Aarggh, wat een herkenning. Alles wat je schrijft herken ik Lieve. En Etty, zo beschreef ik mijn werk altijd. Ik ben degene met die stokken en die schoteltjes....
Lieve, voor de manier waarop we ons bij elkaar gaan rapen om sterker ons pad te kunnen vervolgen, ben ik er eigenlijk op uit gekomen dat het heel belangrijk is geen 'alles of niets' houding te hebben. Voor mij is het maken en accepteren van kleine stapjes zo ingewikkeld. Herken jij dat ook?
Gedoe is het. Maar je gaat er komen hoor. Echt!