Mooi weer, dus tijd voor een fietstocht, een knooppunten tocht. Op papier lijkt dat altijd korter dan het in werkelijkheid is heb ik weer gemerkt. Het bleek best flink te waaien, en geloof het of niet, het voelde alsof ik hem 3/4 van de tijd tegen had, wat niet kan als je beginpunt ook het eindpunt is.
Mensen liepen zonder jas, veel mensen op de racefiets en flink wat motoren. (de motorclubs hebben ook weer de leuke fietsroutes ontdekt helaas). Ik zag sneeuwklokjes, anemoontjes en rook voor de eerste keer dit jaar de geur van gemaaid gras. Goh ja, dat is ook zo, zo ruikt dat.
En her en der nog resten ijs in de sloten, wonderlijk die snelle omslag.
Mijn stemming? Rond het nulpunt.
Nu eerst maar thee, misschien scheelt dat een punt.