Alle activiteit

nee ik moet stoppen er zijn teveel nadelen en zoals het nu gaat kan het niet verder

Gaaf, @Zbb.

Ja diiiiiiit ! 😫 Je drinkt het omdat je denkt dat het gezellig is en dat het de scherpe randjes er zo mooi afhaalt. En dan maakt het je depressief 🫤 De ironie ervan. Het is puur actie-reactie van je lichaam en geest Tis net 10 dagen en ik voel me nu al scherper en tegeljkertijd aardiger en toleranter thuis.

Dank je @Yana!

En trouwens, kijk om je heen: niet-drinkende mensen zijn vaak ook best wel saai. Het is alleen de vraag of dat erg is.

Dat herken ik zeker. Bij mij werd dat ook minder na niet drinken. En sliep veel beter. Ik dronk ook om die reden. Ook het idee dat ik weer gedronken had, leverde mij 's morgens hartkloppingen op. Ik zie het leven als een hoop gedoe, dat eigenlijk nergens over gaat, als je naar de oneindigheid van het universum kijkt (of universa, die elkaar ook weer kunnen overlappen). Dan zijn wij eigenlijk niets.

Saaiheid heeft mijns inziens niet zoveel met de afwezigheid van ruzie te maken, als wel met de afwezigheid van discussie. Al is het natuurlijk zo dat sommige overgevoelige types discussie verwarren met ruzie .

😂 Andere keer, geen tijd voor vandaag. Hulptroepen zijn nodig bij schoonouders. Iets met India, mannen in oranje jurken in huis, Ananda Marga, The Summit Lighthouse, Meru Vlodrop enz. Zoek maar op.🤣 Posters van "opgevaren" meesters in de huiskamer! Dat is ook de reden dat ik een bloedhekel heb aan alles wat ruikt naar religie. Pure hersenspoeling, het onderdrukt je eigenheid, je denkvermogen (alles wordt lekker voorgekauwd), angstzaaiers, zelfverrijking enz.

Een van de dingen die je kan doen om de overgang naar een alcoholvrij leven te versoepelen, is bewust en nuchter tijd stoppen in een heroriëntatie om uit te zoeken wat je met je verdere leven het liefst wilt doen en wie je wilt zijn en in de kern van je persoonlijkheid ook eigenlijk altijd geweest bent. Denk bijvoorbeeld terug aan je kindertijd. Je had toen geen alcohol nodig om leuk bezig te zijn na school of tijdens vakanties, toch? Dus waarom zou dat nu wel een belangrijk issue moeten zijn?

Ik ook. Een jaar of 5. Stond elke dag 1,5 uur in de keuken.😭 En ik heb een gruwelijke hekel aan alles wat met de keuken te maken heeft. Wil ook absoluut geen open keuken. Meneer ging om de zoveel tijd naar het Kushi Instituut in Amsterdam. Het yin en yang eten was nog een hele kunst.😆 Na 10 jaar ben ik hard weggelopen.....

Deze pleaser meldt zich. Boeiend wat hier wordt geschreven. Dank voor de boeken-tip @Lonster1! Ik probeer ook steeds meer te oefenen met bewustwording en ander gedrag. De nieuwsgierigheidsknop is daar onderdeel van. Maakt het wat makkelijker voor mij. Wat speelser.

@Etty Ik kan het niet zo goed onder woorden brengen, maar dit is idd wel wat ik ervaar. Dat er altijd wel iets is om me zorgen over te maken, maar dat ik niet in een constante staat van stress wil leven. Ik had alleen nog niet de link gelegd met dat het daarom zo lang duurt. Ik drink namelijk idd om de angst en het piekeren tegen te gaan. Vanmorgen ook weer wakker geworden met hartkloppingen. Daarvan weet ik inmiddels al wel dat het puur door de stress komt. Daarmee kan ik het relativeren en is het zo weg. Ik ga proberen of dit zo ook met de drank lukt.

Ik kan met trots zeggen dat ik er weer een rookvrije maand bij mag schrijven. ✍️ heel soms,bij echt stressvolle momenten kan de trek nog sterk zijn maar ook dat is eigenlijk maar voor even. wat ben ik ongelooflijk blij om rookvrij te zijn. 🙏

Ik niet. Ik wil volle bak vooruit, liefst al gisteren diep doordringen naar de kern van het probleem. Maar dit is voor velen (de meesten, incl mezelf) wel angstaanjagend en daardoor schiet iedereen als vanzelf in de overlevingsmechanisme, wat een echt gesprek natuurlijk helemaal in de weg staat. Mijn uitdaging is dus vooral om het heel traag (te traag) aan te pakken, zonder verwachting van een bepaald resultaat. En daar ligt de ware uitdaging, daar ook ok mee zijn, de kleine stapjes die gezet worden, zonder het resultaat al dan niet behalen, in rekening te brengen. Ons allemaal netjes in die ‘window of tolerance houden’, dat is m’n echte werk en tegelijk ook niet mijn verantwoordelijkheid om dat voor anderen te doen. Maar als het niet lukt, voel ik me er wel de dupe van en dan ja, wat dan hè… 🥲

Dat is ook een nieuw woord voor mij. Mensen begrijpen maar niet dat ik moeilijke gesprekken liever vermijd.

Fawning is voor mij ook een nieuw woord. Als pleaser ben je gevoelig voor wat de ander nodig heeft en voor sferen. Het boek "Ik begin geloof ik te leven" dat daar over gaat vond ik heel boeiend en herkenbaar. Moeilijke gesprekken ga ik ook liever uit de weg.

@Etty, veel plezier vandaag 🙂 @Musashi vooral sterkte, ik hoop dat je een alternatief voor de fles hebt bedacht voor na je gesprek vandaag! @bumperjim ‘puntjes op de i’ zetten maakt dat het heel simpel lijkt wat je gaat doen?

Goeie morgen iedereen.

Dankjewel! 3 jaar alweer en wat een heerlijkheid…. We gaan door voor de volgende 3 😍

Goeie morgen, vandaag staat ook bij mij een moeilijk gesprek op de planning. Met mijn mama en mijn zus. Het sluit aan bij wat hierboven staat en waar ik dit jaar veel over heb geleerd in een cursus over angst. Het please gedrag (fawn) werd daar ook uitgelegd als een overlevingsmechanisme (reactie op angst) naast freeze, fight, flight. Verder wil ik er hier niet al te diep op in gaan maar ik weet wel dat het een uitdaging wordt om bij thuiskomst geen fles open te trekken. Deze week is goed gegaan maar vandaag voelt aan als de echte test. Doet ie het of doet ie het niet?

Goedemorgen! ☀️

Welkom terug @Pytje🌸

Ga vanmiddag naar een verjaardag waar iemand komt die al heel lang in mijn leven is en die vaak ongewenst commentaar levert op mij en mijn leven, en ik ga er sinds een jaar anders mee om. Ik heb er gewoon zin in om weer te oefenen. Vroeger zag ik er als een berg tegenop, was gesprekken in mijn hoofd aan het voorbereiden. Het heeft allemaal te maken met mijn grenzen, het begon met observeren en erkennen dat iemand over mijn grens ging. Daar zat veel schaamte op, stoere meid die ik ben. Daarna ging ik voorzichtig oefenen met me uitspreken, of vaker niet reageren (maar dan niet vanuit zwakte), niet uitleggen, verklaren, verdedigen. De bal terugleggen.

Als ik iets of iemand saai vind, dan is het vaak mijn eigen leven dat ik saai vind, plus een gevoel van onvermogen op dat moment om daar iets aan te doen. Ruzie zoeken of me bemoeien met de ruzie en ellende van anderen is dan een uitweg. Of in de spiegel kijken. Niet altijd zin in.