Spud stelt zich nog een keer voor op advies van een medelid, wat ik apprecieer

[Spud]

Ik heb de grote baas gesproken, die gaat nu weer een technieker sturen maar bovenstaande persoon mag daarvoor een afspraak maken. Aangezien ik daar niet zoveel vertrouwen in heb, heb ik maar weer een mail gestuurd met het verzoek om zelf die afspraak maar in te plannen.

Verder heb ik er niet zoveel vertrouwen meer in dat het nu wel opgelost gaat worden. Dus overweeg om maar gewoon te dealen met een miskoop. Maar wel een eerlijke review achter te laten, zoals dat dit bedrijf inmiddels niet meer kan waarmaken wat het verkoopt. Ik begin het gewoon een beetje moe te worden en verspilling van tijd. Ik zou graag verder gaan met mijn verbouwingen, maar zolang ik niet met zekerheid kan zeggen dat ik een miskoop heb gedaan kan ik geen nieuwe plannen maken. Terwijl die plannen er al wel zijn in mijn brein. 

Laatste kans dus. 

[Spud]

pfff, hoe had ik ooit kunnen denken dat een taak als gezinshulp me beter zou passen?  Wel tof dat ik het even heb kunnen proeven van hoe het daar werkt. Om tot de conclusie te komen dat dat totaal niet bij me past. Behalve dat ze niet meer kunnen doen dan ik als poetshulp worden ze ook nog eens geremd in echt contact te kunnen maken met hun klant. Want ze krijgen geen vast klanten. 

Mijn lievelingsklant maakt daar nu gebruik van, en met mijn 2 uur extra voel ik me een gezegend mens om dat mogen doen. Maar ik heb ook eerlijk tegen haar gezegd, als je meer aan de gezinshulp hebt dat geef ik met alle plezier mijn 2 uur extra terug aan jou en blijf ik je vrolijke poetshulp. Als ze maar even op haar eigen portemonnee let. 

En vandaag kwam de nieuwe gezinshulp dan, en ja in de eerste instantie voelde ik wel vrees voor mijn job, maar hoe verder het gesprek duurde voelde ik eigenlijk geen concurrentie meer. 

Behalve dat ze dan een diploma verzorgende hebben, bestaan hun taken uit hetzelfde als die van mij. Alleen zijn zij begrensder. Ze mogen geen echt contact aangaan met hun klanten. Ik ben benieuwd wat mijn klant ervan gevonden heeft? Maar ik miste nogal de interesse in mijn klant want ze was hoofdzakelijk met mij aan het babbelen omdat we dezelfde hobby hebben. Namelijk geocashen. En uiteindelijk kwam de aap ook uit de mouw, ze was een vlinder dus mijn klant zou dit gesprek nog eens mogen voeren met de volgende.

Totaal geen concurrentie dus en heeft het totaal geen zin om een opleiding voor verzorgende te volgen. Aangezien ik alles mag doen wat zij ook mag doen en nog een beetje meer, namelijk echt contact maken de klant. Een band met ze aangaan. 

Ik denk dus dat als ik nog extra geld wil bij verdienen, ik het toch beter kan zoeken als vakkenvuller in een supermarkt ofzo. Geen diploma voor nodig, en trek ik beter dan een baas mij gaat zeggen dat ik niet meer bij mijn klant mag komen omdat ik er te persoonlijk mee omga. 

Volgende week ga ik weer poetsen, dan is gezinshulp  2 weer geweest. Ik ben benieuwd wat mijn klant ervan vind? Voor vandaag, ben ik niet alleen boodschappenhaler en huishoudklusser geweest, maar ook een soort van agenda beheerder dat mijn klant op tijd bij haar afspraak kwam en soort van portier die ze zachtjes naar buiten schoof want ze bleef maar bezig met geocashen. 

En toen ze eenmaal mijn klant op de plek van bestemming had gebracht. Kwam ze terug onder het mom mij te helpen. Dus soort van leidinggevende ook. Maar eigenlijk was het om mij beter te leren kennen want ze zoekt waarschijnlijk nog een geocash maatje. 

In tegenstelling tot mijn klant, wilde ze wel persoonlijk contact met mij. Ik vind dat best raar. Alhoewel, jup ik kan best dominant overkomen als ik zeker ben van mijn zaken. Dus kan ook hielen likken geweest zijn om beter over te komen bij mijn klant. Jammer maar helaas, mijn klant bepaald zelf en laat ik ook los. Ik hoor het wel weer. Maar weet nu wel dat dat dus echt niet bij me past. Dan ga ik weer een baas boven me hebben die gaat zeggen met wie ik wel of niet mag omgaan en hoe. Met mijn autoriteitsprobleem gaat dat enorm mislopen. Met een nare nasmaak voor mezelf op het eind. Lekker ver van weg blijven Spud, ik blijf veel liever doen wat ik nu al kan doen en accepteren dat ik soms dat niet kan doen wat ik wel graag over zou hebben.

Dikke kruis in mogelijk verzorgende worden. 

[stroumfke]

9 uur geleden zei Spud:

pfff, hoe had ik ooit kunnen denken dat een taak als gezinshulp me beter zou passen?  Wel tof dat ik het even heb kunnen proeven van hoe het daar werkt. Om tot de conclusie te komen dat dat totaal niet bij me past. Behalve dat ze niet meer kunnen doen dan ik als poetshulp worden ze ook nog eens geremd in echt contact te kunnen maken met hun klant. Want ze krijgen geen vast klanten. 

Mijn lievelingsklant maakt daar nu gebruik van, en met mijn 2 uur extra voel ik me een gezegend mens om dat mogen doen. Maar ik heb ook eerlijk tegen haar gezegd, als je meer aan de gezinshulp hebt dat geef ik met alle plezier mijn 2 uur extra terug aan jou en blijf ik je vrolijke poetshulp. Als ze maar even op haar eigen portemonnee let. 

En vandaag kwam de nieuwe gezinshulp dan, en ja in de eerste instantie voelde ik wel vrees voor mijn job, maar hoe verder het gesprek duurde voelde ik eigenlijk geen concurrentie meer. 

Behalve dat ze dan een diploma verzorgende hebben, bestaan hun taken uit hetzelfde als die van mij. Alleen zijn zij begrensder. Ze mogen geen echt contact aangaan met hun klanten. Ik ben benieuwd wat mijn klant ervan gevonden heeft? Maar ik miste nogal de interesse in mijn klant want ze was hoofdzakelijk met mij aan het babbelen omdat we dezelfde hobby hebben. Namelijk geocashen. En uiteindelijk kwam de aap ook uit de mouw, ze was een vlinder dus mijn klant zou dit gesprek nog eens mogen voeren met de volgende.

Totaal geen concurrentie dus en heeft het totaal geen zin om een opleiding voor verzorgende te volgen. Aangezien ik alles mag doen wat zij ook mag doen en nog een beetje meer, namelijk echt contact maken de klant. Een band met ze aangaan. 

Ik denk dus dat als ik nog extra geld wil bij verdienen, ik het toch beter kan zoeken als vakkenvuller in een supermarkt ofzo. Geen diploma voor nodig, en trek ik beter dan een baas mij gaat zeggen dat ik niet meer bij mijn klant mag komen omdat ik er te persoonlijk mee omga. 

Volgende week ga ik weer poetsen, dan is gezinshulp  2 weer geweest. Ik ben benieuwd wat mijn klant ervan vind? Voor vandaag, ben ik niet alleen boodschappenhaler en huishoudklusser geweest, maar ook een soort van agenda beheerder dat mijn klant op tijd bij haar afspraak kwam en soort van portier die ze zachtjes naar buiten schoof want ze bleef maar bezig met geocashen. 

En toen ze eenmaal mijn klant op de plek van bestemming had gebracht. Kwam ze terug onder het mom mij te helpen. Dus soort van leidinggevende ook. Maar eigenlijk was het om mij beter te leren kennen want ze zoekt waarschijnlijk nog een geocash maatje. 

In tegenstelling tot mijn klant, wilde ze wel persoonlijk contact met mij. Ik vind dat best raar. Alhoewel, jup ik kan best dominant overkomen als ik zeker ben van mijn zaken. Dus kan ook hielen likken geweest zijn om beter over te komen bij mijn klant. Jammer maar helaas, mijn klant bepaald zelf en laat ik ook los. Ik hoor het wel weer. Maar weet nu wel dat dat dus echt niet bij me past. Dan ga ik weer een baas boven me hebben die gaat zeggen met wie ik wel of niet mag omgaan en hoe. Met mijn autoriteitsprobleem gaat dat enorm mislopen. Met een nare nasmaak voor mezelf op het eind. Lekker ver van weg blijven Spud, ik blijf veel liever doen wat ik nu al kan doen en accepteren dat ik soms dat niet kan doen wat ik wel graag over zou hebben.

Dikke kruis in mogelijk verzorgende worden. 

bij mij komt er elke week een verzorgende

momenteel heb ik geen vaste omdat zij door gezonheidsproblemen stopt

het is wel de bedoeling dat ik terug een vaste heb

en ja ik hecht mij aan de verzorgende

ik heb nog nooit een probleem gehad met vervanging

ik voel mij altijd beter als ze geweest is

heb altijd goed kunnen praten met de verzorgende

zij horen bij mijn vaste begeleiding

[Spud]

Prima, maar mij niet gezien hoor! In mijn huidige beroep huishoudhulp kan ik dat ook allemaal kwijt dus daar ga ik op verder borduren. En verder als ik dan extra inkomsten zou willen/nodig lijk te hebben. Dan zie ik mezelf toch meer als vakkenvuller in een winkel, of verantwoordelijke voor een groente afdeling of zoiets. En ver van mens en dier hulpverlening, wel leren maar niet steeds examens af te hoeven leggen. En een gepaste afstand hebben, namelijk wel 9 tot 5. Toch met en voor mensen en dieren en gelijker tijd ervaring opdoen met groenten en fruit. Me druk maken over het welzijn, van mezelf, dieren en de andere mens. Heb ik behalve minder tijd daarvoor, wellicht wat meer overzicht, waardoor ik beter word in mijn doel en geloof in het leven. 

[Spud]

Waarom is het draadje van Mormel weggehaald? 

Ik kopieer mijn teksten niet. Dus zeg ik het nog eens.

Over de dood praten rust een taboe op. En Mormel opende een draadje over de dood. Ik ben van mening dat je daar juist wel over mag kunnen praten omdat het ons allemaal weleens overkomt. 

Waarom zou je gewoon niet open kunnen praten over je doodswens? Of over de dood?  Volgens mij is dat een duidelijke hulpvraag op zichzelf, maar willen therapeuten altijd meer. 

Ik vind dat mormel dat best mag vragen dus zet dat draadje weer terug aub.

[Bob]

Het draadje is er nog, hoor, maar het staat bij "Ditjes, datjes en dagdraad".

[Quinn]

Het is nooit weggehaald @Spud

[Spud]

Waar kan ik de discussie van Mormel dan nog vinden?

Toevallig droomde ik vannacht over mijn eigen euthanasie en was gewoon heel raar, je weet dat je gaat dan, wil niet zielig gevonden worden en twijfelt nog steeds aan de belofte. Want als je iedereen weer ziet sukkelen en verdrietig zijn gun je iedereen het toch wel het beste.

Wat ik eruit haal is dat mijn moeder het ook niet makkelijk had toen ze voor haar euthanasie koos. dus dan toch nog doodgaan is een wel doordachte keuze. En heel anders dan zelfdoding. Het lijkt ook een eenmalige kans te zijn om te mogen gaan. teminste in mijn droom wel, ik had de keuze om toch te blijven en ervoor te gaan dat iedereen over me heen zou vallen omdat ik ze voor niks ongerust had gemaakt of ik zette mijn plan door. 

Ik heb mijn plan doorgezet, ik heb die euthanasie genomen. En was heel lastig! want toen kon ik me nergens meer mee moeien en zag ik veel verdriet. Het was maar een droom maar ik droom dit liever dan andere dromen. 

[Bob]

3 uur geleden zei Bob:

het staat bij "Ditjes, datjes en dagdraad".

 

[Mormel]

3 uur geleden zei Spud:

...

Ik heb mijn plan doorgezet, ik heb die euthanasie genomen. En was heel lastig! want toen kon ik me nergens meer mee moeien en zag ik veel verdriet. Het was maar een droom maar ik droom dit liever dan andere dromen. 

Als je dit schrijft kan ik mij voorstellen hoe je nachten eruit zien en zou ik je een knuffel willen doorsturen. 
Het is droevig om te horen van je moeder maar tegelijkertijd vind ik het fantastisch dat in Nederland net als in België deze mogelijkheid momenteel wettelijk bestaat. 
Enkele maanden geleden had ik een schriftelijke conversatie met een oom en daarin haalde ik op een gegeven moment aan dat ik sterk overwogen heb op mijn wijlen grootmoeder te "helpen" in haar laatste jaren (medicatie en een fles sterke drank). Dat bericht is niet goed geland terwijl ik destijds wel haar mantelzorger was en hoorde hoe vaak ze zich afvroeg wat ze hier eigenlijk nog zat te doen en hoe moeilijk ze het fysiek kreeg. 

@Spud: als je graag hebt dat ik dit verwijder uit je draadje, laat het dan maar weten.

[Spud]

Nee laat maar staan @Mormel. HEEL GRAAG ZELFS! Thanks 

Die droom heb ik eigenlijk nooit gehad, maar vond deze fijner dan de andere die ik veel vaker droom. 

Namelijk, ik heb nu eenmaal een pestverleden gehad. En droom dus vaak dat het bloed wederom onder mijn nagels vandaan gehaald wordt en ik niks kan daartegen kan doen.  Alleen het meest pijnlijke is dan dat mijn moeder dan ook meedoet. 

Toen ze nog leefde, droomde ik dat al. Ik kan me niet herinneren of zij daar dan ook een rol in had? Ik neem aan van wel. Want als zij me dan belde, schold ik haar de huid vol. En was ik degene die het gesprek afsloot en haar zei ik bel je later wel weer terug. Want mijn moeder zou nooit ophangen of me een soort van afwijzing geven. Ze incasseerde dan gewoon die nare woorden die ik tegen haar zei en nog niet kon uiten tegen mijn pesters.

Mijn moeder en ik, hebben doorheen het leven veel ruzie gehad. Nou ja geen ruzie, contactbreuk eigenlijk. Dan had ze weer een vriendje die haar totaal veranderde en ik mijn moeder niet gunde omdat ik vond dat ze beter verdiende. Maar haar eigen conclusie ook mocht trekken. Voordat ik het volgende ga schrijven, nee mijn moeder lag niet met de eerste de beste in bed, maar waren gewoon niet altijd de meest geweldige mensen voor haar, mijn broers en mij. 

De liefde kruipt waar het niet kan gaan.

Maar ik heb dus wel ooit eens, omdat zo een man over mijn grenzen ging en mijn moeder nog helemaal in de ban van hem was. Aangekeken, en recht in het gezicht gezegd, als je de huissleutels nog niet hebt gekregen van ons mam, ga ik jou zeer zeker niet de huissleutels geven. Maar ik vertrek hier en die huissleutels mag je gaan zoeken. Ik heb ze in de tuin gegooid. En toen ben ik via de voordeur vertrokken. Dat waren 9 maanden geen contact, met angst dat ze in die tijd dood zou gaan en we het niet uitgesproken hadden. Maar die gast deed iets stoms. Ik zat toen in therapie in opname en hij kwam mij een verjaardagscadeautje brengen. Het was ook nog een mega grote en zware doos weet ik nog. Maar ik wilde deze niet openen en niet hebben. Het kwam immers van hem, die mijn moeder ook al ingepalmd had. En toen was er een groepsgenoot met een auto zo lief om dat pakket weer terug te brengen aan zijn adres.

En toen heb ik die doos weer in zijn armen geschoven en erbij gezegd; je hebt mijn moeder nu in je beheer, maar mij krijg je niet. 

En die sukkel is beklag bij mijn moeder gaan doen over mijn onbehoorlijk gedrag aan zijn deur. En dat deed de ogen van mijn moeder openen. Hij kon toen vrij snel vertrekken en mijn moeder deed haar best om het contact tussen ons weer te herstellen. Deed ik zelf ook mijn best hoor.

Dus, ja het was moeilijk en lastig om die euthanasie voor elkaar te krijgen, vooral de onzekerheid eromheen. Want je bent zelf wel zeker dat je het wil, lijkt me, anders ga je dat niet door.

En ik zie het als een compliment, maar dat zag ik al voor deze droom, dat ze me met zonder handjes durfde los te laten. Dat ze er vertrouwen in had dat mijn broers en ik het ook zonder haar zouden kunnen redden. Dat heeft me echt kracht gegeven. 

Mijn pa is een heel ander verhaal. Dat ging gewoon van een boodschap hij is terminaal en nu is dood en jij mag niet op de uitvaart komen. Dus ik weet niet of hij aan zijn ziekte bezweken is en zo is dood gegaan? Of ook door euthanasie. Voor mij maakt dat wel een wezenlijk verschil in je kinderen loslaten. 

Aangezien we ook onterft zijn, denk ik niet dat hij veel interesse had in hoe het ons later zou vergaan. Dat hij een beetje wrokkig is gestorven ofzo? Boeit me verder ook niet, ik trek me op van wat ik van ons mam gekregen heb. En soms denk ik wel, dit heb ik weer van pa. Maar daar voel ik niks bij.

Al was mijn vader ook liefdevol op zijn eigen manier. Hij trok de scheiding met mijn moeder gewoon niet. En dat deed hem soms een vervelende man worden.

Maar verder had ik ook een leuke vader.

 

8 uur geleden bewerkt door Spud
toevoeging over mijn vader, is ook geen slechte man