Kohtje

Dag Anjo, Dat teruggrijpen naar alco tijdens of na het beleven van een heftige emotie is ook zoooo herkenbaar. Ik had dat niet alleen bij negatieve ervaringen maar ook bij heftige gevoelens van blijdschap. Uit een gevoel van euforie een borrel pakken. Om het te vieren als het ware. Het leek wel of ik geen heftige emoties mócht voelen, alsof die getemperd móesten worden. Want stel je voor dat mensen me raar zouden vinden, dat ze een verkeerde indruk zouden krijgen van die altijd zo rustige en zelfverzekerde Koh ... dat is wat ik met hulp van alcohol naar de buitenwereld wist uit te stralen, of ik alles onder controle had. In werkelijkheid ben ik zo onzeker als de pest, misschien wel te onzeker, wat door alcohol ook weer in stand werd gehouden. Omdat ik nooit mezelf kon en durfde te zijn. Nu ik na een jarenlange worstelperiode wel min of meer mezelf kan en durf te zijn kom ik er nog steeds elke dag weer achter dat ik gewaardeerd word om wie ik werkelijk ben. Als ik nu eens wel echt boos durf te zijn en ik kan duidelijk aangeven waarom dat is, zie ik tot mijn stomme verbazing dat er begrip is voor mijn boosheid en dat mensen rekening met me houden. Dit voelt zo fijn dat alleen daarom al die boosheid voor een groot deel verdwijnt. Hetzelfde geldt voor de andere emoties: angst, verdriet en blijdschap. Pure emoties zijn zo mensen eigen dat het delen hiervan veel herkenning geeft. Het zijn onze oersignalen naar elkaar. Hoe puurder je die met elkaar deelt, hoe puurder je elkaar kunt begrijpen. Door ze te versterken of juist temperen met alcohol maak je het beeld troebel, zowel voor de buitenwereld als voor jezelf en voor je het weet zit je alleen op een eilandje van onbegrip, word je gek gevonden of gewoon als die eeuwige zuipschuit waar geen zinnig woord mee te wisselen valt gezien. Het loslaten van alcohol om emoties (weer) een eerlijke kans te geven is een proces, een ontdekkingsreis waar je vele onverwachte en soms griezelige dingen tegenkomt, maar als je hier een dagboek van bij zou houden, gewoon met de hand geschreven in een schrift, zodat je langzaam schrijft en dus je denksnelheid moet verlagen tot schrijfsnelheid (wel netjes schrijven, dus met aandacht) dan kun je je gevoelens heel bewust in kaart brengen. Ten eerste brengt deze manier rust in je hoofd en lichaam, ten tweede hou je er een mooi naslagwerk aan over om jezelf af en toe eens in terug te zien. Ga je bepaalde patronen herkennen waar je op voort kunt borduren, leg je op papier je eigen fundering vast... Ps. Wat is een klein maatje Jan ook alweer? Heb het wel eens ergens voorbij zien komen, maar kan het me niet meer voor de geest halen...

Lieve mensen, Ik ga op m'n rechter zij om dan morgen op m'n linkerzij weer wakker te worden. Welterusten allemaal..

Ja, sorry Visje, maar dit zijn smoesjes om toch maar te blijven drinken. Jezelf voor de gek houden.

Arme Visje. Ik denk dat je nog eens heel goed bij jezelf te rade moet gaan. Wat wil je nou eigenlijk?

Ja Moesje, ik zat ook al te kijken. Ik dacht al, verrek, die zegt precies hetzelfde maar dan anders...

Nee Visje, ik bedoel ook niet letterlijk je man pesten. Het is meer dat je je het stoppen opgedrongen voelt, waardoor je in het nauw zit omdat je eigenlijk van jezelf niet wilt stoppen. Om dat gevoel van in het nauw gedreven zijn, het gevoel van onmacht te verwerken, zoek je de roes weer op. En ook al is je man nog zo lief voor je, en drijft hij je helemaal niet in het nauw, je hebt het gevoel dat je iets voor hem moet doen wat niet voor de volle 100% uit jezelf komt...

O, Joann, je hebt me door. Nou is het lachen me vergaan....

Visje, als je niet echt puur voor jezelf wilt stoppen maar het wilt proberen voor een ander zal het zeer moeilijk worden. In feite kruip je dan in de slachtofferrol. Je bent zielig omdat je moet stoppen van een ander, en dat wil je niet dus om te "pesten"neem je er maar een. Alleen als je zelf helemaal voor 100% achter je besluit om te stoppen staat maak je een kans het te redden.

Helder, ik vond het eerst ook altijd raar van mezelf, maar nu heb ik er vrede mee. Kan in m'n uppie heerlijk genieten van een hoop gezelligheid om me heen zonder er zelf bewust deel van uit te maken. En als het iemand op gaat vallen beginnen ze meestal wel persoonlijk een gesprek met me waardoor ik me weer wat kan richten op iemand. Tot het gesprekje weer voorbij is, dan zink ik weer in m'n "wattenwereldje". Ik geneer me er niet meer voor....

Trusten Bammie. Joann, laat me nou lekker lachen....

Groepen mensen waar door elkaar gepraat wordt geven mij vaak ook een gevoel van er niet bij horen. Eenzaam voel ik me meestal niet, maar wel alleen. Het komt bij mij door een gebrek aan gevoel van controle. Als iemand wat zegt en je wilt wat terug zeggen maar een ander is je voor, dan raak ik de controle over het gesprek kwijt waarop ik niks meer zeg. Een ander gesprek oppikken is vaak ook niet mogelijk omdat zich daar hetzelfde voordoet. Ik sluit me dan af van het groepsgebeuren en luister naar het grote geheel, een onsamenhangende wolk van geluiden, stukjes gesprek, een hoop gelach. Alsof ik het van bovenaf bekijk en beluister. Harde geluiden zijn ook een crime. Heb jarenlang veel in de nieuwbouw gezeten als schilder. Werd knettergek van boren, zagen, timmeren vier radio"s door elkaar heen etc... Maar kan nog steeds niet tegen harde geluiden. Ruzie is er daar een van..

Anna, ik denk dat bij jou toch de grote knoop zit in gebrek aan vertrouwen. Je emoties en complexen zijn voor jou heel reëel maar je hebt het gevoel dat je je aan loopt te stellen. Je voelt je schuldig naar je omgeving toe. Waarom? Als je gevoelens voor jou reëel zijn, waarom zouden ze dat dan niet voor anderen zijn? Gebrek aan zelfvertrouwen of gebrek aan vertrouwen in je omgeving? Hier op het forum kun je misschien wel wat hulp en steun vinden, maar professionele hulp lijkt me toch niet onverstandig, hoe eng het ook lijkt...je angst om er met iemand face to face over te praten spreekt eigenlijk al boekdelen..

Als ik nu ja zeg, is het niet stil meer. En ik heb ja gezegd, dus... Maar hier zat je niet op te wachten hè, Joann??

Moesje, daar hoef je je toch niet schuldig om te voelen. Logisch dat je even uit je dak ging. Verder sluit ik me aan bij het antwoord dat Anna je gaf.... Sterkte ermee.

Dag Moesje, Waar voel je je schuldig om dan? Hoe oud is die zoon van die verfflesjes?

Hallo Rudy, groetjes terug en veel sterkte met je internetverstokenheid.. Tot hoors.

Goedevandaag, Ja Moesje (en Anna ook), goed naar jezelf luisteren is erg belangrijk. En niet alleen luisteren maar dan ook de grenspaaltjes in de grond slaan waar je voelt dat je grenzen liggen. Zodat dat voor eens en altijd duidelijk is voor jezelf en voor je omgeving. Als er dan toch nog over die aangegeven grenzen heengegaan wordt heb je tenminste een houvast om jezelf en anderen aan te geven wat je niet bevalt. Houtje, jouw grenzen zijn nu anders komen te liggen door je bekkenprobleem. Hou je daar ook rekening mee? Niet meer willen doen dan je kunt, taken delegeren zonder je schuldig te voelen.. Hulp vragen kan erg moeilijk zijn, hulp aanvaarden zonodig nog moeilijker. Ik wens je sterkte en beterschap. BamBam, fijn dat je weer "gewoon" terug bent. Sorry, maar ik blijf je toch nog altijd als de malle Zwarte Piet zien rondspringen, met ook je eigen moeilijkheden maar met een altijd bemoedigende lach om je grote witte tanden heen... En Joann, jij gaat mij waarschijnlijk vandaag dik inhalen wat aantal berichten betreft. Gefeliciteerd alvast en ik geef me zonder morren gewonnen. Je hebt nou eenmaal altijd baas boven baas. Hou dat vooral ook voor ogen met het ADB proces. Alco kan een baas zijn, maar jij bent baas boven baas... Kom nou, jij hebt je eigen hersentjes, alco gebruikt andermans hersens alleen maar om wijs over te komen. Maar zonder "slachtoffer" is het alleen maar een vies, giftig vloeistofje dat nog snel verdampt ook in pure vorm... Verder iedereen een prettige en gezonde zaterdag. Groetjes en liefs, Kohtje.

Hallo Anna, Die Marocco thee van Lipton hadden wij vorig jaar al uit Frankrijk meegenomen. Hier konden we het nergens vinden. Eén keer bij de C 1000, daarna niet weer. Dus afgelopen zomer hebben we 8 pakjes meegenomen uit Frankrijk en een paar pakjes Marrakech Mint Tea, ook van Lipton. Waar haal jij die Marocco thee?

Hallo Betje, die tip die je hebt, als antwoord op je eigen vraag, klinkt wel spannend. Alleen heb ik geen idee wat kardomom en fenegriek zijn. En waar je dat dan eventueel kunt krijgen. Wat ik me van wel meer ingrediënten afvraag. Uit je antwoord maak ik op dat je in elk geval de gezelligheid niet wilt en hoeft te zoeken in alcoholhoudende drankjes. Bestaan er ook geen boekjes met allerlei alcoholvrije coctails en zo?? Ik meen zoiets wel eens gezien te hebben.. Zelf heb ik zo geen tips voorhanden. Ik kan me ook gezellig voelen met een gewoon frisdrankje of sapje, maar ik ben wat smaak betreft misschien wel wat simpel en armetierig... Groetjes, Kohtje.