Kohtje

Hoi Blondie, Twee en een half jaar geleden zat ik in een zelfde soort situatie wat betreft relatie.. nou ja, heel anders eigenlijk, maar er was hier ook sprake van kiezen en niet delen. Mijn vrouw stuurde mij het huis uit omdat ik maar bleef drinken, ondanks allerlei vage beloftes van beterschap. Ik vond dat uiteraard heel erg zielig voor mezelf, maar... Zij had besloten voor zichzelf te kiezen. Ze ging naar Al Anon bijeenkomsten en maakte kennis met het 12 stappen programma. Ze leerde los te laten. Klinkt je waarschijnlijk niet onbekend in de oren. Ze liet mij dus los en probeerde haar eigen leven weer voor zichzelf te gaan leiden. Dat lukte haar. Toen ik zag hoe zij opbloeide en hoe ik bleef hangen in m'n eigen ellende, heb ik de knoop doorgehakt en me aangemeld bij een 12 stappen behandeling, je weet wel... Ik leerde daar ook over loslaten en zo. En dat er twee soorten loslaten zijn. De ene soort is met de handpalm naar beneden, zodat dat wat je loslaat valt. Dat ben je dus kwijt. De andere soort is met de handpalm naar boven. Wat je loslaat heeft vrije keuze om op je hand te blijven zitten of weg te fladderen, zoals een vlinder of vogel. Die tweede soort is loslaten uit liefde. En dat is wat mijn vrouw met mij deed. Ze liet me los maar verstootte me niet. Ik had de keuze om door te blijven drinken en afhankelijk te blijven, echter zonder de "bescherming" van mijn vrouw, dus weg te fladderen van die beschermende hand, of aan mezelf te gaan werken en m'n eigen verantwoordelijkheden (weer) op te pakken. Dat laatste heb ik gedaan, waardoor ik nog steeds op die open hand zit. We zijn vrij van elkaar, hebben ieder onze eigen verantwoordelijkheid, maar houden ook nog altijd van elkaar en kunnen op elkaar rekenen. Door elkaar los te laten is onze band hechter geworden. Als jij en je vriend elkaar loslaten hoeft dat allerminst te betekenen dat alles over en uit is. In een evenwichtige relatie heeft ieder zijn verantwoordelijkheden, naar elkaar, maar vooral ook naar zichzelf. Als hij zijn verantwoordelijkheid oppakt en jij laat hem los met je handpalm naar boven, kan dat een prachtig begin zijn. Heb moed om te veranderen wat je kunt veranderen. Heb vertrouwen dat wat er ook gebeurt, het jouw weg is. Soms is de uitkomst niet wat we droomden. Maar door onze dromen hoe dan ook na te jagen zijn we al vaak op een dood spoor beland. Alleen voor vandaag...

Ik heb niet alleen maar waardevolle berichtjes geschreven. Ik heb hier vooral de eerste jaren ook behoorlijk meegeflauwekult. Ok, voor mij waren die berichtjes destijds waardevol omdat schrijven op het forum zo'n beetje m'n dagbesteding was. Het maakte niet uit wat ik schreef, als ik maar schreef en er bij bleef.. ik was bang het overzicht op wat er zich hier allemaal afspeelde te verliezen als ik een dag niet mee deed. Ik wilde alles weten en me overal mee bemoeien. Ook heb ik destijds dronkemanspraat geschreven, hiero... en een ban gehad. Van waardevolle berichtjes krijg je geen ban over het algemeen. Maar het forum en ik zijn elk afzonderlijk van elkaar verder gegaan en veranderd. Het forum is voor mij geen dagbesteding meer maar een hulpmiddel bij het allert blijven, zoals ook meetings van AA en NA dat zijn en de serviceposities die ik inneem binnen NA, en het sponsorschap. Nu en dan lees ik Hier wat mee, en af en toe wil ik wat schrijven. Betrokkenheid is goed voor me, maar het kunnen loslaten is misschien zelfs nog beter. Verslaving is zo'n sluwe vijand van het leven, dat je al snel de kracht verliest om er wat aan te doen. Dus ik probeer verslavingsgedrag zo snel mogelijk bij mezelf te herkennen en er iets aan te doen, vaak het tegengestelde van wat mijn verslaafde wil wil. OK, Adam, bedankt voor je complimentje maar zie het relatief..:$

quote: Originally posted by: blondie6173 Bent ik blij dat ik rrrrrotterdammerrrr bent !!! Zoiets dacht ik al te horen.:present:

quote: Originally posted by: adam Maar,....... weet je trouwens de tussenstand bij Feyenoord - Ajax ?? eeehhhhh.... z'n ene pootje is even lang????? Nee, ik weet 't niet, ik geef 't op. Zeg maar...

quote: Originally posted by: adam Misschien vindt jij zo'n opmerking heel slim of normaal, Groetjes, Adam Adam, al er "ik" in de zin staat, of "jij" achter de persoonsvorm, wordt er geen t geschreven. Dus: Misschien vind jij....... Alleen Rotterdammers hebben ontheffing van deze lagereschool regel.

"Veel verslaving is het gevolg van een mislukte manier om levensproblemen op te lossen." (Bram Bakker (psychiater) in een column Alg. Dagbl. 4-9-'10)

4 tips om jong te blijven: -eet goed -slaap goed -sport goed -lieg over je leeftijd

Hout, van harte gefeliciteerd met je verjaardag. En beterschap.

Jetset, ik ken wel mannen die dat ook zouden kunnen.

Hai Blondie, Zwaar zal het misschien wel kunnen worden, maar zo eens "gedwongen" je leven op een rijtje zetten kan erg verhelderend zijn. Je kunt er veel profijt van hebben als je straks Stap 4 gaat schrijven. De richting die je vandaag in je leven aangeeft is bepalend voor de resultaten in de toekomst. Dus doe je best en wees eerlijk naar jezelf en je counselor. Succes! Hier dag 19481 van mijn leven, waarvan de laatste 633 dagen nuchter.

Ja, precies, Fibo. Zo bedoel ik het woord volwassene ook. Ik kon NIET zelfstandig en zonder hulp van anderen handelen. Tenminste niet op een volwassen manier. En dat kwam doordat ik emotioneel nooit had geleerd m'n verantwoordelijkheden te nemen. Ik liet wat me overkwam altijd van anderen afhangen, en als wat me overkwam me niet beviel dan was dat altijd de schuld van anderen. Ik was blijven hangen in het "kind-dat-altijd-zijn-zin-wil-hebben" gedrag. Pas nu ik leer om op een volwassen manier met mijn emoties om te gaan, leer ik verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen nuchtere keuze's in dit leven. Maar ik wil hier niet met je gaan redetwisten over de uitleg van een woord. Ik vind het mooi om te lezen dat je goed gaat en ik hoop dat je deze weg blijft gaan. Hug.

Hai Fibo, Mooi pleidooi voor de AA. Ben zelf ook een groot voorstander van hulp zoeken bij medeverslaafden in real life. De voordelen die dat biedt t.o.v. dit forum onderschrijf ik volledig, waarmee ik niet zeg dat dit forum geen nut heeft.. zelf geef je daar ook enkele voorbeelden van. Maar over één ding ben ik het zeer zeker niet met je eens: je zegt dat we geen kind meer zijn maar veelal volwassenen. Mijn verslaafde gedrag heeft ertoe geleid, al lang voor ik naar een verslavend middel greep, dat ik emotioneel nooit het kind-zijn ben ontstegen. Ik heb nooit geleerd op een volwassen manier met mijn emoties om te gaan, stopte ze weg, ging er totaal verkeerd (=kinderlijk, dus angstig, schaamtevol, egocentrisch) mee om. Dit heeft er toe geleid dat ik mijn emoties ging verdoven. Drank is voor mij nooit een genotsmiddel geweest maar een noodgreep. Wilde graag bij de "grote mensen wereld" horen. Toen ik ook zo goed als alles om me heen kapot had gemaakt en stopte met drinken, moest ik leren om op een volwassen manier met mijn emoties om te gaan. En dat valt om de dooie dood niet mee, oud ingesleten gedrag is moeilijk te veranderen. Maar het ís wél te veranderen, met behulp van meetings waar ik lotgenoten tref die met dezelfde problemen worstelen. En dat emotionele groeien gaat met vallen en opstaan, nu na 2,5 jaar nog steeds. Maar ik groei!! Dat stoppen met drinken de verslaving niet doet stoppen ben ik wél geheel met je eens. Alcohol is slechts een symptoom van mijn verslaving. Ik moet emotioneel en spiritueel volwassen worden en als een volwassene leren leven om niet meer te hoeven vluchten/verdoven. Niet dat ik dan kan gaan drinken, want lichamelijk ben ik ook verslaafd, dat zal altijd zo blijven, maar ik hoef geen angst meer te hebben voor alcohol in mijn omgeving. Als ik geen noodgreep (alcohol) meer nodig heb ben ik er vrij van. Maar dat vergt wel inspanning en aktie. Wat dat betreft is een mens nooit te oud om te leren. Groet.

We wenden ons tot God wanneer ons leven op zijn grondvesten staat te schudden, om dan te ontdekken dat het God is die schudt.

Jannigje, de omstandigheden kunnen je niet dwingen te drinken. Omstandigheden zijn maar omstandigheden. Een etentje met al dan niet drinkende collega's, een terrasje pakken tussendoor en al dat soort dingen zijn maar omstandigheden die wij alcoholisten bijna altijd associëren met drinken. Maar je bent het nog altijd ZÉLF die drinkt. Niet de omstandigheden zijn daar debet aan, maar wij zélf. Een etentje en een terrasje zijn zonder drank nog steeds een etentje en een terrasje. Als jij niet wilt drinken verander je niets aan de omstandigheden. Je verandert alleen iets aan jouw beleving van die omstandigheden. En daar draait het hele nuchter worden om. We kunnen de wereld niet veranderen, we kunnen alleen onszelf veranderen. Toen ik stopte met drinken was het voor mij noodzakelijk een andere (nieuwe) kijk op het leven te krijgen. Ik moest leren vertrouwen dat het leven zoals het zich aandient het leven is zoals het zich aandient. Ik moest leren accepteren dat ik daar met al mijn wensen en eisen niets aan kon veranderen. Toen dat vertrouwen kwam, stapje voor stapje, vielen één voor één allerlei angsten weg. Eén van die angsten was leven zonder verdoving van alcohol. Ook de angst voor wat anderen van mij zouden denken als ik niet meer dronk was gebaseerd op mijn eigen veronderstellingen en niet op realiteit. Ik drink nu een kleine twee jaar niet meer en ben daar nog nooit op aangesproken, tenminste niet in negatieve zin. In je eigen onderschrift staat: het tegenovergestelde van angst is niet moed, maar vertrouwen. Helemaal waar, zij het dat ik veel moed bij elkaar moest rapen om te durven vertrouwen, maar uiteindelijk is het dat vertrouwen dat angst wegneemt. PS. zie dit niet als een tip, iets wat je eventjes doet, maar als een bemoedigend woord. Er is hoop. Het is voor iedere verslaafde mogelijk nuchter en clean een gelukkig leven te leiden.

"Een mens komt zijn bestemming vaak tegen op de weg die hij nam om haar te vermijden." (Jean de la Fontaine)

Bammie, Same to you.. (man = vrouw)

quote: Originally posted by: wimmelt Ik ben niks beter of slechter of hoger of lager dan een ander. Hai Wimmelt, hierin heb je wat mij betreft volkomen gelijk. De overeenkomst tussen alle mensen hier op het forum is dat we allemaal een probleem met alcohol (op z'n minst) hebben. We zijn allemaal mensen, en allemaal goed, slecht, hoog en laag. De kunst is om dat ook in anderen te zien, te zien dat we overeenkomsten hebben en vooral ook om de minpunten in onszelf te zien en erkennen. Door de minpunten in mezelf te ontdekken kan ik daar mee aan het werk. Ik vraag om moed om die trekjes te veranderen, op z'n minst om ze bij mezelf te herkennen. Want alleen zo kan ik proberen een waardevoller mens te worden. Nederigheid kan ik me niet aanleren, dan wordt het misschien al gauw kruiperigheid, maar ik kan het wel ontwikkelen vanuit een gevoel van respect voor anderen en door mezelf uit het centrum van de wereld te trekken. De wereld draait niet om mij, de wereld draait om/door liefde en ik draai daar in mee. Leven en laten leven is geen kreet uit onverschilligheid, het is een levenszingeving vanuit liefde, respect en mededogen. Ook van jou leer ik. Ik herken in jouw reactie op de reactie van anderen op jou veel van mezelf. Ik voelde me verongelijkt als ik iemand ergens op wees en daarop "aangevallen" werd, tenminste, zo voelde het. Maar ik realiseer me nu dat ik dat zo voelde omdat ik dacht dat ik het beter wist, dat ik "de oplossing" had en dat daar niet aan te tornen viel. Ik weet nu dat ik de wijsheid niet in pacht heb, dat ik alleen kan delen wat MIJN ervaringen in dit leven zijn die voor MIJ een waarheid zijn. Ik laat het aan de Voorzienigheid, het Leven, God, de Loop Der Dingen, het Toeval, de Tijd, noem maar op... over om te bepalen dat wat ik zeg en doe goed is of niet goed.

Blondie, gaaf meid. Dag 43 is toch maar mooi 43 x 24 uur.. en dag na dag wordt de parelketting steeds langer. Succes met de behandeling. En veel plezier tijdens de bbq.

Heeee Bolletje, iemand confronteren met z'n drinkgedrag is nog geen schop onder de kont geven. Die schop kan iemand nodig hebben om in dat drinkgedrag verandering teweeg te brengen. Maar het is verkeerd om die schop uit te delen als je hem eigenlijk zélf nodig hebt... dan zou het meer op het uitleven van frustraties lijken. Met andere woorden: alleen delen uit ervaring, niet uit hoe je het zelf graag zou willen doen maar niet voor elkaar krijgt. En complimentjes zijn natuurlijk ook belangrijk, maar dan alleen voor behaalde resultaten. Een complimentje voor een voornemen heeft mij voornamelijk in "dagdromen" doen belanden.

Ik hou niet van soft en ook niet van keihard. Ik hou van wat goed voor mij is. Toen ik pas had erkend dat ik een alcoholprobleem had, had ik aaien over m'n bol nodig. Dat hielp niks, maar ik had ze nodig. Ik kwam er op den duur zélf achter dat ze niets hielpen doordat ik constateerde dat ik gewoon door bleef zuipen. Hopend op -daarna- weer een aai. Toen ik tenslotte ten einde raad was kwam ik er achter dat ik mezelf alleen kon helpen door keihard aangepakt te worden door anderen en ook door mezelf keihard aan te pakken. Niet door gekwetst te worden of mezelf te kwetsen, maar door confrontatie met anderen en mezelf en de werkelijkheid onder ogen te zien. En de werkelijkheid was keihard: ik was een lamzak, een nutteloos, in m'n eigen wereldje opgesloten profiteur van de goedheid van anderen. Dat in te zien deed me de schellen van de ogen vallen. Ik wilde anders leven, ik wilde -op hoe kleine schaal dan ook- een nuttig en waardevol lid van onze maatschappij zijn. En dat kon ik alleen als ik zou stoppen met drinken. Nu ik mijn eigen verkeerd ontwikkelde karaktereigenschappen leer zien (met hulp van het 12-stappenprogramma, medeverslaafden en vooral ook mijn sponsor), kan ik werken aan het verbeteren daarvan en in plaats van me in mijn eigen wereldje op te sluiten (een wereldje met vele (voor)oordelen over van alles en iedereen en vooral veel schuld van anderen) geef ik nu toe dat ik niet perfect ben en dat niemand perfect is, maar in plaats van naar de verschillen tussen mensen te kijken probeer ik nu zoveel mogelijk de overeenkomsten te zoeken. En die zijn er legio. Dit forum heeft nog altijd een plekje in m'n hart omdat hier de basis ligt van mijn herstel. Maar groeien betekent ook dingen loslaten en nieuwe dingen oppakken. Nu is het meetingbezoek waar ik veel uit haal. Maar ook voorlichting geven in klinieken, andere mensen die op zoek zijn naar herstel m'n levensverhaal vertellen, en naast dat alles een "gewoon" leven leiden, zonder alcohol, zonder mezelf als het centrum van mijn kleine universum te zien. Ik leer mezelf zien als klein onderdeel van een groot geheel. Dit forum heeft, sinds ik het ken, altijd bestaan uit bolaaiers en kontschoppers, soms combinaties daarvan. En het bestaat tevens uit mensen die behoefte hebben aan een aai en anderen die een schop nodig hebben. En ja, soms zou ik de bolaaiers een schop onder de kont willen geven en de kontschoppers een aai over de bol. Maar wie ben ik? Ik ben net als jullie een verslaafde die ook niet altijd weet wat goed is maar wel goede bedoelingen heeft. Bedankt voor het luisteren/lezen..

Bedoeling is duidelijk, maar je gaat nu zelf ook de mist in..

Herstel: moest met rijmelarijtje beginnen.

Koh de Vloh werkt vaak ook en als hij niet werkt moet ie bezig met herstel

tijd kan handig of onhandig zijn; tijdloos gaat veel langer mee

Gevoel is wat de werkelijkheid met mij doet; werkelijkheid is wat ik met mijn gevoel doe.