Ellendig

Hoopvol,
Ik werkte niet meer. Zou dit ook niet gekund hebben! Kon zo goed als niets meer. Mijn mama heeft echt lang alles komen doen. Kuisen, wassen, strijken, eten maken, de kinderen weg brengen en halen, ... . Zelfs mezelf verzorgen was een zware job. Die enge gedachten lieten niets meer toe. Kon ook geen lawaai of beelden verdragen. Heb me lang gevangen gevoeld, zo kan ik dit het best omschrijven. Ik was iemand anders, echt een vreselijke ervaring! En schuldgevoelens tov mijn gezin! Pfff, kan me niet meer inbeelden hoe ik hier door ben gekomen. Maar je komt erdoor, hoelang het gaat duren, kan niemand zeggen, want dit scheelt van persoon tot persoon. Hou vol, het is de moeite!!! Het leven wordt echt terug mooier! Hoe moeilijk dit ook te geloven is, als je er midden in zit. En de waves gaan minder erg en minder lang worden. Windows gaan meer en meer komen! Blijf hoopvol en schrijf van je af, zoveel dat nodig is!
Liefs,
Ellendig, Elke

Hoi iedereen,
kwam even kijken hoe het met jullie gaat. Met mij nog steeds alles ok! Nu al 3 jaar en 3 maanden benzo vrij! Het was een vreselijke periode, maar zo blij dat ik hier sterker uitgekomen ben! Ook voor jullie allen gaat dit ooit komen! Volhouden! 
 
Veel liefs,
 
Ellendig ( Elke)
 
 

Hoi benzoslachtoffer,
Momenteel zit ik weer in mijn maandelijkse periode en merk ik dat het dan weer iets minder met me gaat. Maar ik ben absoluut vele, vele beter! Ik denk wel dat ik idd het ergste achter de rug heb, want heb niet echt nog een wave gehad. Dit nu toch wel al voor een langere periode. Dit voelt zo bevrijdend! En hoop dat iedereen dit spoedig zal mogen voelen! Nee, ik ben niet van de ene dag op de andere goed opgestaan. Maar wel gelijdelijk en steeds voor langere periodes. Ik heb niet heel veel genomen, 5 mg tranxene en dit voor een half jaar, met de laatste weken van dat half jaar, ook wel temeste 2,5 mg. Ik zit nu bijna aan 10 maanden benzo vrij. Natuurlijk wil de hoeveelheid en tijdsperiode niet altijd veel zeggen, want iedereen reageert anders natuurlijk. Maar mss toch een houvast voor sommige mensen om te weten hoelang het bij mij geduurd heeft.
Ik ben dus echt zo goed als helemaal beter. Enkel in stressperiodes en mijn maandelijkse periode merk ik nog wel de effecten van deze rommel. Ik ben wat meer aan het werken, doe terug dingen buitenshuis, kan echt al eens genieten van dingen, durf al eens een glaasje te drinken, zonder er last van te hebben, ... ben echt mezelf terug aan het vinden en heb uit deze afgrijselijkste periode van mijn leven toch heel wat dingen geleerd! Ik zou nooit meer terug willen door deze periode en vraag me niet hoe ik het overleeft heb ( want er zijn momenten geweest dat ik het echt niet meer zag zitten, dat ik er een einde aan wou maken, gedachten in mijn hoofd, die niet van mij waren, ik durf niet te schrijven welke rare gedachten er allemaal voorbij gekomen zijn), maar ik kan terug genieten en zelfs meer als hiervoor, probeer minder te stressen over dingen die vroeger zo belangrijk leken, maar nu weet ik pas wat echt belangrijk is! Echt het leven is zoveel mooier nu. Niet de maatschappij, want die zullen we nooit kunnen veranderen. Maar mezelf, jezelf kan ik,je wel veranderen!
En ik weet zeker dat voor jou, jullie deze periode ook zal komen! Ik gun het je, jullie van harte! Want ik weet hoe vreselijk, Onmenselijk slecht je je voelt tijdens deze ontwenning!
We zijn allemaal begonnen aan deze medicijnen, omdat we ons slecht voelden. We zijn allemaal bedot door de medische sector, die ons deed geloven dat deze wonderpillen onze problemen wel zouden oplossen, of op zijn minst de symptomen zouden wegnemen! Maar in plaats van dit, deden deze medicijnen ons de das om! We gingen van kwaad naar erger! En zijn er zelf moeten achterkomen dat de oorzaak wel eens aan onze medicijnen kon liggen! En dan moesten we door de grootste hel op aarde, zonder steun, zonder hulp van de medische wereld! Dank zij God vond ik dit forum, vond ik de Ashton Manuel, vond ik jullie en vond ik de kracht van God om door te zetten, om vol te houden, om te vechten en er ook te zijn voor anderen die in hetzelfde schuitje zaten en zitten.
Wat ben ik ontzettend blij te weten dat er na de hel ook weer terug een hemel is!!!
Ik blijf lezen en af en toe zal ik zeker nog van me laten horen! En hoop ik de tijd te vinden om hier iets mee te doen! Dit alles wil ik niet zomaar laten passeren! Hoe meer kennis van deze medicijnen in de wereld, hoe meer mensen er gespaard kunnen blijven van deze ellende! En hoe meer zelfmoorden er vermeden kunnen worden! Want JA dit is echt wat ze kunnen aanrichten, als je niet weet dat dit gevoel tijdelijk is en je echt wel weer beter wordt!!!
Heel veel liefs,
( niet meer) Ellendig

Hoi iedereen,
Hoe gaat het met jullie? Shakemarieke, Bert, Anoek, benzoslachtoffer, sneeuwhoen, gaba, kanarie, Lars, ....namen ben ik nog altijd snel vergeten ( een restverschijnsel? )
Ik ben echt benieuwd hoe het jullie allen vergaat?
Ik hoop uit de grond van mijn hart dat jullie hier af en toe nog eens terug komen en van jullie laten horen! Liefst met goei nieuws natuurlijk! Maar ook al is het nog niet zo goed, laat nog eens iets horen van jullie!
We kennen elkaar mss niet in real live, maar ik mis toch jullie berichtjes hier! Het voelde voor mij aan als vriendschap! Vriendschap die ik nergens anders vond in deze moeilijke periode! Jullie hebben allen bijgedragen aan mijn herstel! Iets waar de medische sector erg in faalde en nog steeds faalt! Het is zo belangrijk om iemand te hebben in zulke enge momenten, mensen die je begrijpen, die je niet veroordelen, die weten wat het is om in deze situatie te zitten.
Ik wil jullie allen hiervoor heel erg bedanken!
Het gaat nog steeds heel goed met mij!
Ik heb dan ook besloten voor mezelf om me niet langer te verschuilen achter de naam Ellendig, want zo voel ik me niet meer! Mensen mogen weten wie ik ben, ik schaam me ook niet meer voor iets waar de medische wereld schuld aan had, heeft! Het is tijd om de realiteit onder ogen te zien! Dus zie ik geen reden meer om deze "naam" te blijven gebruiken. Mensen die wisten dat ik op dit forum zat, mogen mijn verhalen lezen, mensen die hier nog gaan komen en mij mss kennen, kunnen alleen maar geholpen zijn door te weten dat ze niet alleen zijn, dokters, medici, controle artsen, .... ze mogen het allemaal lezen! Want heel dit verhaal was realiteit, was een grote hel, was onmenselijk, heeft mijn leven overhoop gehaald, heeft mijn gezin geraakt, .... heeft mij bijna doen stoppen met leven! En dit wil ik nooit meer! Ik wil terug leven en dit is voor mij een soort van nieuw begin. Ik verstop mij niet meer achter een masker, ik ben wie ik ben en dat is dan ook wat mensen te zien zullen krijgen. Gedaan om me te verantwoorden voor alles wat ik doe, gedaan om steeds uit te leggen waarom ik me soms niet goed voel, gedaan om te doen alsof, gedaan om.....
Hier kroop zoveel energie in, energie die ik niet had.
Al deze ellende heeft me dan toch iets opgebracht! Ik heb geleerd wat belangrijk is in het leven en dat ik kan en mag genieten van kleine simpele dingen, dat ik me niet druk moet maken in wat andere mensen van me vinden, ....
Ik was het leven kwijt, maar heb het terug gevonden!!!
Heel veel liefs,
Elke

Hoi iedereen,
kwam even kijken hoe het met jullie gaat. Met mij nog steeds alles ok! Nu al 3 jaar en 3 maanden benzo vrij! Het was een vreselijke periode, maar zo blij dat ik hier sterker uitgekomen ben! Ook voor jullie allen gaat dit ooit komen! Volhouden! 
 
Veel liefs,
 
Ellendig ( Elke)
 
 

Hallo Pokemon,
26 november 2014 ben ik gestopt met een krankzinnig hoge dosis Clonazepam. Ik heb dat verhaal hier toen indertijd helemaal opgeschreven. Wat je schrijft over het terugkijken na jaren in een waas te hebben geleefd herken ik maar al te goed. Nuchter de werkelijkheid bekijken is niet makkelijk. Want wat is dan die werkelijkheid? Voor mij is het dat er een fors aantal jaren verloren zijn gegaan. Het gebruik iets van 4 jaar en daarna de afschuwelijke donkere tijd van het afbouwen en stoppen met al het drama dat zich voltrok. De onnavolgbare beslissingen die ik heb genomen en de bizarre dingen die ik uitvoerde. Uiteindelijk ben ik in de laatste afbouwfase veel te snel gegaan. Volgens de Ashton Manual had het beter geweest om in de laatste fase over te stappen op Valium, die stap heb ik overgeslagen want ik werd doodziek van de valium en toen ineens gestopt en daardoor goed te vergelijken met cold turkey. 
Regelmatig heb ik nog mijn confrontatie met die periode. Ik ben vrienden kwijtgeraakt, familieleden die geen contact meer willen etc etc. Materieel heeft het me een vermogen gekost omdat ik nauwelijks kon of durfde te werken als ondernemer. Er zijn momenten geweest waarop ik besloot een boek te gaan schrijven met de titel "verloren dagen". Die verloren dagen bestonden eruit dat ik dagelijks urenlang ziek in m'n bed lag en nachten door het huis spookte maar uiteindelijk kreeg ik geen zin op papier en bleek het met geen pen te beschrijven.
Ik heb toch wel het idee dat cold turkey een dusdanig grote klap op je hele zenuwstelsel geeft, waardoor er iets permanent kapot is. En wat dat iets dan ook is moeten de geleerden nog uitvinden.
Ik ben ook zo'n gewone man met een baan en een huis, ik dronk en drink praktisch geen alcohol, geen drugs, geen psychiatrisch verleden of wat dan ook. Alleen maar forse slaapproblemen van de stress indertijd. Op enkele goede vrienden en mijn ouders na weet niemand van dit verhaal.  Ik schaam me er ook vaak voor.
Je omschrijft dat je walgt van wat je ziet in retroperspectief. Heel herkenbaar. Ik weet ook vaak niet zo goed of ik nu op mezelf boos moet zijn of op de dokter die het voorgeschreven heeft indertijd.  Ik kom daar vaak niet uit.
Ik zou ook niet weten waar ik het mee moet vergelijken, is het vergelijkbaar met afkicken van heroïne? van alcohol?  van GHB? 
Ik merk dat ik de hele periode uit m'n gedachten probeer te blokken. Maar ik kom nog wel regelmatig documenten en e-mails tegen die ik schreef indertijd. Ik kan me die dingen dan nog maar heel vaag herinneren. Ze zijn niet fout of raar maar "ik" heb ze niet geschreven.
Om het maar wat te versimpelen allemaal zeg ik dan tegen mezelf "ik was er wel en ik was er niet in die tijd".
Het blijft toch wel heel erg lastig om het te beschrijven, maar ik denk dat ik wel weet wat je bedoelt.
Ik heb allang geen echte klachten meer, ze zijn uiteindelijk allemaal verdwenen. Wat er nog rest is dat ik nog lang zal moeten werken aan het terugkrijgen van mijn zelfvertrouwen want dat heeft een lelijke klap gehad door dit gedonder.
Pokemon, heel veel sterkte.
 
 
 
 
 
 
 

Ik had ook waves en Windows. Een hele tijd, de Windows werden wel meer en langer op den duur. Maar echt verbetering, kwam na 9-10 maanden. Toen voelde ik echt verschil. Het was niet helemaal over, maar leefbaar toen! En vanaf toen ging het ook steeds beter! Het is heel zwaar en dacht hier nooit meer uit te komen, maar het is wel gebeurd! Meer nog ik voel mij echt helemaal ok, sterker dan ervoor!  Probeer hier aan te denken als het moeilijk is! Beloof je dat het in orde komt! 
 
Liefs,
Ellendig, Elke
je kan mijn verhaal op deze pagina ook wel wat volgen. Dit is de pagina waar ik steeds op zat, afzien. 

Hoi @Ellendig, hoe lang duurde het bij jou voordat je klachten na stoppen verdwenen? Ik ben nu 4 maanden Lorazepamvrij en heb nog steeds waves. 
Fijn dat je je goede nieuws meldt, dat geeft ons ook houvast! 

@Ellendig Dank voor je reactie en de bemoediging voor Mito. 
 
@mito het is voor iedereen verschillend.  Maar uit de geschiedenis blijkt echt dat die weg gaan. 
Je bent echt goed bezig.  Je beste wapen is je vastberadenheid. Houd dat vast en je gaat dit helemaal overwinnen!  

O, het is dus niet zo vreemd dat ik na 5 maanden nog steeds klachten heb. Aan de ene kant geruststellend aan de andere kant pffffffffff..... nog eens 5 maanden dit.
Maar ik zet nu wel door, komt nooit weer een grammetje in. Wel een heel mooi vooruitzicht wat jij schetst. Daar houd ik me aan vast. Denk dat ik ook maar blijf geloven.
gr.mito

Hallo  Gnuffie,
Ze zijn niet goed wijs bij de GGZ, door mensen zo snel van de medicatie af te halen. Het is mij ook overkomen. Jouw klachten zijn logisch. Heb geduld ! Het kan lang duren, maar het komt goed !

Hallo allemaal. Ik schaam me een beetje dat ik hier nog maar zelden kom om jullie te steunen, terwijl ik dat wel een beetje had beloofd. Maar gelukkig zie ik dat jullie elkaar nog steeds steunen. Ik denk eigenlijk niet meer zoveel aan de afschuwelijke periode. Het komt steeds verder achter me te liggen. Zo af en toe lees ik de verhalen nog wel hier. Als ik mijn eigen verhaal teruglees, is het net of iemand anders het heeft geschreven.
Ik wil jullie toch nog even vertellen dat het echt uiteindelijk helemaal over zal zijn met al die klachten en bijwerkingen. Het duurt alleen zo vreselijk lang. Het enige dat ik uiteindelijk heb overgehouden is een enorme hoogtevrees. Zelfs als ik al kijk naar een filmpje op YouTube krijg ik slappe knieën.  Daar had ik vroeger echt geen last van. Maar er is goed mee te leven.
Mijn sociale leven wordt nog steeds beter. Ik ben weer volop aan het werk als ondernemer. Ik ben al tijden niet meer bij de huisarts geweest met rare klachten en de slaap is inmiddels best goed.
Kortom, ik ben weer helemaal hersteld. Ik ben nu zo vreselijk blij dat ik indertijd de beslissing heb genomen om af te bouwen en te stoppen. Het is echt de meest afschuwelijk periode uit mijn leven geweest. Zowel tijdens het gebruik van Clonazepam had ik eindeloos veel klachten, maar de afbouw en de uiteindelijke stop zijn het ergst geweest. Het heeft me veel gekost dit gelazer, zowel materieel als immaterieel. 
Ik wens jullie allemaal veel sterkte met afbouwen en stoppen. En echt, het is duizend maal beter leven zonder benzo's.
 
Veel liefs GABA
 

Hoi iedereen,
Even kort berichtje van mij. Ondertussen 18 maanden benzo vrij! Voel me ook echt zoveel beter. Eigenlijk goed, buiten kleine dingetjes en momentjes! En hoop dat het jullie ook allemaal goed gaat ondertussen! Laat nog eens iets horen van jullie!
 
Veel liefs, Elke Ellendig

Lieve mensen op dit forum, en in dit 'onderwerp',
Mijn vriend noemde me vorige maand een held, omdat ik een zeer zware depressie overleefde en eruit krabbelde. Ik vond dat wat overdreven klinken.... een held redt een ander en niet zichzelf, dacht ik. En daarbij ben ik pas na 6 maanden vechten, toch aan de AD gegaan omdat ik alle andere opties geprobeerd had. Die hebben me gered. Dus ik voelde me geen held.
Het was door dezelfde depressie dat ik eerst Lorazepam heb gekregen, en ik nu ziek op de bank lig van onttrekkingsverschijnselen.
Jullie gesprek onderling van het afgelopen jaar of jaren is erg behulpzaam voor mij en daarvoor wil ik jullie ten eerste bedanken. En daarbij wil ik zeggen dat ik nu weet dat ik een held zal moeten zijn en dat jullie helden zijn. Ook al is het rustig op dit forum, toch is het nuttig  en hebben we elkaar gevonden en kunnen we tot steun zijn en steun krijgen. Laten we hopen dat er gewoon echt niet zoveel mensen zijn die zo verschrikkelijk ziek worden van de benzo's als wij.
 
Mijn psychiater ontkende vandaag niks, was zeer begripvol en meewerkend, wilde direct de taperingstrips voor me bestellen ( wat nog even niet hoeft, omdat ik nog op 5 mg diazepam aan het bijkomen ben), en gaf aan dat ze het vreselijk naar voor me vond en dat ze in de praktijk echt wel mensen heeft met ontwenningsverschijnselen, maar eigenlijk nooit zo heftig als bij mij. Ze dacht dat het misschien 10% was van de gebruikers die dit ervaart en dat ik helaas dus bij die groep zit. Wat de toekomst brengt en hoe ik zal reageren op de afbouw van de diazepam waarop ik ben overgestapt, zal alleen de tijd leren.
 
In dit lange gesprek lees ik ook het grote lijden van Kanarie en zou zo graag willen weten hoe het deze man vergaat. Ik had zo vreselijk met hem te doen, en besefte door zijn verhaal wat een geluk ik heb dat mijn ouders me steunen en geen moment getwijfeld hebben. Geen support hebben, en niet geloofd worden, lijkt me echt nog het allerergste. Dat is een strijd waar ik werkelijk de kracht niet voor zou hebben.
Dus @Kanarie: Ben je er nog? Hoe gaat het nu met je? Mijn hart gaat naar je uit.
Gaba: Dat je zoveel mensen tot steun bent, en bent geweest verdient ook de naam held. Ik dank je wel voor je tijd en aandacht en alle tips en meedenken.
Alle anderen die ik even niet bij naam opschrijf, ik hoop dat het jullie goed gaat en dat het leven vooral nog mooie dingen naar jullie toebrengt. Er zijn nu niet veel mensen actief op het forum, dus laat af en toe eens horen hoe het gaat. ( al kan ik me voorstellen dat er ook een moment komt in je leven dat je het achter je wil laten. Niet iedereen kan de hulpverlener van de volgende generatie slachtoffers zijn he.)
liefs, Liz Kannietmeer
 
 
 

Zit nu nog op 30 mg wat een hel maar langzaam  verder bedankt Elke .hoop dat t jou nog goed gaat. Zonder paniekaanvallen? Gr anneke 

Mag ik ook mee doen? Slik ook benzo tenslotte. 
1 Hulp gevraagd
2 mee geholpen met eten maken
3 eindje gewandeld
4 met dochter gepraat via chat
Ik kom niet op meer 

Echt een tip heb ik niet. Ik gebruikte dit middel ook, maar in een vele kleinere hoeveelheid, nl 5 Mg. Ik ben hier in een keer met gestopt en heb de hel gezien! Mijn verhaal kan je terug vinden bij afzien. Ik heb zelf ook veel paniekaanvallen en hyperventilatie gehad. Maar deze pillen zorgden pas echt voor ellende! Ben zoveel beter nu ik niks meer neem! Maar je moet er wel iets voor over hebben om er te geraken! Maar het is het waard! Wees voorzichtig en bouw af op je eigen tempo.  Ik hoop dat anderen je kunnen informeren rondom het afbouwen! Goed dat je er vanaf wil! Veel succes en hou in je achterhoofd dat het alleen maar zal beteren, wanneer het moeilijk is!
veel liefs,
 
Elke, Ellendig

Hoi Snoes, ik had je al een keer een privéberichtje gestuurd. Ik ben heel erg benieuwd hoe het je vergaat. Laat je nog wat weten?
Liefs Gaba

@Anoniem48... ik kan dit goed geloven, dat CT stoppen gevaarlijk kan zijn. De eerste weken na mijn stop heb ik vaak gedacht dat het mijn laatste momenten op aarde waren. Vreselijk!!! Maar het is echt puur uit onwetendheid dat ik CT gestopt ben. Ik vroeg al vijf jaar lang aan mijn huisarts, of het dagelijks gebruik van rivotril geen kwaad kon. Zijn antwoordt: maar neen, 2 mg is zo een lage dosis, daar heb je zelf geen gewenning aan...  
Maar na vijf jaar gebruik van dezelfde dosis, vroeg mijn lichaam steeds meer en meer achter benzo's. En het was dat dat ik niet doorhad. Dus ik dacht: deze stomme pillen doen niet meer wat ze moeten doen, dus ik stop er gewoon mee... tja... wat toen volgende was vreselijk!!! Ik heb weken rondgelopen met de gedachte om er een eind aan te maken. Zo wilde ik niet leven!! En ik ben steeds blijven werken... ik weet nog steeds niet goed hoe ik die vreselijkste periode ben doorgekomen. Nu is het heel erg met ups and downs... lastig... maar dat weten jullie ook wel...
veel liefs HOOPVOL 

Beste @Sandra2
Wat fijn dat je zo snel bent afgebouwd zonder al te veel problemen..Veel mensen zijn zonder dat ze het wisten aan deze troep verslaafd geraakt of liever gezegd afhankelijk geworden. Voorgeschreven door artsen zonder dat zij op de hoogte werden gebracht van de gevaren van benzodiazepines! 
Ik heb veel wetenschappelijk literatuur gelezen en heb contact met diverse wetenschappers over de werking van benzodiazepines. Eenvoudig gezegd komt het hier op neer:  benzo's schakelen de meeste GABAreceptoren uit. Hierdoor worden de neurotransmitters niet meer "afgevuurd". Deze neurotransmitters  zorgen ervoor dat je kunt slapen, dat je je angsten onder controle houdt, dat je je happy kunt voelen of juist verdrietig,  ga zo maar door. Door het abrupt stoppen met de benzos gaan de GABA receptoren niet zomaar weer werken. Met andere woorden: je hersenen doen niets. Ze zijn lui geworden.. Het kan jaren duren voordat de GABAreceptoren  weer neurotransmitters gaan afgeven of in voldoende mate. Het ontbreken van én de benzos én de neurotransmitters veroorzaken de enorme  onttrekkingsverschijnsen zoals depressie, rusteloosheid, slapeloosheid, pijn in het lichaam, spiertrillingen etc etc. ( ze werken in op ons centraal zenuwstelsel) 
Helaas weten maar weinig verslavingsartsen hoe je via tapering van de benzos af kunt komen. Eea heeft niets maar dan ook maar niets te maken met psychische klachten  maar is puur een chemisch proces in je hersenen. En die zijn geweldig! Want ze kunnen gelukkig weer herstellen.
Ik pleit voor meer kennis bij verslavingsartsen over de werking van benzos en hoe je er op een verantwoorde wijze dmv tapering afkunt komen. 
De benzo slachtoffers vergelijken met verslaafden vind ik zeer kort door de bocht en ongenuanceerd en doet geen recht aan de mensen die hier mee worstelen. 
 

Ik post nu ruim een maand op dit forum en heb me niet eens fatsoenlijk voorgesteld. Schandalig!
Mijn naam is Ad, ben 59 en getrouwd en heb 2 volwassen zoons. In 2006 ben ik na een dienstverband van 28 jaar van baan gewisseld. Er gebeurde dat jaar iets te veel, waardoor ik met spanningsklachten uitviel op het werk en door mijn arts op paroxetine werd gezet. Dat ging ruim 9 jaar voortreffelijk, totdat ik door mijn huisarts werd gewezen op de mogelijkheid van afbouw. Dat ging op zich goed (elke 3 weken 2 mg minder), zodat ik na een klein half jaar paroxetinevrij was. helaas werd ik kort daarna ziek en het ging niet over. Serotoninetekort, veronderstelde mijn huisarts, begin maar weer met paroxetine. 
Dat deed ik dus. Mijn lichaam en geest wisten het toen klaarblijkelijk niet meer, want ik kreeg ernstige klachten. Werd op clonazepam gezet (2 x 0,5 mg per dag), ging na 2 weken al beter, waarna GGZ me voorstelde om de clonazepam maar te halveren. En toen ging het mis, belandde op de eerste hulp en in het ziekenhuis.  Hevige angsten, disfunctionerend lichaam. 
In ziekenhuis kreeg ik (was inmiddels oktober 2016) 4 mg Lorazepam toegediend (verspreid over de dag). Daardoor herstelde ik en mocht ik thuis volgens een schema afbouwen. 
Elke stap kostte mij moeite (slapeloosheid, spiertrillingen, onrustige maag en darmen), maar op 1 juli 2017 was ik Lorazepamvrij. 
Voor een week, want na 3 dagen werd de situatie al onhoudbaar, ik sliep helemaal niet meer. GGZ zette mij weer op 1 mg Lorazepam en dat hielp. 
Pas weer op advies van GGZ arts afgebouwd naar 0,5 mg en weer voel ik dat het te snel gaat. Ik was hardleers, maar nu niet meer, eerst stabiliseren en vervolgens zeer langzaam taperen. Te snel werkt niet. Bij mij sowieso niet.
Tweeledig gevoel, baal ontzettend dat poging 1 is gestrand, maar ook wel trots dat ik inmiddels  87,5% heb afgebouwd. Dat scheelt toch een slok op een benzoborrel. Nu nog 0,5 mg te gaan.... is niet veel meer, maar de laatste loodjes......
iedereen veel succes in de afbouwstrijd, het moet eens lukken. 

Ik vind het een goed idee, al ben ik nog niet benzo vrij of in staat langer dan 10 minuten te staan.

Leuk idee !

Het lijkt mij ook een heel goed plan. Ik ben ook wel benieuwd naar de mensen achter de benzodrama's. Met mij gaat het 8 maanden na stop overigens stukken beter... nog minimale waves

Bij benzobuddies heb ik heel veel goed advies gekregen en goeie vrienden gemaakt !