Kohtje

Joann en verder ook iedereen: ik wil ook niemand ontmoedigen met mijn terugvallen... ik hoop hier op het forum ook weer bemoediging te vinden..

Ja, lieve Joann, maar ik weet niet hoe ik een andere macht macht moet geven. Ik ken alleen maar het overgeven aan van alles wat me overkomt... Als die hogere macht dan zo machtig is, moet die dan niet gewoon de macht over mijn lagere macht over kunnen nemen. Of ben ik dan weer de macht die de macht tussen de machten moet regelen op de een of andere manier... Ik snap eigenlijk al vanaf het begin van m'n opvoeding helemaal niks van machten... Net zoals ik niks van computers snap, en dat is ook al zo'n macht.... Ik hou niet van macht. Of ie nou hoog of laag is.. Misschien ben ik wel een tezeer extremist .. ik hou ook helemaal niet van alcohol, gruwel van z'n machtige uitstraling... Terwijl ik dan bijvoorbeeld Maxima wel weer aandoenlijk vind. Zie je, ik snap niks van machten....

Ferry, je hebt helemaal gelijk. Ik stop en ga naar bed. Ik wil de mensen die weten hoe het allemaal moet absoluut niet voor de voeten lopen. Ferry, je weet dat ik ook dacht de wijsheid in pacht te hebben, hè?? Tenminste, ik heb nooit getracht het op die manier naar voren te brengen, maar gewoon zoals jij nu doet, het fijne van het alcoholvrije leven naar voren proberen te brengen..soms wat al te dramatisch misschien.... maar ik was overtuigd van m'n juiste weg.. Geen AA... zal dat m'n fout zijn geweest??? Ik voelde me helemaal bevrijd van de alcohol... Ga ook wekelijks naar een groep mensen die allemaal verslaafd zijn... niet alleen alcohol maar ook drugs- , medicijn-, gok- verslaving... een mengelmoes van mensen die ik ook tijdens mijn behandeling was tegengekomen. Een zogenaamde zelfhulpgroep. Mensen uit alle sociale lagen van de bevolking, met allemaal verschillende problematische verslavingen die allemaal zo kwetsbaar bleken als ik nu ook blijk te zijn. En de AA is wel degelijk heel vaak ter sprake gekomen tijdens mijn behandeling, maar ook tijdens mijn tijd daarna, en niet in het minst door dit forum.Maar ik denk dat ook de AA en z'n hogere macht mij niet kan weerhouden van wat ik nu doormaak. Want deze macht is nog hoger dan de Hogere Macht. Het spijt me het je te moeten zeggen, maar ik denk dat Alcohol uiteindelijk de hoogste macht blijkt te zijn voor een alcoholist. En dit zijn de woorden van een alcoholist die dacht het uiteindelijk gevonden dacht te hebben in "zijn hogere macht", zoals ik hem dus begrepen had....( Ps. ik moet er wel even bij zeggen dat ik die twee glaasjes Martini van eerder deze avond, dus al weer meer dan zes uur achter de kiezen heb...als dit nog onzin blijkt te zijn, geeft dat alleen maar aan hoe sterk martini is.....)

Stien, lieve vrouw,.. ja we kennen elkaar al een heel klein beetje meer dan de anderen, maar dat doet er nu even niet toe. Ik snap niet wat jij bedoelt met die twee vrouwen die hun hielen gelicht hebben.. Mijn vrouw is die ene, natuurlijk, maar haar collega..... oh. wacht even.... natuurlijk... tatatatatatata... ben ik eventjes naief geweest al die tijd...(of wilde ik dat misschien wel zijn?????????) Ze hadden het wel altijd over hun werkgever die ze gezamelijk gedeeld hadden, maar ja, waarom zou ik onbesproken zijn gebleven na het idee om met hun tweetjes op vakantie te gaan....................................................Maar ik krijg nu wel weer v an mijn vrouwtje (nog niet ex..) sms-jes dat ze heimwee heeft en niet lekker in haar vel zit..... Tja... ik weet het ook allemaal niet meer. DACHT NOG VAN MIJN VROUW TE HOUDEN. DACHT LATER DAT DAT ONGEWENST WAS.. BEN NA EEN SOORT VAN GEWENNINGSPERIODE (HEEFT JAREN GEDUURD) VAN OOK EEN ANDER GAAN HOUDEN.... NU BLIJKT DE EERSTE WEER SIGNALEN AF TE GEVEN NAAR MIJ...EN DIE ANDER WIL IK OOK NIET ZOMAAR DUMPEN, STERKER NOG...DIE IS NU EERSTE KEUS GEWORDEN... leuk allemaal als je al alcoholist ben. En verlost wilt worden van die alcohol... Maar ja, dit forum en allerlei behandelingen leven weer wel bij al dit soort missère.... De een z'n dood is de ander z'n brood, toch???

Tapas, Nee, ik heb de rest van de fles niet leeggegooid. Ik blijf er gewoon vanaf. Die martini is wat mijn vrouw altijd drinkt en wat ik (tot nu toe) altijd met een onbezorgd hart voor haar inschonk... 1 glaasje vlak voor het eten op de dagen dat ze de volgende dag niet hoefde te werken. Dit was de enige alcoholhoudende drank die hier in huis nog geschonken werd, buiten dat voor bezoekers om, want daar deed ik ook niet moeilijk over... Bij mijn vorige terugval van een maand geleden heb ik mijn vrouw ge-sms-t..(hoe je dat ook schrijft), ze heeft me toen bemoedigend toegesproken. Nu is ze op vakantie. Zonder mij, maar wel met een vriendin (ex-collega) en haar twee bijna volwassen kinderen;komt niet doordat ik niet meer drink, maar heeft meer met onze aanstaande scheiding te maken. En die scheiding is wel geworteld in m'n alcoholisme, maar dat is weer geworteld in de primaire oorzaak van onze scheiding.... Wat ik al eerder zei, Tapas..Ik was alcohol de baas. Maar onder de grootste baas kan ineens de grond vergruizen. En dan nemen de ondergeschikten weer hun kans waar om de baas te worden... Ik kan het niet nalaten om in al deze ellende ook nog even een grapje te vertellen. En dat betreft het stoppen met roken wat weinigen op dit forum schijnt te lukken (sorry, alle respect voor degenen die het wel lukt, hoor....) : Ik zou willen dat ik de Vesuvius was (voor de duidelijkheid: een nog actieve vulkaan bij Italië). Dan kon ik lekker aan zee in de zon op m'n rug liggen roken... En iedereen die mij daar zo zag, zou zeggen: "Kijk, hij werkt!!"

Lieve Knuffie, Grote vreugde, blijdschap, het gevoel van euforie, is ook een aanleiding om verdoving te zoeken. Grote blijdschap was ook niet toegestaan in dit calvinistische klimaat. En nou heb ik dat misschien wel een beetje te ver doorgevoerd in m'n eigen belevingswereld uit (hoe vaak is het hier al niet genoemd) m'n jeugd, maar het speelt wel degelijk een rol. Je mag wel verheugd zijn over iets, maar uitzinnig blij is overdreven. Stel je niet zo aan.... Gedraag je toch..... Doe normaal.... Tja, weer die eeuwige vraag: wat is normaal. Waren mijn ouders maar een stel oude hippies... ik geloof dat ik dan een stuk gelukkiger was geweest. Hoewel ik dat natuurlijk ook niet zeker weet..

sorry haddock, even tussendoor.... waarom is Soothe een stuk? Bij Anna kan ik me daar nog wat bij voorstellen.... En kale ouwe ventjes met brilletjes zijn soms ook best stukken hoor. (heb ik van horen zeggen, hihihi........)

Safi, ik weet het al lang allemaal. Heb hier ook lang gewaarschuwd voor allerlei valkuilen en verteld hoe makkelijk het was (in mijn ogen) om die alcohol te laten staan, te negeren. Maar misschien leidde ik wel een té gemakkelijk leventje. Misschien kon ik té gemakkelijk mijn eigen sores tot niemendal maken in vergelijking met de sores van anderen... Misschien voelde ik me een bevoorrecht alcoholist. Ik lag niet in de goot, had geen geldgebrek, geen honger, noem maar op... Nu het voor mij wat ingewikkelder wordt ben ik ineens ook een stuk kwetsbaarder en gevoeliger voor die "grote verdover" geworden...

moet overigens nog wel even zeggen dat alle niet-Belgen niet voor de wel-Belgen onderdoen qua liefheid, hoor...

Hoi An, Nou daar wacht ik natuurlijk liever niet op. Ik vind dit al vreselijk genoeg. Een besluit heb ik één en een kwart jaar geleden al genomen: alcohol moet ik niet tot me nemen, dat is slecht voor me. Toch ging het iets meer dan een maand geleden en vandaag mis. Zo'n besluit houdt dus ook maar stand tot het "ontsloten"wordt. Tja, ik was ervan overtuigd dat ik geen alco meer nodig had. 15 maanden ging dat helemaal perfect, zonder ook maar het geringste trekmoment. Ik stond zonder alcohol op mijn eigen plek in het leven. Maar ineens werd die plek brokkelig onder mijn voeten en ik begon weer te vallen. Zelfs de grootste zekerheid in het leven eindigt op het moment van verval.... (natuurlijk op de dood en belastingen na....) Ik moet zien weer een (voorlopig) voetstuk onder mezelf te creëren.. zodat ik in elk geval weer even stevig kan staan. Alles beter dan dit gekrummel onder m'n voeten.

Gut, Blacky en Knuffie.... wat zijn Belgen toch lief... Tja, de Nederlanders moeten natuurlijk nog komen, hè?

Een hele goede vandaag gewenst voor iedereen, en aangezien we al weer de avond zijn binnengelopen dan ook maar alvast een goede morgen toegewenst. Ik ben sinds zaterdag alleen in huis, samen met ons hondje ( Fauve, hihi...) Echtgenote is 2 weken op vakantie met een vriendin. In eerste instantie zag ik dit alleen zijn als "heerlijk kunnen doen waar ik zin in heb".. Maar nu ze een paar dagen weg is blijkt dat "doen waar ik zin in heb" ook weer ineens een groot percentage alcohol in zich te hebben... Ik had verdorie na mijn behandeling (of eigenlijk al vanaf tijdens mijn behandeling) in een kliniek 15 maanden geen enkele zucht, trek, behoefte naar, in, aan alcohol..ik was Alcohol de Baas, alcohol was er wel in mijn omgeving maar ik had er geen omkijken naar, geen last van. Ik leefde zonder dat alcohol mij lastig viel. Nu is mijn huwelijk de laatste jaren niet meer 'je van het' en we hebben enige maanden geleden besloten om te gaan scheiden. Dit gegeven resulteerde op 9 juli (of 10 of 11??) in een, zoals ik het toen omschreef, tsunami van gevoelens van allerlei aard, waarin ik ondergedompeld werd met medeneming van een fles, bevattende mijn oude 'vertrouwde' vriendelijke vijand: alcohol. Na deze onderdompeling heb ik de alco weer kunnen laten voor wat ze/hij is maar sindsdien ben ik alcohol niet meer de baas. Ik ben constant in gevecht met die rotzak, wil dat ie me weer met rust laat, maar ik heb nu die verse ervaring van juli... vriendje leek weer even te helpen, toen... Alco laat me niet met rust. Ik heb regelmatig trekmomenten. Ik ben geen baas meer. Een goede baas hoeft geen gevecht met z'n ondergeschikten aan te gaan, die wordt gevolgd in z'n wensen. Ik niet. Ik moet vechten. En vandaag heb ik een nederlaag ondergaan, voor het eerst weer sinds 9 juli (of 10 of 11). Morgen staat me een leuke ontmoeting met een goede kennis te wachten en het blijde gevoel in combinatie met het verdrietige, enigzins eenzame gevoel heeft me vandaag weer naar de fles doen grijpen. 2 Glazen Martini... lijkt niks, maar ik voel ze wel degelijk.. zowel lichamelijk alsook geestelijk... Voel me overdonderd, hulpeloos momenteel, maar heb mezelf er wel toe gezet nu te stoppen en hier op het forum te schrijven. Morgen moet ik vroeg op dus ik ga ook vroeg naar bed vanavond.. Ik heb nu gewoon geen tijd om het op een zuipen te zetten en morgen ook niet... Daarna zal ik m'n best doen, maar ik kan niet in de toekomst kijken... Misschien is alles wat ik geleerd heb tijdens de behandeling in de kliniek wat aan het wegzakken en moet ik ook de internetbehandeling maar eens gaan volgen, als een soort herhalingscursus?????

Hai sylke, weet even dit: ik heb hier maandenlang van me af geschreven, voelde me hier ontzettend thuis maar ben op een gegeven moment wat minder gaan schrijven... Toen kwam de verwijdering... ik was niet meer één met m'n dagelijkse clubje. Dat clubje heeft zichzelf verversts, logisch.. Ik voelde me in eerste instantie niet meer thuis in dat "nieuwe" clubje maar door mee te lezen heb ik ontzettend veel herkenning gezien en weet nu dat het niet uitmaakt wanneer je inspringt in dit hele verhaal.. het is allemaal heel herkenbaar voor iedereen, zo universeel voor een alco-problematikus....schrijf dus gerust wat je hartje bezeerd... je krijgt hier hoe dan ook, antwoord. Aan jou om daar weer op te reageren. Maar weet dat je in een schuitje zit dat vol zit met mensen, en dat wil ik nog even benadrukken: MENSEN, die gelijkgestemd zijn, hoewel menigeen denkt alleen op de wereld te zijn..................

Oggejeetje, over warhoofd gesproken.... Vergeet ik bijna toch om Anna en Ferry ook te feliciteren met het eerste jaar alco-vrij zijn. Anna, Ferry, bij deze. Knap hoor om er zomaar een jaar van te maken. Zo zie je maar dat dag voor dag best snel een mooi parelsnoer van een jaar oplevert. Een en een voor alletwee en voor Ferry is die laatste, gezien onze gewoontes, natuurlijk figuurlijk bedoeld.

quote: Originally posted by: RJB Ik ga er hard aan werken. Mijn jongetje hoeft niets goed te maken. Hij moet kind zijn en gelukkig worden Sorry, moest dit allemaal even "aanpassen" door quote-onhandigheid. hoop dat het nu goed komt.. RJB, ik wilde dat mijn vader destijds (40 jaar geleden) net zo dacht als jij nu.

Gauw, gauw, voordat Rufus weer in de mist verdwijnt: Van harte gefeliciteerd joh. Is dat met opa al weer een jaar geleden. Was zelfs nog voordat ik zelf dit forum gevonden had. En ik dacht dat ik daar zelf getuige van was geweest op dit forum... Zo zie je maar dat aan de verwarring in m'n hoofd door niet drinken geen eind is gekomen. Ik ben nou eenmaal een warhoofd, moet ik het maar mee doen. Maar zonder drank heb ik tenminste het excuus dat ik een warhoofd ben en hoef ik het niet meer allemaal af te schuiven op vriend/vijand alcohol. Toch wel ergens een geruststellende gedachte dat ik ZELF een warhoofd ben... of niet???? ik bedoel maar..

Soothe, intenties die goed zijn ben ik goed in, maar daadwerkelijke hulp???? Voel me vaak machteloos omdat een boodschap overbrengen nog niet betekent dat ie ook werkelijk overkomt. Het gaat er bij de ontvanger van de boodschap niet om waar hij/zij tegen aan kijkt, maar wat hij/zij ziet...

Is dat verstandig, Soothe, om nu Antabus in te gaan nemen, nadat je net gedronken hebt??

Inderdaad Benthe, daar kun je uren over discussiëren en je komt er dan nog niet uit. Is ook helemaal niet m'n bedoeling hoor. En ik geef toe dat ik ook wel eens een kaarsje brand voor iemand. Niet zozeer omdat ik het idee heb dat het iemand goed doet maar vanuit de gedachte: baat het niet, dan schaadt het zeer zeker ook niet, en je weet maar nooit.. dus toch weer een beetje dat bijgeloof in mijn geval..En ik voel me daar prettig bij, dus niks aan de hand. Als ze tenminste niet gaan beginnen over het feit dat dat kleine vlammetje meewerkt aan de opwarming van de aarde etc. etc. etc. In dat geval ben ik met stomheid geslagen.

Tja Soothe, ??????? Stoppen, laten staan, weggooien, niet meer doen... nutteloze praat nu. Sterkte!!!

Hahaha, Benthe, in hoeverre hoort een schietgebedje tot bijgeloof??? Maar ja, het komt er op neer dat je moet doen waar je denkt zelf heil bij te hebben. Zolang je er een ander geen kwaad mee doet, toch? Het is nu vier weken geleden dat ik enorm "de fout"ben ingegaan. Na 15 maanden zeer gemakkelijk te hebben geleefd zonder alcohol kwam die oude vriend(alco) ineens weer eens even langs. In eerste instantie zag ie er niet eens zo afschrikwekkend uit. Ik had het op dat moment even heel moeilijk met mezelf en die oude vriend had me al vaker zo aangetroffen. In hem zag ik weer even die vriend die lief en leed met me kon delen waardoor het weer een beetje leek dat gedeelde smart halve smart was.. Maar op het moment dat ik z'n stem weer hoorde (lees: het moment dat ik de eerste tekenen van roes voelde) wist ik dat het allemaal bedrog was.. Deze vriend zou samen met mij deze smart doorleven, zou me laten voelen dat het allemaal wel meeviel, maar me daarna ongenadig in de steek laten door weer weg te gaan en niets aan mijn smart te hebben gedaan. Ik had alleen maar kostbare levenstijd verloren door me op zijn koesterende woorden te laten meedrijven zonder daadwerkelijk wat aan de onontkoombare problemen te doen. Toen Vriend weer weg was moest ik eerst weer bijkomen en daarna tot de conclusie komen dat er niks was veranderd. Of het moet zijn dat ik me in eerste instantie schuldig heb gevoeld door me toch weer met die onbetrouwbare vriend in te laten. Dat schuldgevoel heb ik nu gelukkig weten om te zetten in het gevoel van overtuiging dat mijn vriend een vijand is, een slinkse, duivelse onderkruiper. Waarom ie dat steeds doet weet ik niet, wel weet ik dat ik er niks mee opschiet. Ik heb meer profijt van het daadwerkelijk aanpakken van m'n problemen, het aanvaarden van bepaalde feiten en daar naar gaan leven. Zo ga ik tenminste vooruit in de tijd. Het truukje van Tika (Ti-ta-tovenaar): dan doe ik dit...... en alles staat stil! is leuk, maar lost niets op. Ik laat me weer meevoeren op de golven des levens en met af en toe een slag met de riemen die ik heb probeer ik m'n eigen koers weer te bepalen.

Ach Benthe, dat stomme bijgeloof.. ja nou zeg ik "stom" tegen dat bijgeloof, hihi... ik ben ook niet bijgelovig, zeg ik altijd, maar toch heb ik altijd aparte gevoelens bij vrijdag de dertiende, ik zal niet gauw onder een ladder doorlopen (heeft meer te maken met het weten welke gevaren dit met zich mee brengt. Heb jarenlang zelf op ladders staan werken als schilder en wel eens wat uit m'n handen laten vallen) als ik zout mors krijg ik toch altijd even een bibber, en zo zijn er zoveel dingetjes. Niet bijgelovig, maar door de kennis over bijgeloof denk je er onder bepaalde omstandigheden toch even iets te buitenproportioneel aan..

Hai Haddock, Ik wens je "Luck" als je dat nodig denkt te hebben. Bekend verhaal hoor, dat afscheid nemen van vriend alcohol, door nog even de laatste restjes (wat zijn restjes??) aan je "verleden" als alco toe te voegen voordat het werkelijk tot je verleden behoort... Afscheid nemen is moeilijk. Voordeel van in een trein stappen en afscheid nemen is dat die trein op een gegeven moment wegrijd en dan is het afscheid daar. Maar nog even die laatste restjes tot je nemen en dan niet meer??????????? Je kunt zo weer naar de winkel gaan om opnieuw een afscheidsfeestje te bouwen. Waarom uitstellen wat je nu kunt bewerkstelligen door het besluit te nemen van Nu Niet Meer!!! Stel je grens op nul, Heb verdriet om het afscheid, Heb het moeilijk als de behoefte aan je vriend weer de kop op steekt, maar hou jezelf voor ogen: Nu Niet Meer!! Vriend is Weg. Ik moet, en ik KAN het ook zonder vriend. Zal niet altijd makkelijk zijn, maar niet onoverkomelijk. Afscheid nemen is afscheid nemen en op gepaste wijze afscheid nemen is in dit geval volkomen jezelf voor de gek houden... ditzelfde gevoel zul je weer tegenkomen, en weer, en weer, en weer....

Lieve Benthe, het aloude kettingbrief gebeuren.... (sorry voor de puntjes, die zitten bij mij ook nogal dicht bij m'n rechter ringvinger, hihi). Maak je daar nou niet zo druk om (die mail bedoel ik). Gewoon negeren en weggooien. Over manipuleren gesproken.... (verdorie, weer die puntjes. Moet ik mezelf nou vermanend toespreken en daar extra op gaan letten of gewoon mezelf blijven en puntjes blijven typen?? Dat laatste denk ik, en ik wil voorop stellen dat ik dit niet doe om jou te provoceren, Benthe. Het gaat gewoon bijna vanzelf, heeft met mijn manier van denken en praten te maken. Hier zie je dan weer even de grenzen die je tegenkomt als je op een forum meeschrijft: intonatie, stem, gezichtsuitdrukking etc.

Ok. Ach, zo zijn er zoveel dingen waar een mens zich aan kan ergeren. Ik probeer me daar maar allemaal niet meer zo druk om te maken. Ieder mens heeft wel wat, ik ook, haha, ja ja, zelfs ikke.. Ja, heb een leuk weekend gehad. Die boekenmarkt had ik vanmorgen na een kleine twee uur wel gezien. Poepiedruk, heet en eigenlijk wil ik momenteel helemaal geen boeken kopen. Ik zou eigenlijk eerder wat boeken weg moeten doen, maar dat kan ik niet zo goed. Toch ben ik blij dat ik even gegaan ben. Heerlijk relaxed sfeertje. Doet een mens goed.