kruidenthee67

Gefeliciteerd. En goed bezig!

En goed voor jezelf zorgen Lika.

Welkom hier. Goeie stap gezet. Ik zou zeggen, kijk hier eens rond hoe anderen het aanpakken en wat voor jou werkt. Schrijf je onder je eigen naam? Misschien handig om dat niet te doen, in verband met herkenbaarheid. De meeste deelnemers gebruiken een nickname. Succes! Ook met de bevalling van je 2e dochter.

Iekkkk Fristi....Mjammie Thee en herrie! Zet m op Geus.

Verduren en verdragen...sja...zolang die gevoelens nog alle kanten op zwiepen. Ik zou je graag mijn afstandsbediening geven...maar die zappt ook in ienieminie fragmentjes

Pittig, heel pittig... Je klinkt rustig en doordacht...geen overhaaste beslissingen..dat lijkt me goed. 'Zelfzorg' en 'overgave'...de tijd zal het leren. Sterkte Lika. En ik vind het ongelofelijk knap dat je dit allemaal ondergaat zonder naar de korte termijn oplossing te grijpen. Echt, respect.

Lars, schrijf je ook over zo n sessie? Of tijdens de sessie? Ik heb zelf altijd een schriftje bij me, om aantekeningen te maken. En soms ook vantevoren, thuis schrijf ik dingen op waarvan ik denk dat ik ze niet moet vergeten. En als ze te snel gaat, ook aangeven he? Gaat om jou.

Haha Bor...er komt meteen een lied op.. 'Niet met de deuren slaan..ja Kohtje..nee kohtje...'

Goeiemorgen

Dapper hoor Lika, een keuze maken is nie niks..maar wel helder. Poeh...verslaving van je man...tja...je bent natuurlijk zelf ervaringsdeskundig, zij het op ander vlak van verslaving. Moed, wijsheid en kalmte. Hoop dat jullie eruit komen samen

Toch nog even een nuancering van mijn kant. Ik word bijna 50 en ga mijn feestje nuchter vieren. Eindelijk, na vele pogingen lijkt ik nu op een moment gekomen te zijn dat 'het lukt'. Je zoekt hulp, op verschillende manier, dat lijkt me goed. Maar ik lees ook tussen de regels door dat je het nog een beetje buiten jezelf legt. 'Als dit, dan dat'. Voor mij was de allerbelangrijkste stap de verantwoording écht bij mezelf leggen. Maar wel de hulp aanvaarden die er is. Zelluf doen, maar zeker niet alleen. Toen ik dat 'voelde', kwam er rust in het proces. Kalmte, moed en wijsheid gewenst.

Goed gedaan Nicky. Drie weken is hartstikke goed, en een mooie basis om gewoon verder te gaan, dag voor dag...succes!

Welkom terug en succes Truus.

Bedankt Bob...en één voor jou

Heftig kan het zijn allemaal he? Was het maar wat simpeler, 'gewoon' gelukkig zijn...ach hoe vaak ik dat niet dacht en nog wel eens denk. Volgens mij ben je hartstikke goed bezig. Weglopen is geen optie, wegduwen evenmin, kost ook veel energie, onder ogen zien, accepteren...en dan komt er ruimte. En da' s soms hard werken. Mooi hoe je het beschrijft hier. Keep on the good work.

Dag Renate, Nee hoor ik denk niet pffff..... Ik denk wel, Renate, vraag hulp. Een veel gehoorde zin is je moet het zelluf doen, maar niet alleen. Heb je al gedacht om naar de huisarts te gaan? En/of verslavingshulp? Dat is voor mij in het proces een belangrijke stap geweest. Ook de stap naar de AA heeft mij geholpen. Is iemand van de groep die jou thuis zou kunnen brengen? Ik wens je sterkte Renate. Ook jij bent het waard.

Dank je wel jowan. Voor het eerst jouw draad gelezen. Je bent een inspiratiebron

Je bedoelt het vast anders dan ik het lees

Weet je dat ik jouw naam altijd gelezen heb als 'Bumper rijm'? Da's stom...sorry Jim. Toch maar een brilletje..

Ik snap Kohtje helemaal. Jou snap ik ook Vasja. Daar ben ik namelijk ook begonnen...en meen nu te zijn in de 'rustgevende fase'. Geen strijd meer. Ik drink niet. Punt. Dat heeft bij mij een jaar of drie 'rommelen', vallen en opstaan, langer of korter niet drinken, onderhandelen met mezelf, boosheid, verdriet, teleurstelling, falen, geduurd. Ik begreep dat voorheen niet zo goed, waarom niet 'gewoon' stoppen en dan 'klaar'? Blijkbaar was dat proces nodig. En onder andere de ervaringen van de mensen hier, de wijze, lieve, confronterende woorden, de spiegel steeds voorgehouden krijgen, bemoediging, contact met maatje, hulp van buiten hebben me tot dit punt gebracht. Ik sta nog niet zo lang droog, ruim twee maanden. Maar ik heb nu vertrouwen in mjzelf. Ik ben er klaar mee en klaar voor. Vasja, ik wens jou succes op het ADB worden pad. Het gaat niet altijd over rozen, maar het is een bijzondere wandeling.

Hier nog wat bemoediging...goed bezig Bumperrijm! Geniet van je nieuwe leven

Bedankt Bob en LJ. Het gaat mij ook niet om de woorden...het is inderdaad de gedachtengang die erachter zit. En of er 'verschil' is en wat dat dan betekent in de praktijk. En ik vraag me niet af of dat wel de moeite waard is...daar heb ik inmiddels het antwoord wel op