Oh lieve bolletje, wat vind ik dit erg voor je. Weet eigenlijk niet wat ik moet zeggen, maar ik herken de dingen die je zegt. Mijn moeder had het ook zo. Op maar dat morgen alles weer een beetje beter gaat, en dat er heel veel zon voor jou gaar schijnen!

10 maart 201610 jr. bewerkt door Moppie1967

Mikki,

 

Toch vraag ik me af of na een jaar niet drinken, het minderen wel kan lukken. De ervaring heeft geleerd, dat de meesten snel weer op hun oude hoeveelheid zitten. En dan veel en veel meer moeite moeten doen om te stoppen, dan de eerste keer.

ik deel die menig. Ik denk wel dat minderen, of ander gedrag aan leren, meer kans van slagen heeft na een jaar droog staan. wil inderdaad niet zeggen dat iemand gewoon terug valt. Het langste wat ik niet heb gedronken was een maand of 3, dus ik kan niet echt meepraten daarover.

Mopke dank je lieverd.

Hij vond het altijd zo fijn als ik hem verzorgde, ik kon hem dan zoveel liefde geven. Deed alles zo voorzichtig omdat hij heel bang voor pijn was. Ja ik heb van die man gehouden. Ik zou het nu niet meer kunnen want dat zou nu veel te zwaar zijn, maar zo voor een dagje hem nog eens lekker verwennen en zeggen hoeveel ik om hem geef, ja dat zou ik graag willen.

Dat weet hij wel bolletje, hij kijkt van boven mee en ziet hoe goed je het doet ☺

Daarnaast zijn er altijd uitzonderingen op de regel; de verhalen van de opa die toch echt 98 is geworden en gewoon rookte! etc etc.

De uitzonderingen zijn mooi, maar in de regel is het over het algemeen toch echt gewoon zoals het is. En dat is met minderen en de moeite en risisco's die daarmee gepaart gaan net zo vrees ik.

Ik ga nooit meer minderen. T vaak geprobeerd, te veel moeite, te veel strijd. Ik wil niets liever dan vrij zijn van die gevangenis van denken en doen. en dat ene glas vervang ik wel door een lekker glas munt thee o.i.d.

Ik hoop het Mopske, ik hoop dat hij trots op me is.

Het gekke van die Lorazepam is dat ik er wel wat rustiger van word maar het drukt geen gevoelens weg. Heb juist het gevoel dat door die Lorazepam, mijn gevoelens makkelijker komen.

Misschien, maar het verliezen van je man is natuurlijk niet niks. Zeker wanneer je hem zo goed verzorgd hebt. Wees ook dankbaar dat je dit voor hem hebt kunnen doen. Gemis zal altijd wel blijven....Maar de tijd doet het een beetje slijten. Dikke knuffel van mij.

Bolletje

Sterkte Bolletje. Lijkt me heel intens iemand zo te moeten missen.

Dank je wel lieverds. Hier schiet ik weer vol. En de overgang ligt toch al ver achter me

Huil het er maar lekker uit bolletje.

Na 7 jaar niet gedronken te hebben,dacht ik dat het wel uit mijn systeem zou zijn.

In het weekend zou ik toch wel wat kunnen drinken.

Eerst 2 glazen,al snel weer een fles,en daarna een week totale dronkenschap.

Alsof ik 7 jaar moest inhalen.

De meesten hier zullen zich wel herkennen in je bericht Sowhat.

Althans ik toch zeker.

De inhaalslag, je lijf maakt zich zoals vroeger weer op voor eenzelfde hoeveelheid

drank die het gewend was.

Ik vind het 'ontiegelijk' jammer maar er zitten ook positieve kanten aan zo'n terugval.

Kijk daar naar zou ik zeggen en hou het droog.

Bolletje soms zijn herinneringen verdrietig en pijnlijk.

Iets gebeurt nooit voor niets is mijn ervaring.

Daar  ben ik van overtuigd Rudy.  Dank voor je reactie.

Wat ben je toch een lekker scheetje Ger.

Bol

ik hoop dat het oplucht ook,

zo weer eens te huilen? Het geeft

aan hoe veel je om die man gaf

en wat een onbeschrijfelijke bofkont

hij was met jou om zich heen.

Bol, wat een prachtige herinneringen vol liefde. Verdriet om het te moeten missen, maar wat fijn dat het er was!

Ik had vandaag een film als nascholing: Mommy

Er zaten zo vreselijk veel flashbacks in met een

moeilijke periode in mijn eigen leven, dat ik net als jij Bol,

erg verdrietig werd. Ik moest zo huilen dat ik niet bij de

nabespreking kon blijven. Ik moest naar buiten toe.

En later realiseerde ik me dat de overeenkomsten de

aanleiding was, maar dat er veel meer los kwam wat er

blijkbaar ook uit moest. Ik heb in geen jaren zo gehuild.

En nu voelt het als een voorjaarsschoonmaak in mijn lijf.

Dank je vonneke  , heb hem maar twee uur gezien. Over gisteren werd niet gesproken maar ben nog wel boos. Aangezien emoties op mijn gezicht geschreven staan denk ik dat dat voor hem wel duidelijk was. 
Tegen maandag is het wel verteerd.
Genieten ga ik zeker doen van dit weekend! De volgende twee weken heb ik 8 avondvergaderingen op til staan. Daarna vakantie..

Meneer schildpads schild is nu volledig te zien dus nog een paar dagen en hij kan de kat terug koeioneren  
De kat gaat morgen naar de arts. Heb de afspraak zo geregeld dat dochter mee kan. Touché...eens kijken of ze het waar kan maken.



 

Ach lieve Bollie         
Dikke knuffel!! 

Oei Fleur, ik ben benieuwd !

 

LadyJane, dat kan zo'n opluchting zijn he? Maar ook vreselijk slopend... sterkte

Fijn voor je LadyJane .....van die voorjaarsschoonmaak ☺

Die schoonmaak heb ik een maand geleden gehad. Heb nu na jaren tegen mm mams verteld over het misbruik die mijn vader met met me heeft gepleegd. Door het haar eindelijk kunnen vertellen kon ik voor mezelf ook weer verder. Opluchting, geen nare dromen meer. En je begrepen voelen. Mijn vader is zo'n 10 jaar geleden overleden, ik houd nog steeds van hem...heel dubbel.

Ik moest vanmorgen op locatiebezoek. Daar vertelde ze me dat er net één van hun super geëngageerde vrijwilligers was gestorven. 
Hij was al wat ouder maar nog heel kwiek.
Hij stierf daar, plots. 

Dat deed me denken aan al diegenen die niet meer in mijn leven waren en hoe onwerkelijk dit nog steeds kan zijn/is.
Je kan er niet buiten..Iedereen moet sterven maar als ze het doen is het voor mij moeilijk te vatten.
Er blijft weinig over op termijn dan herinneringen te koesteren.
Maar ook dat is waarschijnlijk ooit wel ok en toch ook niet helemaal. 

 

Oei Fleur, ik ben benieuwd !

 

Ik ook!   

Heb gezegd dat dochter ze in het bakje mag steken. Ze krabbelde al dadelijk terug.

Natuurlijk doe ik dat zelf wel maar beetje plagen mag.

Hopelijk is ze braaf morgen...de kat bedoel ik