Lika

Hahahaha. Zeker als het gewoon rechtdoor is, 4 minuten max. Ik kan zooooooveel!

Komt ie al weer, die zon!

Au! Tsjak... afwijzing. Man en ik hadden een gesprekje. Een eerste verkenning hoe nu verder, zeg maar. Deed mij afgewezen voelen. Tranen, weg kwijt geraakt. Fuzzzz Maar anders dan anders. Ik zag dat ik in paniek was, ik weet dat het anders wordt, ik voelde dat ik (uiteindelijk) altijd bij mezelf kan aankloppen. Ik denk een begin van verwerking van wat ik nooit kon aangaan en kon zien van mezelf. Waarmee ik een ander dus ook heb gekwetst en afgewezen. Bij terugkeer naar de tent enorme huilbui. Troost gevonden bij echtgenoot . Nu komen er ook tranen. Blijkbaar denk ik in jaren van zomervakantie naar zomervakantie. Dit jaar wordt een jaar van verdieping. Ik voel het. Ik gun ons beiden ook verbinding. Ik zet me in.

Drukke badplaats, drukke supermarkt... pfoei. Verdriet vanwege wegens mijn aandeel daaraan comfronterend gesprek met echtgenoot... verkeerd gereden, tranen. Even uitgehuild. Nu ademhalen. De bewolking is passend. Zon komt wel weer ...

@Bor topvrouw die je bent!

@Yvonne hier ook bewolkt, zon, bewolkt, zon. Het weer is net het leven...:-) Buiten ontbeten (met trui aan). Douchen en boodschappen doen. En dan... tja. Pootjes in de zee en stukkie lopen .

Ach jee... @rapilos. Misschien de meubelgigant verplaatsen naar een andere keer in de vroege ochtend? @Lars het ijsjesaantal is gigantisch. Maar ik heb wel weer een nieuwe meest geweldige ijsmaker. Dus ook het empirisch onderzoek vordert gestaag...

We zijn als gezinnetje lekker op vakantie. Een doodnormaal gezinnetje zoals je er zo vewl ziet. Maar ik zit mezelf niet meer constant in de weg met allerlei moetens en onuitgesproken verwachtingen die niet worden ingelost en leiden tot boosheid. Dat maakt zo veel uit.

Goedemorgen. Zon op de tent, zand erin, windje eromheen. Klaar voor de zaterdag!

Dank hiervoor. Voor mij ook een GROOT thema. Ik zeg nu bijna standaard overal-ik denk er even over na- op. Dan spreek ik af wanneer ik laat weten wat ik doe. Werkt goed. Ik voel nl. eerst vaak alleen maar blijdschap omdat iemand mij vraagt, of zwaarte omdat iemand mij iets vraagt te doen In tweede instantie kom ik geregeld op iets anders uit dan mijn eerste gevoel .

Welkom. Op weg weer. Het is gebeurd. Nu weer door. Dat kun jij. Succes

Nieuwe camping. Zowat in de zee. Ook leuk.

Wow....

Fijn Lars. Mooi. Het is moeilijk te accepteren, maar wat je nu meemaakt is niet niets. En je kunt het ook heel bewust waarderen.

Waarmee worstel je? Met al die vragen die ik ook heb? Wat ik ook gewoon doe, is nu heerlijk met mijn lichaam in de zon op een perfect terras aan zee zitten. Man drinkt 2 rosé. Ik registreer het moment. Ja, dat wilde ik ook toen. Wilde ik naar een plek als deze vanwege de rosé etc. En dan chagerijnig, want moe erna, slapen, dag voorbij. Nu registreer en voel ik zon. Ik word niet boos op de kinderen. Beetje op mezelf en man daarstraks. Na inpakken. Nou ja. Ik kan het ook weer loslaten.

Weet je @Zonnig? Die nieuwsgierigheidsknop zoals ik het noem, is voor mij een goede manier om wel aanwezig te zijn bij alles wat er in en met mij gebeurt, maar er niet compleet in op en aan ten onder te gaan. Maar alles wat ik hier delibereer lukt mij ook niet altijd hoor... don’t worry! En ja het is moeilijk de verdrietige kant toe te laten, maar als alles er mag zijn is er ook meer mooi is mijn ervaring. Soms zomaar onverwacht tussen 2 moeilijke momenten door!

Yep. Waar stoppen al niet goed voor is...

Maar idd het gaat om doen. Klopt. Het helpt mij soms om de donkere krochten van mijn geest toe te laten en hier op te schrijven. Dat maakt lichter. Dank jullie.

Angst is de grootste . Dank @kruidenthee67. Ik oordeel alweer over mijn eigen gedachten, ja. Laat ik nu zien dat ik helemaal niet ‘al zo ver ben?’ , ben ik egoistisch? Onvolwassen,?

Onze klus valt mee, want we huren ingerichte tenten!

Goedenorgen . @kruidenthee67 Vandaag wisseldag. Hup naar de volgende camping... toi,toi,toi voor dochter @fleurtje!

Ja, ook mooi. Zij schrijft de dingen zo op dat ze voor mij aankomen. Ik woratel een beetje met wat liefde is. Kan ik wel echt liefhebben? Of heb ik gewoon maar lief als iemand zegt dat hij/zij mij lief vindt? En hoe zit dat dan richting mijn kinderen? Mijn ouders? Ben ik er wel echt voor de ander of doe ik alles ter meerdere glorie van mezelf? Ook nu een jaar contact met het buitenland. Wil ik dat nog? Mag ik dat nog willen of wil ik niet meer? Wat voegt het nog toe? Hoe kunnen man en ik onze relatie wellicht ook weer fysiek vorm geven? Wil ik dat? Hoe bespreek ik dat? (Afwijzingsangst dubbelop) Nu ik dit opschrijf klinkt het wel erg negatief. Goed om zo even te zien staan. Want het is niet negatief. Het zijn mijn diepste angsten/ onzekerheden en gevoelens waar ik mee aan de slag mag en al ben. Ik ben mijn eigen empirisch onderzoek.

Fijn @bumperjim. Goed voor jezelf zorgen betekent dan ook goed voor de mensen om je heen. Mooi.