Alle activiteit

Kom maar lekker hier @Rosee knuffel

Ik geef je een knuffel op de dagdraad @Rosee

Depressie liegt. Het zegt dingen waar je in gaat geloven als je diep zit. Zoals dat iedereen beter af is als je weg bent. Je ziet dat nu, nu je niet meer in de depressie zit. Fijn dat je dit nu niet meer zo voelt.

Bedankt. Helaas uren op bed nu. Gaat niet anders. Jullie berichtjes doen me goed

Altijd gebeurt wel wat, Of misschien heb ik altijd wel een excuus. Ik zag op het beginscherm van mijn handy dat mijn moeder had geprobeerd mij te bellen. Ik heb haar tel.nr. geblokkeerd. Ik dacht dat ik dan ook geen meldingen meer over haar kreeg. Ik ging compleet over de rooie toen ik dat zag. Zo erg, dat ik niet eens heb kunnen drinken. Dat heb ik wel gisteren gedaan. “Mijn portie”, de rest heb ik weggegooid. Dus ik heb me niet strict aan mijn plan kunnen houden. Nu heb ik niks meer in voorraad. Dus tot komende donderdag lukt het wel. Eerlijker kan ik het niet zeggen. Ben hier niet trots op.

Merk ook dat ik er somber van word door hieraan terug te denken dus ik blijf weg uit dit draadje.

Maar ik heb het idee dat ik verkeerd word begrepen of ik druk me verkeerd uit denk ik.

Waarom is het draadje van Mormel weggehaald? Ik kopieer mijn teksten niet. Dus zeg ik het nog eens. Over de dood praten rust een taboe op. En Mormel opende een draadje over de dood. Ik ben van mening dat je daar juist wel over mag kunnen praten omdat het ons allemaal weleens overkomt. Waarom zou je gewoon niet open kunnen praten over je doodswens? Of over de dood? Volgens mij is dat een duidelijke hulpvraag op zichzelf, maar willen therapeuten altijd meer. Ik vind dat mormel dat best mag vragen dus zet dat draadje weer terug aub.

@Reacherdat heb ik vroeger ook gedacht en dat vind ik ook het enge. Want ik weet dat ik ze dat nooit mag aandoen.

Ik denk dat sommige mensen depressies hebben waarbij ze gaan denken dat ze hun kinderen juist ontlasten door te gaan.

Daarom twijfelde ik vroeger ook om aan kinderen te beginnen, omdat je dan de verantwoordelijkheid hebt dat je zoiets nooit kan doen.

Jeetje wat een verhaal. Het bezorgt me kippenvel. Sorry dat ik het zeg maar wat een nare man. Kunnen jouw oudere dochters niets voor je betekenen? Zoals ik het lees kun je beter gisteren dan morgen weg gaan. Wat BJ zegt is wellicht het best om te proberen. Eerst zorgen dat je nuchter bent en blijft. Daarna dit probleem aanpakken en blijf vooral hier je verhaal doen, dan helpt al.

Is er niet een andere plek waar je hulp kunt vinden? Het klinkt nogal eenzaam. Misschien kun je eens met een luisterlijn of iets dergelijks bellen, of naar maatschappelijk werk of een buurtteam. Daar heb je geen verwijzing voor nodig. Goed dat je deze stap wilt zetten naar een nuchter bestaan.

ik was van plan om vandaag te stoppen. Het rotte is alleen dat ik best een week zonder kan en dan het weer op een zuipen zet. Ik moet toch zien dat ik het op een of andere manier volhoudt. Dat ga ik doen door hier te typen idd.

Het is niet dat ik van die gedachten af ben, maar ik weet dat ik die deur wel dicht moet gooien omdat ik ze dit nooit zou kunnen aandoen.

Struisvogelpolitiek vind ik niet zo'n slechte manier. Omdenken naar iets dat bij je past, zou ik eerder zeggen. Beter dan je erin wentelen. Van de week sprak ik een vrouw die erg vol was van haar adhd. Dat kan ook erg irriteren, mensen die dat gebruiken als excuus voor alles wat hen overkomt en daar eindeloos over doorgaan. Ik merk bij mezelf ook wel dat ik over het een en ander heengegroeid ben na de overgang. Hoewel een pil zoals die van IJsvogel mij ook erg aanspreekt. Maar ja, zie maar eens precies het goede pilletje te krijgen dat doet wat ie moet doen.

OK dus je bent eigenlijk gewoon hulp In de huishouding. Eerst stoppen en dan van hem af. Of eerst van hem af en dan stoppen, maar nee scheiden doe je beter nuchter, nadat je (zonder alcohol) je eigen problematiek beter begrijpt en aan hebt kunnen werken. Enfin, stoppen met alcohol klinkt dus als je project voor 2026. Het is niet simpel (anders heette het geen drug) maar het kan. Heb je al een stopdatum in gedachten? Zorg dat er op dat moment geen alcohol in huis is, je moet het jezelf zo makkelijk mogelijk maken om eraf te blijven want het is lastig genoeg. Schrijf in de tussentijd maar mooi van je af hier, luisterende oren genoeg.

Interessant onderwerp de dood. Vanaf dat ik met de dood te maken kreeg en daar bang voor was, ben ik altijd wel heel erg nieuwsgierig geweest naar wat doodgaan eigenlijk was en betekende? Ik kan wel zeggen dat ik mijn angst voor de dood eigenlijk heb kunnen overwinnen door gefascineerd te raken over de dood met heel zijn mysteries. (niemand kan je echt zeggen hoe doodgaan eigenlijk is) Ik ben er in ieder geval niet meer bang voor. En ja ik heb ook weleens over zelfdoding nagedacht. Maar omdat je nooit zeker weet hoe dat dan weer zit? En of dat dan wel voldoet aan je wensen? Omdat er wel veel verteld wordt over dood maar niemand kan vertellen hoe het is. Had ik toch altijd wel zoiets van, tsja dat is wel onzeker heb ik nog meer zin in meer onzekerheden? De enige zekerheid die de dood je geeft, is de zekerheid dat het je ooit eens overkomt. Daar heb je eigenlijk niks over te zeggen. Wat de dood wel vaak doet, als je het zo mag noemen. Als ik deze een soort van regie wil geven. Is boelveel afwijzen. Want als je aan zelfdoding doet, wordt je heel vaak afgewezen. En heb je weer een sticker van de suïcidale. Dus in mijn beleving is de dood overal en ook nergens. En ook heel erg kieskeurig. En ook wel behoorlijk hard. Ik bedoel, deze kapt mensen af die het zelf willen en mensen die het niet willen wel af. En daardoor is de dood, voor mij een soort van iets geworden wat niet aan te raken voelt, net zoals god en Allah en nog meer goden. Gewoon het geloof op dezelfde hoop. Ik ben dus van mening dat er wel over de dood gesproken mag worden. Want het leeft wel over ons mensen. Ik denk niet echt dat de dood een persoonlijkheid is of een god. Ik denk altijd wel dat we er vaker en beter over kunnen leren praten omdat we dat allemaal meemaken. Verlies, hoop, uitvlucht en van dies meer. Iedereen vermijd gewoon de dood, als we dat nu eens niet meer zouden doen? En open over de dood praten? Zou dat niet helpend zijn? Voor mij helpt dat wel in ieder geval. Succes Mormel

Aanmatigend? Geen idee. Mooi dat het krijgen van kinderen voor jou reden was om van de gedachten af te komen, voor mij werkt dat niet zo.

Ja precies, dramatisch redeneren onder invloed. Ik vind het een soort kinderlijke fantasie om te wensen dat je niet meer wakker wordt, om maar geen verantwoordelijkheid te hoeven nemen. @Yana ik hoorde laatst iemand in een podcast beweren dat het zo werkt in het leven; dat je een opdracht hebt. Iets te leren in het leven. Dat het niet zomaar is, dat jij in dat gezin opgroeit en die dingen meemaakt in je leven. Of het echt zo is, geen idee. Maar ik vind het wel een mooie gedachte.

@Likazo herkenbaar! Ik durf nooit meer van die AD af.

Overigens @Mormelheb je dit topic aangemaakt onder invloed? Daar vind ik dit echt een topic voor namelijk.

ik ben vandaag voor het eerst op dit forum en lees dit.... Wat fijn dat dit zo open wordt besproken en dat ik dus duidelijk NIET de enige ben..... ik koop dagelijks boodschappen en steeds bij een andere winkel in een andere plaats. Maar toch... soms is er een fles op en wil ik meer. Dan loop ik onder invloed wel weer naar de drankafdeling. Heel rot is dat....

Heb vroeger een paar keer in mijn leven een poging gedaan, maar sinds ik kinderen heb weet ik dat dit echt uitgesloten is.