Kohtje

Tja, als de Big Bang het begin van alles was.. waar komt dan die Big Bang vandaan.. wat was er dan dat zo bik kon bengen.. vaag, hoe je het ook wendt of keert.. ergens moet er berusting zijn dat het nou eenmaal zo is.

@toine: ik heb niet zoveel op met geboden als wel met beloftes. Religie is een spiritueel programma met vele geboden om naar te leven. Het Stappen programma is een spiritueel programma met alleen maar beloftes. Er zijn vele wegen die naar Rome leiden. Voor elk wat wils. Ik ben vrij om mijn eigen weg te kiezen.

Hogere Macht kan in principe alles zijn, Borrie. Het meeste profijt heb je van een Hogere Macht die je kunt toelaten in je leven, ééntje die liefdevol is, je niet afstraft als je iets fout doet maar je na gemaakte fouten aanwijzingen geeft hoe je verder kunt. Geen kant en klare oplossingen maar handreikingen. Op jouw beurt moet je dan weer wel bereid zijn die handreikingen als handreikingen te herkennen, en niet bang zijn om handreikingen die je in eerste instantie bedreigend voorkomen, toch aan te nemen. Omdat iedereen vrij is de Hogere Macht te zoeken die hem of haar het best past, hebben ze het over de Hogere Macht, zoals ik hem begrijp.

Originally posted by: Hannah1 Ik weet dat je zo denkt Koh. Maakt niet uit, als je er maar steun aan hebt. Hier gauw ff de boodschappen halen. quote> Hihihi... zo klinkt het alsof ik heel zielig ben.. of vertederend. Maar ik reken je er niet op af, hoor. Don't shoot the messenger:D

Originally posted by: toine hogere macht? wie of wat bedoel je daarmee kohtje. quote> dat wat mij er door heen haalt.. dat wat ik niet begrijp. dat wat mij doet ademen. dat wat mij het wonder van leven laat ervaren. etc.. Weet ik niet. Blind vertrouwen.

Hier ook prutje.. grove soepgroenten, vermicelli, soepballetjes, bouillon, blikje kerriecremesoep en anderhalve liter water.. boterhammetje er bij.. snel klaar, lekker en niet dodelijk.

Mooi Hannah. In feite probeer ik hetzelfde toe te passen. Alleen noem ik het dan: vertrouwen op mijn Hogere Macht. Die wijst me de weg door feiten.. en ik kan het daar nog zo oneens mee zijn, feiten liegen niet. Hogere Macht is voor mij niets anders dan: het is zoals het is. Als er geen rechtsom is, ga dan linksom.. alleen zo kom ik verder.

oeps.. bericht akelei bijgewerkt, klopte mijn reaktie niet meer.

is dat waar je naar probeert te leven?

Trouwens, Hannah.. dat onderschrift van jou, hè?

Hannah, dat denk ik zelf ook van tijd tot tijd.. maar o, wonder.. elke keer hervind ik m'n verstand weer. Zal wel afkick zijn.

in feite wel, ja. gevoelsmatig zit alles tegen..

Gisteren vroeg ik Niwi op het rookdraadje of ie wat tips voor me had om te stoppen met roken.. al schrijvende realiseerde ik me dat het niet aankomt op tips maar op het simpelweg stoppen met roken!! Soms is het antwoord zo supersimpel en logisch, dat de complexiteit van iets me maar een fractie van een seconden compleet helder voor de geest staat. Gisteren was er voor mij dus zo'n flitsmoment.. en nu rook ik dus al bijna 24 uur niet meer. Gewoon door niet te roken.. en ik me maar jarenlang afvragen hoe ik dat nou toch moet gaan aanpakken. De gevolgen die ik nu ondervind van dat niet-roken zijn een verhaal apart. Daar laat ik mijn 12-stappenprogramma maar op los. Dat betekent aan mezelf werken, m'n sponsor raadplegen, luisteren naar stop-ervaringen van anderen en daar m'n spiegelbeeld in herkennen. Aan de ene kant weet ik van gekkigheid niet waar ik het moet zoeken, aan de andere kant weet ik door m'n herstelprogramma waar ik het zoeken moet. @Dhen: ik feliciteer je op jouw verzoek niet. Maar ik dank je wel voor je verhelderende berichten. En natuurlijk zie ik in jou ook weer een bevestiging van het feit dat we als verslaafden niet verloren zijn maar dat we, als we onze eisen en voorwaarden voor het leven los laten, we eenvoudig gelukkig kunnen zijn. Geen kwantiteit maar kwaliteit.

Niwi, dank je voor je reaktie. Ik ben nu bijna een etmaal verder na het moment dat ik zei dat stoppen begint met die eerste niet te nemen. En ik geef toe dat het niet meevalt. Of eigenlijk ook weer wel. Zo cold turkey is wel erg confronterend en dus ook erg leerzaam. Ik weet van gekkigheid af en toe niet hoe ik trekmomenten moet doorkomen.. en dat zijn er erg veel op een dag. Maar ik kom ze door.. ik ben er nog niet helemaal achter hóe ik ze doorkom, daar ben ik nog te ongeconcentreerd voor. Het slachtoffergevoel is soms zo overweldigend, dat alle gevoel voor werkelijkheid lijkt te worden opgeslokt door het gevoel van vluchten. Maar door niet te vluchten, niet toe te geven aan die trek, komt de rust vanzelf weer. Het is niet dat ik opnieuw aan mijn herstelprogramma ga beginnen, het is dat ik met mijn herstelprogramma een ander facet van mijn ziekte verslaving ga aanpakken. God (=nuchtere realiteit) zij met mij...

je wilt niet weten hoeveel zand daar ligt.. pffffff..

Originally posted by: Kohtje Eigenlijk is alles wat ik doe vullen van leegte. Als ik niks doe ontstaat leegte... Maar ik maak wel onderscheid tussen leegte die ik vul met dingen om dingen uit de weg te gaan (bijv. drank, drugs, etc..), of leegte die ontstaat doordat ik dingen die ik doe om dingen uit de weg te gaan niet meer doe.. en dan vul met dingen die ik nodig heb om geen dingen te doen om dingen uit de weg te gaan.. (snappie???)quote> de ene leegte vul ik met "troost"brengende middelen (=verslaving) de andere leegte vul ik met herstel (= 12-stappen programma, dit forum etc.)

Tja, ik twijfel ook wel eens aan m'n verstand, hoor.... maar toch komt het altijd nog weer redelijk goed met me.

Eigenlijk is alles wat ik doe vullen van leegte. Als ik niks doe ontstaat leegte... Maar ik maak wel onderscheid tussen leegte die ik vul met dingen om dingen uit de weg te gaan (bijv. drank, drugs, etc..), of leegte die ontstaat doordat ik dingen die ik doe om dingen uit de weg te gaan niet meer doe.. en dan vul met dingen die ik nodig heb om geen dingen te doen om dingen uit de weg te gaan.. (snappie???)

Originally posted by: niwi ik bedenk me ineens dat het gisteren 400 dagen was sinds ik gestopt ben met roken... quote> Mooi Niwi. Het is dus niet onmogelijk. Vraagje(s): heb je nog wel eens van die momenten dat je aan een collega om een sigaretje wilt vragen? Heb je nog wel eens van die momenten dat je een sigaretje echt mist, dat je er behoefte aan hebt? M.a.w. voel je nog wel eens de leegte die je voorheen met een sigaretje roken opvulde? Zo nee, waar heb je die leegte mee gevuld? Zo ja, hoe ga je er mee om? Ik vraag je dit omdat jij ook de 12 Stappen hanteert in je herstel van de ziekte verslaving, tenminste, dat maak ik op uit je verhalen over AA. Wat betreft mijn obsessie naar alcohol, internet, eten/snoepen, koffie, flutboekjes/stripalbums lezen, kortom alles wat mij maar van de realiteit afleidt.. kan ik dat wonderlijke programma toepassen, maar als het op roken aankomt dan zie ik dat ik mezelf op alle fronten tegenspreek. Dan ben ik ineens weer ongelofelijk oneerlijk naar mezelf, dan vertrouw ik niet op mijn hogere macht, dan stapel ik smoes op smoes om maar toch weer dat ene (laatste) sigaretje te kunnen nemen. Ik geef toe dat ik machteloos sta tegenover mijn verslaving, ik geef toe dat ik het niet in de hand heb.. ik weet dat ik erop kan vertrouwen dat ik zonder sigaretten een goed leven kan hebben, en toch wint die sigaret het steeds.. Hoe heb jij je hier doorheengeslagen, Niwi? Ik weet dat jij, noch iemand anders mij van die sigaret af kan houden, dat het stoppen niet begint met een goed voornemen maar met die eerste niet nemen. Maar de ervaring van iemand die al langer gestopt is kan me misschien helpen met mijn overgave. Ik ben verslagen, ik geef het toe. Met wilskracht alleen heb ik het roken tot nu toe nog niet kunnen laten. En toch zal IK alleen maar die eerste niet moeten nemen. Ach, weet je Niwi.. antwoorden is niet nodig. Ik heb zelf het antwoord al gegeven, meerdere keren zelfs.. Stoppen begint niet met een goed voornemen maar met die eerste niet nemen. Vanaf nu dus. This is not a bad day, just a learning day.. En bedankt voor de ruimte die ik met dit verhaal heb ingenomen..

Vanavond heb ik een meeting, een Just for Today meeting. Ik verzorg voor die meeting wekelijks de vertaling uit het NA-boekje "Just for Today", waarin voor elke dag een stukje ter overdenking staat. Vanavond gaan we in die meeting dus met elkaar delen wat onze ervaringen zijn met wat we zojuist gelezen hebben. Ik heb nu net die vertaling klaar en vond hem eigenlijk wel zo mooi en toepasselijk, dat ik hem hier ook maar even neerzet.. 23 februari. De boodschap en de boodschappers "Anonimiteit is de spirituele grondslag van al onze tradities; dit herinnert ons er steeds aan principes boven persoonlijkheden te plaatsen." (Traditie Twaalf) De twaalfde Traditie herinnert ons aan het belang van het plaatsen van "principes boven persoonlijkheden." In herstel-bijeenkomsten (meetings) kan dit worden omschreven met: "reageer het niet af op de boodschapper." We verwarren vaak de boodschap met de boodschapper, en negeren wat iemand met ons deelt op een meeting omdat we een persoonlijk conflict met die persoon hebben. Als we moeite hebben met wat sommige mensen op meetings met ons delen, zouden we de hulp van onze sponsor kunnen zoeken. Onze sponsor kan ons helpen ons te concentreren op wat er gezegd wordt, in plaats van op de persoon die het zegt. Onze sponsor kan ons ook helpen de verontwaardiging te overwinnen die ons ervan weerhoudt om de waarde van iemands persoonlijke herstelervaring op z'n waarde te schatten. Het is verbazingwekkend hoeveel meer we uit meetings kunnen halen wanneer we onszelf toestaan te doen zoals onze Twaalfde Traditie voorstelt, door ons liever te richten op de principes van herstel dan op persoonlijkheden. Alleen voor vandaag: ik zal het principe van anonimiteit vandaag (in de NA-meeting) in praktijk brengen. Ik zal me richten op de boodschap van herstel, niet op de persoon die de boodschap brengt. Aangezien dit forum ook een ontmoetingsplaats is van mensen die op de één of andere manier herstel zoeken en er hier ook regelmatig conflictsituaties ontstaan, lijkt dit stukje me hier niet misplaatst. Ik betrap mezelf er ook vaak op dat ik de één beter wil of kan begrijpen dan de ander en dat dat inderdaad vaak te maken heeft met voorkeur of afkeer..(soms snap ik iemand ook écht niet, maar dan vraag ik wel om uitleg..) maar ik leer nog dagelijks, en ik doe mijn best om die Twaalfde Traditie toch zo goed en zo kwaad als het gaat in praktijk te brengen.. de ene keer gaat dat beter dan de andere keer, maar ik vind het goed om hier af en toe weer eens mee geconfronteerd te worden.. Ik zou mezelf tekort doen als ik een goede boodschap niet oppik omdat de boodschapper me niet ligt..

Originally posted by: anjo Rumbonen. tja........... Ik doe het wel, ik kook met alcohol mits het goed verwarmd is zou er geen alcohol moeten zitten. Om de rum bonen mot ik altijd lachen maar doe het niet als je antabus of refusal gebruikt!!! Waarom ik moet lachen? Hoeveel rum bonen moet je eten om van de wereld te zijn?quote> Hoi Anjo, goed je weer eens te zien hier. Sorry dat ik je meteen quote.. Maar je zegt hier iets waar ik veel alcoholisten over hoor kissebissen. Ik weet dat ik van één rumboon niet van de wereld raak, niet zoals met anderhalve liter wodka. Maar ik ben een verslaafde. Mijn lichaam is verslaafd, mijn geest heeft de neiging als een verslaafde te denken, dat is gewoon zo. Anders had ik ook wel na één of twee glaasjes kunnen zeggen dat ik genoeg had en er mee stoppen. Maar dat heb ik zo vaak gezegd en geprobeerd, het lukte nooit... ik ben verslaafd. Het middel is sterker dan ik. Als ik één rumboon eet met de gedachte dat dat geen kwaad kan, denk ik dus precies hetzelfde als wanneer ik zeg dat ik wel één glaasje kan drinken. Want hoe gevaarlijk is nou dat ene glaasje. Toch treedt er bij mij dan iets in werking.. het hoeft nog niet metéén weer tot drinken te leiden, maar ik proef alcohol en krijg daar allerlei bijgedachten bij.. lekker! Maar wat is er dan precies zo lekker? Voor mij toch dat vleugje dat alcohol me door de keel en neus doet voelen, gevolgd door heel minieme hunkerherinneringetjes. En misschien het verlangen om dat nog eens even te ervaren, nog een heeeeeel klein beetje.. en dan speelt bij mij al gauw die uitspraak: één is teveel en tien (of honderd, of duizend) is niet genoeg.. "Ach, dat kan toch niet veel kwaad" is voor mij een zin geworden die het alarm op volle kracht doet afgaan. Als het niet veel kwaad kan, waarom kost het me dan zo'n moeite om er NEE tegen te zeggen? Als ik NEE zeg, waarom voel ik me dan verongelijkt, tekortgedaan? Waarom moet ik me dan toch steeds weer rechtvaardigen tegen beter weten in met de SMOES dat het zo miniem is dat het geen kwaad kan? Door me dit als enige voor mij geldende "waarheid" toe te laten, kan ik zeggen dat ik alcohol de baas ben, simpelweg doordat ik die sluipmoordenaar geen milimeter ruimte geef om toch weer stiekem toe te slaan.. Nogmaals, Anjo, fijn je weer te zien.

Hè getsie.. altijd als ik net lekker op gang kom moet ik weer afsluiten. Gelukkig heb ik vanavond nog een meeting waar ik kan overpeinzen, waar ik kan sleutelen aan mijn idee van het nut van mezelf en het nut van anderen.. Ik geef toe dat ik 's morgens niet op m'n best ben, dat het leven me ook wel eens "zwaar" overkomt, maar door om mezelf te lachen, mezelf klein te maken en m'n doemdenkerigheid te herkennen en toe te laten, te relativeren.. kom ik dan in de loop van de ochtend weer meestal tot m'n positieven, en dan letterlijk, in positieve zin. Soothe, bankze.. en dankje. Ja, als de zon ophoudt met schijnen zal er wel weer wat nieuws komen.. dat is niet aan ons. Hogere Macht, hihi... Groetjes allemaal.

Soothe.. allemaal waardeoordelen. En je hebt helemaal gelijk gezien vanuit ons bewustzijn, ons denkvermogen, onze ratio, ons aangeleerde gevoel van recht en onrecht, gezien vanuit het toneelspel wat we als mensheid aan het opvoeren zijn.. (moet even denken aan Jozef van den Berg uit de link van Gunn) De bergdorpjes op de noordhellingen op het noordelijk halfrond hebben minder zon dan die op de zuidhellingen. En de meesten van ons houden van zonlicht. Is de zon nou onrechtvaardig, de berg, het noorden, het zuiden, het noordelijk halfrond.. of zijn wij mensen gewoon zo eigenzinnig om een dorpje te bouwen op een noordhelling terwijl we jaloers zijn op de dorpjes op de zuidhellingen en dan zeggen dat het leven onrechtvaardig is. Wij (mensen) vinden het erg dat de één alles op z'n bord krijgt en de ander bijna niets.. maar de aarde draait er geen seconde langzamer of sneller door om de zon.

Dat doe je wel vaker, denk ik dan weer..

Originally posted by: Soothe Het leven is per definitie een onrechtvaardig iets. quote> Soothe, ik mag je graag en ik bewonder je om je vaak rake opmerkingen, maar hier ben ik het echt, helemaal, hartgrondig mee oneens. Als er iets rechtvaardig is, dan is het wel het leven. Eigenlijk sterker nog: het leven is rechtvaardig noch onrechtvaardig. Het zijn wij met onze verwachtingen van het leven die de begrippen rechtvaardig en onrechtvaardig hebben bedacht. De dood is niet erg, is zelfs een logisch gevolg. Maar de mens heeft de neiging om alles te willen begrijpen, en als het ons begrip te boven gaat wordt het al gauw onaanvaardbaar. En dat is nou wat er in het 12-stappen programma bedoeld wordt met de Hogere Macht. We zijn als mens kwetsbaar ondanks alle wetenschap, alle vernuft.. we zijn onderhevig aan wetten en patronen die wij niet hebben bedacht en die we niet kunnen controleren. En we leren nederigheid door toe te geven dat dat zo is. We leren de "wil" van deze Hogere Macht te aanvaarden en hoger te stellen dan de "wil" van onszelf.