@Vamos86 ik kan me zo goed voorstellen dat het een uitzichtloze situatie moet lijken voor jou! Het klinkt alsof jij je nog steeds niet serieus genomen voelt door jouw partner in jouw gevoelens van verdriet, boosheid, teleurstelling, irritatie etc. Alsof er geen wederzijds respect is.
Het valt me wel op dat je eigenlijk alleen maar benoemt wat jij eraan doet om jouw gevoelens kwijt te raken: wandelen, huilen, niet meer drinken. Hoe neemt hij verantwoordelijkheid in deze situatie? En wat doen jullie samen om hieruit te komen?
Zolang er geen diepere verbindende en helende gesprekken tussen jullie plaatsvinden, waarin jullie allebei met respect met elkaar praten over wat er precies is gebeurd en hoe jullie daar gekomen zijn, oprecht geïnteresseerd zijn in de ander en je ook openstelt voor elkaars emoties en deze ook serieus neemt, zal je met deze gevoelens blijven zitten (sorry lange zin zie ik nu).
En zoals ik eerder zei: koppel de alcohol hier los van. De emoties die je nu ervaart heb je altijd weg weggestopt en weggedronken en daarmee niet serieus genomen (misschien voelt je partner dit ook zo?) en die komen nu dus hard binnen. Tegelijkertijd is er maar 1 manier om jezelf serieus te nemen en met respect voor jezelf, je partner en je kinderen jouw emoties aan te gaan. Drinken is niet de oplossing. Jullie zullen dit samen aan moeten gaan.
Ik reageer gevoelsmatig op jouw post. Het kan zijn dat ik de plank volledig mis sla, maar ik wilde je gewoon een reactie geven en een hart onder de riem steken. Heel veel sterkte en liefde gewenst!!