Kohtje

Hee, Bor. Ik heb je verhalen niet goed gevolgd, geloof ik, want ik weet niet wat er precies aan de hand is. Iets met je man, maar wat?? Hoe dan ook, ik ben blij dat het momenteel beter gaat dan het blijkbaar gegaan is. En ik las dat je de periode ook zonder drank bent doorgekomen. Dat vind ik knap van je. 't Wordt misschien nog wel wat met jou. Voor nu sterkte met hoe je nu gaat. Ik ben niet ongeïnteresseerd maar onwetend. Ben wel vaker 'draadjes kwijt'. Niet persoonlijk opvatten a.u.b.

Als het een beetje meezit niet, nee.

Als het een beetje mee zit wel, ja.

Nee, niet specifiek. Algemeen. Mij heeft het enorm veel rust en ook resultaat opgeleverd toen ik stopte met te proberen de wereld te veranderen en meer m'n best ging doen om mezelf aan te passen aan de omstandigheden.

't Is makkelijker je als gebruiker aan het forum aan te passen dan als gebruiker te proberen het forum aan je persoonlijke wensen aan te passen. Je kunt dan wel aan de gang blijven... Iets van 'groepsgeweten' of zo.

@Yana, je kunt dit bij anderen lezen, lezen en nóg eens lezen, je kunt zelfs die dingen die je leest bij anderen zelf ondervinden, ondervinden en nóg eens ondervinden, uiteindelijk komen we meestal !! tot de conclusie dat helemaal stoppen makkelijker en duidelijker is. Die eerste niet nemen is duidelijk. Eéntje nemen of misschien twee en héél misschien drie wordt al onduidelijker, ook al letten we nog zo goed op. Verleiding van "nog ééntje extra is er maar éentje extra dus niet zo heel erg" ligt niet alleen op de loer maar zal ook uit alle macht proberen toe te slaan. Niet alleen die keer dat je er twee nam of drie, maar ook bij vier, vijf, zes. Niet van de ene dag op de andere, maar soms na het verloop van weken of zelfs maanden, jaren. Zo blijven we rekken. Tot we weer op het punt zijn waar we ons in onze wanhoop hier aanmeldden. Maar ja, dat is 'meestal' en hoeft dus niet voor jou te gelden. Helaas werken waarschuwingen van anderen voor een alcoholist meestal niet. Net zoals we zelf (maar niet alleen) stoppen drinken we ook zelf, en op dit forum met alle waarschuwingen, zeker niet alleen. Succes!! Dat wel. Ik gun je van harte tevredenheid met jezelf.

Je kunt zeggen en denken wat je wilt van het 12-stappen programma, maar er zit wél lijn in. Ik heb zelf, wat bovenstaande betreft, enorm veel profijt (tot op heden, nu ruim tien jaar lang) van het doen van de stappen 4 en 5. Wel in samenwerking met een goede sponsor, één die je het hemd van het lijf vraagt, je aanspoort om door te zetten en niet gauw 'tevreden' is... Stap vier zette me aan tot kritisch zelfonderzoek: Wij maakten grondig en onbevreesd een morele inventaris van onszelf op. Stap vijf maakte het echt en liet me bij mezelf nagaan of ik mezelf niet spaarde: Wij bekenden tegenover God (lees: zonder ver- en be-oordeling), onszelf en iemand anders (de sponsor) de ware aard van onze tekortkomingen. Zonder dit programma was ik blijven hangen in "mezelf aardig voor de gek houden". Het heeft me geleerd dat ik obstakels in m'n leven niet als vijanden moet zien die ik per se moet oplossen op een manier die me behaagt, maar als wegwijzers die me op andere -misschien minder prettige- manieren wijzen...

Ja, zwemmen is wel fijn. In Zweden laatst een paar keer 's avonds én 's morgens zo vanuit de camper een meer in.

Goedemorgen ieder 1. De laatste keer dat ik 'gesport' heb was toen ik in de verslavingskliniek zat. 2006. Moest toen, ik geloof zelfs wel 2 x per week.. oef!! Het woord 'sportschool' is een optelsom van 'sport' en 'school', een optelsom van 'vind ik niks' en 'vind ik niks'.. Sportschool vind ik dus twee keer niks. Ben er ooit twee of drie keer geweest, in de jaren dat ik nog dacht dat ik spierballen moest kweken om geaccepteerd te worden in de maatschappij, nog vóórdat drinken een probleem voor me werd. Maar net als ik nu geleerd heb om zonder alcohol door het leven te gaan heb ik gaandeweg ook geleerd om zonder spierballen door het leven te gaan. Geluk hierbij is wel dat ik een zenuwpees ben en niet gauw last van overgewicht zal hebben en dat ik van honden hou waarvoor ik de toch wel nodige lichaamsbeweging neem. En verder loop ik veel sinds we 14 jaar geleden in de binnenstad zijn gaan wonen. Lopend de boodschappen en zo doen is praktischer en sneller dan met de fiets.. Waarom vertel ik dit eigenlijk allemaal zo op de vroege morgen?? Geen idee. Stond op het punt om het allemaal weg te halen en alleen goedemorgen te zeggen, maar bedacht me toen weer dat ik het dan misschien later op de dag nog weer zou willen vertellen en dat ik dan niet meer zou weten wat ik nu allemaal verteld heb en dat ik spijt zou krijgen dat ik het vanmorgen niet verteld had, dus laat ik het nu maar staan. Doei.

Wel, @Smaragd, als het voor jou zo werkt op het moment en je bent daar tevreden over, dan is dit voor jou (voor het moment) de beste manier. En of dit nu de uiteindelijk manier is of 'slechts' een tussenstation is niet van belang, zolang je je maar bewust blijft van 'aan de goede kant' te zitten en bereid bent/blijft er alles voor te doen om aan die kant te blijven. PS. ben je destijds eigen wel of niet naar Zuid Afrika geweest? En ga je momenteel nog wel eens naar meetings? Puur nieuwsgierigheid/belangstelling.

Dat flierefluiten van jou is gewoon een zwaar verdiend momentje voor jezelf.. Net als dat je die vriend 'zwaar verdiend' hebt. Veel geluk voor jullie samen!

Alleen al dat reizen op zo'n ongebruikelijke tijd (midden in de nacht) maakt het bijzonder. Zo zijn wij jaren geleden met ons eerste mini-campertje (die Koh-i-noir heette en waar mijn Kohtje van afgeleid is) 's avonds naar Calais gereden naar de veerboot naar Dover. Daar hebben we 's nachts op het parkeerterrein bij de veerboten achter in de auto geslapen (tussen allemaal supergrote campers), wekkertje gezet, 's morgens heel vroeg buiten koffie gezet op een klein brandertje, broodjes gehaald in het restaurant dat daar ook was en toen ingecheckt bij de boot. Die zou om vijf uur 's morgens vertrekken maar dat werd uitgesteld omdat boze Bretonse vissers de haven blokkeerden. Uiteindelijk konden we zo'n vier uur later vertrekken. Dit alles speelde zich af in februari, vrieskoud en donker.. héél bijzonder..

Ja, en over drie weken of zo zit je weer aan het ontbijt met uitzicht op ons... Begin je je nu toch wel een beetje te verheugen, Lars? Ik hoop het voor je want daar is vakantie voor bedoeld. Verheugen van tevoren, genieten ter plekke en nagenieten als je weer met ons zit 'opgescheept'...

Ja meis, ik snapte best wel hoe je het bedoelde, maar vind het vaak leuk om te doen of ik 't niet snap. Stom hè? Gevolg hiervan is dat mensen soms denken dat ik doe alsof, wanneer ik iets echt niet snap... tja..

Goedemorgen. Ben je 't even kwijt, Yvonne? Die andere frummers heten heren. Het is dus: goedemorgen dames en heren. Weet je 't weer?

Heb m'n bericht al aangepast. Voor de 'zuurpruimen'.

Met dit verschil dat jij diep ging omdat je niet kón stoppen en Maarten omdat ie niet wïlde stoppen... Hij deed het niet alleen voor zichzelf maar óók voor anderen.

Hoe open, ongeremd en leuk denk je dat nodig is om niet uit de maatschappij gestoten te worden? Je doet nog mee met de wereld, dus je gevoel zal je wel bedriegen. Dat word je heel stiekem nog door je verslaving ingegeven. Niet op reageren, Rosee... je bent leuk genoeg. Genoeg is genoeg. O zo!!

Sja, die Maarten hoeft zich echt nergens voor te schamen.. 163 km. Ik ben na een paar slagen in de rondte al bekaf.. Maar ik durf er wat om te verwedden dat ie zelf vindt dat ie niet geslaagd is. Me dunkt..

M'n vrouw slikt ook dat spul nadat haar schildklier er twee jaar geleden plotseling helemaal mee ophield. Ze zette in korte tijd helemaal op, vooral in haar gezicht. Eerst twijfel je nog, is het verbeelding??, maar een pasfoto die ze toen moest laten maken zette alle twijfel opzij. Ze gooien het op de ziekte van Lyme die al eerder bij haar was geconstateerd. Maar het heeft idd een paar weken geduurd voor ze op de juiste dosering zat.

Ja, halve wereldreis. Ruim twéé maanden onderweg geweest trouwens. Inclusief zo'n 800 kilometer zelf gereden van de haven naar haar nieuwe 'thuis' en keuringen e.d... Maar er zitten nu Amerikaanse platen op (over de blauwe nederlandse heen.. heb hier overigens nog de originele franse platen, als 'herinnering'..) Weer een beetje beter, Lente?

Net een mailtje binnen dat onze verkochte Dyane na ruim een maand eindelijk bij haar nieuwe eigenaren is aangekomen in Amerika (Connecticut). Ze zijn tevreden en hebben al een soort van meeting in de planning over enkele weken. Ha... we'll keep in touch...

Helemaal met je eens, Yvonne. Wat een kanjer die man... of ie 't nu wel of niet haalt, 't is nú al een bovenmenselijke prestatie.

Ja, ook hier weer de omschakeling naar 'na de vakantie'. Nét een beetje licht (nog wel) bij het opstaan maar meteen ook grijs en motterig. De honden waren nog niet toe aan hun ochtend-uitje maar moesten tóch en liggen nu lekker de schade in te halen. Op zo'n ochtend als vandaag kijk ik ineens véééél te ver vooruit.. naar de volgende zomervakantie. Da's niet goed maar gaat vanzelf en levert altijd een gevoel van weemoed op ('tis weer foorbij...'). Hoort erbij. Over een uurtje of twee (of eerder al) is alles weer 'normaal'. En over een maandje of twee (of eerder) kan ik me al weer verheugen op de donkere dagen met kaarsen, houtkachel, stamppotten en dat soort dingen.. maar nu nog niet. Nu verbaas ik me enkel een beetje dat ik voor het eerst sinds jaren weer eens een dagdraad geopend heb hier...

Goedemorgen allemaal.