Lika

Ja. Hypnotherapie.

Zaterdag drink ik een jaar niet. Burnout is bijna voorbij. Ik voel druk om het samen te proberen, maar ik weet niet waar ik het vandaan moet halen. Heb geen hekel aan hem. Maar kan hem er niet bij hebben. Zo voelt het.

Nu ik niet meer drink ervaar ik denk ik wat ik jaren heb verdoofd en weggestopt onder teveel werken. Daar komt zijn verslaving nog bij. Ik voel me op. Ik kan niet meer, maar ik ben zo bang..... zo bang.

Ik kan het niet meer met hem denk ik. Voel me intens verdrietig. Zou willen dat ik een knop kon omdraaien. Maar ik reageer bits omdat ik de nabijheid niet kan velen. Dit gaat verkeerd. Ik denk dat ik het niet durf toe te geven aan mezelf en daarom zo aan het vechten ben.

@Suikertje van harte! @Herstel goed nieuws!! @Lars niet drinken hoor!

Leuk Spirit

Omdat ik nu net op mijn werk moest huilen, omdat ik niet naar huis wou....En mijn man gisteren vond dat ik niet gezellig thuis kwam.

Aha...Sowhat, nee natuurlijk wil ik zoveel mogelijk met de kinderen. Maar mijn man geeft steeds aan geen co-ouderschap te willen. Dus ik voel me wat dat betreft onder druk staan. Ik zou gewoon een huisje zoeken waar de kinderen ook een plek kunnen hebben, dichtbij mijn man zodat ze er zelf heen kunnen fietsen. Zo oud zijn ze inmiddels al wel. En het klopt dat ik goed moet kiezen. Maar ik durf niet!!!! Durf niet te kiezen voor en dus therapie en er echt voor gaan en niet te kiezen tegen en scheiden.....dat is het nu. En aan de andere kant. Ik ga alle kanten op met mijn gevoelens. En door......droog. Droog. Droog. Verschrikkelijk vind ik het allemaal. Zit dagen met knopen in mijn maag. Daar had ik misschien minder last van gehad als ik niet jaren de boel verdoofd had.

Heb ik nu bedacht ja. Dank je wel....

Ha @Etty, de workshop die ik ga doen is van Jan Geurtz. Mijn man heeft de cursus geweldloze communicatie gedaan, maar hij kan wel een herhaling gebruiken...... En het is heftig ja. Nu. Vreselijk heftig. Ik kan heel moeilijk mijn behoefte toelaten en/of zien wat die echt is. En zet mezelf dan onder druk om te kiezen. Het zou gemakkelijker zijn als er geen kinderen waren. Mijn man vroeg vanochtend: 'wil je dan wakker worden in je eentje op een zolderkamertje?' En eigenljk wil ik dat. Ja. Maar het idee dat ik de kinderen weinig zou zien is vreselijk en hoe dat aan ze uit te leggen is moeilijk. Maar nu. Ja, ik wil heel graag alleen op die zolderkamer....

Ik vind mijn werk momenteel wel leuk. Dat is fijn. Dus dat ga ik doen. Maar ik merk dat het ook nog vermoeiend is. En toneel gisteren was hilarisch....moet nog lachen.

Goedemorgen lieve Reacher.

Goedemorgen! Een nieuwe dag....

@jannigje: idem hier.

Welkom!

Slaap lekker allemaal

Dank Thee. Zou zo graag alleen zijn nu. Heb volgende maand een meditatieweekend geboekt. Ga ook overnachten. Eventjes weg...

Goed daar gaan we weer, nog een keer.... staan, vallen, opstaan, vallen, opstaan.... Zo voelt het voor mij op het moment. Ik zit in een achtbaan. Ik kan heel veel huilen opeens. Dat is goed denk ik. Wat goed voor mezelf zorgen is weet ik niet zo goed. Wat zegt mijn gevoel echt? Dat vind ik de aller-aller-moeilijkste opgave die er is...

Fijne dag Lars!

Ik begrijp het. Laatste tip.... wat ik soms doe, probeer, is om dat gegeven dan als de uitdaging te zien. Hoe kan ik daar anders mee omgaan? Interne training. Dus eigenlijk naast jezelf gaan staan ipv erin duiken. Lukt niet altijd, maar steeds vaker wel. Ik zie steeds meer dingetjes ook van mezelf.

Ah..... meer drinken? Meer thee. Ga ik doen! Ik drink misschien te veel koffie nu ik weer meer werk.

Van mij ook een grote aanmoediging. De leegte.....ja. Emoties .....ja. En toch is het fijner zo.

Ja. Dat heeft tijd nodig, wellicht kun je van je werk een cursus doen of iets dergelijks. Ben je af en toe even eruit.

Goedemorgen. Ik word steeds met hoofdpijn wakker. Die gaat wel weer weg. Maar raar... misschien slaap ik te diep.