Kohtje

Zo, twee rookvrije dagen erop zitten en de derde is halverwege. Maar prijs de dag niet voor ze om is.. Ik word weer enorm geconfronteerd met mijn machteloosheid in verslaving. Er hangt een soort grauwsluier van zelfmedelijden over alles wat ik doe of denk. En de aloude neiging om alles mooier voor te doen dan het is, is nogal aanwezig. De neiging om de hele boel te "flessen", iedereen voor de gek te houden, (want hééé.. wie kan mij hier achter m'n laptoppie nou controleren?) laat weer van zich horen. Gelukkig heb ik het "programma" met alle toeters en bellen tot mijn beschikking. Isoleren en stiekem doen lijkt erg aantrekkelijk, maar mijn geweten speelt tegenwoordig een andere rol dan vroeger. Vroeger kon ik mijn geweten sussen op een manier die mijzelf rustig kon maken, d.w.z. ik manipuleerde mijn geweten. Tegenwoordig staat mijn geweten "in dienst van" het programma, mijn hogere macht, de fellowship. De enige die ik voor de gek houd met oneerlijkheid ben ikzelf. Dus heb ik mijn sponsor gebeld, ben vanmorgen naar een meeting gegaan en laat de onaangename gevoelens die afkick met zich meebrengt maar over me heengaan. Ze zijn het logische gevolg van jarenlang roken, geen straf. Ik straf mezelf met dit afkickproces te verlengen door weer een sigaret te nemen. Ik voel me uiteindelijk beter door dit niet te doen. Alleen voor vandaag zal ik met mijn gedachten bij mijn herstel zijn, zal ik leven en van het leven genieten zonder te gebruiken..

Ja Borretje, ik weet het nog.. het is voor mij nog altijd één van de moeilijkste dingen om toe te passen. Liefdevol loslaten. Ik heb nog altijd de neiging om mensen te willen veranderen naar mijn wil..(als sponsor loop ik daar regelmatig tegenaan) maar liefdevol loslaten laat een ander in z'n waarde en tegelijkertijd geeft het die ander de ruimte z'n eigen keuzes te maken.. Eén van die keuzes is dan ook weer: hulp vragen..

Spud, In mijn ogen geef jij hier een voorbeeld van onvoorwaardelijke liefde. Respect hebben voor de (doods)wens van een ander, hoeveel pijn jou dat ook doet, zonder de behoefte om jouw wil aan die ander op te leggen. Min of meer hetzelfde geldt voor mijn vrouw. Met mijn drankgebruik was ik ook bezig mezelf te vernietigen. Mijn vrouw kon mij daar met geen mogelijkheid vanaf brengen. Zij hield en houdt zoveel van mij, dat zij het moeilijkste deed wat ze kon: ze liet me los. Dat wil niet zeggen dat ze niet meer van me hield, dat ze schuldig was aan mijn zelfgekozen weg. Ze was machteloos tegenover mijn verslaving en liet mij m'n gang gaan. Op deze manier hoefde ik me niet meer voor haar te "bewijzen", hoefde ik me niet meer schuldig naar haar toe te voelen. Ze liet mij m'n zelfverkozen ondergang tegemoet gaan. Ik heb het er levend vanaf gebracht omdat ik zelf koos voor het leven. Maar ik ben mijn vrouw tot op heden dankbaar dat ze haar pogingen om mij te veranderen naar haar wil heeft opgegeven. Op deze manier konden wij alletwee onze eigen verantwoordelijkheden aangaan. Datzelfde heb jij volgens mij gedaan met je vriend. Je respecteert zijn keuze en geeft hem daarmee zijn eigenwaarde. Dat je z'n sterfdatum niet meer wist is volgens mij het gevolg van het feit dat je hem nog steeds in je hart draagt, dat je hem nog steeds ziet als een volwaardig mens, een volwaardig individu. Voor mij verdien je geen straf maar een enorm

Akelei, ach, die dag was niet zoveel langer dan andere dagen.. wel even wennen, hoor.. Ook inderdaad van die gewoontemomenten dat ik even niet weet van hoe of wat. Maar dat zal minder worden. Gelukkig heb ik genoeg om handen om me niet te hoeven vervelen. Bedankt voor de support.. ik had best veel steun aan support toen ik stopte met drinken. Die support van anderen werd geleidelijk aan minder omdat anderen niet meer zo in de gaten hadden dat ik was gestopt en ik had het zelf ook minder nodig omdat ik steeds meer in mezelf ging geloven. Nu is een bemoedigend woordje zo nu en dan wel weer even fijn.. even de handjes die me helpen om te leren lopen, zeg maar.. Dank, en zelf ook succes..

Ja hoor, Toine. Van gedachten wisselen is nooit verkeerd. Tot kijk..

Tja, als de Big Bang het begin van alles was.. waar komt dan die Big Bang vandaan.. wat was er dan dat zo bik kon bengen.. vaag, hoe je het ook wendt of keert.. ergens moet er berusting zijn dat het nou eenmaal zo is.

@toine: ik heb niet zoveel op met geboden als wel met beloftes. Religie is een spiritueel programma met vele geboden om naar te leven. Het Stappen programma is een spiritueel programma met alleen maar beloftes. Er zijn vele wegen die naar Rome leiden. Voor elk wat wils. Ik ben vrij om mijn eigen weg te kiezen.

Hogere Macht kan in principe alles zijn, Borrie. Het meeste profijt heb je van een Hogere Macht die je kunt toelaten in je leven, ééntje die liefdevol is, je niet afstraft als je iets fout doet maar je na gemaakte fouten aanwijzingen geeft hoe je verder kunt. Geen kant en klare oplossingen maar handreikingen. Op jouw beurt moet je dan weer wel bereid zijn die handreikingen als handreikingen te herkennen, en niet bang zijn om handreikingen die je in eerste instantie bedreigend voorkomen, toch aan te nemen. Omdat iedereen vrij is de Hogere Macht te zoeken die hem of haar het best past, hebben ze het over de Hogere Macht, zoals ik hem begrijp.

Originally posted by: Hannah1 Ik weet dat je zo denkt Koh. Maakt niet uit, als je er maar steun aan hebt. Hier gauw ff de boodschappen halen. quote> Hihihi... zo klinkt het alsof ik heel zielig ben.. of vertederend. Maar ik reken je er niet op af, hoor. Don't shoot the messenger:D

Originally posted by: toine hogere macht? wie of wat bedoel je daarmee kohtje. quote> dat wat mij er door heen haalt.. dat wat ik niet begrijp. dat wat mij doet ademen. dat wat mij het wonder van leven laat ervaren. etc.. Weet ik niet. Blind vertrouwen.

Hier ook prutje.. grove soepgroenten, vermicelli, soepballetjes, bouillon, blikje kerriecremesoep en anderhalve liter water.. boterhammetje er bij.. snel klaar, lekker en niet dodelijk.

Mooi Hannah. In feite probeer ik hetzelfde toe te passen. Alleen noem ik het dan: vertrouwen op mijn Hogere Macht. Die wijst me de weg door feiten.. en ik kan het daar nog zo oneens mee zijn, feiten liegen niet. Hogere Macht is voor mij niets anders dan: het is zoals het is. Als er geen rechtsom is, ga dan linksom.. alleen zo kom ik verder.

oeps.. bericht akelei bijgewerkt, klopte mijn reaktie niet meer.

is dat waar je naar probeert te leven?

Trouwens, Hannah.. dat onderschrift van jou, hè?

Hannah, dat denk ik zelf ook van tijd tot tijd.. maar o, wonder.. elke keer hervind ik m'n verstand weer. Zal wel afkick zijn.

in feite wel, ja. gevoelsmatig zit alles tegen..

Gisteren vroeg ik Niwi op het rookdraadje of ie wat tips voor me had om te stoppen met roken.. al schrijvende realiseerde ik me dat het niet aankomt op tips maar op het simpelweg stoppen met roken!! Soms is het antwoord zo supersimpel en logisch, dat de complexiteit van iets me maar een fractie van een seconden compleet helder voor de geest staat. Gisteren was er voor mij dus zo'n flitsmoment.. en nu rook ik dus al bijna 24 uur niet meer. Gewoon door niet te roken.. en ik me maar jarenlang afvragen hoe ik dat nou toch moet gaan aanpakken. De gevolgen die ik nu ondervind van dat niet-roken zijn een verhaal apart. Daar laat ik mijn 12-stappenprogramma maar op los. Dat betekent aan mezelf werken, m'n sponsor raadplegen, luisteren naar stop-ervaringen van anderen en daar m'n spiegelbeeld in herkennen. Aan de ene kant weet ik van gekkigheid niet waar ik het moet zoeken, aan de andere kant weet ik door m'n herstelprogramma waar ik het zoeken moet. @Dhen: ik feliciteer je op jouw verzoek niet. Maar ik dank je wel voor je verhelderende berichten. En natuurlijk zie ik in jou ook weer een bevestiging van het feit dat we als verslaafden niet verloren zijn maar dat we, als we onze eisen en voorwaarden voor het leven los laten, we eenvoudig gelukkig kunnen zijn. Geen kwantiteit maar kwaliteit.

Niwi, dank je voor je reaktie. Ik ben nu bijna een etmaal verder na het moment dat ik zei dat stoppen begint met die eerste niet te nemen. En ik geef toe dat het niet meevalt. Of eigenlijk ook weer wel. Zo cold turkey is wel erg confronterend en dus ook erg leerzaam. Ik weet van gekkigheid af en toe niet hoe ik trekmomenten moet doorkomen.. en dat zijn er erg veel op een dag. Maar ik kom ze door.. ik ben er nog niet helemaal achter hóe ik ze doorkom, daar ben ik nog te ongeconcentreerd voor. Het slachtoffergevoel is soms zo overweldigend, dat alle gevoel voor werkelijkheid lijkt te worden opgeslokt door het gevoel van vluchten. Maar door niet te vluchten, niet toe te geven aan die trek, komt de rust vanzelf weer. Het is niet dat ik opnieuw aan mijn herstelprogramma ga beginnen, het is dat ik met mijn herstelprogramma een ander facet van mijn ziekte verslaving ga aanpakken. God (=nuchtere realiteit) zij met mij...

je wilt niet weten hoeveel zand daar ligt.. pffffff..

Originally posted by: Kohtje Eigenlijk is alles wat ik doe vullen van leegte. Als ik niks doe ontstaat leegte... Maar ik maak wel onderscheid tussen leegte die ik vul met dingen om dingen uit de weg te gaan (bijv. drank, drugs, etc..), of leegte die ontstaat doordat ik dingen die ik doe om dingen uit de weg te gaan niet meer doe.. en dan vul met dingen die ik nodig heb om geen dingen te doen om dingen uit de weg te gaan.. (snappie???)quote> de ene leegte vul ik met "troost"brengende middelen (=verslaving) de andere leegte vul ik met herstel (= 12-stappen programma, dit forum etc.)

Tja, ik twijfel ook wel eens aan m'n verstand, hoor.... maar toch komt het altijd nog weer redelijk goed met me.

Eigenlijk is alles wat ik doe vullen van leegte. Als ik niks doe ontstaat leegte... Maar ik maak wel onderscheid tussen leegte die ik vul met dingen om dingen uit de weg te gaan (bijv. drank, drugs, etc..), of leegte die ontstaat doordat ik dingen die ik doe om dingen uit de weg te gaan niet meer doe.. en dan vul met dingen die ik nodig heb om geen dingen te doen om dingen uit de weg te gaan.. (snappie???)

Originally posted by: niwi ik bedenk me ineens dat het gisteren 400 dagen was sinds ik gestopt ben met roken... quote> Mooi Niwi. Het is dus niet onmogelijk. Vraagje(s): heb je nog wel eens van die momenten dat je aan een collega om een sigaretje wilt vragen? Heb je nog wel eens van die momenten dat je een sigaretje echt mist, dat je er behoefte aan hebt? M.a.w. voel je nog wel eens de leegte die je voorheen met een sigaretje roken opvulde? Zo nee, waar heb je die leegte mee gevuld? Zo ja, hoe ga je er mee om? Ik vraag je dit omdat jij ook de 12 Stappen hanteert in je herstel van de ziekte verslaving, tenminste, dat maak ik op uit je verhalen over AA. Wat betreft mijn obsessie naar alcohol, internet, eten/snoepen, koffie, flutboekjes/stripalbums lezen, kortom alles wat mij maar van de realiteit afleidt.. kan ik dat wonderlijke programma toepassen, maar als het op roken aankomt dan zie ik dat ik mezelf op alle fronten tegenspreek. Dan ben ik ineens weer ongelofelijk oneerlijk naar mezelf, dan vertrouw ik niet op mijn hogere macht, dan stapel ik smoes op smoes om maar toch weer dat ene (laatste) sigaretje te kunnen nemen. Ik geef toe dat ik machteloos sta tegenover mijn verslaving, ik geef toe dat ik het niet in de hand heb.. ik weet dat ik erop kan vertrouwen dat ik zonder sigaretten een goed leven kan hebben, en toch wint die sigaret het steeds.. Hoe heb jij je hier doorheengeslagen, Niwi? Ik weet dat jij, noch iemand anders mij van die sigaret af kan houden, dat het stoppen niet begint met een goed voornemen maar met die eerste niet nemen. Maar de ervaring van iemand die al langer gestopt is kan me misschien helpen met mijn overgave. Ik ben verslagen, ik geef het toe. Met wilskracht alleen heb ik het roken tot nu toe nog niet kunnen laten. En toch zal IK alleen maar die eerste niet moeten nemen. Ach, weet je Niwi.. antwoorden is niet nodig. Ik heb zelf het antwoord al gegeven, meerdere keren zelfs.. Stoppen begint niet met een goed voornemen maar met die eerste niet nemen. Vanaf nu dus. This is not a bad day, just a learning day.. En bedankt voor de ruimte die ik met dit verhaal heb ingenomen..

Vanavond heb ik een meeting, een Just for Today meeting. Ik verzorg voor die meeting wekelijks de vertaling uit het NA-boekje "Just for Today", waarin voor elke dag een stukje ter overdenking staat. Vanavond gaan we in die meeting dus met elkaar delen wat onze ervaringen zijn met wat we zojuist gelezen hebben. Ik heb nu net die vertaling klaar en vond hem eigenlijk wel zo mooi en toepasselijk, dat ik hem hier ook maar even neerzet.. 23 februari. De boodschap en de boodschappers "Anonimiteit is de spirituele grondslag van al onze tradities; dit herinnert ons er steeds aan principes boven persoonlijkheden te plaatsen." (Traditie Twaalf) De twaalfde Traditie herinnert ons aan het belang van het plaatsen van "principes boven persoonlijkheden." In herstel-bijeenkomsten (meetings) kan dit worden omschreven met: "reageer het niet af op de boodschapper." We verwarren vaak de boodschap met de boodschapper, en negeren wat iemand met ons deelt op een meeting omdat we een persoonlijk conflict met die persoon hebben. Als we moeite hebben met wat sommige mensen op meetings met ons delen, zouden we de hulp van onze sponsor kunnen zoeken. Onze sponsor kan ons helpen ons te concentreren op wat er gezegd wordt, in plaats van op de persoon die het zegt. Onze sponsor kan ons ook helpen de verontwaardiging te overwinnen die ons ervan weerhoudt om de waarde van iemands persoonlijke herstelervaring op z'n waarde te schatten. Het is verbazingwekkend hoeveel meer we uit meetings kunnen halen wanneer we onszelf toestaan te doen zoals onze Twaalfde Traditie voorstelt, door ons liever te richten op de principes van herstel dan op persoonlijkheden. Alleen voor vandaag: ik zal het principe van anonimiteit vandaag (in de NA-meeting) in praktijk brengen. Ik zal me richten op de boodschap van herstel, niet op de persoon die de boodschap brengt. Aangezien dit forum ook een ontmoetingsplaats is van mensen die op de één of andere manier herstel zoeken en er hier ook regelmatig conflictsituaties ontstaan, lijkt dit stukje me hier niet misplaatst. Ik betrap mezelf er ook vaak op dat ik de één beter wil of kan begrijpen dan de ander en dat dat inderdaad vaak te maken heeft met voorkeur of afkeer..(soms snap ik iemand ook écht niet, maar dan vraag ik wel om uitleg..) maar ik leer nog dagelijks, en ik doe mijn best om die Twaalfde Traditie toch zo goed en zo kwaad als het gaat in praktijk te brengen.. de ene keer gaat dat beter dan de andere keer, maar ik vind het goed om hier af en toe weer eens mee geconfronteerd te worden.. Ik zou mezelf tekort doen als ik een goede boodschap niet oppik omdat de boodschapper me niet ligt..