Kohtje

Lieve Marieke. Ik ben het met Ferry eens: je speelt een heel gevaarlijk spel. Ik vraag me eigenlijk af of je nog wel een spel speelt of al weer gevangen zit in je verslaving. Ik herken veel in jouw verhaal met dat verliefd zijn, een ander leven willen en zo. Je weet dat het bij mij helemaal spaak liep. Ik begon na 16 maanden droog staan ook weer met één borreltje en enkele daarachteraan. Uitglijder, dacht ik. Een week later weer een uitglijder. En op het laatst bleef ik glijden, was de vaste grond onder mijn voeten één grote glibberzooi. In totaal ben ik zes maanden aan het glijden geweest, raakte totaal in paniek, was de weg helemaal kwijt. Ik heb mijn oorspronkelijke stopdatum van voor dat half jaar glijden weggehaald omdat het er niet meer toe deed hoe lang ik had drooggestaan. Het gaat me nu om vandaag en om het werken aan mezelf en allert blijven. In gedachtenwisseling blijven met m'n hogere macht, die niet meer van me verwacht dan dat ik vandaag doe wat ik kan doen. Je kent AA, je kent de weg naar een sponsor, de weg naar de meetings, de regels en stappen... Je weet dat je eerlijk naar jezelf moet blijven wil je droog én nuchter door het leven gaan. Denk alsjeblieft niet te gemakkelijk dat je de boel onder contrôle hebt. Na je vorige uitglijder zei je dat ook, en desondanks nu toch weer... Marieke, marieke... kijk nog eens goed naar je verliefdheid. En ook naar de andere kant. Kijk eens goed naar jezelf en bedenk nog eens wat andere verslaafden over terugvallen verteld hebben. Marieke, lieve groet, Koh.

Beter mogen dan moeten, maar behalve als het drinken betreft maakt DOEN mogen pas waardevol.

Sterkte Houtje en beterschap.

Tot later, Safi. Ik ga ook slapen. Heb een beetje suffig dagje gehad en hoop morgen weer wat frisser te zijn. Voor iedereen straks welterusten. En mooie dromen gewenst.

Oeps, is dat zo, Pippi?

sorry Pip, eigenlijk meer

helaas heb ik zonder sex van de buren ook altijd nog zin in sigaretjes. Heb eigenlijk helemaal geen sex nodig om zin in een sigaretje te krijgen.

Doe dat maar, Charlie. Neem je je refusal zodra dat veilig is? Slaap lekker en sweet dreams. Groetjes Koh.

Waarmee wil je gesteund worden, Charlie?

Dag dag. Gisteren heb ik afscheid genomen van de 12 stappen behandeling waar ik 17 weken onder de pannen was. Nou ja, afscheid...bijna iedereen die daar was, inclusief de counselors, kom ik regelmatig tegen op meetings van de NA. Toch was het een mooie middag. Uiteraard werd ik door iedereen even toegesproken, en waar ik even door ontroerd raakte waren de woorden mijn mijn Personal Counselor: als ik jou aan de stappen zie werken is het of ik iemand een instrument zie bespelen of zie dansen. Je danst er doorheen en weet er een mooi geheel van te maken wat je goed in je leven inpast. Ik antwoordde daarop dat ik het nog net iets anders zag: ik heb leren spelen op het 12-stappen instrument en daardoor ook weer leren spelen met mijn leven. En dan niet op de manier van iemand die levensmoe is en Russisch Roulette speelt, maar als een kind dat speelt om het leven te leren.. en ongemerkt het leven als instrument oppakt om door te kunnen spelen. De 12 stappen zijn mijn leven geworden en andersom. Niet door dagelijks in de boeken te lezen hoe ik het zou moeten doen, maar door te doen, het leven zelf aan me toe te laten vallen en aan de hand van wat ik leer en geleerd heb mijn eigen ikje te ontdekken achter al die maskers, muurtjes en schijnkaraktertrekken die ik in de loop van m'n leven heb opgebouwd. Beter gezegd, ik leer de gemaakte ik te herkennen als zijnde de gemaakte ik. Ik ben aan het leren dat ik oneindig klein ben en daar naar dien te handelen zodat ik daardoor oneindig groot word. Alle woede, angst en verdriet overkomen me omdat datgeen wat ik van mezelf gemaakt heb op de een of andere manier beschadigd wordt. Die emoties overkomen me dus om bezit vast te houden, het bezit van mijn persoontje. Een niet echt persoontje, want ikzelf zit achter die schijnvertoning. Ik ben aan het leren.. Ik leer nu de plekken waar ik gekwetst word niet meer te repareren maar er grote gaten van te maken zodat de echte ik zichtbaar wordt. En hoe meer van die plekken aangepakt worden, hoe zichtbaarder ik word. En hoe meer van die kwetsbare schillen om me heen worden weggehaald, hoe moeilijker ik te kwetsen ben... Maar ik ben nog aan het leren. De meetings zijn een geweldige plek om te leren. Samen met de mensen van NA vorm ik met mijn instrument een orkest, want ook zij spelen op hun instrument. Dat is het mooie van een instrument bespelen: toehoorders en medespelers. Ik ben begonnen met leven, met leren te leven. Het langzaam doodgaan heb ik hopelijk achter me gelaten. Zo, en nu gaan mijn vrouw en ik aan het werk in ons campertje. Waterleidinkjes doorspoelen, niet bederfelijke waar vast inpakken en zo. Over iets meer dan een week gaan we vier weken op pad... ik verheug me erop. Tot later mensen. Een fijne dag allemaal.

Goedemorgen. Wat een heerlijk dagje gisteren. Ik was te laat thuis om de computer nog op te starten (nou ja, niet te laat maar te moe). Na de meeting ben ik met mijn vrouw de stad nog ingegaan om te genieten van vele voorstellingen tijdens "Deventer op Stelten". Grappige, aandoenlijke en spectaculaire. Was pas om 1.00 uur thuis. Ik heb genoten van de meeting. Toch leuk om al die mensen eens echt te zien. En vooral ook leuk om te zien dat anderen dat ook leuk vinden. Ik heb hier en daar een praatje gemaakt maar vooral genoten van de ontspannen sfeer (nadat de eerste kennismakingen hadden plaatsgehad). Een normaler bij elkaar geraapt mensenzooitje kan ik me nauwelijks voorstellen. 's Avonds in de binnenstad in het weekend kom je vreemder, griezeliger en onaangenamer volk tegen. Ik heb gisteren niets vreemds, griezeligs of onaangenaams kunnen bemerken. De Grootste Gemene Deler van het clubje gisteren was voor een buitenstaander absoluut niet te raden. Ik denk dat ik op een eventuele vervolgmeeting toch wel weer aanwezig zal willen zijn. En ik wil ook Bert en Heleen van Tactus langs deze weg nog een keer hartelijk danken voor hun inzet en aanwezigheid. Druppeltje, je blijft een spannend mens. Hier op het forum maar gisteren toch ook wel "op de meeting". Het is hier al eerder ergens gezegd, geloof ik, een volgende keer misschien een afspraak proberen te maken met iemand van het forum uit je buurt om mee te rijden?? Nu ja, ik loop op de dingen vooruit, is niet erg handig. Eerst maar weer eens vandaag gaan beleven. Ik ga nu eerst maar eens douchen en dan weer de stad in. Kijken of er nog iets te zien valt wat ik gisteren niet gezien heb. Lukt vast wel. Een fijne dag allemaal nog. Tot later. gr. Koh.

....hoop ik.

Goedemorgen. Het belooft een mooie dag te worden. De laatste restjes sneeuw zullen snel verdwenen zijn en de temperatuur zal tot een aangename hoogte stijgen, zeggen ze... Alle meeting-gangers een goede en veilige reis gewenst en tot straks. Alle niet-meeting-gangers een goede en mooie dag gewenst en wellicht tot op een volgende(?) meeting. PS, als je via de A1 komt, neem dan niet de afslag Deventer-Oost, maar gewoon afslag Deventer. Dan ben je er zo...

Goedemorgen Pip. Ik weet het natuurlijk nog niet, maar ik hoop dat ik gisteren weer 24 uur niet gedronken heb. En alle anderen ook. Alvast een fijne 4-07 gewenst vanuit het verleden. (dit berichtje is van 3-07) En Pipje, ik hoop dat je je gisteren weer wat beter ging voelen. Groetjes Koh.

Pffff, gelukkig maar Tina. Maar wel vervelend dat je toch naar gedroomd hebt. Hoop dat je je dag er niet teveel door laat beïnvloeden. Eerst maar weer goed wakker worden. Fijne dag. En Pip, voor jou hetzelfde. Ik ga aan de slag. Tot later.

Laat me raden, Albertina. Jij droomde dat je een kaaiman of krokodil was en samen met een aantal soortgenoten je forummaatje Pippi verscheurde....

Goedemorgen allemaal. Tja, dat wordt waarschijnlijk een warm dagje. Eerder zou ik dan al bij het opstaan hebben gedacht: was de dag maar weer voorbij. Ik kan niet tegen warmte. Maar nu ben ik blij aan deze dag te mogen beginnen. Straks naar Apeldoorn voor de deeltijdbehandeling en vanavond naar NA. Ik heb er zin in want ik realiseer me dat ik door aan mezelf te blijven werken alleen maar energie krijg. Overigens is die deeltijdbehandeling bijna afgelopen. Vandaag, vrijdag en dan nog maandag, daarna is het gebeurd. Gelukkig heb ik mijn weg gevonden binnen AA en NA en er volgt nog een jaar lang nazorg van Tactus, wat inhoud: 1x per week een avondje bij elkaar komen om een vinger aan de pols te houden. M'n schilderen heb ik weer aardig opgepakt. Een jaar lang heb ik zo goed als niks gedaan, maar ik heb nu een werkschema opgesteld en ik moet zeggen dat als ik me daar aan houd het prima werkt. Schilderen is ook werk. Als het te vrijblijvend is laat ik het snel verslonzen. En daar erger ik me dan weer aan, gevolg: ontevredenheid en geen zin meer om daar wat aan te doen. Negatieve spiraal dus. Regelmaat, structuur en dat wat dat oplevert, is wat me op de been houdt. Ga dus welgemoed beginnen vandaag. Iedereen een fijne dag gewenst. Groetjes, Koh.

Mogge Pasoa. Welkom op dit forum. Van mij mag je beginnen met uitleggen, hoor. Ik snap niks van wat je schrijft. 3 Maanden droog en wel advocaatjes en stroh-rum. En voorzitter?? Waarvan dan? En bij AA is toch regel dat je de intentie moet hebben om geheel te stoppen met drinken? Hoe komt het dan dat je voor ligt op andere AA-bezoekers? Sorry dat ik het niet begrijp. Maar als je wilt, mag je het me uitleggen. Vriendelijke groet, Kohtje. PS. Wie of wat is Pasoa?

Hai Trees, dat deed je net al met je laatste berichtje. Vrouwvanalco, ook welterusten. Ik ga ook uitloggen. Tot later allemaal. Groetjes Koh.

Marjo, lekker slapen en morgen weer verder. Voor het lekkere hoef je dus niet te drinken, weet je nu. En voor de rest eigenlijk ook niet, toch?

Ik kan toch helemaal niet beoordelen of je een slechte moeder bent? Ik weet niet eens of mijn vader een slechte vader was. Hij had heel goede kanten maar was alcoholist en daar heb ik wel veel last van ondervonden destijds. Er werd niets tegen gedaan, wij als kinderen moesten ons maar aanpassen aan de omstandigheden. En dat betekende veel maskers ontwikkelen, vooral maskers met een grote tevreden glimlach naar de buitenwereld. En voor ik doorhad dat ik altijd achter die maskers door was blijven leven was ik bijna een halve eeuw verder. Nu probeer ik ze te verwijderen, maar dat is doodeng.

Ach Joann, ik zei al, ik koester geen wrok meer. Maar als ik zelf kinderen had gehad dan was er gewoon een stukje herhaling van de geschiedenis geweest. Dan had mijn vrouw een andere keuze kunnen maken dan mijn moeder deed maar zelf was ik net als mijn vader. En ik heb niemand bewust een spiegel voorgehouden, heb alleen mijn beleving verteld. Een ieder die zich daarin herkent kan zelf die spiegel daarin vinden en er in kijken. Dat is ook de kracht van geven en ontvangen: het delen... oftewel GevenOntvangenDelen GOD.

Jij ook, Pippi. Nog maar een uurtje. Ook alvast een goed morgen dan maar?

Hé hallo Joann.. zie je nu pas. Groetjes.