Kohtje

Sja... dat kan er ook nog wel bij... 't is te hopen dat je dan maar snel zo iemand vind en dat je je daar vertrouwd gaat voelen. Ik vind het fijn dat je zo af en toe toch even wat van je laat horen. Vaak zijn het geen prettige berichten maar ze komen van een waardevol lief mens. Jou lezen maakt mij mild. Zulke 'zachtmakers' heb ik nodig om niet teveel in de cynisch/sarcastische hoek terecht te komen... dank je wel daarvoor.

Wow, jopie... wat een loslaten..... Ben je verward? Heb je gedronken? (**) (** het lijkt misschien of ik hier een zenuwtrekje heb ontwikkeld, maar ik wil alleen maar duiden dat ik echt niet denk dat je gedronken hebt.. wellicht ten overvloede, want ik geloof niet dat jij zult denken dat ik zal denken dat jij gedronken hebt.. ) Ik heb ook meerdere keren het plan opgevat om een fotootje van ons camperinterieur te plaatsen. Louter om m'n gevoel van gelukzaligheid dat ik daar in dat knusse hokkie vaak ervaar met jullie te delen. Dat ik dat nooit gedaan heb is niet omdat ik bang ben m'n privacy op het spel te zetten maar komt omdat ik niet weet hoe ik een eigen foto hier kan plaatsen. Maar wat niet is kan nog komen... en men mag zich gerust afvragen of ik gedronken heb als dat ooit gaat gebeuren. Alleen ik weet dan het antwoord op die vraag..

Borremeis/mevrouw, wat goed van jou dat jij weet dat ik dat vast niet weet... ik heb inderdaad geen idee waar dit over gaat of ging. Maar dat is helemaal niet erg. Ik ben blij te lezen dat je je momenteel zo goed door het leven 'slaat'.

Dit onthouden, lieve Sonnetje.. dat je je bewust bent van het gebruik van 'middelen'.. 'middelen' zijn 'de weg' niet, middelen zijn middelen tót.. misschien. Als het straks wat beter met je gaat kan en durf je misschien een volgende stap te zetten. O, dit typende zie ik het berichtje van Jannigje hierboven staan. Nou ja, dat dus..

En dan bedoel ik niet dat ze met haar 'geruststelling uit natuurlijke bron putten' maar weer alcohol moet nemen..

De alcohol die in drank zit is doorgaans op 'natuurlijke' wijze verkregen, dacht ik... maar rotzooi is het wel als we het gebruiken om de werkelijkheid mee te 'ontvluchten'.. Ik hoop trouwens ook dat het een typfoutje was van Sonnetje, maar het doet verder niets af aan m'n verhaaltje.

Dat is nogal een verschil, @Sonnetje, 30 mg of 160 mg daags.. ik heb absoluut geen verstand en/of ervaring van en/of met pammetjes, maar ben er door verhalen van anderen en af en toe meelezen op 'Benzodebaas' knap huiverig voor. Ik hoop voor je dat je je geruststelling op den duur uit wat natuurlijker bronnen weet te putten. Chemische geruststelling lijkt mij een zorg op zich. Maar ja... vaak kiezen we helaas inderdaad voor de makkelijkste en snelste weg. Begrijp me niet verkeerd, Sonnetje, dit is niet bedoeld als kritiek maar als bezorgdheid. Ik kreeg zelf destijds ook kalmeringsmiddelen voorgeschreven maar heb ze, vanwege die angst, nooit willen hebben. In plaats daarvan heb ik me in mijn wanhoop overgegeven aan een dagbehandeling die gebaseerd was op de 12 Stappen, volgens het Minnesotamodel. Daarin werd ik me bewust van hoe mijn verslaving werkte, van hoe ik met situaties en emoties omging en hoe ik daar, door mezelf aan te pakken, mee om kon leren gaan zónder middelen. En áls er bepaalde middelen nodig zijn, dan alleen als het écht, écht, écht niet anders kan... Vergeet alsjeblieft niet dat als je een ander leven wilt, je jezélf zult moeten veranderen. Jij kunt de omstandigheden die je tegenkomt in het leven niet veranderen, wel kun je je manier van ermee omgaan (leren) veranderen.

Waarom nou weer dat 'snotneus', @Lars? Op 17-1-2019 om 07:13 zei Lars: 'Goedemorgen zit even in een dip heb het wel vaker het gaat weer voorbij hoop ik. Niets is goed ik baal overal van wind me overal over op nergens geen zin in' Uit dit citaat kan een nieuwkomer toch niet weten hoe jouw persoonlijke situatie verder is?

Die van Bob is een variatie op de twee hondjes van Godfried Bomans... leuk.

KNUFFEL 't Is allemaal toch virtueel, dus ik geef mijn schop onder je bips een andere vorm... En nu aan je werk!!! Dat wel..

Maar ga er nou niet op zitten wachten, @Pytje..op die valkuilen.. áls ze komen, komen ze vanzelf. Als je ze maar ZIET en HERKENT.. en als je ze dan maar weet te pareren. Als je maar wéét waarom je niet hoeft te drinken. Geniet van je drankloze leventje.

Dagpact: Lars Rupsjenooitgenoeg Sonnetje Kohtje

@Sonnetje, ik geloof niet dat wij jouw angst weg kunnen halen. Die angst ontstaat in jouw hoofd, in jouw manier van denken en tegen dingen aankijken. Door aan jezelf te gaan werken kun je die manier van denken en kijken veranderen. Bij dat aan jezelf werken kun je van alle kanten hulp aangeboden krijgen maar het werk zélf zul je zelf moeten doen... dat wordt bedoeld met: je moet het wel zélf doen, maar je hoeft (kunt) het niet alleen (te) doen. Stort je hart uit bij de psych.. alleen zo kan hij/zij jouw positie bepalen en je de goede richting op wijzen. Alles wat je niet vertelt werkt uiteindelijk tegen je en zal je angst(en) hooguit tijdelijk kunnen sussen, met gevaar van dat ze uitvergroot terugkeren. PS. dat shaken, bibberen, onrust-gedeelte is een heel 'normaal' verschijnsel tijdens het afkicken, dus maak je daar op zich nou weer niet te ongerust over. Fijn is het niet, ik weet dat ik me er heel geïsoleerd door voelde, dacht ook dat ik gek werd of al was, maar het ging over. Zelfs zonder medicatie, dus helemaal vanzelf... tijd was het enige dat nodig was. Én natuurlijk géén, absoluut géén alcohol.. maar dáár moet je in elk geval vandaag niet aan denken, zeg je zelf al. Ik zal je voor vandaag op het dagpact zetten. Mezelf trouwens ook nog. Was ik vergeten te doen nog... zo gewoon geworden om niet te drinken dat die afspraak om vandaag niet te drinken ook vanzelfsprekend is. Ook jij kunt zover komen op het alcoholloos-pad. Maar grijp alle hulp die je krijgen kunt aan. Motivatie zal vooral in het begin veelal van buitenaf aangegeven worden, uiteindelijk, als dat motortje loopt, is het een kwestie van doorgaan. Ongemerkt maar zeer lucratief.

@Jannigje, je aarzelde gisteren om de waarheid te zeggen over je gevoel van uitzichtloosheid omdat dat nogal dramatisch over zou kunnen komen. Je hebt dramatisch overkomen en dramatisch overkomen. In jouw geval vind ik het niet dramatisch overkomen, m.a.w. je wilt hier naar mijn idee niet de zielepiet uithangen, in jouw geval is het gewoon dramatisch, zoals je zelf zegt: het is zoals het is. Je zit al zo lang in deze modus. Ik mag toch hopen dat je hiervoor de één of andere behandeling ondergaat, dat er deskundigen zijn die van je toestand afweten en dat je niet maar in je uppie aanmodderd.. De virtuele knuffels en bloemen die je hier krijgt zullen je misschien momentjes van opleving opleveren, maar een mens kan toch niet alleen van af en toe een virtuele knuffel 'rondkomen'? Ik weet niet wat te zeggen, niets anders dan knuffel en sterkte. En ik hoop dat je ondanks je zicht op niets, toch vooruit blijft lopen, dat je toch elke keer weer jezelf nét een beetje weet te overtreffen en verbazen.

Nou ja @Sonnetje, jopie geeft hier het antwoord waar ik zelf niet op kwam maar wat ik wel had willen geven. Afkicken is niet fijn, niet makkelijk, niet leuk en helaas ook zelden echt leerzaam. We weten allemaal hoe je je voelt na zo'n 'consumptie', en ik wens je sterkte om daar doorheen te komen. En dan hoop ik dat je open staat voor de hulp die je aangeboden gaat worden en moeite gaat/blijft doen om 'voor eens en altijd' alcoholonafhankelijk te worden.

Jamaar @Jannigje, ik weet dat het bij mij tijdelijk is, duurt hooguit een maand of anderhalf. Dat biedt op zich weer wat perspectief aan het uitzichtloze. Schamel op dit moment, maar tóch... Heb jij niet één enkel klein richt-/lichtpuntje in het verschiet?

Grappig.. Paddy the Wanderer was een Airedale Terriër in Wellington, Nieuw Zeeland. Heel verhaal op Wikipedia. Airedales zijn onze favoriete honden, samen met de Basset Fauve de Bretagne. Die laatste hebben we nog omdat die makkelijker mee te nemen zijn in vakanties qua formaat. 't Gekke is dat ik, door te ontdekken dat Paddy een Airedale Terriër is, geneigd ben er een extra warme felicitatie tegenaan te gooien. Maar dat is natuurlijk flauwekul. Een gewone felicitatie is meer dan genoeg en óók warm bedoeld. Vijf jaar is het wel waard!

Ik wil... Beilletje eierbescheit..

Zelfs de Donald Duck vind ik nu niks an...

Niet eens zozeer mopperig, Lars, meer een soort van uitzichtloosheid en nergens zin in. Niet voort te branden, alles lijkt teveel. Terwijl ik heel veel wil. Maar dan nu meteen, op staande voet... er wat voor doen lijkt niet te lukken. Is me niet onbekend in deze tijd van het jaar en ik weet dat het weer over gaat. 'Gewoon' uitzitten.

Met z'n drieen eitje dippen is goed, hoor. Samen dippen had je wel goed begrepen. Hier ook al een tijdje in een dip, exact zoals Lars zijn dip omschreef.. dat eitje dippen kwam net ook pas bij me op, terwijl ik jou antwoordde over dat gedeelde eitje..

@jopie, ik had me dat 2e eitje al toege 'ei' gend om samen met Lars te dippen.. Heb er nog niet aangezeten. Jij mag hem hebben. Heb je verdiend. Als tenminste Lars het goedvindt, want ik heb niks aan hem gevraagd... ging er 'ei' genlijk maar gewoon van uit dat het goed was.. Lars een beetje kennende..

@Lars, dippen we samen. Gezellig toch?

Goedemorgen allen. Dagpact : MarQ Rupsjenooitgenoeg Lars Kohtje

Ik wens je alle geluk van de wereld, Ron. Maar als je je niet-drinken van geluk laat afhangen dan vrees ik dat je het niet lang volhoudt. Die dronken geposte berichten teruglezen is een goed idee. Dan zie je hoe je niet wilt zijn en hoe je je niet wilt voelen. Maar na een tijdje niet drinken vervagen die nare herinneringen toch altijd, bij de één een beetje, bij de ander helemaal. Het is zaak je van tevoren te wapenen tegen eventueel moeilijke momenten. Daarbij wil het wel helpen als je jezelf (diepgaand) analyseert en er achter komt waaróm je nou eigenlijk drinkt. Door de 'nodigheid' van drinken te ontmantelen kun je allerlei sitaties, omstandigheden, gevoelens en wat dies meer zij, makkelijker aan zónder drinken. Nogmaals, veel geluk, maar bovenal ook moed om datgene wat nodig is om te veranderen ook daadwerkelijk te veranderen, vooral in je eigen gedrag en denken. En als er dingen zijn die écht niet te veranderen zijn, dan wens ik je de kalmte om die te aanvaarden. Daarbij wens ik je veel wijsheid om het puur eerlijke onderscheid te kunnen maken tussen wat je wél en niet kunt veranderen.. er kan meer dan je vaak denkt en/of durft.