Quinn

Ja, dat.

Ik zou zeggen met een "d", maar hé, het is jouw woord. @Oskar ik vind het toch prettig dat je er weer bent. Heb er even over na gedacht @Remi1 minder krampachtig, minder veeleisend, milder. Moeilijk, maar alles is te leren. @genoeg heb je goed eten voor zo in huis? Dat wil ook wel eens helpen.

Well, ja, dat vind ik inderdaad, want dat vind ik leuke mensen. Dat onwerkelijk vrije gevoel van zaterdag, of dat nou door de drank kwam, door mensen die nul verwachtingen van me hadden, door de voor mij onbekende omstandigheden, of door een mix, geen idee. Maar ik heb wel heel sterk het gevoel (gatver) daar iets mee te moeten. Of willen.

Krampachtig m'n best aan het doen om het het best te doen. Niet dat het helpt, want goed genoeg is het toch nooit.

Of juist minder krampachtig en hard m'n best doen.

@ikkanhet ik kende deze mensen totaal niet, nou ja, één ervan maar een beetje en niemand van hen kent mij en m'n sores. Dus het voelde ontzettend vrij voor me. En ik heb me dankbaar laten meesleuren.

Voor de koude dagen.

Hi. Hmm ja. Ik had een soort van plattelands weekend met vreemd boerenfestival en voor het eerst in tijden zaterdag met anderen gedronken. Stom natuurlijk, maar tegelijk ook euforisch. Erbij horen. Puberaal misschien, maar voor het eerst in tijden eentje van en in een groep.

Bedankt voor het luisteren. Lezen. Je weet wel.

Nee @Maverick, het gaat niet om het drinken, maar om het verdoven zelf, om die blijvende noodzaak. Ken je het gevoel van vallen, constant vallen zonder dat er een bodem is? Steeds donkerder, steeds dieper, steeds verder. Anderen kunnen leven, verder gaan, verwerken. Waarom wil het mij niet lukken, blijf ik vallen? Ik wil ook leven, het hoeft niet lang, het hoeft niet groots, als het maar van mij is. En het lukt niet. Elke keer als ik denk steviger te staan, komt die golf weer aanrollen en gaat het vallen weer verder. Drinken helpt maar even, pillen helpen maar even, alle lapmiddelen werken maar zo kort. Dus. Gaat niet zo goed met me.

Ik weet wel dat anderen ook wel de mist in gaan, maar het wordt zo goed weer opgepakt. Hup, door. Leven. Gewoon dat, leven, in plaats van overleven. Positief en optimistisch, hoopvol en dat soort. En dan komt deze depressieve lullig weer om de hoek kijken als een soortement Atlas. Of Sisyfus; en maar duwen.

DAGPACT: Fonny Renée Toos Spirit Genoeg Houtje59 Freekie

Soms (nou ja, vaak), als ik de dagdraad lees en iedereen zo z'n best doet, goed gaat, niet drinkt, of nauwelijks drinkt, over allerlei dingen praat, meestal heel dagelijkse dingen, maar soms ook diepere onderwerpen, als eigenlijk iedereen daar zo goed mee om kan gaan en er goed over kan praten, door kan gaan, verder leven, en genieten van dat leven, dan denk ik; drinkt er hier eigenlijk nog wel iemand problematisch? En, is dit eigenlijk nog wel de plek om met mijn steeds weer hetzelfde gezeik aan te komen?

Giftige woorden ook al lossen ze op, blijven altijd aanwezig als klein residu.

O, we zitten niet in een quiz. Alnog.

Dan zou ik gokken op de film Freaky Friday. Of een van de honderd remakes. Ook omdat het Halloween is komend weekend. @Renee80? Ja?

You met me at a very strange time in my life. Extra waardering voor een plaatje.

Morgen. Die film?

Thanks. Well, iedereen lijkt vooralsnog verschillende kanten op te vliegen.

Hi. Hier vrij heftige discussies over wie wanneer met wie wat kan gaan doen rond kerst. Soms ben ik er heel dichtbij om de handdoek in de ring te gooien, wat een hoop gezeik tegenwoordig. Misschien word ik oud ofzo. Waarom zou je altijd lieflijk over een partner moeten spreken? Sterkte @Francoise

Zwemmen in de zomer van oktober in Exloo.

Niet deze

Ik heb vrijzinnige interpretatie van Mexicaanse nacho's in de oven staan. Met uiteraard heel veel kaas. En zelfgemaakte guacemole. Niet in de oven.

Hi. Woensdag, weer een dag dichter bij Kerst. En @bumperjim's sixpack.