Lika

95,9

Moeilijk familieding overleefd. Lekker op de bank daarna Bridget Jones gekeken met mijn dochters.

‘Hoe gaat het nou eigenlijk Lika?’ Tja, ik weet het niet zo goed. Ik denk wel goed. Weet het niet. Hoor dat ik straal, rust uitstraal, pretogen heb. Ben na twee weken werken en weer in het ritme komen , kinderen naar clubjes begeleiden, ook heel moe. Ik vraag ergens dan toch teveel van mezelf. Weet alleen niet precies waar. Onzekerheid popt dan op. Rugpijn. Het zit er helaas niet in om wat minder te werken. Zou ik wel graag doen. Maar ik voel het. Zie het. Merk het. Probeer een structuur aan te brengen die mij helpt. En zie weer dat ik het me bij tijd en wijle toch op een leven zet...keihard, alsof het er op aankomt. Kan er later wel weer om lachen. Door een gebeurtenis in de familie zie ik weer hoe ons gezin functioneerde. Heel apart. Vind ik ook ingewikkeld, maar kan het nu toch beter aan. Kan mijn oude ouders meer geven zonder mezelf te verliezen. Ben wezen kijken naar de opleiding die ik wil volgen. Ben enthousiast. Word wel steeds ietsje minder bang dat ik het helemaal verkeerd blijk te doen. Leven.

Volgens mij moet je ook iets leuks voor jezelf kopen!

Goedemorgen. Ik moet moeilijke familiedingen doen vandaag. Bij mezelf blijven.

Welkom en succes!

Wat heerlijk voor je!

Goedemorgen. Dank voor het afbijten van de spits MarQ.

allemaal Drukke dagen hier. Werken en kinderen die naar nieuwe clubjes gaan. Nieuwe routine. Intensieve dagen dus. Ik ook nieuwe clubjes. Dus vanavond... als ik thuiskom, helemaal niets meer.

Ja, @Cleo66, nogmaals: toi, toi, toi en misschien wordt het wel een heel leuk gesprek!

Slaap lekker. Mooi @NickyLJ80! Van harte. @Bor

Lieve @Singbluesilver Ga goed !

Is het zo dat je naast de pijn ook een intenser mooi ervaart? Tis wat, hè? Ik wens je minder pijn.

Goedemorgen. Fijne dag allen!

Ik ben ook al lang niet actief. Heel soms gemist. Maar wellicht omdat het hoort? Tijdens verliefdheid speelde het wel als wens. Nu niet meer zo. Alleen is nu prima. Ik geloof wel dat ik er onder invloed niet van heb gemaakt wat wel had gekund. Omdat het echte contact ‘uit’ stond, zeg maar. Wat dit onderwerp betreft zou ik graag opnieuw beginnen, omdat ik nu veel beter in contact sta met mijn lichaam.

Rustig hier.... ik had mijn eerste sportles. Morgen kan ik niet lopen denk ik. Nou ja. @Bor Slaap lekker allen

Pffffff. Dat is niet mis wat er op je bordje ligt. Goed gedaan. Wat knap.

maar hé, ik heb het ergste denk ik, gehad hoor. Maar als ik grenzen over ga is dit de eerste valkuil. En tegenwoordig waarschuwt mijn lichaam. Moet ik alleen wel luisteren;-)

-note to self- Niet zo vroeg op als ik eigenlijk wilde. Wel vroeger dan normaal. Meditatie 25 minuten. Heel fijn. Vervolgens voor een deel gewandeld naar het werk. Totale eye-opener. Geen hectisch gedoe met zijn allen op de fiets. Reminder. TING!

Ja Thee. We zitten in hetzelfde schuitje ...

Nee. Maar wel bijna het loodje gelegd. Had ik het opgegeven. Maar dat was 25 jaar terug. Toen langzamerhand de verdoving in vanuit het moet, het zal tanden op mekaar.

Existentiëler (om het woord maar eens te gebruiken). Uit zich -uiteindelijk- in blinde verlammende paniek. Het bloed trekt weg uit mijn armen (zo lijkt het), hoofd, misselijk en totaal besluiteloos. Uit willen, weg. Dat is de eindfase die nu zeldzaam is. Paniek. Daarvoor is er een scala van gevoelens. En natuurlijk ben ik ook wel eens niet bang (ig).