Quinn

Lijkt me erg moeilijk, zo'n situatie. Er willen zijn voor je vriendin, tegelijk ook voor jezelf blijven zorgen. Nou ben ik persoonlijk geneigd mijn grenzen aan de kant te schuiven, dus ik zou erheen gaan. Maar misschien kun je haar vragen hoe je haar op een andere manier steunen kunt? Zeker wanneer je zo duidelijk aan kunt geven dat je het niet redt, voor jezelf, om naar de begrafenis te komen.

Succes Lisette, je hebt een uitgebreid en goed doordacht plan, dat is al een hele start.

Niks mis met een beetje weerstand, dat houdt je kritisch. Als je ook maar goed onthoudt voor wie je dit hele proces doormaakt.

Ik vind het zo gaaf, dit al meer dan fantastische weekend

Ja, bezoek was zeker fijn, zelfs al bleef het bij koffie drinken in de open ruimte hier. Ach, hij was er en gaf zelfs nog even aanleiding om hem stevig bij de haren te pakken. Niet handig, krijg ik jeukende handen van. Maar dat komt ook wel weer. Net als het katerige gevoel erna, heimwee ja. Weer alleen, morgen een lange lege dag en dan maar zien wat de nieuwe week gaat brengen. Feitelijk vraag je me nu hoe ik me voel, is het niet Smart? En daar heb ik niet zo één, twee, drie antwoord op. Nog steeds ontzettend moe en uit het lood geslagen. Clean? Ja, op zich heb je gelijk, maar zo voelt het niet. Zet me een glas voor en ik drink het leeg, gewoon, omdat ik zo ben. Aan het werk evenmin, aan het worstelen, dat komt meer in de buurt. De creatief therapeut zei van de week ik zie dat je echt heel hard je best doet, maar erg coöperatief ben je nog steeds niet hè? En dat klopt wel, ik ben niet coöperatief, ik ben dwars en tegendraads. Niet omdat ik dat zo graag wil zijn, maar omdat ik zo ben. Gruwelijke uitspraak vind ik dat altijd ik ben nu eenmaal zo. Je quote vond ik erg mooi trouwens, ik hoop dat ie waar is. Lief van je Lika. Elementaire deeltjes ken ik trouwens, zit knap in elkaar, al vind ik zijn betoog tamelijk confronterend en zijn visie niet perse juist. Maar hé, is dat niet de basis van elk goed werk, discussie op gang brengen? Hier krijg ik geregeld een figuurlijke tik over de vingers, dat ik meer moet delen, wat dan ook, gewoon iets teruggeven aan mensen. Dus dat probeer ik, echt waar. Maar net als hierboven, ik doe hard mijn best, maar erg coöperatief is het nog steeds niet. Misschien omdat het voor mijn geen automatisme is en ik er enorm veel moeite in moet stoppen om bewust en gericht wat te delen. Over mijn eigen drempels heen te stappen en iets te delen dat werkelijk iets over mij als persoon zegt en dan maar afwachten. Als een variatie: say it all and let the others sort the shit out. Zit nog even verder na te denken. Dat labeltje alcoholist is dat geen prachtig verstopplekje?

Wat ik verdien, daar kunnen we het ooit nog wel eens over hebben. Maar hij verdient stukken beter, dat wel. Intussen ben ik maar gewoon blij en gelukkig met die veel te goeie.

Snap ik hoor Lika, ik wil hem ook graag zien. Maar het idee is dat ie naar me luistert. Wat ie ook wel doet, mits hij het dus zinnig of niet al te onzinnig vindt wat ik uitkraam. Hopeloos.

Okee, ik heb gebeld en gezegd dat ie thuis moet blijven, omdat het * glad is. En hij zei dat ik niet moest zeuren. Vaarwel overwicht.

Koffie. Ja. Goedemorgen. Dagpact: Momentum Lars Quinn

Bedankt voor alle knuffels, veel te lief. Vannacht was ook bagger, maar vanmiddag mag ik bezoek en dan komt mijn vriend. Dat helpt me wel weer een paar dagen door.

Afgelopen nachten was moeizaam, na het vorige weekend is de angst voor het slapen weer helemaal terug. Zelfs de diazepam kan er niet tegenop. Dus veel wakker liggen, kijken of ik kan gaan roken, uiteindelijk toch in onrustige slaap vol nachtmerries wegzakken. Het brengt bepaald geen rust. Ergens vannacht waren de nachtmerries blijkbaar zo heftig dat ik mensen wakker heb geschreeuwd en de nachtdienst bij me is komen kijken. Die ik, nauwelijks wakker uit de nachtmerrie, uit pure angst voor degene die in mijn nachtmerries 's nachts nog steeds in mijn kamer komt, een klap heb verkocht. Mazzel dat ie het begreep. Vannacht heeft ie weer dienst. Ik mag naar buiten om te roken.

Regels, regels, it's more like a guideline

Goed weekend jongen.

Prettig om te weten dat je ook met een deel van het laatste woord of max de laatste drie woorden door kunt gaan.

Verdrietige en zware tijd, maar zo goed om te weten dat en wat je nog voor iemand doen kunt. En dat je het niet alleen hoeft te doen. Hier jaren geleden een soortgelijke ervaring, het neemt een groot deel van je nu in beslag. Oordelen, ach... dat je een mening vormt over hetgeen je leest, lijkt me niet meer dan logisch. Knuffel lief mens.

Delen is moeilijk hè. Ben nog altijd bang voor veroordeling, ondanks mijn niemands oordeel doet mij wat houding. Het is moeilijk om het idee los te laten dat, wanneer je je kwetsbaar opstelt, daar altijd op enig moment misbruik van gemaakt zal worden. Zwijgzaam met een open houding, ja, daar kan ik wel wat mee. Dank voor het linkje, het is een fijn nummer om te zingen. Bedankt Bor, al bedoelde ik meer te vragen of het gelukt is weer echt jezelf te worden. Vannacht het behang van de muren geschreeuwd, nog niet genoeg pillen blijkbaar. En straks groep. Mantra: ik moet niks. Helemaal niks. Sit back and relax.

Ik waardeer je eerlijkheid hierin, echt waar. *bijt even op vingers* zorg voor jezelf, okee?

Door Basta en Sita raak ik helemaal in de war van dit ingewikkelde spelletje.

Hmm, vind ik best meevallen, die openheid, toch? En alsnog is het anders. Hier zijn het letters, niks gaat hardop. En jullie zitten me niet aan te staren. O, en hier vertel ik ook mooi niet over de dingen die ze in zo'n groep wel van me willen horen. Dus. Einde argumentatie waarom ik wel zwijgzaam ben. Denk ik.

Lekker is dat hè, gewoon echt lichamelijk moe van duidelijke inspanning?

Bijna? Volgens mij heb je hem helemaal te pakken, alleen nog even hardop zeggen.

Droge afmelding.

Een paar prachtige verjaardagscadeaus voor jou dus, gefeliciteerd!

Frituur, o plieperdepliep wat heb ik daar ineens zin in!