lady jane

hier lekker de hele week al Wimbledon aan het kijken. En tussendoor al het achterstallig huishouden aan het wegwerken. Want die mooie weken heb ik vooral buiten uitgebuit. En het zwemmen wat opgevoerd ook, want volleybal staat nagenoeg stil komende 2 maanden. Gelukkig komt er ook weer strandweer aan.

je weet er altijd wel een negatieve draai aan te geven @Claudius maar als je naar de feiten hier kijkt (die jijzelf hier plaatst) dan sta je dankzij de psych al zolang droog, wat je zelf nooit voor elkaar had gekregen. Dat alleen al zou je wat vertrouwen kunnen geven. Als jij zelf niet weet wat met de bezoeken aan te vangen, moet je niet afvragen wie de fakturen moet betalen, maar waarom jij die bezoeken niet stop laat zetten. Je zou zelfs aan zee kunnen gaan wonen met een hondje en je helemaal aan de hulp onttrekken als je er van overtuigd bent dat jet het beter zonder hulp kunt stellen. Niemand is de baas over jou. Dus kies of accepteer, maar dan heb je ook geen reden van zeuren meer. Je zou zo tevreden en gelukkig kunnen zijn Claudius, net als ik en velen hier. Drinkers hebben vaak een egocentrische levenshouding aangeleerd, het valt niet mee om dat weer af te leren. Maar ons leven draait niet meer echt om drank na een lange stopperiode. Bij kinderen (en pubers?) draait de wereld om hen, maar wij zijn volwassen en hebben de verantwoordelijkheid om in elk geval ons eigen leven te regisseren, en liefst ook nog oprecht wat voor anderen over te hebben en te betekenen.

ze lijkt me een verstandige vrouw

goeiemooiemorgen frummers net wakker geschrokken, in één ruk door geslapen. ik had het zijden laken vervangen door een dekbed overtrek, scheelt blijkbaar net iets aan gewicht en warmte.

je staat toch niet onder curatele, meen ik @Claudius?

goeiemooiemorgen frummers

Clienten projecteren, dat kan helpen bij de therapie. De ther./psych dient erop toe te zien dat er ook weer wordt losgelaten. Vergelijkbaar met ouder/kind situaties. Je voedt op tot zelfstandige mensen en dan moeten ze zelf verder. Jouw psych kan je dat vast beter uitleggen.

goeiemooiemorgen frummers goed saunaweer vandaag. ha @Oskar, altijd fijn jou weer even te lezen. en ja hier online kunnen we echt gewoon "zijn" he juist zonder hulpmiddelen.

ze verdient dus jouw vertrouwen. maar je mag niet afhankelijk zijn van een psych. ze is niet je moeder en zal jou niet zien als haar zoon. eerder projecteer jij je als zodanig (vul ik in). dat zou ook je opstandigheid/gebrek aan vertrouwen verklaren. Ik zou juist dit probleem aan haar voorleggen, dan komt daar tenminste duidelijkheid in. Jij hebt haar harder nodig dan andersom, dat lijkt me wel logisch. Maar jij bent ook degene die meer evenwicht moet brengen in je contacten. Want zoals je hier schrijft, ben jij altijd afhankelijk (de mindere???) in contacten. Als je hiertoe in staat bent natuurlijk. Het kan ook zijn dat je psych jou hier niet (meer) toe in staat acht. Laat het voor eens en altijd duidelijk zijn Claudius.

op naar de 2 @Spirit, that's the true spirit.

misschien even met de Jellinek bellen/mailen of zij een tip hebben om je in deze 2 weken op hun Traject voor te bereiden? Je bent niet voor niets zo ver dat je die spijt en hartkloppingen niet meer wilt. Wie weet hebben ze nu al wat te bieden. En dat geeft ook wat meer zelfvertrouwen dan lijkt me. gelukkig zijn 2 weken te overzien, mocht je gewoon af moeten wachten. zet m op Abbey.

76,2

beter laat dan nooit he @Rosee. ik zeg al jaren, ik ben samen met mezelf. Zo voelt dat ook echt, na allerlei leerprocessen. Alleen maar nooit eenzaam. Hoe vertrouwd willen we het hebben?

goeiemooiemorgen frummers hier valt een lichte regen, goed voor de natuur ik keek net bij toeval in mijn agenda en zag tot mn schrik dat ik om 10 uur dienst heb bij het inloophuis. Kompleet vergeten en zonder wekker gaan slapen in de hoop eens goed uit te slapen. gelukkig dat ik uit mezelf opstond toch net. Ik was al bang dat dit een kee zou gaan gebeuren. Maar gelukkig werkt de ingebouwde wekker nog wel vandaag.

@Francoiseklasse!

Nee ik heb er een dag of 10 een groep gevolgd. Maar ik vond het heel erg heftig en konfronterend daar toen.

ach ja Amalia en Bolletje heeft al een paar keer geschreven dat ze niet aangeboren hersenletsel heeft en niet goed meer onthoudt. Ikzelf onthoud ook weinig meer. sommige dingen dan weer wel, ook over dat een hondje hem goed zou doen. En ook dat hij graag aan zee zou willen wonen. Mijn tip zou dan zijn doe dat en dan een plek zoeken waar ook een hondje mag wonen. Maar wij weten niet hoe het echt met Claudius gesteld is; de hulpverleners lijken de kwaaie pier, maar hebben het goed met hem voor volgens mij. Misschien zijn al onze tips/voorstellen gewoon niet helpend, hoe goed we het ook bedoelen. Ik reageer meestal vanuit hoe zo'n probleem voor mij opgelost zou kunnen worden. Maar bij mij spelen weer andere dingen/omstandigheden en psyche. Speelt er iets van depressie? Is het, net als bij mij, dat moeilijke eerste jaar zonder drank, waarin ik nog niet goed had geleerd/geoefend om zonder verdoving weer te leren genieten van kleine dingetjes? Wat is er mogelijk aan herstel? Wat is het karakter? Hoeveel of weinig (goede) vrienden kunnen steun geven. Al met al is dit forum natuurlijk toch beperkt. Het gaat er uiteindelijk om om ons real life op orde te krijgen. En dan kunnen er weer wat slingers opgehangen worden. Of niet.

wat grappig @Kunsie64, ik was daar rond 1988 geloof ik. Ik zie net dat de Humaniversity nog steeds bestaat.

goeiemooiemorgen frummerse

Allebei. Door het abo. Zie en beleef ik weer nieuwe en extra dingetjes en mensen.

aan de wandel nog? ik ga ook even aan t werk hier, wil wel op tijd mn vrije dag verdienen haha.

Ik noem dat gezond egoisme @Kunsie64, niks mis mee. Sterker nog dat is iets wat in mijn ogen vrouwen juist te leren hebben. Sinds mijn kinderen het huis uit zijn, leef ik volop zo. Met wel een bedacht soort evenwicht in wat ik nog voor anderen doe/beteken. Maar de ik mag nu meer voorop staan zolang ik er anderen of de natuur/het milieu er niet al teveel mee kwets/beschadig. Maar dat is niet een doel of levenskracht. Meer invulling wat wat ik nog wil en kan. Ik heb ook geen kleinkinderen, wat jij ziet zie ik ook om me heen, maar ook die worden groot he. En dan is een groot deel van de afleiding weg. Uiteindelijk kom je jezelf tegen in je laatste fase denk ik dan maar. Toen ik bij de terminale thuiszorg werkte zag ik diepe verschillen in hoe mensen die fase beleefden. En ook bij de mensen nu om me heen die wegvallen. Dat stemt me wel tot nadenken, maar nauwelijks tot handelen. Want eigenlijk weet ik niet waar ik sta op die manier. Niet voordat het leven me dat afdwingt denk ik zomaar. tot lui he Ik ben al 2 jaar bezig om me op de praktische kant voor te bereiden en bak daar helemaal niets van.

Nog niet erg diep he @Yana? Dat zoekende heb ik jaren wel gehad, maar nu niet meer dus. Ik ben. En een dier hoeft zich dat ook niet af te vragen, die "is" ook gewoon. Wat ik nog wel weet is dat ik die zware vragen alleen stelde toen ik vaak ontevreden en ongelukkig was. Misschien was dat wel mede een van mijn drank-oorzaken? @Claudius kan dat bij jou ook meespelen, dat je vanuit gemis nu zo denkt? Femke, de drank, drinkebroeders?

Nee natuurlijk niet. Maar door de opmerking van JB ben ik voort gaan borduren op de dingen waar ik een beetje snel/gemakkelijk invloed op heb. De onderliggende vraag zelf klinkt mij meer als een depressie/depri bui. Maar als die gedachtes er vaak zijn dan zou ik naar een therapeut toe gaan. Sinds ik ooit een training Mindfulness deed ben ik met kleine dingen al gelukkig/tevreden en vind ik soms zo'n vraag niet aan de orde meer. Want dan brengt het me meteen aan het vergelijken en dat heeft me zelden verder gebracht. Maar ik snap wel de behoefte de diepte hier in te gaan. Als ik het beantwoord vanuit het hier en nu, dan ervaar ik het leven zelf al als zeer de moeite. Ook op een heel diep niveau. Maar vorige maand was ik bij een uitvaart van een vriend/man van vriendin en daar werd best veel gezegd dat C nu naar D was, hun gestorven zoontje. Zij hebben een heel diep geloof waar ze veel uit halen, steun, liefde, vrienden enz. En dat ligt bij mij anders. Ik begreep het, ervaarde het heel even als een gemis, maar prees me ook gelukkig dat ik, ook tijdens een lange depressie ooit, toch ook kracht ontleende uit mezelf, mijn power, wil om iets moois te maken van wat ik hier nog wil en kan. Maar ik heb nooit grote ambities gehad. Werd vaak geestelijk lui genoemd. En die klopt ook wel. Maar ik "ben"en meestal erg tevreden nu.

Ja het scheelt zomaar 10 graden met gisteren, wat een verademing. Gelukkig maar want ik heb voor straks met 2 vriendinnen een saunadag geboekt (toen het nog niet heet was).