Hoi Peet,

 

Nog even een verlate felicitatie met je verjaardag.

Ook bij mij kilos erbij.

 

Ik hoop dat je je verjaardag rookvrij hebt doorstaan.

Zonde de lange tijd weg te gooien.

 

Bovendien slaat er een soort 'schuld' toe en wil je meteen weer stoppen.

 

Hou vast Peet.

Soothe nog bedankt voor je verlate felicitatie.

Verjaardag heb ik zeker wel rookvrij doorstaan, het is niet meer zoals vroeger he dat de glaasjes met sigaretten op de tafel staan

Eigenlijk rookt er ook bijna niemand meer die hier over de vloer komt, dus zou ik op mn eigen verjaardag de enige zijn die in de tuin een peuk staat te roken hahaha  (roken deed ik al niet in huis hoor)

En klopt ook dat ik het zonde zou vinden om deze weken weer weg te gooien.

Kortom we gaan gewoon stug volhouden..

Precies Peet stug volhouden. Ik doe mee.

Leuk An dat je mee blijft doen

Vandaag is het 7 weken dat ik gestopt ben.

Vanmorgen weer lekker aan het sporten geweest (doe ik 2 x in de week) en moet zeggen dat ik het resultaat toch al goed merkbaar vind.

Echt het idee dat je veel meer (long)inhoud hebt en dus makkelijker kan ademen.

Ook het branderige gevoel na een flinke inspanning is verdwenen.

Genoeg redenen om gestopt te blijven dus.

Op naar week 8 maar weer.

Goed Peet. Bij mij is vooral het hoesten dat ik niet meer heb als ik in bed lig. Nog geen kuchte of niks. Was wel 10 kilo aangekomen, maar dat daalt nu ook al weer. Ik begin er niet meer aan!

Hoppa week 8 in de pocket

T gaat me steeds makkelijker af lijkt het, niet elk rustmomentje denk ik nog aan een peuk.

Ook vanmorgen weer flink het luie zweet eruit gelopen ,gefietst en aan de gewichten gehangen.

Heerlijk om elke keer weer de grens te verleggen en je uithoudingsvermogen uit te testen.

Last van hoesten heb ik eigenlijk nooit zo erg gehad An, gewichtstoename blijft nu stabiel en zit op een prima gewicht voor mijn lengte nu.

Ik sluit me helemaal bij je aan hoor An.... Ik begin er ook niet meer aan!!

Hoi Peet,

 

Nog steeds 'still going strong'?

Ik hoop het voor je.

 

Groet.

Hier weer 4 weken gestopt geweest, maar.......

Ga weer stoppen!

Haddock,

 

Niet opgeven Haddock!

Er komt een moment dat je de zotheid gaat inzien.

En Haddock... zelfs voor 'a true living soul is het not done'.

 

Bye.

Ik geef niet op, Soothe! Onwards!

 

En Hub, als ik al wat opgestoken heb is het: Geen ruzie maken met je meissie.

Heee luitjes, hier rookvrij. 3 maanden alweer. Gaat iets gemakkelijker. Maar de momenten van zin in heb ik nog.

Ben ook nog volop in de race hoor

Nu iets meer dan 10 weken rookvrij en het gaat me steeds beter bevallen eigenlijk.

Ja Hub het gaat echt wel makkelijker worden, dus gewoon vol blijven houden hoor!!

En An die momentjes worden wel steeds minder of die momentjes duren steeds minder lang heb ik het idee.

Weer gaan roken is iedergeval GEEN optie.

Peet, je gaat als een speer.

 

Ik ook

 

En ons aller An.

Eens dacht ik, met An komt het nooit meer goed en zie.

 

Niet drinken niet roken.

Een klasse meid! dat is ze.

Hub zal ook het hoofd nog boven water hebben, denk ik.

En week 11 heb ik ook maar weer mooi te pakken.

Onderweg naar de 12  

Week 12 ook afgerond en weer verder door naar de dertien.

Voel me er heerlijk bij en merk een heel groot verschil.

Verschil is goed merkbaar met sporten,lucht,conditie,reuk,trek,gewicht,en in de portemonnee.

Net als met drinken ga ik het stoppen met roken ook volhouden, kan geen reden bedenken en zie er ook geen voordelen in om er weer mee te beginnen eigenlijk.

Dus we blijven er gewoon lekker mee doorgaan.

Ik blijf gestopt. Geen twijfel meer mogelijk. De extra kilo's verdwijnen inmiddels ook langzaam!

Zijn hier nog stoppers?

 

ik ben namelijk nu bijna drie weken nicotinevrij.

Het gaat wel, denk ik.

Heel andere ervaring dan stoppen met drinken.

Minder "zwaar" psychisch gezien, wel irritant met meer triggers en van die rot-trekmomentjes.

Deze exercitie gaat voor mij niet over stoppen met roken of niet meer "mogen" roken, maar over niet meer verslaafd hoeven te zijn.

Ik kan het alleen, zonder middelen. Al een hele tijd zelfs, alleen wist mijn brein dat nog niet. Zoiets.

 

Wat me helpt is natuurlijk magnesiumrijk water. Ik drink Donat mg.

Het kalmeert de zenuwen enigszins en het verhoogt de stofwisseling aanzienlijk.

Tot nu toe is mijn gewicht gelijk gebleven (was 2 kilo aangekomen maar direct weer kwijt geraakt).

Ik probeer niet te snaaien, alleen wat tomaatjes en radijsjes.

 

Ik vind het wel lastig om me te concentreren, merk ik.  En soms ervaar ik een lichte paniek, als in: wat moet ik nu doen?

Trek is het ergste na gedane arbeid - die zin in een beloning / momentje voor mezelf.

Nu ga ik zitten, en mediteren.

 

Misschien ga ik hier een beetje typen, ter afleiding. Ik zie wel.

Stoer Yo. Veel succes.

Hi ik ben nu 4 en half maand gestopt...'de help wat moet ik nu ' momenten heb ik nog steeds. Ben de bijgekomen kilo's wel bijna kwijt. Geen zin in peuken, lijkt me smerig nu. Maar ik mis wel mijn ontspanningsmomenten....die natuurlijk ook nep zijn.

Hoi An. Dat gaat best goed dan. Fijn!

Ga goed.

Hi An,

Jouw ervaringen klinken hoopvol voor mij. Fijn.

 

Voor mij is het de kunst en uitdaging om die ontspanningmomentjes toch te blijven pakken, alleen dan zonder die peuk.

Dus lekker buiten gaan zitten met die koffie, in de zon. Adem in, adem uit... en dat is het dan.

 

Maar ik heb ook een (calvinistisch?) deel in mij dat nu gewoon achter de computer gaat zitten met die koffie en denkt dat zo maar buiten zitten zonder peuk niets voorstelt en niet "mag". Maar ik ben bang dat als ik dat deel zijn zin geef, een ander deel binnenkort heel erg gaat rebelleren en... Precies.

Yogajuf, we moeten onszelf tijd gunnen. Een peuk voegt nu echt niks toe. Ik zie vooral goede ontwikkelingen. Schonere longen, niet hoesten Smorgens en savonds. Geen onrust als ik ergens ben en niet kan roken. Rustig tafelen zonder naar buiten te moeten. Schoon huis. Goed voorbeeld. Stijging eigenwaarde. En vooral betere conditie!

Ja, focussen op de positieve dingen, de opluchting, dat het niet meer hoeft. Ook wel stoer ergens, zomaar ineens stoppen na al die jaren.

Weet je, ik rookte al bijna niet meer in het openbaar, en ook niet onder vrienden of bij mijn partner. Dat maakte dat er uiteindelijk, na een dag of een avond, of een nacht, altijd iets in mij was dat naar huis wilde, weg van mijn vrienden, of mijn partner, om alleen thuis te kunnen roken. Ik vind dit een heel lelijk deel van de verslaving. Dat schaamtevolle afzonderen. Net als ooit met de alcohol.

Nu hoef, en wil, ik niet meer zonodig weg. En kan ik 100% zijn bij degene met wie ik ben. Dat is echt heel erg fijn. Beter voor mijn relaties en voor mijzelf. Misschien kan ik zelfs meer liefhebben... anderen en uiteraard, mezelf.

Ja, dat motiveert.