misschien hebben wij hierin wel overeenkomsten die een link hebben naar drinken?
wij hadden vroeger geen tel. en toen ik ging werken op mijn 16e moest ik o.a. de tel.
opnemen van onze afdeling. ik scheet peultjes en het is nooit makkelijk geweest.
Er komen altijd vragen waarop ik niet ben voorbereid. Echt babbelen deed ik wel met 1 zus,
uren soms, en haar argument was altijd; het is goedkoper dan een treinkaartje. Maar zij was
altijd degene die belde. Ik zie op tegen dat ge; hoe is het met jou? met mij is het goed gedoe.
Maar bij vertrouwde mensen, inmiddels ook paar vriendinnen en dochter dus, ben ik daar wel
snel overheen als het gesprek maar een keer loopt.
In mijn drinkjaren had ik dat tenminste als excuus om niet te bellen of op te nemen.
Nu voel ik me soms sociaal onhandig. Maar ik kan het aan vertrouwde mensen wel uitleggen
en zij accepteren mij wel volledig, als buitenbeentje op sociaal gebied. Het heeft iets autistisch bij mij.
Soms maak ik er een probleem van zelf in mijn hoofd, maar ik verschuil me ook wat achter lui zijn
want de dranksmoezen zijn al lang passé gelukkig.