Mormel

@Sanity: natuurlijk is het daartoe te herleiden. Op dit moment blijf ik maar proberen en constant faal ik, waarom dan niet dienen als kanonnenvoer?

In de eerste plaats ben ik aan het zien dat ik daar niet in de weg loop. Ben dus vooral aan het uitkijken of ze wel iemand aannemen zonder militaire ervaring, maar net gelezen dat ze iedereen tussen de 18 en 60 vragen om zich te melden. Eigenlijk zou het een mooie uitweg zijn. Kost ik onze belastingbetaler niets meer en breng ik nog wat op mocht ik sneuvelen.

Weet niet of dit vreemd is, maar daarnet de formulieren opgezocht om me aan te melden in Oekraïne.

@karin123: je schrijft letterlijk dat het de mannen zijn die dat verzonnen hebben. Hoeveel bewijs heb je nodig om je te tonen dat vrouwen inferieur zijn?

Vrijdag eerste digitale proefdruk van mijn verhalenbundel binnen gekregen. Waarom doe ik dit eigenlijk als ik zo weinig mogelijk mensen wil zien?

Raadseltje waar misschien iemand hulp bij kan bieden. Gisteren ging ik kapot van de stress, stress gewoon om mensen te ontmoeten, wat ervoor zorgde dat ik alles afzegde en begon te drinken. Langs de andere kant bij een vechtpartij, een agressief beest, een noodgeval, een overlijden,... ben ik steeds de meest rustige persoon die er is (ook wanneer ik niet gedronken heb). Is dit ook maar enigszins herkenbaar voor iemand? Hoe komt het toch dat stress geen vat op mij blijkt te hebben bij wat normaal stressvolle situaties zijn, maar ik tegelijkertijd bezwijk onder de stress bij wat een dagdagelijkse situatie is?

Je telt ruim met de kip. Normaal haal je uit een kip minstens 2 billen, 2 filets en 1 portie vleugels en restjes. Dus als een Nederlander enkel kip zou eten, daarnaast 1 keer per week vis en 1 keer per week vegetarisch, kom je aan 73 kippen per jaar per persoon. Ik begrijp je berekening niet.

Ga slapen renaldo, ik zit deze rit wel uit. Laat je hierin vooral niet meeslepen.

Bedankt. En ook bedankt om niet dadelijk te oordelen. Het voelt weer als falen maar dinsdag heb ik een afspraak met mijn psychologe en hoop dat zij advies heeft hoe de situatie aan te pakken. Dit mag heel absurd klinken: maar als de controlerende arts mij zonder uitkering zet, dan ben ik eigenlijk gedwongen om iets te doen waardoor ze me dadelijk opnemen en de uitkering verder zetten omdat ik anders mijn huis verlies. Soms vraag ik me af wanneer het eindelijk een genoeg is, dat ik genoeg geprobeerd heb.

En daar gaan we weer. Zes uur heb ik weerstand kunnen bieden tegen de stress voor morgen en dan knakte het. Heb tegenwoordig de stressbestendigheid van een rietje. Ademhalingsoefeningen geprobeerd zoals ik bij de psychologe oefen, gaan wandelen, proberen te eten, niets heeft geholpen. Denk dat ik terug moet beginnen met de basis: stoppen met alcohol en daarna pas zien naar werk. Schrijf dit ook maar in een poging om toch nog vast te houden aan dat principe van eerlijk naar jezelf kijken, want eigenlijk geen behoefte om ook maar iemand te spreken.

Een binge is zoals jij eindigde destijds alleen dat het bij de meeste dan enkele dagen duurt gevolgd door een nuchtere periode, terwijl jij als ik me niet vergis gewoon door bleef drinken. @Sanity: over die tweede job zou ik je volledig gelijk geven, alleen heeft de controlerend geneesheer enkele maanden geleden besloten dat ik volgens hem gezond genoeg ben om te gaan werken. Zit dus op een tweespalt waarbij mijn psychiater zegt het werken uit mijn hoofd te zetten en een andere arts meent dat ik moet gaan werken, en daar die laatste beslist over mijn uitkering probeer ik alles op alles te zetten om terug aan het werk te gaan alvorens ik plots zonder inkomsten val.

Vandaar dat ik me afvraag vanwaar het cijfer komt. Dacht even aan het aantal dieren op een leven, maar dan kom ik slechts in de buurt als ik ervan uitga dat de gemiddelde Nederlander evenveel rund en varken eet als kip en vis. Dus heel benieuwd hoe ze aan die 1200 komt.

Vandaag wat nerveus voor morgen. Dacht in de week mijn nieuwe baan verkloot te hebben. Ze hadden maandag gevraagd om ook op donderdag te komen werken maar toen ik in de nacht van woensdag op donderdag nog geen contract had ontvangen heb ik een mail gestuurd dat ik niet zou komen. Vandaag toch een contract ontvangen voor morgen. Neemt al iets van de spanning weg. Daarnaast morgen na het werk het mondelinge gedeelte van een sollicitatie die ik heb lopen voor een tweede job in een richting die compleet nieuw is voor mij, dus ook daar de nodige stress. Positief is wel dat er gisteren namiddag een einde is gekomen aan de binge waarin ik zat, dus nu helemaal geen verlangen naar alcohol.

@Prana: heb je even een bron voor die 1200 dieren per jaar gemiddeld?

Dagpact renaldo61 Fonny🌞 MaryArt Luz Yvonne Mormel

Eigenlijk weet ik het niet zo goed nu. Ergens denk ik het op te geven, stoppen met vechten en mij aanmelden voor opname. Maar dan denk ik ook direct aan de zaken die nu wel goed lopen en die ik daarbij weggooi. Lastig. Nog eens een mooie clip om te zien maar laat me daarbij alsjeblieft niet uitschijnen dat ik al zo diep zit, het is gewoon herkenbaar. En dan weer bleiten natuurlijk. 🤪

@bumperjim: ik vind het nu ergens spijtig dat deze dame niet meer op het forum actief is, denk dat we wel goed hadden kunnen babbelen over onze gemeenschappelijke struggles. En terwijl ik zelf nu helemaal down zit kan ik toch niet laten te bedenken hoe vriendelijk jullie allemaal zijn. Het is al een poosje geleden en ik weet niet meer wie het zei maar deze persoon stelde dat afgekickte alcoholisten de vriendelijkste mensen waren die ze kende; misschien zit er iets van waarheid in, misschien maakt net dat ons zo vatbaar voor die verslaving.

@renaldo61: ik ben slecht geplaatst om advies te geven, maar gegeven hoe de afgelopen week is verlopen hoop ik wel dat je wat alert bent.

Het zou heel leuk zijn als dat kon, maar dat lukt mij niet. Denk dat het ook moeilijk te begrijpen valt voor iemand die er geen ervaring in heeft. De ene dag voelt aan alsof alles voor de wind gaat, iedereen lief is en ik energie voor honderd heb en de volgende dag kan het zijn dat ik niet vooruit te branden ben en ik het liefst heel de wereld zou zien branden. Gelukkig is het niet constant tussen deze twee uitersten maar die dagen zijn er. En nu gaat het niet goed maar ik weet dat het over enkele dagen weer anders gaat, alleen zou het fijn zijn als daar eens rust in kwam. Denk wel dat het daarbij belangrijk is dat ik alcohol definitief schrap want dat doet er geen goed aan.

117

Dit gaat dan wel niet over slachten, maar eigenlijk ben ik wel een groot voorstander van Humusatie. Op dit moment is dit nog niet toegelaten, maar ik hoop dat wanneer mijn tijd komt, dit wel zo is.

En compleet vergeten: het is Halloween deze avond of Samhain voor anderen. Ga mijn masker aantrekken, mijn spitvork nemen en vervolgens een rondje maken. Ach, als je al bekeken wordt als de dorpszot, dan moet je er maar het beste van maken.

Sorry, ik heb geen recht om op het dagpact te staan.

Bedankt. Eigenlijk is het vrij frustrerend. Enkele maanden geleden dacht ik dat ik er definitief van af was toen ik bijna drie weken nuchter stond en toch weer hervallen. Elke keer denk ik ook: dit is de laatste keer, vanaf nu gewoon nuchter blijven en toch begin ik vervolgens weer te zuipen. Ik weet zeker dat morgen anders zal zijn want alles gesloten, zondag zal weer een makkie worden, net zoals maandag want dan moet ik werken en solliciteren; maar ik weet nu al dat wanneer maandag vlot verloopt dinsdag dat verlangen zal opborrelen om te gaan drinken. Ergens heb ik het geluk dat ik dinsdag in de voormiddag een afspraak heb met mijn psychologe, misschien dat zij de motivatie kan aanwakkeren om nuchter te blijven. En natuurlijk is er de welbekende schaamte. Voor mij niet omdat ik terugval, maar wel omdat ik terugval en ondertussen maar berichten blijf plempen op dit forum waardoor ik vaak het gevoel krijg dat mensen denken dat ik het niet ernstig neem en dat ik hun strijd onderschat, terwijl dit voor mij eigenlijk nog de enige communicatie is met de buitenwereld. Eigenlijk gaat het helemaal niet goed vandaag en vraag ik me af waarom ik blijf proberen en het gewoon niet allemaal een halt toe roep. Tegelijkertijd heb ik mezelf beloofd er nooit uit te stappen en weet ik dat dit weer een schommeling is en dat morgen er totaal anders kan uitzien. Die verdomde verwarde geest van mij, want evengoed zit ik over een half uur weer positieve berichtjes te typen over de toekomst.