Alle activiteit

66.7

Dagpact; Quinn kaatje 🌺

Nee hoor, R kan prima voor zichzelf zorgen.

Wat een ernstige levensbeschouwing op de vroege ochtend. Pakt koffie. Dagpact; Quinn

80,4

Ben je dan niet bang dat ik haar bijt en dat ze ook een vampier wordt?

Nou, of ze daar zo blij mee moet zijn...

Ja bij mij ook, het maakt het draaglijker en daarom blijf/bleef/bilijf/bleef ik dragen.

goeiemooiemorgen frummers en @Etty gefeliciteerd, je gaat dus dubbel via die twee leren dat het om nu gaat hoe jij je nu voelt. En je ziet hun gemoed ook omslaan in een klap soms, en ook dat zijn geen drama's (voor hen dan). Dankzij jouw post zag ik weer mijn dochter om de draaiorgel dansend en blij zijn. En de eigenaren ook blij, want ze trok heel wat geld geven publiek, een en al schattigheid en blijheid. Dus dankjewel ook voor die herinnering even. Dochter zelf zal ik m ook eens melden, die weet dat misschien niet eens meer. FOHMO weer wat geleerd. Die heb ik gelukkig niet. Als ik andere keuzes had gemaakt had ik ook andere fouten gemaakt. Ik mag ze maken tegenwoordig, want ze hebben nooit echt grote gevolgen meer nu. Maar je zet me wel aan het denken wat ik nog wil m.b.t. reizen. Ik durf niet goed meer, maar maak mezelf ook wijs dat ik niet meer hoef, tevreden ben met geen nieuwe herinneringen maken. En dat was ik immers ook al voor het infarct en tia. Maar klopt hetb wel? Af en toe gaat het wel kriebelen en thuis blijven kan altijd nog. Daar ga ik dus maar eens op broeden. Kijken of ik angsten moet accepteren of bewijzen dat ze (nog/nietmeer)niet nodig zijn. eerst maar eens koffie, ik kom weer uit n coma geloof ik.

Gefeliciteerd oma @Etty! Wat leuk. Ik leer altijd veel van het kijken naar kinderen. Wat je schreef over dat dansen op straat. Mijn jongste is acht en leeft zorgeloos impulsief. Ik merk dat ik dat bewonder, maar tegelijkertijd als opvoeder de neiging heb om hem daarin (onbewust) af te remmen. En dat probeer ik mijzelf weer af te leren.

Ik heb nogal de neiging steeds achterom te kijken. Altijd gehad. En dan droevig te worden over alles wat is mislukt, kansen die ik heb laten liggen. Of: weemoedig over al het moois dat voorbij is gegaan. Tot dusver ging ik er meestal vanuit dat dit direct samenhing met mijn wat nostalgische persoonlijkheid. Dat denk ik nog steeds wel, maar zonder drank heb ik er wel veel minder last van. Ik blijf er niet meer in hangen. Vroeger kon ik uren blijven piekeren. Nu ga ik op gegeven moment gewoon een ei bakken ofzo. Verder in het hier en nu. Mijn spiraal was ongeveer: ontevreden zijn -> nadenken, piekeren -> drinken -> nog ontevredener zijn -> meer nadenken en piekeren. D.C. al Fine. Drank heeft altijd alle negativiteit bevroren en geconserveerd. De spiraal zie ik nog steeds heel vaak. Ook zonder drank.Maar ik kom er nu veel makkelijker van los.

Goedemorgen allemaal!!!!🌞🌞

78,4

59.1

70

Heel veel interessante letters weer van je @Etty maar vooral een dikke proficiat met je nieuwe offspring! Haar/zijn verleden is het huidige heden, heel mooi als je dat ook bewust mee kan vormgeven. Een nieuwe kans die tot in de eeuwigheid kan meegaan. Maak er mee iets moois van, dat kan en doe jij❣️

66.6

Goedemorgen allemaal heftige ochtend zeg even koffie erbij maar. ☕️maar wat bumberjim zegt herken ik erg maarja je kan er niets mee probeer me altijd druk bezig te houden om niet te malen hier over. o nou heb ik een probleem want koffie apparaat doet raar 🥹

Goeiemorgen, FOHMO, veel enger dan FOMO. Fear of having missed out. Komt me regelmatig bezoeken. Ik zie dat dit niet helemaal te maken heeft met wat ik wel of niet heb gedaan, maar ook met nog niet het vermogen te hebben ontwikkeld het leven op dit moment wat meer naar mijn hand te zetten. Ik blijf smoezen bedenken om dingen die me wel leuk lijken niet te doen. En één van die smoezen kan ook zijn: niet uitdagend of interessant genoeg. Als ik mijn leven weer eens als mislukt aan het beschouwen ben, dan kan ik er donder op zeggen dat er kort daarvoor iets is gebeurd dat die negatieve gedachtenriedel in gang heeft gezet. Ik heb mezelf zitten vergelijken, of ik heb iets afgewezen wat een deel van mij wel leuk lijkt, maar wat ik alweer heb afgeketst als lame, eng, te laat, te vroeg, kan ik (nog)niet. Het is een manier om controle te houden: als het komt door iets wat ik heb gedaan, dan kan ik het misschien ook fixen. Meestal fix ik dat ook dan weer door mijn zegeningen te gaan tellen. Maar dat beklijft niet. Het blijft rotten en stinken. Dat ik niet het leven hebt geleid dat ik op dit moment had willen hebben, daar mag ik best om rouwen en daar even de tijd voor nemen, het is een verlies. Goede rouw geeft ruimte voor acceptatie en ruimte voor nieuwe dingen. Ik heb dingen nooit gedurfd, gekund, nooit de kans gekregen of gezien. Daar kan ik niks (meer) aan doen. Maar dat ik er nog steeds om treur komt doordat ik niet gestopt met het gedrag dat zo'n leven oplevert, niet door het verleden. Ik heb een leven geleid waarin alles wat ik deed of wat ik me wilde voornemen eerst door de al of niet ingebeelde beoordelingscommissie moest, en er zat altijd wel een indrukwekkende figuur tussen die geen brood zag in wat mijn hart wilde doen. Dat probeer ik te doorbreken door steeds als ik iets lijk te willen, dat op te volgen, hoe sullig of eng ook. Die commissie ontmantelen. Dat is volgens mij je hart volgen. Ik zal er niet meer zo ver mee komen als wanneer ik daar op mijn 18e al mee was begonnen, maar dat boeit niet volgens mij. Het heeft niets met leeftijd te maken. Het gaat denk ik om (het jezelf het plezier gunnen van )leren, ontwikkelen, in flow zijn, dat soort dingen. Als ik zie hoe mijn kleinkind leeft ziet dat er zo uit en die gaat als een speer. Ze danste van de week ook midden in de winkelstraat op draaiorgelmuziek, en dat gaf me wel een mooie metafoor om aan te denken als ik een ontluikende behoefte platsla. Ik weet nog dat ik me schaamde als een al wat groter kind dat mijn lijf nog steeds wilde huppelen als ik de muziek hoorde maar dat van mijn hoofd niet meer mocht. Ik heb me nu opgegeven voor een cusus die ik eng vind en ik ga een jigsawpuzzel bestellen van 1000 stukjes. Bij beide zei mijn hart in eerste instantie ja. Wat ook opeens door mijn hoofd schiet @bumperjim, is de onbewuste aanname dat ik niet zoveel vrienden heb als ik zou willen omdat ik niet een leven heb als... Dat heb ik wel eens, als ik in een groep nieuwe mensen kom: ik ben vast niet interessant genoeg. En dan snap ik ook waarom ik onbewust dingen die ik wil doen sorteer aan de hand van hoe interessant anderen me ermee zullen vinden. Dat zit in de weg. En dat maakt weer dat ik niet echt bij wat mijn hart beweegt kan komen. De vloek van de people pleaser. Zo wat veel letters op de vroege morgen. Ik ben gisteren voor de tweede keer oma geworden, en alles is goed en gezond op dit moment. Blij! De oudste van twee was veel bij ons deze week, en daardoor goed kunnen zien wat een impact het kan hebben op je leven, een zus of broer krijgen. Fijn om te zien dat de ouders dat helemaal snappen.

Jongens jeminee, van zo’n begin van een dagdraad wordt een mens ook niet vrolijker. Nu ja, dat was ik toch al niet, dus maakt al niet zo veel uit. Ik ben woensdag weer in de val getrapt (wel min of meer voorzien eigenlijk) en heb er 2 dagen migraine aan over gehouden. Vandaag terug opkrabbelen en vooral niet blij met mezelf dus. Voor de rest gaat/ging het wel prima maar dit is toch weer een wake up call dat ik het voor woensdagen anders en beter moet gaan aanpakken. Alleen weet ik niet goed hoe. Deze woensdag was speciaal want mijn dochter was gaan slapen bij oma en opa en kon ik zelf ook alles (mezelf) even loslaten. Maar eigenlijk is elke woensdag lastig want dan wilt mijn man afspreken met onze ‘vriendin’. Dat kan/mag/wil ik niet veranderen want dan ben ik een slechterik maar om daar gevoelsmatig mee om te gaan, heb ik het, toegegeven, wel lastig mee, zonder drank. En of ik nu mee ga of niet, maakt qua drank eigenlijk niet uit. Er mee omgaan is gewoon lastig. Maar alle remmen los en verstand op 0, is dus ook geen oplossing, zo blijkt toch nog maar weer eens. Ten minste, dat moet ik dan achteraf ook zelf bekopen, dus dat gaat gewoon volledig ten koste van mezelf. Het verleden kan ik inderdaad niet meer veranderen, wel hoe ik er nu mee omga, anders dan vroeger, lastige gevoelens niet ‘gewoon’ wegdrinken maar er ‘normaal’ mee omgaan zonder uit te werken op anderen en/of alles op te blazen. Hoe dan?

80,5

108,4

107,7

Klopt, allemaal gelul in het verleden. Gek, als je het over kon doen zou je precies dezelfde fouten maken, want je zou je 'verleden' niet kennen. En ach, als ik jou zo lees ben je een 'rijk' mens, Stier als partner en twee mooie dochters... Maar eerlijk... ja, verkeerde keuzes maken, als ik terugkijk weet ik dat ook ik verkeerde keuzes heb gemaakt. Het is niet anders. Ik moet ermee leven en ik kán ermee leven. En om met Kruiff te spreken: ieder nadeel hep zun voordeel

Goedemorgen heren en goedemorgen frummers. Verkeerde draadje Oskar en verkeerde datum: Bommen Berend was gisteren Maar maakt niet uit, geeft niks, de koffie komt er aan.