Lika

Dat is ook pittig alles voelen. Wat mij vaak helpt is mijn ‘nieuwsgierigheidsknop’ aanzetten. Dan zie je ook wellicht een hint van een mooi, grappig, nieuw? gevoel.

Hoewel ik ben gewend niet te drinken, ben ik er ook veel mee bezig. Ik moet namelijk op een andere manier door het leven zien te komen. Het voelt goed. Houd vol!

En reden om trots te zijn! Top. Voelt het goed dat je het niet hebt uitgeprobeerd? Boeken waar je down van wordt zou ik wegleggen...

Topper!

Ah... ja. Uit. Ik zal morgen een paar citaten die mij raakten opschrijven. En @kruidenthee67 waar staat dat stuk precies dat jij mooi vond? nu ga ik beginnen aan: ‘Examens in empathie ‘ van dezelfde schrijfster. ik begrijp jullie bezwaren. Ik vind de stukken over die andere schrijvers prettig juist. Verbindend. Maar is een kwestie van smaak natuurlijk. Ze heeft een boek als een AA meeting willen schrijven, las ik. En soms treft een boek net de juiste snaar op het juiste moment. Soms niet. It hit me right in the face...

@bumperjim

Stapje voor stapje ja. En beseffen dat het ook wel eens een tijdje niet gaat. Dan gaat het even niet... Hoort er ook bij. Maar soms ook even terugkijken. Dan zie je de afstand die je hebt afgelegd.

Het is niet anders @Lente. Hoop dat de andere kant ook weer snel komt.

Spijker op zijn kop. Maar ik heb het leven altijd geleefd alsof mijn leven ervan afhangt. Alsof ik er een TIEN PLUS voor moest halen. Maar dat hoeft helemaal niet. Het komt op de één of andere manier nu pas echt binnen. Dat is vrijheid ook!

Klopt. Maar zo’n zin maakt me ook zenuwachtig, merk ik. Alsof er heel veel van afhangt. Als ik het nu niet goed doe kan het nooit meer!!! En wat is goed? Help! Ik voel me relaxter bij het idee dat leven maar een beetje wat doen is. Zelf zin geven. En dat het verder niet zo veel voorstelt. En dus heel veel. En dat is precies wat die zin ook kan betekenen natuurlijk. Ik zie nu al schrijvend dat het mijn eerdere invulling (groots en meeslepend) is die de zenuwen oproept. Ik kan falen in dit leven. Misschien kan ik wel niet leven... Maar de zin geeft net zo veel ruimte aan een andere invulling. thnx

Herkenbaar hoor! Het leven wegdrinken/ werken/ lezen/roken.... dat deed ik. Maar ik blijk het gewoon te kunnen. Leven. Al huilend, maar ook vaak van harte lachend en koesterend wat er is. Doelen stellen naar waar ik heen wil. Langzaam. Het hoort er allemaal bij.

Goedemorgen. Prachtige zon in de tent. En koffie.. een rijk begin van de dag!

Leuk Thee. Ik heb het bijna uit. Ik vind haar manier van bechrijven zo mooi, haar observaties, vergelijkingen, taalgebruik. Daarnaast vind ik het ‘geschiedkundige deel’ interessant. Schrijvers die worstelden, hoe gaat Amerika om met verslaving en heel mooi en liefdevol hoe ze schrijft over de AA. Op persoonlijk vlak raakt mij met name het feit dat je gewoon het leven niet lijkt aan te kunnen. Totdat je het wel kan?

Slaap lekker allemaal.

klinkt goed. Zachtjes met jezelf.

Nou, ik heb de wijsheid ook niet in pacht hoor...maar altijd welkom.

Gewoon doorgaan. Het komt allemaal. Rustig aan. Tijd is je vriend.

De zee is warmer dan de lucht. Heerlijk

En nu... naar zee!

Ik heb nooit ergens last van gehad in een vliegtuig...

Leuk @spirit!

Dat verlangen naar misschien weer wat kunnen drinken.... Hebben we vast allemaal (gehad). Goed dat je hier bent gekomen. Welkom!

Och, wat mooi gezegd. Ik schrijf net een stukje op mijn eigen draad over mezelf op de eerste plaats. Zo waar. Nooit begrepen dat je juist dan ruimte maakt voor anderen.

Ik voel me niet ver hoor. Zit gewoon hier! En gisteren had ik opeens ‘de’ boos over me heen. Maar wat wezenlijk anders is, is dat ik die ‘boos’ zie en er niet direct iets mee hoef. Ik zie dat het even niet zo ging als ik wou, laat het even gaan en vertrouw erop en weet dat het weggaat. Ik word mijn gevoel steeds minder. Als hetzelfde vaak gebeurt of me dwars blijft zitten, dan moet ik er iets mee. Daarnaast heb ik besloten om me eerst en vooral te richten op mezelf. Het uitstelgedrag van mijn man, hé, wie heeft dat ook?? De troepmakerij van mijn dochters. Van wie zouden ze het hebben?? Ik probeer mezelf langzaam en zachtjes tot daden te krijgen. De kringloop is daar een voorbeeld van. En niet alleen voornemen, maar ook DOEN. Niet meer over denken. Uitvoeren wat ik had bedacht. Dat vind ik best een grote opgave. Heb altijd een smoes, uitvlucht, ander plan paraat, waaronder: we hadden het afgesproken en JIJ komt niet in actie...:-)! Nou ja, voorlopig genoeg punten aan te pakken. De kunst is dat zachtjes te doen. Maar ik voel een vreemd soort vrijheid waarin ik veel kan beslissen. Terwijl ik heel goed met totaal andere ogen naar mijn eigen situatie zou kunnen kijken... Dàt, dat gevoel, is grote winst.