Bella, als ik je lees denk ik juist dat matigen een utopie is.
Bij mij wel weet ik wel zeker.
Ben nu 58 en blijf onmatig. Op mijn wilskracht, goede voornemens,
therapie-inzichten, kan ik een hele poos een héél eind komen,
maar mijn karakter en verleden verander ik niet. Ik heb alles bij kunnen
schaven, ben redelijk tevreden met hoe ik het nu doe, waar deep down,
zit nog steeds dat gat, en ik blijf het vullen met vervangende troep. Misschien ooit hoor,
ik blijf hopen, dat ik het kan en leer. Maar zolang ik dat niet kan blijf ik mijn verantwoording met drank maar het meest serieus nemen; vandaag die 1e NIET!