Voor wie nog wakker is: goedenavond. Even laten weten dat ik nog leef en dat het eigenlijk best goed gaat.

Merk ook dat ik, na toch een poosje hier niet gelezen te hebben, eigenlijk weinig te vertellen heb

Ik ga ook niet meer op familiebezoek en zo. Een paar keer heb ik het meegemaakt dat het kunstmatig leuk moet zijn. Dat geeft iets ongemakkelijks. Ik voel dan een spanning. Terwijl ik normaal prima met ze door een deur kan. Dus dat doen we dan ook maar de rest van het jaar, als er geen vooropgezet plan is.

He, Dylan, leuk dat je er bent.

Ik vind het ook altijd lastig om er in te komen als ik dit forum een tijdje gemeden heb.

Hahaha... stout geweest Agnieta?

Zie wel dat mijn onderschrift aan vernieuwing toe is. Gelukkig niet voor wat betreft de datum, die staat als een huis.

Misschien dat ik van die andere pagina maar eens een damp pagina moet maken of zo.

Het is natuurlijk ook gewoon een beetje een vreemd gedoe hier. Als je er een beetje over nadenkt. Door de annonimiteit en dat het toch openbaar is blijft het allemaal wat oppervlakkig of vaag of zo.

Der zou eens iemand meeloeren.

Ik ga ook maar weer eens slapen. En ik zal extra poetsen Agnieta. Weltrusten

Verhip, schiet me zojuist te binnen dat ik mijn eten vanavond ben vergeten. Boerenkool ontdooid in de magnetron en daarna niet meer aan gedacht.

Nu geen zin meer in.

Hond meldt zich dus voor zo... welterusten mensen.

Op bezoek geweest bij mijn ouders dit weekend. Altijd weer intensief.

Al is dit wel minder geworden. Acceptatie is hierbij een sleutelwoord.

En natuurlijk is er ook gemis, ook dat valt niet te ontkennen.

Morgen wat knopen doorhakken op mijn werk. Verantwoordelijk terugleggen daar waar hij hoort, bij de directeur.

Hij legt zaken bij mij neer (zoals hij het zelf zegt: gooit taken over de schutting naar mij) die niet bij mij horen.

Lekker makkelijk voor hem en mijn ego wordt er ook door gestreeld, maar ik lig er wakker van en dan klopt er iets niet.

Pakt hij het niet op, dan ga ik elders aan de bel trekken.

Dochterlief is weer wat bijgetrokken en gaat morgen weer naar school.

Haar lach is weer terug, nu maar hopen dat dit blijft.

Tja en verder: ik hobbel gewoon door zonder drank. Accepteren dat het leven niet altijd sprankelend hoef te zijn, dat ook rustige en donkere periodes bij het leven horen. Er mee vechten werkt alleen maar averechts, dan zak ik dieper weg.

Nu naar bed en hopen op een goede nacht, na twee behoorlijk slechte (lees: heel weinig slaap).

Slaap lekker.

Ik meld me nuchter af voor de dagpact.

 

Welterusten en wellicht tot morgen.

Kastanje,

Bezoek bij ouders intensief.. Acceptatie.. Toch een gemis. Wat herkenbaar allemaal.. Acceptatie, een woord dat de laatste tijd bij mij de hoofdrol heeft gekregen in een toneelstuk dat aan redden toe was.. Niet makkelijk en soms lukt het, soms ook niet. Dan waakzaam zijn voOr drank, is mijn gevoel. Hier schrijft men vaak' drank voegt niets toe', ik ondervind: het neemt alleen maar weg. Bovenop al hetgeen je al mist.

Maar goed gedaan denk ik zo, van jou vandaag! En toch een positieve ondertoon in je bericht. Vannacht wordt een lekker doorslaapnachtje, het is je zo gegund. En dat geldt voor iedereen! Slaapwel

Ik ben altijd stout.

(verwijderd door de moderator)

Vaag en oppervlakkig hier?

Vaag af en toe misschien, vooral als iemand zich weinig concreet kan of wil uiten, of insinuerend schrijft.

Maar oppervlakkig? Als dit forum oppervlakkig is dan is mijn leven het Facebookprofiel van Barbie.