Ik denk dat het de tijd van het jaar is. Veel mensen zijn druk. Te druk. Mijn recept voor nu: dag voor dag. En dat gaat! Meestal zijn dit soort weken, de weken van de GROTE INSTORTING. Maar nu (nog) niet. Voel het ook niet. Zie wel de bergen die ik moet verzetten, maar ze hoeven niet vandaag.
Man ziek. Schoonmaker ziek. Dus meer bergen. En het was al best veel. Maar even kijken en het mezelf zo gemakkelijk mogelijk maken. Rustig aan. En vooral: alles goed voorbereiden en niet haasten. Ik merk dat dat belangrijker is dan ik ooit heb gedacht. Geen gehaast. Wel goed in de voorbereiding. Klinkt zo tuttig, maar als ik het niet doe ga ik tegenwoordig op “error”.
Vandaag dus maar niet naar de kringloop. Dat komt wel weer. Maandag geef ik de hele dag cursus. Dat vind ik best eng. En toch hoef ik daar niet de hele dag nu bang voor te zijn. Fijn!
Optredens gingen super. En wat ik merk: mits ik de nieuwsgierigheidsknop weet te vinden en me niet haast, heb ik steeds meer zin in dingen. De dagen zijn dan wel te kort en ik heb veel rust nodig, maar ik ben goed van zin. Dat is best nieuw voor mij. Gewoon opstaan en zin hebben in de dag. Gewoon een beetje leven. Keigaaf!