lady jane

oeps niet bijgelezen sorry Lars. drank voegt niks toe, ga het maar aan nu, jij bent Lars en dat blijf je. nuchter.

even een half uurtje lunchpauze over? Dan is dit een mooi bijgerechtje.

Lars, houd je kop erbij joh! Denk aan wat jopie schreef (en haal wat weg hierboven, we willen je nog vaker lezen)

hoort zegt het voort; basta grapt erover, ik ben er stiekem wat sjaloersig op, ik jojo gewoon voort

voor mij is omarmen te "positief" ik ben al blij dat ik kan accepteren soms en als het om wezenlijke dingen gaat is het vaak een kwestie van verduren uiteindelijk komt alles er op neer naar er Is wat er Is en alles wat dat oproept aan verzet, emoties, opstand, is er dus ook. en mag er dus zijn. het is niet anders♥ Wat jou misschien kan helpen basta is er geen "persoon"van maken; drank is geen loverboy, geen gremlin, geen duiveltje. Drank is een onzijdig goedje dat kwaad kan als we er niet goed mee om kunnen gaan en we dus beter kunnen negeren/laten staan. En wij zijn volwassen mensen die de discipline op kunnen brengen die 1e niet te nemen, die soms de verleiding voelen dat wel te doen, en die altijd verantwoordelijk zijn voor ons eigen handelen. En het kind in ons mag dan best een stuk chocola☺of een lolly/ijsje/appel.

oh oh lidia, zo lang niets en dan je hele dagboek meteen maar ☺☺☺ Wat een leuke ontwikkelingen zeg, Albert die met Pasen een eitje komt tikken, B&B-gasten en lidia die leert omdenken♥. Duimen voor goede uitslagen dus ook.

elke dag even oefenen dan;

lieve Reacher, wat zou je liefde voor je moeder waard zijn zònder dat verdriet en gepieker? (en mèt drankroes? brrrr) nog bruids-oudje nodig in Vegas?

Ik ben bang dat je binnen de kortste keren weer drinkt Lars als je rechtstreeks op kamers gaat.

Mooi Fruit, een van de belangrijkste boodschappen voor mij ook. Waarom voor dat eerste glas, alles wat je juist ZONDER weer hebt bereikt riskeren? Ego voeden, iets bewijzen, korte termijnsdenken, het eerste glas blijft nooit zonder gevolgen. Blij dat je het niet goedpraat of kleiner maakt, nou ja, halfje dan☺. Nog blijer te lezen dat het je goed gaat.

voor als er weer zo'n moment komt; men neme 3 sinaasappels; snijd ze in 4en, 6en of 8 partjes, met schil en al. En dan kun je die partjes zo op happen als je het eerste stukje even los peutert. Even goed opletten of er niet al te veel wit meekomt, dat schijnt niet gezond te zijn. (daarna smaakt choc. alsnog lekker hoor en dan ben je toch gezond begonnen♥☺)

Laat die periode dan zolang maar héél erg lang worden Quinn wie weet verandert het in niet meer hoeven/willen/moeten, ooit. En al zal C's emmer misschien vol zijn eindelijk, of niet, eerst vragen maar, ik kan me zo indenken dat jullie leven nu al zo lang om Quinn draait, het zou gek zijn als daar niet eens een reactie op komt, die nu misschien wel rot is, maar gewoon nodig is om samen de balans weer eens op te maken, van beide kanten, en daar weer op voortborduren. Eigenlijk hoe het ook in relaties gaat waar geen alcohol in meespeelt. Zolang er liefde is is er hoop♥

net terug van: Réparer les Vivantss, wow!

geen misverstanden laten ontstaan hier; we hebben m gewandeld hoor (1 blaar☺) ik ben gewoon een 63 jarige middelbare meid, waar zelfs 2 weken terug iemand voor opstond in de trein, heel konfronterend!

en ik had er 3 om de 3 mooie dagen te vieren die ik net met mijn maatjes had; nu weer proberen matiger te leven

als 346 keer op eigen kracht niet lukt is het geen schande om er tijdelijk Antabuse/Refusal bij te halen hoor tientje die slik je ook op eigen kracht en dan word je weer geloofwaardig als je schrijft, ik heb het zo gehad (the day after); dan gaat de knop om en mag je eindelijk op eigen kracht oogsten van al die eerdere pogingen. Het getuigt van kracht om hulp te kunnen vragen een aanvaarden, meer dan jezelf iets te moeten bewijzen wat niet te bewijzen valt uiteindelijk. sterkte voor nu en ik gun je een echt krachtig besluit met goede afloop♥

een bo(lle)ke?/broodje? Ik heb met mijn volleyteam ons jaarlijks weekend gehad in de bollenstreek. Prachtig liggen de velden erbij. En gisteren de holle door de bolle, 10 km tegen kanker gelopen. Wat een fijne sfeer, prachtige omgeving en onderling mooie drie dagen. En wat hebben we eigenlijk de foon, TV, en alle andere middelen maar weinig echt nodig. Al blijven ze wel handig natuurlijk. (en heb ik wel wat gespiekt hier tussendoor)

juist omdat je er alleen voor staat lidia, goed voor je gezond zijn zorgen; ik hoop dat het meevalt morgen en een dikke kus voor Albert ook (lees je zondagavond pas weer, want vertrek op jaarlijkse verrassings3daagse met de volleymeiden), houd je taai meis.

las dit net pas basta; http://www.rtvkrimpenerwaard.com/web/agenda/arabische-film-en-muziekavond-theater-concordia/

Je bent weer een stap verder Erik, en wat meer eelt of een litteken erbij op je ziel. Ook dit hoort bij groeien en je leven leven, in al haar facetten zoals Wing ooit zo mooi schreef over lijden. Ik ben het grotendeels eens met hoe je schrijft over een drankprobleem aanpakken en ermee om kunnen gaan. Ik heb mezelf nog nooit een alcoholist genoemd. Ik zie mezelf als iemand die in crisistijden een drankprobleem ontwikkelde en daar jaren in ben blijven hangen. Wel dingen wilde/moest verdoven om te kunnen overleven. Maar de drank zorgde er ook voor dat ik passief werd en in overleven bleef hangen. Ik vergat wat het was om kompleet te leven. Ook ik heb met mijn problemen nu zonder drank leren omgaan en voel dat ik weer leef. En tegelijk zie ik aan andere dingen dat ik een onmatig mens blijf en nog steeds issues kompenseer. Soms als troost, en soms als een vorm van aanleg om verslaafd te blijven (bijv. suikers en koffie nu). En iets in mijn gedrag/karakter is soms impulsiever dan handig is. Zo ook met hier schrijven. Dat herken ik wel een beetje bij jou, je wijdt erg uit en denkt soms moeilijker over dingen/mensen dan ik je zou gunnen. Het leven mag ook voor jou wat lichter. En dat is wat verliefd worden brengt he☺ Daarnaast weet ik niet goed of die TIQ's, oud gedrag in moeilijke tijden, de stofjes die drank aanmaken, niet een vorm van gevaar blijven inhouden. Ikzelf heb er wel vertrouwen in. Maar een van de redenen waarom ik hier toch blijf komen is toch wel dat ik ook alert wil blijven en kritisch zijn in mijn manier van denken en doen, juist ook met hoe ik naar alcohol kijk. En aan medeschrijvers voel ik soms heel sterk hoe ik het zelf niet wil. En soms ook hoe ik het wel of ook wil. Het houdt mij bewust. En ik wil verantwoording blijven nemen. Ik zie het gemiddelde van hier niet als terminaal zoals jowan schrijft over alcoholisme. Maar wie is gemiddeld? En wie schrijft hier helemaal eerlijk over hoeveelheden die soms nog wel worden gebruikt? Ik zie nog erg vaak verkleinwoordjes verschijnen en het woordje wat (gedronken), dat stemt mij wel wat droevig soms en ik voel ook wantrouwen dan. Want klopt het echt, wees er dan transparant in, dan houd je het echt zuiver bij jezelf. Voor mij belangrijk, voor een ander misschien helemaal niet. Maar de veiliugheid van hier schrijven kan iedereen helpen de dingen zodanig op een rijtje te krijgen dat het helpend is, zeker ook als reacties van anderen je blikveld verbreden en je andere kanten in jezelf helpt zien. Liefst zonder dat dat bedreigend is. Want dan is er blijkbaar nog angst ergens. Dus, ja konfrontaties kunnen lastig zijn, en ook helpend♥ en dat is mijn intentie ook.

ach Erik, wat triest, dat het zo kort maar mocht duren. Ik was juist zo blij voor je. Misschien was die relatie wel veel helender voor je dan het jaarpact. Maar wat belangrijk is is dat we hier dus ook schrijven met emoties die los staan van adb-issues, maar die wel kleuren hoe we hier schrijven. Zo ook bij mij, ik heb vrijdag mijn kat moeten laten inslapen en ben daar nog steeds emotioneel van. Het kleurt mijn denken, doen en zijn momenteel. En dan kan ik beter niet impulsief reageren hier. En toch zal dat steeds weer wel gebeuren. sterkte voor jou, een soort van rouwproces dit ook.♥