Kohtje

Goedemorgen met ons allen. Dagpact: Lars Kohtje

In de camper slaapt onze oudste hond het liefst achterin in z'n bench (met open deur) onder ons bed. De jongste slaapt voorin op een kussen bij de pedalen. Onderweg zitten ze alletwee in een harnasje met een kort riempje aan de autogordel van de achterbank maar liggen ze wel op de vloer. Ik vind het wel leuk om al die verschillende manieren van omgaan met de hond te lezen. Hebben mensen met katten/poezen ook zulke slaapplekverhalen?

Jouw hondjes zijn zo klein, die lopen waarschijnlijk zo tussen de tralies door naar buiten..

Wij hadden destijds met onze kat geen verhouding maar een verstandhouding. Een scheve, dat ook nog. Als wij niet deden wat hij...... Wel een leuk dier trouwens en we misten hem ook wel toen ie er mee ophield.

Ja, ze kunnen perfect in het NU zijn. Niks geen 'gisteren is geweest en morgen moet nog komen'.. lekker NU, lekker puh...

Ach nee, Bor... een dier is óók maar een mens. Gek op alles wat niet goed is.

Hond erbij, Asterix? Ha, nee hoor... grapje... maar wel leuk. Niet het grapje maar twee honden. Nou ja, ook niet voor iedereen.. lamaar.

Wij hebben de honden 's nachts op de slaapkamer, in het hoekje wat het verst van ons bed is. Toen de jongste drie jaar geleden bij ons kwam hadden we hem 's nachts in de bench maar hij had het 'voordeel' van z'n grote 'hondenbroer' naast hem. Wel soms piepen in het begin, dan er uit en even naar buiten plasje doen.. maar eenmaal zindelijk ook met open bench. In het begin natuurlijk een hoop nachtelijk gescharrel, maar het is inderdaad allemaal vanzelf goed gekomen. Lijkt achteraf een fluitje van een cent maar was best gedoe. Nu slapen ze 'gebroederlijk' naast elkaar, de oudste in een mand, de jongste op een kussen...

Ik weet dat mijn moeder nog ergens een serie zwartwitfoto's heeft van haar met m'n vader, ook ik Volendams kostuum. Ik vind het mooie foto's omdat ze daar allebei nog zo jong zijn. Nog van voor ik als oudste geboren werd. Waarschijnlijk waren ze net of net nog niet getrouwd, dus halverwege jaren vijftig. Verder vind ik het maffe foto's.. hoe komen/kwamen ze erbij om zich zo vast te laten leggen.. Misschien een ideetje van m'n vader? Die was buitenlander en keek daar misschien anders tegenaan.? Maar ja, andere tijden. Toen zag je ook nog regelmatig auto's rijden met zo'n bloemenkrans voor op.. waren ze naar de bollen geweest..

Gemorgen allen. DAGPACT: lars clean66 Kohtje

Meer dan "HEEL VEEL STERKTE, LIKA" weet ik niet te zeggen. Wat een muur van machteloosheid loop je tegenaan. Ik wens je in deze tijden ook heel veel kalmte. Een heel klein welterustentje kan er dan ook nog wel vanaf voor je heel kleine dutje.

Kwam je nog een flinke mammoetbout tegen of zo..?

Wij eten hier vanavond wraps met verse spinazie, roomkaas en zalm. Eerst zou ik ze maken, nu wil mijn vrouw ze maken. Kan ik dus ondertussen met twee honden gaan lopen. Gelukkig regent het niet.

Ik snap die hele negeerfunctie niet. Zie je dan alles behalve de berichten van degeen die je wilt negeren? Zou voor mij niet werken. Dan zie je dus wel reacties op dat bericht maar het bericht zelf niet? Juist van iemand die nare dingen over of tegen me zegt wil ik ALLES lezen... zelfs de pb's die dan misschien over en weer gaan. Echt ALLES. Ik word daar uitermate nieuwsgierig van.. nog nieuwsgieriger dan normaal. Maar misschien werkt de negeerfuncie ook wel anders.. maakt het je ongevoelig. Dan werkt dat dus hetzelfde als alcohol.

Voelt toch of er een soort verdachtmakingssmet aan me kleeft. Wil even vermelden (schoonpraten) dat ik best aardig heb gedaan naar Sober maar geen pb's heb gestuurd. Geen aardige pb's, maar ook zeker geen nare. Zo.

Goedemorgen allen. Dagpact: Lars Kohtje Zo, daar gaan we weer.

Hoi alleen. Nieuw hier? Welkom dan.

@Asterix, toi, toi, toi... en heel veel liefde en plezier met die pracht.

Natuurlijk ga ik al die momenten ook wel. Maar dan is dat puur uit liefde en begrip voor de hond.. die moet als ie moet. Maar dan is het echt een rondje met de hond, en niet meer zozeer ook een rondje met mezelf en genieten.. Ik kan ze niet even in de tuin uitlaten, die hebben we niet. En de jongste poept alleen op gras.. Daar moet ik wel even een stukkie voor lopen, voor het dichtstbijzijnde gras...

Patriesje, Patriesje.. aan het hier met je meeleven heb je helemaal niks. Die steun die je erdoor ervaart is een (warme) wassen neus. Tuurlijk geeft je baas wél om je maar hij maakt ook gebruik van je. Logisch want je bent in dienst van z'n bedrijf. Als hij niks om je zou geven, als hij je niet nodig had, zou hij je niet in dienst hebben. Maar je baas geeft om je als zijn - zoals je jezelf al noemt - instrument en hij bespeelt dat instrument zolang hij daarmee kan doen wat in hem opkomt.. daar zijn instrumenten voor, voor het zichtbaar/hoorbaar maken van wat de bespeler "bedenkt". Maar jij als instrument maar óók mens hebt de gave e mogelijkheid om te communiceren. Jij kunt je bespeler aangeven of hij de randen van de speelmogelijkheden bereikt en/of overschrijdt. Je communiceert hier op het forum zoals je naar je baas zou moeten communiceren. Als hij niet duidelijk te horen krijgt of jij bijna bezwijkt onder zijn 'behandeling' zal hij doorgaan met je zo te bespelen en misschien steeds een stapje verder gaan.. Tot je uiteindelijk echt in stukken uit elkaar valt. En dan ben jij als instrument uitgespeeld, en zit hij met het probleem dat hij een vervangend instrument moet zoeken, inspelen, bijschaven/stemmen etc.. Er is altijd de mogelijkheid dat iemand er voor de ideeën in z'n hoofd die met dat ene instrument niet haalbaar zijn een ander instrument bij neemt óf de compositie/het arrangement/het werk aanpast aan het instrumentarium dat hij tot zijn beschikking heeft. Tussen een instrumentalist en een instrument hoort een wisselwerking te bestaan. Maar dan moet er wel duidelijk gecommuniceerd worden. Door hier te vertellen hoe je er aan toe bent en verder lijdzaam de behandeling van je baas te ondergaan verdwijn je langzaam maar zeker in de hoek van 'het slachtoffer' waarin de begrippen 'zijn schuld' en 'ik kon er niks aan doen' en 'ik wist dat het zou gaan gebeuren' etc. op de loer liggen. Je weet inderdaad al wel zo'n beetje wat er staat te gebeuren. Maar laat het je baas ook duidelijk weten door met hem te communiceren. Niet alleen luisteren naar en uitvoeren van de opdrachten die hij heeft en geeft, maar ook laten weten hoe jij dat ondergaat.

Dat heb ik ook. Als het maar niet 's morgens vroeg in het donker is en als het maar niet hard regent en als het maar niet gruwelijk koud of heet is. Maar verder wel. Tot voor kort ging ik 's morgens met twee honden tegelijk uit. Maar sinds onze oudste enkele weken geleden door z'n achterpootjes/rug ging loopt mijn vrouw 's morgens vroeg met de jongste en ik met de oudste. Dat ouwetje moet nu ook trappen op en af gedragen worden (13 kg, dus valt mee) en loopt 's morgens zooooooo langzaam dat die jongste zich onderweg rot ging vervelen en daardoor irritant werd.. (voor m'n voeten stilstaan, tegen me opspringen, tegen de andere hond aanspringen, van alles van de straat opeten, etc.... ) Dus nu alleen met die oudste. Ben dan wel een half uur onderweg waar dat vroeger in tien minuten ging, die snelle ochtendronde. Later op de dag gaat alles wat soepeler en kan ik gewoon met twee honden tegelijk. En dan geniet ik ook wel van m'n rondjes.

Goedemorgen allen. Dagpact: Lars Kohtje

O. Ja, okee. Iedereen die op het jaarpact staat dus. Jij staat daar geloof ik ook nog altijd op, hè? Mooi hoor. Erg goed. Nou, ik zal je maar niks meer vragen want dan moet je weer inloggen en zo. Tot een volgende keer. Hoi hoi.

Okee, dag ferry.

Ja, mooi. Hoe bedoel je, veel veranderingen?