tussen al die jurken en naaldhakken. Maar daar werd ik zelfs niet op afgerekend. Was gewoon heel leuk en fijn, om een feest mee te mogen maken, volledig buiten je comfort zone en niet voldaan aan de dress code.

Antoine de Saint-Exupéry - De kleine prins Een kinderboek, maar kan je inmiddels vinden op de afdeling literatuur omdat het voor volwassenen ook mooi is. Gaat over leren loslaten. Althans, dat haal ik eruit, je kan er veel meer uithalen.

Over tot de orde van dag, Ik heb iets terug mogen zeggen en daar ben ik blij mee. En verder over tot de orde van de dag. Ik ben ook gewoon lid van dit gekkenhuis en een gekkenhuis mag het blijven wat mij betreft.

Ik ben van nature gewoon een blootloper, aangezien het hier vaak een beetje te koud is om bloot te zijn ga ik naar sauna´s lekker warm, en kan ik aan mijn behoefte voldoen. Of het nu al wel carnaval is of niet.

Jep, een andere Brabander die het ermee eens is.

Ik vind de maaltijden wel te duur, dus ik smokkel boterhammen mee. En verder nuttig ik een goedkope soep en is iedereen weer blij.

Ik ben wel van de sauna, daar trek ik een hele dag vooruit.

@Quinn daar kom ik vandaan. En handel ik ook naar. Ik heb open vragen gesteld maar daar kreeg ik geen antwoord op. Nu mag ik best ook wel iets zeggen. En ik sta er wederom volledig achter. Niet leuk om op je zwaktes afgerekend te worden, maar maakt mij doelgerichter, ik mag blijkbaar nog steeds niet zeggen wat ik wil. Ik weet meer over jou dan jij van mij. Schijnt heel belangrijk te zijn. Dan zou ik opeens niks meer kunnen zeggen. Zo werkt dat niet voor mij, gelukkig heb ik niks te verbergen, omdat ik er eerlijk over ben geweest. En ook het gevoel heb dat ik niks te verbergen heb. Dan blijf ik het betwijfelwaardig vinden dat iemand die ik hoog in aanzien heb, zich zorgen maakt over haar privé en mij wel beticht en redelijk kwetst dat ik niet goed psychologisch ben, dus me voor gek verklaard. Maar dan zijn er al pijnlijke dingen gezegd over en weer. Ik laat me gewoon niet een hoekje duwen. Door niemand niet. En tsja sinds dat ik kennis heb genomen van dat iedereen wel een beetje nep is op een forum, hecht ik er ook niet zoveel waarde aan als ik feedback krijg. Ik volg mijn eigen route met inspiratie door de mensen die ik hier lees en ontzettend waardeer. En ik zie verdwijnen omdat het niet past. Jep, zonder of met hen, blijf ik daar lastig over doen.

@lady jane, tjeetje kon je niks anders verzinnen? Het lijkt dat je echt ergens bang voor bent. Ja misschien weet ik totaal niks over jou, of best wel veel? Voor mij positief, want daarmee kan je een leugenachtig lid zijn geweest zijn al die jaren inclusief jezelf voorgelogen voorkomen. Of ook een mens die hulp kan gebruiken? Je wil in ieder geval dat ik niks meer zeg en hoopt door niks over jou te weten me stil te krijgen? Wat heb je zo sterk te verbergen Lady Jane? Hihi wel grappig! Want ik weet inmiddels best veel over jou. En het lijkt me voor jou heel handig, om gewoon te stoppen met je huidige gedrag, zoals mensen een steek uitdelen en daarna zeggen dat het hun probleem is. Heel grappig dit! Jij bent dus ook niet helemaal geweldig en hebt ook iets te verbergen. Leuke twist weer!

En wat nu gaat volgen beste mensen, dat ze me uitsluit van iets terug mogen te zeggen. Dus Lady Jane mag mij kwetsen, maar is niet welbespraakt om met mij in gesprek te gaan. Voor mij gaat het niet om dingen te weten van anderen en daarom geen recht van spreken van te hebben. Mij gaat het om eerlijk naar jezelf zijn en naar anderen. Dus ik weet niet waar Lady Jane nu zo vals over is, naar mij toe. sterkte vrouwke.

En ik mag mijn excuus aanbieden aan Lady Jane, alhoewel ik het nog steeds niet eens ben dat ze deelneemt aan een discussie en dan zegt ach het kan me niet zoveel schelen en ik heb belangrijkere dingen te doen en je dan gaat negeren. Ik haat haar niet, heb het ook niet op haar gemunt, maar ben wel van mening dat ze daar zelf nog iets in te leren heeft. En als sukkeltje zou ik dat misschien niet mogen zeggen, maar tsja ik had inmiddels verwacht dat Lady Jane ook weer verder gegroeid was. Wat mij kwetste is te lezen ik heb wel belangrijkere dingen te doen en voor mijn gevoel het zwijgen opgelegde. Het kwam gewoon hard aan dat te horen.

Kan je niet teruglezen gast? En als jij mij tagt tag ik jou. Yvonne zegt tegen mij dat ze me niet kan volgen? En dat vind ik eigenlijk prima. Ik verwacht ook niet van iedereen dat ze alle draadjes lezen. Maar toen ik mijn punt maakte, dat ik vond dat niet iedereen de ruimte kreeg om zich te kunnen uiten. En de moderators erbij riep, was jij degene die dat laf noemde van mij. Dus in mijn beleving heb je echt wel weet van dat gesprek. Ik vind het dan ook sneu van je dat ik mag lezen in reactie op de reactie van Yvonne dat je dat effe vergeten bent en dus ook niet meer weet waarover het ging. En mijn punt is gewoon, iedereen zou hier een welkom gevoel mogen krijgen, ook als ze misschien andere opvattingen hebben dan de vaste clan. Meningen kunnen verschillen dat lijkt me normaal. En dat zou hier open besproken mogen worden. En niet steeds gecorrigeerd of genegeerd. En misschien zou het wel tijd mogen worden dat alle oudgediende, waaronder ik ook het pand verlaten en mensen de ruimte geven om weer opnieuw een super gezellig en ondersteunend draadje krijgen? Snap je het nu een beetje? Ik haat hier niemand, en ben ook niet boos op mensen, die tijd is voor mij voorbij. Maar dingen niet laten gebeuren omdat het wellicht nog te gevoelig ligt en beginners dus geen ruimte laten voor het zelf te laten ontdekken omdat je zelf daar niet meer tegen kan. (ik was daar en ben daar ook doorheen gegaan) Ja, hoewel ik dat begrijp vind ik het ook lastig. Ik ben van mening dat hoe naar je het ook vind om te lezen dat iemand in dezelfde fouten trapt als jij hebt gedaan, deze niet mag uitsluiten. En geduld mag opbrengen. En dat mis ik vaak. En daardoor reageer ik daarop, omdat ik juist steun ondervonden heb in mijn verslaving, omdat ik even niet zei wat mensen wilde horen maar mijn eigen dingen deed. En die ruimte zou er voor iedereen mogen zijn wat mij betreft. En niet, inmiddels de desinteresse van ik heb het nu al zo vaak gezien dus hoe kom ik er makkelijk van af? Meningen kunnen verschillen, gedragingen ook. Leerprocessen nog veel meer. Val gewoon niet zoveel mensen af, die toevallig over iets willen praten wat voor hen belangrijk is en jou niet boeit. En die ruimte mis ik hier op het forum. En daar ben ik dus ook tegen in opstand.

Er moest dus 75 gram lood aan de pijl, we wegen nu inmiddels, maar de draad hangt nu perfect in de boom om er een klimtouw in te kunnen hangen en te gaan klimmen! Maar toen was het al, 16 uur dus we hebben besloten om later verder te gaan. We hadden ook al een katapult besteld, (schijnt niet te mogen zonder kvk nummer maar lukt toch wel) die is niet meer nodig voor nu, maar misschien wel handiger voor de toekomst. Ik vind met pijl en boog schieten en met loodjes eraan een super leuke manier. Al ben je wel lang bezig met alles te bevestigen voordat je mag schieten. Helaas is die pijl en boog van mijn vriend, maar ik heb ook wel weer zin om te schieten. Dus ik ga eerst kijken of er een boogschietclub hier in de buurt is? Voordat ik zelf weer pijl en boog ga kopen. De eerste en de laatste keer dat ik geschoten heb met pijl en boog, is bij een uitje met de studentenvereniging, ik schoot 2x bulls eye, dus die gasten zeiden tegen mij je hebt gevoel voor boogschieten kom bij de club! Leuk was dat, maar als student heb je weinig geld dus staat nog steeds op mijn bucketlist om mijn talenten verder uit te meemaken. Dus stap 1 voor mij een boogschietclub vinden, waar ik me goed bij voel en dan pas mijn eigen pijl en boog te gaan kopen. Ik heb wel een grote tuin en een heel bos tot mijn beschikking, maar in mijn tuin wil ik gewoon niet per ongeluk mijn katten of de wilde vogeltjes raken en ook geen buur. Ik wil weten of ik het nog kan? En verder zou ik nog een cursus willen volgen, hoe je een dier vilt en het vlees veilig kan eten. Dan doe ik aan 2 in 1, een hobby doen en mogelijk kunnen overleven als de oorlog uitbreekt. Ik verwacht het niet, maar vind het gewoon leuk om daarop voorbereidt te zijn en mezelf te kunnen bedruipen. Niet heel anders dan nu, ik bedruip me al genoeg. Maar die dingen te kunnen weten en ook kunnen doen lijkt me wel handig.

Ik heb het gelezen. Prima toch dat je niet weet waarover ik het heb? Ontkennen is ook een kracht. @bumperjim, ik herinner me nog dat jij het laf van mij vond dat ik de moderators aansprak. Dus spijtig voor je dat je geheugen nu al zo kwijt bent. Maar wat mij betreft mogen jullie dat vinden en denken. Ik denk gewoon anders.

Bijzonder! Dus ik tik het hier even neer. Ik heb nu zaken gedaan met een gaskachelspecialist en een autoverkoper. Allebei mensen waar ik beroep op mocht doen omdat ik ook niet alles weet en kan. En dus mag proberen te vertrouwen. Er waren wat problemen met de gaskachel en steeds werden er nieuwe mensen naar mij toe gestuurd om het probleem op te lossen. Het probleem leek opgelost, maar nu een maand later zit ik weer in de kou. En mag ik een week wachten voordat er weer iemand komt en mogelijk het probleem gaat oplossen. Maar om het voorgaande voor elkaar te kunnen krijgen, heb ik zelf in de boeken moeten duiken en mijn kennis mogen dateren. Ik mag het niet denken, maar denk het wel, nu het geld binnen is, hoeven ze niet zo hard meer te lopen. Dan nu mijn autoverkoper, zijn geld is ook binnen. Maar deze nam de tijd om mij de opties uit te leggen en zei dat ik altijd mocht bellen als ik nog vragen had. En die had ik dus, omdat ik die snelheidsbegrenzer niet aan de praat kreeg en de cruise control ook niet. Die bel ik en hij zegt, bel even later terug want nu heb ik even geen tijd, maar kom dan langs en dan gaan we samen met de auto rijden en dan leg ik het je uit. Uiteindelijk heb ik zelf de handleiding er eens bij gepakt en toen begreep ik het en werkt het nu. Dus belde ik hem dat het ritje niet nodig was. Vond hij ook fijn om te horen maar zei ook, als je nog meer vragen hebt altijd blijven bellen hè? Gewoon die betrokkenheid, maakt voor mij het verschil. Allebei zijn ze betaald, dus het zou allemaal goed mogen zijn. Blijkbaar heeft de autoverkoper meer vertrouwen in zijn verkoop en vindt het blijkbaar ook belangrijk om nazorg te geven en maakt daar tijd en ruimte voor. Die gaskachel specialist, liet me eerst onderhand zelf een specialist worden en duikelen in de regel en wetgeving dat ik mijn vragen en klachten beter kon communiceren. Waardoor de eigenaar de boel kwam oplossen en leek allemaal goed. Maar nu na een maandje en weer een niet werkende kachel wordt ik weer in de oude manier van gang van zaken gegooid. Te beginnen met wederom iemand te sturen die waarschijnlijk weer kennis heeft van een bepaald deel maar wederom niet alles. En ik een week mag wachten. Dan gaat die autoverkoper een betere referentie krijgen dan de gaskachelspecialist die hier al 40 jaar bekent staat. Het verschil? Die autoverkoper is hier pas een paar jaar werkzaam. Dus mag ook nog wel zijn best doen om goed bekent aangeschreven te komen staan. Die gaskachelspecialist teert op zijn verleden blijkbaar. Heel erg jammer! Verder stapte ik er wantrouwiger in bij de autoverkoper, gewoon een gevoel van binnen bij mij. En stapte ik er vol vertrouwen in bij de gaskachel specialist, wel bijzonder dus dat ik nu tot de conclusie kom dat ik die autoverkoper beter kan vertrouwen dan die gaskachel specialist. Navraag doen is dus niet echt helpend. Mijn voelsprieten zijn een beter middel om op te vertrouwen. (hihi en nu redelijk weg geschroeid door een steekvlam uit mijn oude vertrouwde gaskacheltje die ook kapot is maar met duct tape me nog wel in de warmte zet. Is dus best wel onveilig, maar goed het werkt voorlopig en de nieuwe camping gaskachel is onderweg. Toch wel jammer dat dat nodig is bij een aankoop van een nieuwe gaskachel)

Volgen mij ben ik een veilig mens omdat ik inmiddels heb geleerd, enorm geleerd heb om met tegenvallers om te gaan en me daarbij staande te houden. Best suf, ik bedoel eigenlijk, naar die verkoper toe, dat deze bij het plaatsen van mijn nieuwe kachel en mij vertrouwen gaf, zoveel fouten gemaakt heeft en nu de gehele kachel niet meer werkt me in de kou laat staan en pas volgende week komt kijken. Ik vind dat niet een warm gevende behandeling, ik vind het ook best behoorlijk verdacht dat de mensen waarmee ik zaken deed mij niet meer te woord staan. Wederom heb er niet zoveel vertrouwen meer in dat mij een goede gaskachel verkocht is, en iemand een beginnersfoutje heeft gemaakt en toegedekt moet worden. Dat ik haar pa over de vloer kreeg, gaf me weer wat meer vertrouwen, maar nu de kachel nog steeds niet kan doen wat deze zou kunnen en waarvoor ik betaald heb. Zijn zelfs vader en dochter niet meer bereikbaar en worden er weer andere mensen naar mij gestuurd die het zogenaamd gaan oplossen. Geef gewoon toe dat er fouten zijn gemaakt, en mensen nog aan het leren zijn. Dan kan ik er veel milder naar kijken en zelfs respect opbrengen dat je me een week in de kou laat zitten. Want als ik mijn glasfles kachel niet had gehad, had ik letterlijk in de kou gezeten met die nieuwe gaskachel van mij, die zoveel beloofde. Fouten maakt iedereen weleens, ben er gewoon eerlijk over. En nee ik hoef geen schadevergoeding of iets dergelijks, zorg er gewoon voor dat je wat je beloofde bij de verkoop ook waarmaakt.