Alle activiteit

Volgens mij hangt de grap samen met het verhaal dat rondgaat over een generatie jonge vrouwen die steeds minder trek heeft in relaties en en mannen en kinderen. Het feminisme krijgt daarvan de schuld. Vrouwen zijn te zelfstandig. Maar dat zijn ze helemaal niet, kijk maar haha.

Een vrouw is te dom om aan een auto te sleutelen, is dat de grap?

Powervrouw 👌🏼

74

Off topic… ik zag deze vandaag en vond m te grappig om niet te delen

Wat een herkenning hier. FOHMO heb ik regelmatig. Ik worstel ermee, soms voelt het net zo naar als jaloezie, of als zelfafwijzing. En misschien overschatten we de maakbaarheid van het leven soms wel, ergens is het ook een keten van toevalligheden. Inspiratie en wijze mensen kunnen je helpen, maar hoe weet je of iets inspiratie is of een domme impulsieve inval. Is iets een nieuwe stap of een vlucht. Is iemand een goede invloed of een drinkmaatje waarmee je zit te fantaseren en tot niks komt. Ah well, ik ga Le petit prince maar weer eens lezen, lekker kort.

Ik weet ook niet of ik het zal missen als ik nooit oma zal worden. Eerlijk gezegd vind ik alle baby's en kleine kinderen stom, dat is iets van de afgelopen 10 jaar. Ik kreeg onlangs een baby in mijn armen gedrukt en wist niet hoe snel ik hem weer terug moest geven. Het doet me helemaal niets meer. Misschien heeft dat ook te maken met verantwoordelijkheid, geen idee (of ook de overgang?). Ik heb 2 neefjes van 5 en 7, die vind ik ook niet leuk. Bijdehante ettertjes zijn het. Totaal niet opgevoed (al zegt dat natuurlijk meer over de ouders dan over de kinderen). Je ziet steeds vaker kids die niet opgevoed worden, allemaal grootgebracht met een schermpje en allemaal een grote bek. Vreselijk. Wat is er mis met buiten spelen en sociaal contact?

Ik ben net begonnen in het Bloemenmeisje, ook direct pakkend.

Haar andere boeken zijn ook erg goed.

Er is nog een derde optie. Gewoon verschrikkelijk abnormaal woedend worden. Tis niet bij de wet verboden dus het mag.

Ik ga (ook) geen oma worden. Zoals ik mijn kinderen inschat. En ik mis er niets aan al gun ik het anderen nog zo. Mijn vriendinnen laten me genoeg schattige foto's en filmpjes zien hoor, en een paar delen ook hun zorgen erover. Samengestelde gezinnen, ontwortelde kleinkidz, jaloerse kleinkidz ook in zulke situaties, en een paar leven nu hun leven via het bestaan ervan. Oppasdagen en alles daaraan aanpassen. Ik wil geen verantwoordelijkheden meer besef ik steeds meer.

Yes please!

FOMO is misschien niet het juiste woord maar ik heb het een beetje met mijn werk. Ik heb van mijn hobby mijn werk gemaakt en verdien daar ook nog eens supergoed mee. Maar ik doe het al 19 jaar en ik krijg steeds meer moeite om mezelf er toe te zetten aan de slag te gaan. Onlangs sprak ik een kennis daarover en zij verteld me hetzelfde. Ook veel andere vrouwen die zij kent welke in de overgang zitten hebben hetzelfde. Zou het daardoor komen? Het gevoel van is dit alles? Het zou me bijv. best leuk lijken om lekker simpel werk te doen, niet teveel nadenken, geen gezeik, geen sores over je eigen bedrijf. Lekker werken, weer naar huis en dan rust. Nu ben ik vaak tot 's avonds laat aan het werk. Mis ik daardoor veel? Geen idee. Ik ben heel dankbaar voor wat ik doe en wat ik heb, maar toch... Soms kan dat best een beetje deprimerend zijn. Vanavond hebben we een (groot) feest bij de buurtjes, die pakken het echt goed aan. Er is een cateraar geregeld, de vaten bier en dozen wijn (ze schenken de wijn die ik liefste dronk!!!) staan al klaar. Ze gaan zelfs een heuze bar opbouwen met 2 biertappen. En ik heb voor het eerst in 5 maanden echt zin om weer eens te drinken. Gelukkig gaan we als gezin daar naartoe en drinken 3 van ons niet, dat zal helpen. Ik ga het wel moeilijk krijgen straks. Vooraf dus bedenken wat ik ga drinken. Ik denk dat ik me ga storten op het eten, ben dan ook benieuwd wat mijn weegschaal gaat zeggen volgende week bij de kilokiller. Wat wel leuk zal zijn, bijna alle gasten die daar komen vanavond zijn grote drinkers, ze gaan bijna allemaal tot het gaatje (zoals ik ook deed), nu kan ik eindelijk eens goed kijken wat drank met iemand doet. Lijkt me prachtig om dat te observeren.

Ik schrijf hier dingen, waar niemand iets aan heeft. Dingen over mezelf. Dingen die niemand meer verandert. Al krijg ik 100 reacties, die dingen blijven zoals ze zijn. Soms doet het me goed ze hier te zeggen, en dan, een dag later, vraag ik me af waarom ik dat deed. Ik ben daarmee niet helpend, het ging over mij. Soms heb ik een grote bek, maar dat betekent niet dat ik ergens gelijk in heb. Wat ik zeg is net zo zinloos als ik zelf ben. Niets verandert, wat ik ook schrijf hier. Ik denk dat voortplantingsdrift een instinct is, daarmee zijn we (niet ik, de mensen) net zo snugger als mieren, schildpadden en muggen. Ik kijk terug op mijn leven, en zie dat ik geen betekenis heb toegevoegd aan wat dan ook. Ik vond mijn leven niet leuk, dus dat kan mijn doel niet zijn geweest. Ik zou graag eens aan mijn ouders willen vragen waarom ze vonden dat ik er moest komen. Om te leren? Ja wat dan? Alsof mijn ouders de wereld hebben verbeterd en iets hebben geleerd. Het enige waarmee ik me kan troosten is dat ik geen kinderen heb. Dat is mijn hele verdienste. Misschien heb ik geleerd om niet iemand anders op te zadelen met de shit van mezelf.

@Etty Gefeliciteerd! Ik denk dat ik niet eens oma ga worden. Mijn jongste heeft geen interesse in een partner omdat alle meiden raar zijn. De oudste heeft een vriend heel ver weg, die gaan nooit samenwonen. Misschien dat ze onverwacht ooit een keer zwanger raakt maar daar zie ik haar niet voor aan. Ze is heel voorzichtig, met alles.

Ik zou helemaal gek worden als mijn man elke week met een andere dame zou afspreken. Zeker omdat hij ook aangeeft dat hij wel gecharmeerd is van haar. Moeilijk hoor. Waarom houdt hij het in stand? Hij maakt nu duidelijk geen keuze en houdt jullie beide aan het lijntje. Ik vind jouw reactie helemaal niet raar al zou het beter zijn om niet te drinken natuurlijk. Drinken vanwege een frustratie om een ander is nooit goed. Jij bent meer waard dan dat.

😂😂jij snapt het

En dan nog een derde waarin je alleen maar foute beslissingen neemt, gewoon voor de gein

Helemaal mee eens dat zou toch fijn zijn.

Vlinder heeft ons weer een nieuwe uitdrukking geleerd gisteren, dat doet ze heel vaak. Zo blijven we op de hoogte van de nieuwste trends. Vaak is het Engels want de Vlinder is nationality fluid. "short bangs" Wie kent dat? (Niet dat ze die heeft, goddank)

Ja dat voel ik ook vaak. Maar als je goed kijkt is het hooguit half waar. Ik heb de kids altijd gezegd, als je echt iets bepaalds wilt doen/worden, dan staan we achter je. En ze gaan ook tamelijk vrijuit allerlei dingen doen zonder veel twijfel. Misschien hebben zij later weer andere trauma's of rouwprocessen maar dit iig niet.

Het leven is toch eigenlijk ook gewoon een soort toneelstuk waar je sinds je geboorte in terecht bent gekomen en waarvan je de regels niet kent.

Wat een mooie dagdraad. Gefeliciteerd @Etty!!!! Zat laatst nog te denken: je zou eigenlijk 2 levens moeten hebben. Het eerste om even te oefenen en het tweede is dan echt. Maar eigenlijk horen alle vergissingen er ook bij, misschien. Denk dat iedereen sommige dingen anders had willen doen. Maar als je het anders had gekund had je het anders gedaan. Of is dat niet zo? Weet het niet. Ontevredenheid kan ook maar een momentopname zijn. Bedenk me soms hoeveel mensen op deze wereld er alles voor over zouden hebben om mijn leven te hebben, dat zet het weer in perspectief.

Dagpact; Quinn kaatje 🌺 Marjolijn

Of je wel of niet een goede keuze maakt is niet zo relevant volgens mij. In mijn geval gaat het er vaak meer om dát ik een keuze maak. Een knoop doorhak. Stappen zet, in beweging kom. Alcohol hielp me ook om alles uit te stellen en te blijven hangen in die ontevredenheid en zwaarmoedigheid.