lady jane

zo komen we de nacht wel door, slaapwel

fffffffffffttttttttttttt🙃 (je doet wat voor n beetje aandacht he) uitstel van executie?

Alles nog eens teruggelezen Hub, respect voor hoe je denkt (en doet?) en herken er best veel in. zeker over tinnitus en ultra gevoelig gehoor. maar ook wel over kluizenaar worden. maar ik herken niet de eenzaamheid die ik bij jou meen te voelen als ik je lees. daarvoor is mijn lijf nog veel te gezond denk ik. wie zijn wij hier ook eigenlijk om een ander dingen aan te raden he we weten niet hoe we zelf zouden doen als we hetzelfde lot zouden treffen. ook op mijn manier van leven valt te oordelen, wat sommigen ook doen. dat maakt ons ook uniek. en wat goed/beter/best is? nobody knows.

Ik denk dat schade moeilijk aan te tonen is, zeker immaterieel. En mijn exgenoot is evengoed zonder vaccinaties heel erg ziek geworden door covid en 3,5 jaar geleden erg hartinfarct gekregen uit het niets. En ik ken niemand anders die zo bezig was en is met gezondheid, voedsel en theorieen die op mij overkwamen als erg extreem. 2 x geopereerd en na 1/2 jaar alle meds overboord gekiept. Ik zou het niet durven. Maar niemand heeft garanties gezond te blijven/zijn/worden. En op de waarom vragen, ik weet er geen antwoorden op. Het leven is niet eerlijk en slechte dingen overkomen ook goede mensen.

Zit in bios en film start zo.

oeioeioei Jimbo. Nu hij in de kelder ligt zit hij ook in je bovenkamer te wachten op die ene mooie gelegenheid. Wat doe je jezelf aan? (en ik snap hem zo goed) een minder goed krijgertje heeft mij ooit na 7 maanden de kop gekost. Heb je echt geen hele goede kennis die een hele goed wijn net zo weet te waarderen als jijzelf ooit() Je hoeft geen goede daad af te wachten om die persoon te verblijden. Dan is jouw geweten gesust, je smoesje is weg, en die connaisseur kan er wèl gezond mee omgaan (hoop ik). Verlos jezelf van dit dilemma. En vertel je mede muzikant en passent dat je liefst helemaal niet meer drinkt maar dat Stier en jij ook blij zijn met geen kadootje of een bos bloemen of doos bonbons of weet ik veel wat.

oei, ja die begrijp ik wel, denk ik. en toch ook; als je lichaam sindsdien al die drank en ongezonde eetpatronen aankan? Dan kan het misschien ook herstellen op een gezondere manier? Geen idee of dit klopt hoor. Jij kent jezelf het beste. Maar de keus die je na die hartinfarcten maakte, hoeft niet blijvend te zijn. Of is het een soort van Leaving Las Vegas manier om er tussen uit te peren? (hoop dat ik dit mag vragen?)

en als je nou eens helemaal omdenkt Hub? Je mailt je vriend vandaag nog over dit gedoe? Bent eerlijk over hoe kwetsbaar je bent en hoe je hecht aan zijn vriendschap en bezoek? Misschien kan hij dan een andere proef doen, met en voor jou en jullie. Samen schaken, praten en elkaar nuchter een avond per week meemaken. Ervaren hoe dat (na de eerste onwennige avonden) misschien wel net zo waardevolle tijd met elkaar doorbrengen. Terug naar drinken kan altijd nog. Maar je bent nu door de ergste detox heen, fysiek. Samen dit experiment aangaan, geeft hem de kans nog meer voor jou te betekenen dan hij al doet. Het geeft jou de kans jezelf weer terug te vinden zoals je die 10 jaar was. Je hebt altijd weer keus. Wel of niet drinken. Je zou zelfs een stuk met die vriend kunnen gaan wandelen ooit. Dan praat je immers nog weer anders met elkaar dan thuis. Er is nog zoveel mogelijk. Het zal niet gemakkelijk zijn, maar om het leven te leiden/lijden wat je nu hebt daar moet je ook heel sterk voor zijn. Dus overweeg eens iets anders misschien?

morgen mag het eraf Jimbo. Dus dat valt reuzemee. Het is meer afkicken van mijn vertrouwde daginvullingen en me een beetje zielig vinden. Ik zag op de dagopvang 2 kerels van mijn leeftijd, vrienden uit verpleeghuis, met herseninfarct die hen halfzijdig hebben verlamd, met wandelstokken en rollators. Beide dankbaar voor hun uitje om op de dinsdagen tussen de middag vers gekookte maaltijden nuttigen met anderen, die ook hun vaste stek en vrienden hebben gemaakt. Van de 30 ooit zijn er nog 6 over, en daar staan dan 4 vrijwilligers voor klaar. En echt iedereen kreeg een bak soep en een bak zuurkoolstamppot mee naar huis. Want de kok is de vrouw van een van die 2 mannen en ziet haar man dan ook even blij wezen. Man man, wat ben ik dan dankbaar met hoe ik er van af ben gekomen. Maar de angst voor herhaling is groot. Die mannen waren in de eind 40 geloof ik toen hun lot hen trof. We hebben niets te kiezen he.

goeiemooiemorgen frummers ja blijven bewegen, dat doet je hele lijf goed en dus ook je psyche Maar @Spirit minder op anderen afgeven en zelf verantwoording nemen voor signalen zou je ook helpen. Men heeft je hier gemaand om met die voet naar de dokter gegaan, maar je was eigenwijs en betaalt nu de prijs. Ik heb ook artrose in 2 handen en 1 voet, en kan daardoor geen hele lange wandelingen maken maar fietsen gaat prima juist. Stel je fiets wat lager in (zadel en misschien stuur ook) dan hoef je niet bang te zijn. Maar ga zelf in de actie. Zolang je schrijft ben je of himmelhoch jauchsend of zum tode betrubt. halleluja of depri dus. Sinds je niet meer drinkt gaat dat veel beter, maar het oude gedrag is natuurlijk niet zomaar weg..

@billy1981 alweer een jaar verder, van harte gefeliciteerd.

@Spirit

ach Quinn, zijn er antwoorden op die waarom vragen? zouden antwoorden iets veranderen? wat een pijn en eenzaamheid liggen er in verborgen. wat moet jij lijden. je raakt mij diep, niet alleen nu. En anderen ook. wat gun ik jou rust, en tevredenheid

@Yvonne en @Spirit, dat kastje heb ik omdat op neurologie geen oorzaak werd gevonden en nu moet ik met cardiologie verder. Soms komt een bloedklontertje los uit een hartslagader en veroorzaakt in de hersenen een infarct. Maar meestal wordt er geen oorzaak gevonden. Het kastje doet zijn werk, ik merk daar niks van, behalve dat ik me er voortdurend van bewust ben. Het meet diverse waarden, of het ritme wordt verstoord, de bloeddruk en nog meer. Ik hoor pas de 26e de uitslag daarvan. Maar vanmiddag was er een bijeenkomst voor lotgenoten waar het verdere traject werd uitgelegd, een en ander werd toegelicht omtrent de medicijnen en lazen we een rijtje van (soms blijvende) restverschijnselen, waarvan ik er een paar heb en die ik nu kan verklaren. Verder was het voor ons allemaal een hele spannende tijd, je weet nooit of het hier bij blijft. Een vrouw had al 1 infarct 10 jaar geleden en net haar zoveelse tia erna achter de rug. Ik hoop en bid dat het bij 1 x blijft. Yvonne, ik kreeg op de site vd bieb hier de melding dat "elders" 1 ex. is van het boek waar Quinn naar verwees. Ik heb aangenomen dat dat heel Nederland betekende. Het boek van Lex P. kwam voor mij speciaal uit Medemblik.

@Reacher hoe is het met je kat?

serie en boekenschrijven in beide erken ik in Lex Passchier een groot talent

schaatskoorts ook hier en boek is gereserveerd, thnx

het is nog (te) vroeg @Quinn en 2026 nog jong

en toen ik reserveerde, bleek dat er maar één exemplaar is in héél Nederland

goeiemooiemorgen frummers Sinds gistermorgen loop ik met zo'n Holterkastje in mijn hemd en moet ik een dagboekje bijhouden van alles wat ik doe, zodat het ziekenhuis de gegevens goed kan uitlezen. Het beheerst me volkomen. En helaas mag ik niet zwemmen, naar de sauna of zelfs douchen.En is het vakantie dus volleybal ligt ook al stil. Ik weet me met mezelf geen raad. Terwijl ik me toch niet verveel. Wat een rare gewaarwording is dit zeg. Ga ik zo worden als ik rond de 80 ben?

dat is wel een dingetje voor mij

Reboot gefeliciteerd, de reboot is al 8 jaar een feit, klasse!

ben totaal onder de indruk van De Val van Tammy Davidson van Lex Passchier

zo is het maar net Quinn

Klopt, zo dichtbij, wanneer je ook je arts kent, geloof ik er ook minder in. Maar tramadol is echt troep, Druppie een adber van vroeger had dat voor haar rug. Ik heb het ooit van mijn kaakchirurg gehad, 1 pil genomen in vreselijke pijnen, en daarna de hele nacht gehallucineerd en mezelf doodgewenst. Nooit meer! Ik begrijp echt niet dat spirit dit zomaar kreeg. Maar van de serie schrok ik toch echt, jaren terug gezien.