Quinn

O jongens, op het moment dat ik me ga afvragen waarom ik mezelf afwijs, begin ik meestal met drinken. Dus dat wordt een leuke klus. Ik weet wel waarom, maar ik wil het niet binnen voelen komen, niet aan voelen komen en al helemaal niet delen. Zelfs niet met mezelf. Er gaat geen dag voorbij waarop ik me niet afvraag waarom ze in vredesnaam bij me willen zijn. basta, ik ben in het Hallo muur! boek begonnen en ik zie inderdaad wat gelijkenis. Apart. Ja, er is een mogelijkheid tot opname, maar dat hangt van de intake daar af. Wellicht vinden ze het niet nodig. En ja, ik hecht enorm aan mijn vrijheid. Fraaie paradox hoe ik mezelf dan weer gevangen weet te houden.

Bedankt voor je stukje over behoefte aan zelfdestructie en gebrek aan zelfliefde. Niet nieuw, maar wel weer een duw de goede kant op.

Beide, dus ja, in dat opzicht een bevoorrecht mens. In meerdere opzichten ook best wel bevoorrecht eigenlijk. Maar gelukkig? Ik las net bij erik over zelfdestructie en zelfliefde. Waarschijnlijk ligt daar de oplossing in.

Well, wat kan ik ervan zeggen? Mijn sigaretten waren op, dus ik had geen keus. Okee, ja, ik heb ertegen zitten roken om ze op te krijgen, om een reden te hebben om naar een winkel te gaan. Best wetend waarom ik dat wilde en waarom het een slecht idee was. Maar ik deed het toch. Vijf nieuwe pakjes sigaretten en ach, nu ik er toch ben, ook maar even een fles halen. Ging ik daar eigenlijk ook niet gewoon voor heen? Ja, natuurlijk. Want het kan nu nog. En ik heb het nodig. Verdiend. En ik heb al een aantal dagen niks gehad, dus wat geeft het. Dus heb ik nu last van mijn keel door de vier opgerookte pakjes sigaretten en een zwaar hoofd van de liter black label. Echt weer zo'n typische zaterdagochtend. Of willekeurig welke ochtend eigenlijk. Halve kater, halve stem, half mens. Al ik mijn hoofd nu niet bij elkaar grabbel, ga ik het rotgevoel bestrijden met meer van hetzelfde. Dan drink ik door tot zondagavond en probeer ik maandagochtend enigszins fatsoenlijk naar m'n werk te gaan. M'n werk, waar ik misschien op korte termijn weer een onbetaald of ziekteverlof los moet zien te krijgen. Slecht plan. Het moet anders, weet je nog? Ik moet anders. Verandering begint met mij. Dus zit ik hier. Met koffie, Brinta en een glas vers geperste jus d'orange. Want hoewel de liefste best pissig op me is, is hij niet te beroerd om weer te helpen met de beter gaan doen voornemens. Meer dan ik verdien.

Drank won, ik verloor.

Besloten om voor een interne behandeling te gaan. Rationeel sta ik er achter, de rest van mij hoopt dat uit de intake gaat blijken dat het helemaal niet nodig is.

Koffie uit de automaat, in van die bekertjes. Verwijzing wordt in gang gezet. Voel me nogal leeg nu.

Wachtkamerpost, nog een paar minuten en -iater is klaar voor me. Jolly.

Hé, ik ben de eerste. Goedemorgen. Dagpact: Quinn

Sterkte Claartje, hoop dat je omstandigheden weer de betere kant op gaan binnenkort.

Hé Yeth, vroeg me af hoe het nu met je gaat.

Vandaag een beetje aanrommelen op m'n werk. Wat prima kan, want er zijn geen verplichtingen en verwachtingen voor vandaag. Vannacht geslapen op slaapmiddelen, 't is niet ideaal, maar beter dan niks. De knoop voor morgen nog niet helemaal doorgehakt. Ergens heb ik nog de hoop om het wel gewoon zelf te kunnen en tegelijkertijd alles gewoon draaiende te houden. Maar hé, wie houd ik voor de gek, wat laat ik momenteel eigenlijk nog draaien? Gisteravond zei mijn vriend dat, mocht ik kiezen voor een opname, die alleen kans van slagen heeft als ik open ben daar, mijn stoere houding en cynisme in elk geval wat loslaat, of nog liever, thuis laat. Ik weet best dat ie gelijk heeft. Maar ken je dat, dat het masker dat je draagt zo vergroeid is met je eigen gezicht, dat je niet meer weet waar het één begint en het ander ophoudt? Wat als de lagen worden afgepeld, wat is dan mijn kern? Is dat het vertwijfelde, labiele wrak? Of het wrede, egocentrische wezen? Een koud, berekenend, arrogant mens? Intussen probeer ik houvast te vinden in het lijstje goede eigenschappen dat ik van -oloog moest maken. Herhalend als een mantra; grappig, intelligent, gepassioneerd, gedreven, aanhankelijk. Ik ben niet alleen maar slecht.

Nacht nuchter door, afmelding.

Hey Trix, mooi dat je het forum hier hebt gevonden. Moet lastig zijn als je dagen zo verschillend zijn, afhankelijk van je drankgebruik. Goed om te bedenken wat je wilt bereiken en wat je van het forum mee wilt nemen. Over nuchter zijn is volgens mij maar één definitie; geen alcohol binnen hebben. Niet dat het een must is om nuchter te zijn om hier te mogen schrijven.

Gezellig heeft geen flikker te maken met alcohol, maar alles met ijs.

Goed dat je zaterdag niet alleen bent dan spirit. Probeer het bij aanpakken aan de deur te houden, als het je lukt. En verder is het woord nee in deze situatie volgens mij heel bruikbaar en toepasselijk. Niks geen argumentatie, gewoon nee.

Die heb ik hier liggen, maar nog niet gelezen. Goeie reminder, als ik wat meer rust heb, pak ik die als eerste.

I do like your sense of humor

Ik zit al een tijdje naar het scherm te staren en letters weer te wissen. Weet niet goed wat ik wil zeggen, maar toch helpt het altijd om mijn gedachten onder woorden te brengen. Waar het op neer komt, is dat ik bang ben. Gewoon ordinair kinderachtig bang. Bang om zonder drank te zitten. Bang om te gaan drinken. Bang om zonder drank de nacht door te moeten komen. Bang voor nachtmerries en herinneringen. Bang voor mezelf. Ja, dat laatste vooral, bang voor mezelf. Ik kan dit niet. Wat niet? Nooit meer drinken. Een streep zetten en zo per decreet een nieuw leven zonder alcohol beginnen. De fles roept en mijn lever is te zwak (of eigenlijk, te sterk) om die blijvend te weerstaan. Ik kan dit niet, niet alleen.

Hmm, heb het overgelezen en je hebt gelijk, lekker rommelig. Ik denk dat ik mezelf probeer te ontwijken. Zoals ik net antwoordde op de vraag waarom er nog drank in huis is: omdat ik die mogelijkheid wil houden. Ik kan dit niet.

Mijn negatieve ervaringen met meer of minder drank op. Dingen die ik niet meer wil, waarom ik niet meer wil drinken, wil zorgen dat het niet meer voor gaat komen. Ach, er zijn zoveel situaties geweest die ik nooit meer mee wil maken, anderen nooit meer aan zou willen doen. De remmen los, rijden met drank op, seks met willekeurige mensen, vechtpartijen en dat zijn dan alleen nog maar de dingen die ik me nog herinner. De ergste situatie wil ik hier neerzetten, als spiegel voor mezelf, mijn bodem. De keer dat ik zo ontzettend dronken en depressief was, dat ik druk bezig was om met een bot botermes in mijn polsen te snijden. Toen mijn vriendin dat mes af wilde pakken, heb ik haar van me afgeslagen. Op ongeveer hetzelfde moment kwam mijn vriend binnen, die het wel uit mijn handen wist te wringen en me de keus gaf om hier en nu bij hem in de auto te stappen of hij zou ter plekke de politie inschakelen. En nee, daar herinner ik me inderdaad helemaal niks van, misschien is dat nog wel het allerergste.

Zorgen dat je een paar lelijke borden ofzo bij de hand hebt, ben je daar ook meteen vanaf.

Dan mogen wij toch juist klagen, lijkt me. Vrouwen hebben dan meer gelegenheid om te oefenen met en voor te bereiden op de hitte

Waarom mannen specifiek niet? Zei ze dat er ook bij Asterix?