Lieve Lieve, tussen al die creatievelingen zou je juist op moeten vallen als je niet in de massa van wijndrinkers opgaat maar

een "nieuwe mens" creëert... de nuchtere Lieve!!

Als er iets niet creatief werkt is het wel geestverlammende wijn.. De echte creatieveling is helder.

Werk dat gegeven maar eens uit.

Lieve, misschien konfronteer jij

de anderen onbewust met hun drankgebruik.

Maakt niet uit, met hen hoef je niet bezig te zijn daarin

dat leidt maar af van je eigen proces.

En als je het toch wilt weten, dan vraag je het gewoon,

op een moment als dat nog helder kan.

Het went steeds meer zonder, en wordt een nieuwe gewoonte.

Mensen die hun gewoonten niet veranderen blijven aan drank gewend.

Drank zelf is eigenlijk helemaal niet interessant.

Wat het doet bij mensen die er niet mee om kunnen gaan wel.

Als jijzelf merkt dat jouw eigen creativiteit weer "anders" groeit, dan

weet jij hoe dat komt.

we kruisten net,

de sociale druk is er misschien

minder dan jij vreest. Jij wordt

er onzeker van, dat is iets om

wat mee te doen. Want niet jij verandert

als anderen aangeschoten raken, zij veranderen.

Jij bent al gewoon goed genoeg.

En als je bijv. iets assertiever wilt worden

dan zijn daar trainingen voor.

Laat je niet afleiden van je doel Lieve

anders kom je in de verleiding om idd te willen drinken,

maar dat is niet wat jij wiltt, hooguit een onzeker deel van jou.

De creatieveling denkt !!!! dat hij nog creatiever is met een glas wijn in de hand.. en begint dat kritischer te kijken naar het werk van anderen. Overschatting in combinatie met "kijk mij eens, wat ben ik goed".

 

Denkt, ja.. maar denkt vertekend.

Ik ben zelf een zgn. creatieveling. Ik gedij het best zonder mensen om me heen en zonder drank. Kritiek op mijn werk kan duiden op onbegrip, op

misschien beter vakmanschap in de uitvoering van de materie, maar niet op het creatieve van mijn voortbrengsels.

Creativiteit is zeer persoonlijk en tijdelijk (in het NU). De enige die daar kritiek op kan hebben ben ik zelf. Misschien aan de hand van kritiek van anderen, maar

mijn creativiteit is op het moment van manifestatie nooit fout.

En dan nog: creativiteit als competitiematerie vind ik onmogelijk.. net als liefde.

blijf jij maar lekker vrouw in een mannewereld

de verschillen zijn er niet voor niets,

en je vader is trotser op een nuchtere onzekere emotionele dochter

dan een die zich mannelijker mee opstelt met drank

(waarom denk je dat mannen zo graag ook drinken? Dan voel

je je emoties juist beter en mag ze (vergroot) uiten, drankjank noemen sommigen dat)

Het is waar dat drank versterkt wat er al zat(☺), en eruit moet, maar men heeft er dan

geen contact mee en de volgende is er al helemaal geen besef meer over.

Ik merk dat ik mee ga in filosoferen over drank haha, en ben er zelf totaal niet meer mee bezig.

behalve koffie dan, die moest ik gisteren bijna missen en er kwam net zo'n onrust in me op als ooit bij drank ooit.

Ik had hier van alles geschreven, maar heb het weer weg gedaan. Natuurlijk ben ik beginnen drinken om te verdoven.. en als ik erop terug kijk weet ik eigenlijk nog altijd niet hoe ik het anders had kunnen doen.

Op een bepaald moment is mijn leven een hel geworden door het toedoen van iemand anders, ik kon niet vluchten.. kon het alleen maar verdrinken. Klinkt raar. Ik weet ook dat als het me ooit opnieuw zou overkomen ik

niet zou weten wat ik dan zou doen, waarschijnlijk zou ik dezelfde weg nemen, hoe fout deze ook is.

 

Ik ben over de schreef gegaan met drank en daardoor moet ik nooit meer in contact komen met drank. Ik ga het gevecht niet meer aan, heb er vrede mee en zal dit gewoon dragen

Heftig, Lieve.

Is het echt zo dat je weer dezelfde weg zou nemen?

Stel, je zou het hier delen (ik bedoel, toen het speelde) zou je opmandere gedachten gebracht kunnen worden?

Met de wetenschap en ervaring van nu 

kún je een andere weg nemen.

 

Mij geeft dat ruimte.

 

Van Etty:

Lieve, wat je zegt klinkt als: accepteren hoe je leven is gelopen, welke keuzes je hebt gemaakt, jezelf nu niet verliezen in als... dan... redeneringen.

Bedoel je dit zo?

Ja Lieve, kom je even kabaal maken? Gaat hetbwel goed?

... Gaat hetbwel goed?

 

En met jou, basta?

schuift een bak ijs met aardbeien en slagroom richting Lieve.

Klinkt zeker goed, Lieve! Fijn!

Vroeger (middeleeuwen) dacht ik bij uit eten gaan zonder alcohol: nou, laat dan maar.

Nu ga ik voor het menu, en voor de gezelligheid. Er zijn hier meerdere restaurants met een thee-arrangement, bij elke gang een andere thee. Heerlijk! Ik zie steeds vaker dat 'hedonisten' gewoon alcoholisten zijn, met babbels. Ik heb een dokter horen zeggen: je lever maakt geen onderscheid tussen goeie en slechte wijn.

Lieve. Ik hoop dat je omgeving je steunt in het niet-drinken, is dat zo?

Kohtje, het gaat goed, maar ik sta op een heel dun richeltje. Morgenavond ga ik haar het hol van de leeuw, dus ik ga overdag nog even anticiperen á la mijnGerrit, want ik wil zo graag blijven staan waar ik nu sta: op het droge.

(Dank je wel voor het vragen.)

Hé Lieve, hoe gaat het intussen? Nog ernstig druk?

Ja... you can't have the cake and eat it.

(Die is een beetje raar, maar hij klopt wel!)

Ik vind dat ook moeilijk, en het enige wat mij helpt is de balans opmaken. De pluskant van de lijst is goed gevuld, maar de minpunten winnen, niet op het nippertje, maar met vlag en wimpel.

Helpt je dat, Lieve?

Is je gezondheid een belangrijke drijfveer om niet meer te drinken? Dan moet je 'Op je gezondheid' lezen, van Kahn.

Ja, gelukkig nuchter, dat wil zeggen: niet meer wanhopig worstelend verzuipend mensonterend doormodderen.

Zo, ik ben weer om. Jij? Leg weer even iets in je la, een doperwtje van kruidenthee. Of ga ook iets duurs kopen om thee in te doen. Heb ik vandaag gedaan: 23 euro, eigenlijk gewoon een veredeld theekopje van de Blokker, maar dan in een pretentieuze winkel.

Hup Lieve!

8 oktober 201610 jr. bewerkt door basta

Ik las je gisterenavond al en wist eigenlijk niet goed wat te zeggen.

 

Ik heb ook wel eens dat ik denk: 'is dit het nu?"

 

Maar het gevoel, de ervaring, de winst, gezondheid van nuchter zijn

is me momenteel zo enorm helder, dat het 'is het dit nou' gevoel verdwijnt.

Verder denk ik dat Lars het ook wel goed zegt.

 

Niet leuk om te ontdekken, maar wel wat het dus blijkt te zijn.

Triest eigenlijk. 

 

Ik hoop voor je dat dit gevoel tijdelijk is, en dat je straks weer

de voordelen voor jezelf waarneemt.

 

Fijne dag. 

 

 

 

kromme zin

9 oktober 201610 jr. bewerkt door kruidenthee67

toch hoort ook dat bij het rouwproces,

drank leek ooit een vriend en vrienden te maken.

oppervlakkige vrienden kun je ook via sporten

opnieuw maken, en vaak zitten daar weer echte vrienden

tussen omdat, als er een klik is, de gesprekken niet oppervlakkig

blijven; dubbele winst dus. En andere hobbies zorgen natuurlijk

ook voor zo'n uitbreiding, want je hebt dan ook iets gemeen.

Iets wat uiteindelijk toch echt beter is en beter werkt dan drank.

En  iets missen is ook niet erg, je hoeft niet alles te hebben in het leven,

slectief leren worden is een mooie les.

Lieve, ik heb 'ik ben Loïs, en ik drink niet meer' gelezen. (Ebook). Jonge meid die veel en veel teveel dronk, en daarom vrij abrupt helemaal stopt.

Ik schrijf het op jouw draadje omdat ze ook zo'n last heeft van de 'saaiheid' van haar nieuwe bestaan. Ze mist de vrolijkheid, de feestelijkheid van het drinken, ze mist haar vrienden, de uitspattingen...Ze kan zich maar niet identificeren met een geheelonthouder.

Ze heeft echt liefdesverdriet. De minnaar (de alcohol) was een vuile bedrieger, natuurlijk, anders stopte ze niet. Maar ze erkent ook dat ze zo'n lol met hem heeft gehad.

Dat is een ander uitgangspunt dan: drank voegt niks toe.

Oei, oei... wat heerlijk om daarvan bevrijd te zijn!!

Duidelijke zaak, Lieve, er zit ergens een schroefje los, niks aan te doen. Niet meer drinken, en inderdaad, genieten van het feit dat je die afschuwelijke obsessie hebt stilgezet.

Die paniek, afschúwelijk!!

Nee, niet meer terug.

Vooruit kijken.

En bij de gedachte: ach...

terugblikken naar waar je niet naar terug wil.

 

Je bent goed bezig Lieve.

Schaamte is een heel beroerde emotie... waardeloos..

Zet m op Lieve!

Ken jij dat ook Basta, die paniek?

 

Ja, helaas wel: afschúwelijk!!

Nu heb ik zelfs medelijden met mezelf, zo erg was het.

Nooit meer, nooit meer...

En nu morgen in alle vroegte voor z'n slaapkamerdeur stofzuigen? Of heb je meer compassie dan dat?

Quinn, is dat humor of agressie?

Een re-actie is het wel.

Niet anders dan een opmerking smart. Zou niemand serieus aanraden te gaan stofzuigen.

Ik las ooit ergens (geen idee meer waar, dus ook geen honderd procent zuiver citaat)  Schaamte is een zinloze emotie. Schaamte lost niets op, verandert niets, beëindigt niets. Zelfreflectie en zelfherstel is veel nuttiger.