Kohtje

Ja, pas op spirit. Ben je zo'n beetje van de wijnman af, zul je zien dat je prins pils treft...

Jaaaaaaa, zo'n mooi wit paard.. alleen, waar laat je zo'n dier.? Blijven dromen, maar wel met de oogjes open hè spirit? 40 Dagen heb je ook niet bij elkaar gedroomd..

Van dat gepielemuis op de mobiel weet ik niet veel... Jannigje, sterkte. Wat Bor zegt... 't is allemaal niet niks. Maar richt je op de gladiolen. Ze komen elke dag een beetje dichterbij als je maar vooruit blijft gaan. Het lichamelijke helen gaat nou eenmaal in het tempo dat de natuur bepaalt. Laat je geest daar niet door van de wijs raken door sneller of anders te willen. (= een rare gladiool)

Als je je cursor op 'zolang geleden' zet zie je de tijd verschijnen Sandro.

't Blijft werken als je er aan blijft werken... zoiets?

Francoise, ik noem mezelf geen autist maar heb, net als veel andere mensen, ook altijd nogal last van veranderingen. Deze verandering is echter niet zo 'ingrijpend' als die van 8 februari vorig jaar.. en ook daar ben ik na verloop van tijd aan gewend geraakt. Dus autisme of niet, alles went. Komt wel goed, meis.

Maar even m'n verhaaltje van de dagdraad ook hier neerzetten: Bij NA (Narcotics Anonymous) zou je nu je vierde sleutelhanger op mogen halen. De eerste (Welkom) krijg je bij binnenkomst, als je voor het eerst komt. De tweede krijg je voor dertig dagen clean & serene. De derde voor zestig dagen clean & serene. De vierde dus voor 90 dagen clean & serene. Bij NA wordt er op aangedrongen terug te blijven komen. Het werkt als je er aan werkt. En het werkt het best als je er sámen aan werkt. We kunnen elkaar blijven inspireren, voorbeelden voor elkaar blijven.. tot in lengte van jaren. De NA-sleutelhangerserie gaat ook nog even door omdat juist die eerste jaren de gevolgen van clean leven nog zo merkbaar zijn. Na zes maanden kun je weer een sleutelhanger ophalen, net als na negen maanden, een jaar, anderhalf en dan twee jaar.. Eigenlijk stopt het nooit, dat stilstaan bij zgn. mijlpalen. Tenminste niet als je je bewust bent van wat voor allesvernietigende levensstijl je achter je gelaten hebt. Misschien niet meer zo bewust als die eerste tijd, maar goed beschouwd is stoppen met gebruiken nadat je verslaafd bent geraakt een wedergeboorte.. Daar af en toe bij stilstaan is net zoiets als de dodenherdenking op 4 mei.. we zouden nooit mogen vergeten hoe we geweest zijn, hoe we dus ook (weer) kúnnen zijn. Dat je hier niet meer dagelijks zult komen is niet zo verontrustend. Het touwtje mag iets meer los ook niet, zolang je je maar bewust bent en blijft van je kwetsbaarheid. Ik hoop dat je inderdaad niet verdwijnt, of in elk geval érgens contact houdt met 'lotgenoten' of 'soortgenoten', of hoe je ze ook noemen wilt. Kan natuurlijk ook in een zelfhulpgroep waarvan er vele 'soorten en maten' zijn. Het is het aankondigen: ''ik ga vanaf nu wat minder komen'' waar ik een beetje het gevoel bij krijg dat je het weer helemaal alleen wilt gaan doen en blij zult zijn als je deze 'forumfase' achter de rug hebt.. Maar hoe dan ook... gefeliciteerd met je 90 dagen. (klapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklap)

Bij NA (Narcotics Anonymous) zou je nu je vierde sleutelhanger op mogen halen. De eerste (Welkom) krijg je bij binnenkomst, als je voor het eerst komt. De tweede krijg je voor dertig dagen clean & serene. De derde voor zestig dagen clean & serene. De vierde dus voor 90 dagen clean & serene. Bij NA wordt er op aangedrongen terug te blijven komen. Het werkt als je er aan werkt. En het werkt het best als je er sámen aan werkt. We kunnen elkaar blijven inspireren, voorbeelden voor elkaar blijven.. tot in lengte van jaren. De NA-sleutelhangerserie gaat ook nog even door omdat juist die eerste jaren de gevolgen van clean leven nog zo merkbaar zijn. Na zes maanden kun je weer een sleutelhanger ophalen, net als na negen maanden, een jaar, anderhalf en dan twee jaar.. Eigenlijk stopt het nooit, dat stilstaan bij zgn. mijlpalen. Tenminste niet als je je bewust bent van wat voor allesvernietigende levensstijl je achter je gelaten hebt. Misschien niet meer zo bewust als die eerste tijd, maar goed beschouwd is stoppen met gebruiken nadat je verslaafd bent geraakt een wedergeboorte.. Daar af en toe bij stilstaan is net zoiets als de dodenherdenking op 4 mei.. we zouden nooit mogen vergeten hoe we geweest zijn, hoe we dus ook (weer) kúnnen zijn. Dat je hier niet meer dagelijks zult komen is niet zo verontrustend. Het touwtje mag iets meer los ook niet, zolang je je maar bewust bent en blijft van je kwetsbaarheid. Ik hoop dat je inderdaad niet verdwijnt, of in elk geval érgens contact houdt met 'lotgenoten' of 'soortgenoten', of hoe je ze ook noemen wilt. Kan natuurlijk ook in een zelfhulpgroep waarvan er vele 'soorten en maten' zijn. Het is het aankondigen: ''ik ga vanaf nu wat minder komen'' waar ik een beetje het gevoel bij krijg dat je het weer helemaal alleen wilt gaan doen en blij zult zijn als je deze 'forumfase' achter de rug hebt.. Maar hoe dan ook... gefeliciteerd met je 90 dagen. (klapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklapklap)

Alleen bij jou, lieve rapilos.

Goedemorgen iedereen.

Op een kleinje jee moet een puntje anders ziet niemand um.

Drie is niet niks en misschien gevaarlijk, maar wél lekker op z'n tijd.

Zal ik morgen (of wanneer dan ook) ook even bij je op bezoek komen Jannigje? Je bent hier in de stad, notabene.. Zo ja, dan maar even per pb en als het met je wifi vandaag niet meer lukt, dan morgen maar. Maar hoeft niet hoor, als je dat te eng vindt..

Denkt u niet dat niets lusten een nog groter gevaar is?

Nou ja, wel eens...? Best vaak eigenlijk..

Waarom gebruik je dan ook maar 2 handen? Hoe lang ik toen niet bezig ben geweest om een manier te bedenken om een tv met 'gewone' 12 volt stekker in een DIN 12 volt stopcontact te krijgen... Kan me daar dagenlang helemaal blind op staren en de meest omslachtige oplossingen bedenken terwijl de uiteindelijke oplossing toch zo simpel is. (verloopstekkertje...) Ik kán heel logisch denken maar logica neemt ook wel eens een loopje met me.

Zo'n mindere dag wil nog wel eens tot gevolg hebben dat je dat kleine plantje vergeet water te geven waardoor je zomaar in een mindere periode terecht komt. Compassie is inderdaad wel een belangrijk ingrediënt voor acceptatie. Liefdeloze acceptatie heeft meer van een mopperig 'vooruit dan maar, omdat het moet en niet anders kan' tegenover een liefdevolle, vertrouwensvolle acceptatie die niet alleen de situatie accepteert maar zich ook overgeeft aan het principe: 'het is goed zoals het is' zonder daar al dan niet onbewust een -voor je weet maar nooit- eigen 'plan van aanpak' voor achter de hand te houden en zonder er de kwalificatie goed of fout aan vast te plakken.

Lars en bolletje, jullie sterkte met je 'strijd' om te accepteren dat niet alles (meer) gaat zoals het ging. Accepteren, éénmaal gedaan, is nog geen garantie dat acceptatie blijvend is. Ik heb zelf ook regelmatig van die periodes dat ik ineens weer moeite heb met mijn beperkingen. Vaak komt dat voort (bij mij dan) uit tóch weer een soort van wens of toekomstbeeld uit het verleden te willen realiseren.. Het ene moment heb ik me neergelegd dat bepaalde dingen écht niet meer gaan, denk ik er zelfs niet meer aan, het volgende moment is er ineens weer opstand... en voordat die weer neergeslagen is, pffffff.... Opstandigheid kan veel bederven. Acceptatie is daar erg gevoelig voor.

Jipieeee..... ik heb er een kilo bij. Nog maar een stuk of negen 'te gaan'....

Goedemorgen. Sterkte nancy. Als ze eenmaal zo langs elkaar aan het heen werken zijn is het een heel gedoe om alles weer in het gareel te krijgen. Het volgende bericht moeten de 'Kilokillers' maar even scrollen, dat zullen ze niet fijn vinden om te lezen.

Nou, ik let er eigenlijk niet meer zo op. Ik weet onderhand wel waar mogelijk alcohol in zit en dat zijn de producten die ik nooit neem. Ook in het buitenland let ik er niet meer zo op, alleen als we eens iets heel aparts kopen wat we totaal niet kennen en waarvan ik het vermoeden heb dat er wel eens alcohol in zou kunnen zitten... Ik vertrouw er op dat ik het wel ruik en/of proef als ergens alcohol in verwerkt zit en dan laat ik het staan, maar als er misschien eens iets is waar wel alcohol in zit en ik het niet ruik en/of proef dan weet ik dat niet. En ik ben nu niet meer bang dat een zo per ongeluk minieme hoeveelheid alcohol die ik naar binnen krijg me van m'n stuk zal brengen. Het extreme is er bij mij wel af. Ook hierin wil ik me niet bekneld voelen. Dat is voor mij de beloning van een langdurig nuchter bestaan. Als ik al die tijd echter refusal/antabus had gebruikt dan was dat een heel ander verhaal geweest. Maar ik voel me nu echt bevrijd van mijn alcoholprobleem.

Je haalt, denk ik, dingen door elkaar.. Ik denk dat dát dat (?3x) spul is waar Bor het over heeft. Campral zou de trek moeten verminderen, waardoor je niet eens aan drinken zou beginnen. Dat is tenminste het verhaal dat er bij hoort. Bovendien, zoals jij het nu stelt, zou het juist méér drinken in de hand werken... om dan tóch maar die roes te voelen. Doorgaan tot het gaatje, zeg maar..

Het is vandaag niet m'n meest soepel dag in het buitenleven.. vanmorgen vroeg al de hond ternauwernood kunnen redden door hem net op tijd voor een aanstormende auto weg te trekken, en eind van de ochtend ging ik lopend boodschappen doen en werd ik van achteren aangereden door een fietster die op haar telefoon aan het koekeloeren was en me niet gezien had.. ik haar ook niet. Het is een straat die tot het voetgangers- gebied van de binnenstad behoort maar waar je sinds begin dit jaar ook weer mag fietsen.. trottoirs zijn er dus niet, alles fietst en loopt door elkaar heen. Gelukkig valt de schade mee, een schaafwond op m'n kuit en een wat pijnlijke rug, maar die had ik toch al.. Zij had niks, alleen wat schrik. Tja, die telefoons... ben ook al eens tegen een tegemoetkomende voetganger met zo'n ding aangebotst omdat ie niet keek en vlak voor me langs ineens linksaf sloeg.. werd ie nog kwaad ook. Maar dat was niet vandaag, dus dat hoort hier niet bij.. Gelukkig hoef ik vandaag niet met de auto weg.. begin ineens weer een beetje iets van bijgeloof te geloven.

Bij mij werkte destijds campral helemaal niet. Mijn rem was kapot, een externe rem kon me ook niet meer tot stilstand brengen. Een op hol geslagen trein was ik... kon alleen tot stilstand gebracht worden door op een ander spoor gezet te worden, qua manier van denken en leven. Voor mij was de 'wisselwachter' het 12-stappen programma, voor een ander kan dat iets of iemand anders zijn. Maar verandering begint in jezelf. Ik denk niet dat een chemisch middel mij op andere gedachten kan brengen als het gaat om de reden om te drinken weg te nemen.

Goedemorgen iedereen. Goedemorgen Jannigje. Fijn dat je tijdelijk onderdak hebt gevonden om aan te sterken. Hier vanmorgen al de schrik van m'n leven gehad. Tijdens m'n ochtendrondje met de hondjes bleef de oudste tijdens het oversteken van de drukke weg langs de IJssel ineens midden op de weg aan iets heel lekkers staan ruiken. Ik had het eerst niet in de gaten omdat ik met twee honden loop en de jongste op dat moment m'n aandacht trok door heel fanatiek ergens op af te springen aan de overkant van de weg... Luid getoeter, en kon nog net op tijd het ouwetje naar me toe trekken... pfffff... Ik weet dat ie oud is en elk moment kan 'gaan', maar op deze manier toch liever niet... De jongste sprong trouwens zo fanatiek naar een steenmarter toe die ik even later vanachter een boom weg zag schieten, ook die weg over, en dat ging óók maar net goed. Nóg een keer schrikken. Je zou denken dat ik nu klaarwakker zou moeten zijn, maar nee.. het is zo'n ochtend van langzaam bij m'n positieven komen. Daar ben ik nu nog mee bezig, maar gaat goed. En de hondjes? Die liggen nu heerlijk naast elkaar, elk in hun eigen mandje, te slapen.. te 'wachten' op het koekje dat ze zo krijgen bij m'n eerste kop koffie. Ga ik nú doen...