Alle activiteit

Oh, au... En dat er dan niemand was om je te helpen 😢. Ik wil zó graag terug in de tijd om je daar weg te halen en te koesteren. Duizend zachte, veilige armen om je heen.

Oei @Oskar, ook nog in de sloot belandt. Beschamend denk ik, achteraf gezien. Wat moet je je vandaag rot voelen. Kom je de dag een beetje door?

Nope, we proberen mensen aan te nemen maar ze zijn niet te vinden kennelijk. Niet al het werk zal gebeuren dus. Het zou ook een verdomd toeval zijn als al het werk dat bij mij op mn bureau terechtkomt precies in de werkdag zou passen. Dat hou ik me voor. Er vallen dingen tussen wal en schip. Geeft niks, het is hier geen ziekenhuis. Ja, niet vergeten te leven idd 👍🏻👍🏻👍🏻

Heb je wel genoeg gegravelbiked de afgelopen weken? Misschien ligt het gewoon daaraan 😁

Het verleden kunnen we niet herschrijven. We kunnen het alleen vandaag anders doen. Dus, zeg ik tegen jou zoals ik tegen mijn dochter zou zeggen, die me dan met traanoogjes aankijkt en zegt ‘sorry mama, ben je nu boos?’. ‘Nee, ik ben niet boos, ik ben alleen geschrokken, net zoals jij. Het is niet jouw schuld, ongelukken gebeuren nu eenmaal, bij iedereen. Dat is niet erg, zo lang we onze verantwoordelijkheid wel nemen. Zullen we het samen opruimen?’ Zo gezegd zo gedaan en we sluiten af met een dikke knuffel. Is dat norma(a)l(er)? Ik weet het niet. Het is wel anders en het voelt beter en dat telt. Veel sterke voor jou, Quinn, je bent dapper en je doet het. Chapeau voor jou. 🌹

nuchter dag 3 ik voel mij veel beter dan maandag toen voelde ik mij zo belabberd dat is nu niet meer ik hoop echt dat ik niet meer drink ik heb een lijstje in mijn hoofd voor als ik nog maar denk van een fles te gaan halen nu is het een kwestie van dingen uitproberen

Dagpact: renaldo61 MaryArt Fonny🌞 Yvonne Kaatje Maja Mariposa Quinn

Morgen. Kan iemand me op het dagpact zetten?

Vanochtend liet ik een dienblad vallen. zou je zeggen. So what? zou je zeggen. Na een uur flinke paniek kan ik je vertellen wat er te so what aan is. Triggers, kijkwijzer, etc. Ik trigger mezelf verdorie constant. Een donderend geraas en terug de jaren zeventig in. Okay, nee, lees maar niet. Ik geloof niet dat dit normaal is. En die gedachte zal wel een stapje vooruit zijn. Het was natuurlijk mijn eigen schuld, want ik wilde zoveel mogelijk in één keer meenemen, zodat ik niet opnieuw die kamer in hoefde. En dus droeg ik teveel, boven m'n macht ook. En ja, toen ging het schuiven en glijden en lukte het niet meer om met rechts op te vangen wat links liet gaan en lag het halve servies in diggelen op de keukenvloer. Donderend geraas gevolgd door een angstaanjagende stilte. Mijn moeder draaide zich in een soort slow motion om en keek me recht aan, terwijl ik probeerde de vloer over te halen open te gaan en me op te nemen. Geen succes. Voetstappen komen dichter bij terwijl zij en ik elkaar nog altijd zwijgend aan staan te kijken. En dan stapt hij binnen, neemt zwijgend de schade op en zet een stap richting mijn moeder. "Wat was dat?" Ze kijkt naar zijn voeten en zegt dat hij alles liet vallen. Ik, hij is ik, maar de vloer blijft massief. Ik staar naar m'n eigen voeten en zwijg. "Opruimen." En heel even durf ik hopen dat het daarbij blijft. De vloer ligt onder de scherven en ik neem ruim de tijd om zelfs het laatste schilftertje op te rapen. Naar boven gaan lukt niet zonder door de eetkamer te gaan en ik weet zeker dat hij daar nog is. Ik heb gelijk, hij zit aan tafel en doet niet eens alsof hij de krant leest. Toch probeer ik stil bij hem langs te glippen. Een vaste greep in mijn nek en weg is die hoop. Nog altijd zwijgend trekt hij me naar zich toe, zijn hoofd centimeters van de mijne, grijpt zijn vingers dan in m'n haren en laat me kennismaken met het blad van de tafel. Eén keer, twee keer, dan ben ik de houvast van het tellen al kwijt. Als het weer licht wordt, lig ik op de vloer en voel ik zijn schoen mijn maag raken, dan mijn rug. Ik voel vocht over mijn gezicht lopen, maar ik weet toch heus zeker dat ik niet huil, huilen kan niet, huilen is voor meisjes. En dat was de eerste keer ziekenhuis.

Zelf heb ik niks horen rommelen. En ik was ook de afgelopen tijd best heel tevreden met mijn leven. Ja, ik weet donders goed waar ik het voor moet doen. Zoals ik ook donders goed weet hoe stom ik ben op het moment dat ik toch weer een fles openschroef. En dat maakt het zo eng.

Zoiets heb ik mij ook wel eens bedacht. Dat ik mij in het ravijn stort om daarna, als ik er weer moeizaam ben uitgeklauterd weer extra te genieten van het uitzicht. Erg rationeel is het allemaal niet. Temeer omdat elke keer het moment dichterbij komt dat alles definitief stuk is.

Een duidelijke aanleiding of trigger voor mijn trieste uitspatting zie ik niet. Ik leef kalm en tevreden, de laatste dagen en weken was dat niet anders. In de ochtend had ik eerst mijn zoon nog geholpen met zijn wiskunde. Toen hij naar school vertrok was ik alleen thuis. En van daaruit weer die verrekte gedachte: nu zou het kunnen. En dan gaat het razendsnel in mijn hoofd. Dan neemt de drankzucht direct volledig de controle over. Natuurlijk had ik gewoon kunnen denken: laat dat nou uit je hoofd stommerd, doe het gewoon niet. Maar binnen enkele minuten is het kwaad al geschied. Ik ben overgeleverd aan mijn eigen ratten. Ik heb niet de indruk dat ik dingen wegdruk, en stress heb ik zelden. Maar ondanks dat blijf ik toegeven aan de neiging waarvan ik weet dat het mij helemaal niets zal brengen buiten narigheid en ellende. Trefzeker op ramkoers.

een hele goede morgen allemaal, Tja een regenachtige ochtend, maar inderdaad Jane, goed voor de tuin. Hondje lijkt na 2 maanden alweer loops. Ik hoop het niet want ze wordt over een maand gesteriliseerd en dat moet normaal tussen twee loopse periodes in (Normaal is een hond maar twee keer per jaar loops en de laatste keer was begin januari) Ik snap het nachtpact niet helemaal Zijn er dan zoveel mensen die geneigd zijn snachts te drinken ?? ik slaap dan altijd 😉

goeiemooiemorgen deze regenmorgen goed voor Rapi's tuin, denk ik dan maar en vanmiddag weer droog met een vleugje zon iedereen tevreden (hoop ik)

dag 1 weer, na al die andere droge dagen zet m op Oskar

Deze moest even.

Aaah Renaldo, dan was ik er niet helemaal goed bij. Maar dan nog, dit is een proficiat waard ! Goed bezig

Zie Femke maar als je "hogere macht" @renaldo61.

Dit had ik gisteren geschreven. "Morgen is een belangrijke verjaardag voor mij. Ik denk niet dat ik het probeerde te vergeten. Misschien had ik het beter vergeten. " Ik voel me ondanks alles goed. De geest van mijn Femke gaat me ook helpen om te vermageren. Als het bij alchohol lukte gaat het ook bij het teveel eten lukken.

Goedemorgen allemaal! Helaas geen zonnetje vandaag, enkel baggerweer. Rustig dagje vandaag, wordt hoog tijd dat ik binnen eens ga opruimen. Even zin maken... Dagpact: renaldo61 MaryArt Fonny🌞 Yvonne Kaatje Maja Mariposa

Zou jij een deel van je werk kunnen afstaan aan iemand anders? Zodat je wat adempauze krijgt. Perfectionisme kost ook veel energie. Je wordt ouder, minder draagkracht. Vergeet niet te leven want daar krijg je spijt van.👍

@Oskar Weer dapper door. Die zes maanden zijn niet voor niets geweest 🍀

Goedemorgen. Vandaag maak ik er een rustig dagje van. Op m'n gemak wat dozen uitpakken, want nu staat hier de kamer vol met dozen. Vuilniszak erbij, want uit die dozen kan ook weer veel weg. Niet naar mijn huis vandaag. Misschien morgen even met mijn zoon. Beetje soppen en schoonmaken, maar dat doe ik graag. Hier gaat het huishouden ook gewoon door. Maar ik hou het zo rustig mogelijk. Het is woensdagmiddag. Meestal valt zo'n geplande rustige dag in het water door visite van m'n zoon en met jongste kleinkind. Ach, ook wel gezellig. Geen speeltuin. De schommels zullen wel nat zijn. Hier in huis is ook geen optie nu, dus we zien wel. Eigenlijk heb ik wel de behoefte om te zwemmen.

@Oskar, een nieuw begin