Jannigje

Ik had zin 2 nog niet gelezen, dus ik dacht “waarom zit Zbb in vredesnaam op zijn telefoon? “ En waarom weet hij niet waarom hij op zijn telefoon is gaan zitten? Ik maakte me meteen zorgen om je. Toen las ik zin 2. Goedemiddag.

Inmiddels is het eind september en is er e.e.A. gebeurd t.a.v. “De operatie”. Eind mei was ik moedeloos en ook nogal in paniek, want wat moest ik nu doen? Afijn, opnieuw begonnen, een andere arts gezocht, afspraak gemaakt…… En toen belde chirurg nummer 1: hij vond het zo akelig dat hij me niet kon helpen, maar hij had een mogelijke oplossing. Lang verhaal kort: hij heeft naast de kliniek waar hij al werkt een andere kliniek gevonden waar de belemmeringen van de eerste kliniek niet zijn en daar wilde hij mij wel opereren. En nu is het bijna zover: vrijdagochtend om 8.00 uur! Ik ben heel bang, voel me enorm kwetsbaar maar ook opgelucht. (De mens lijdt immers het meest aan het lijden dat hij vreest etc.) Dit is dus het engste wat ik bedoelde @Reacher. Maar iets wonderlijks doet zich nu voor: het afgelopen weekend vond ik vooraf doodeng!! Ik durf niet Ik kan vast niet Ze vinden me vast ………..(vul maar in) Maar ik kon het wél!! Het ging heel goed!! Ik kan dus wél (weer) in een groep functioneren! En dit keer zelfs zonder mij geheel te verliezen in me aanpassen, opofferen, teveel mijn best doen om aardig gevonden te worden. Ik durf het bijna niet op te schrijven, maar het is wél zo. Ik was anders, ik was “zelf”? Angst, eenzaamheid bij tijd en wijle, onzekerheid, verveling, vermoeidheid, ik kon het hebben, ik kon het aan. Dus dit kan ik ook aan dacht ik daarna. Drie jaar geleden heb ik een heel zware operatie ondergaan en dat is ook gelukt. Dus: ik ben bang, ik vind het doodeng, maar ik wil het wel. (gisteren kreeg ik een mailtje van de chirurg dat hij goed voor mij zou zorgen, hoe aardig is dat! (Wel nadat hij me eerst had gemeld dat ik écht eerst moest betalen. Dat was ik in alle spanning helemaal vergeten )) Dus lieve mensen duim ajb voor me. Na de operatie blijf ik 5 dagen in een hotel om bij te komen, dus van daaruit meld ik me weer.

Klopt, maar het aller spannends moet nog komen. Vertel ik wel wat over op mijn Eigen draad

Het was heftig, heel vermoeiend, dag- en nachtritme liepen volledig door elkaar heen waardoor het ontbijt soms om half drie was, weinig slapen, midden in de nacht weer verkassen etc….. Maar het was ook geweldig! Een heel bijzondere ervaring. Zondagochtend stond ik al om half zes te masseren ! Ik die totaal geen ochtendmens ben. we kenden elkaar niet en toch hebben we een prestatie geleverd die ik van tevoren niet had kunnen bedenken. Ik heb mijn angst overwonnen en er iets moois voor teruggekregen.

Wat ben je toch een lief mens Wist ik natuurlijk allang, maar ik wil het wel weer eens zeggen.

Goedemiddag. Thee en bijlezen vanaf vorige week.

Goedemorgen. Ik sta in de startblokken voor de Socialrun, een estafetteloop van 555 km door Nederland, om aandacht te vragen voor mensen met psychische problemen. Vergelijkbaar met de ROPArun. 48 uur non-stop. Ik heb geen idee waar ik aan begin. Ze hebben mij mee gevraagd als masseur, het zal mij benieuwen. Wish me luck.

Op gang komen is voor mij ook een probleem, zeker als ik geen afspraken heb , dan lukt het soms wel maar soms ook helemaal niet.

Geen taart voor jou. Hij is langer.

@fleurtje @nancy

Nog een liedje voor je op de valreep. (ik ben die ene, vermomd zoals je ziet)

Vroeg op pad is iets wat ik zelden meer doe sinds ik geen ochtend mens meer ben.

Helemaal goed!! Jij mag weer. Enig idee hoe lang hij is?

Mistig was het vanochtend opeens, geen dichte mist gelukkig.

En voor de slagroomtaart: hoe lang ís die kerk?

Jij bent snel! Maar helaas, niet goed.

Ah, ik mag weer? Oke. Wat is de langste kerk van Nederland? En voor een bonuspunt: waar staat hij?

Hoi @nancy

Goedenavond

Goedemiddag

431?

Nog steeds een stijgende lijn @Quinn?

Sterkte @Claudius

Goedenavond. 20 jaar geleden was ik op vakantie en kampeerde in een wildpark inAfrika, geen telefoon, niets. Twee dagen later kwamen we in een winkeltje aan de rand van dat gebied. Een man vertelde mij over de aanlagen in niet heel goed Engels, ik dacht dat ik het misschien niet goed had begrepen, ik geloofde hem niet. Er kwam iemand binnen van mijn groep en ik vertelde wat ik had gehoord. Welnee joh, zei hij, dat gaat over een boek, ik ben dat net aan het lezen. Later op die dag zagen wij de beelden.

67