JamesM

Zoals ik eerder heb aangegeven heb ik een 'dagverhaal' geschreven, waarin ik in drie delen een willekeurige dag uit mijn drankperiode heb beschreven, de week dat ik besloot te stoppen, en een willekeurige dag na mijn stoppen met alcohol. Ik wil het graag delen, niet alleen ter aanvulling op mijn eigen draadje, maar ook omdat ik zelf op zoek was naar dit soort 'diepgaandere' ervaringen en ik hoop hier anderen mee te inspireren en over te halen de stap te maken naar een alcoholvrij leven. Ik plaats het in drie delen. Een willekeurige dag voor 30 oktober 2023 Rond een uur of half zeven/zeven sta ik op, de kinderen zijn wakker om naar school te gaan en de hond moet uit. Ik word zwetend wakker, zweten is iets wat ik elke nacht doe, en met een mist in mijn hoofd. Elke ochtend vraag ik me af of die loopneus en dat snot komen door de hooikoorts, een verkoudheid, of toch door de drank? Ik besluit dat het aan de hooikoorts moet liggen of het stof in de slaapkamer. Het eerste wat ik doe als ik beneden kom is flink veel water drinken. Dat doe ik trouwens de hele dag door, ik denk zeker een liter of drie per dag als het niet meer is. Ik hou mijn lichaam wel mooi gehydrateerd denk ik steeds. Het volgende wat ik doe is de drie of vier lege flessen wijn van de avond ervoor naar de schuur brengen, voordat mijn vrouw beneden is. Want alhoewel we ze samen hebben leeggedronken voelt het elke keer toch weer als een schaamteloze confrontatie met ons/mijn ‘gewoontedrinken’. En schaamteloos zijn ook de hoeveelheid tassen met lege flessen in de schuur, regelmatig een stuk of vijf met naar schatting 75 of meer lege flessen. Elke keer bij het wegbrengen is het zoeken naar het juiste moment om de tassen zonder te veel gerinkel in de achterbak van de auto te zetten. Helaas is de glasbak bij de Albert Heijn verdwenen, daar kon je nog redelijk anoniem het glaswerk kwijt. Omdat ik elke dag al een doffe hoofdpijn heb valt dat me niet eens meer op. Wel voel ik me stiekem best brak en er schiet door mijn hoofd dat we binnenkort misschien toch maar eens minder moeten gaan drinken. Af en toe bedenk ik me dat ik me de volgende dag bijzonder goed voel na anderhalf en soms twee flessen wijn de avond ervoor. Echte katers heb ik één of twee keer per jaar en overgeven heb ik al jarenlang niet gedaan. Is dit een goed of slecht teken? Aan de andere kant, als we alcoholisten waren en echt teveel dronken dan hadden we daar toch wel meer last van de volgende dag? We functioneren gewoon prima verder. Als ik meer dan anderhalve fles wijn heb gedronken, ben ik blij als het eerste overleg pas later op de ochtend of de dag is. Het gebeurt dan namelijk vaak dat ik niet op mijn woorden kan komen of juist heel veel woorden nodig heb tijdens het overleg. Mijn hersens staan nog niet aan, zijn nog bedwelmd. Ook valt het me op dat ik tril, dat kan als ik stevig heb gedronken de avond ervoor zelfs de hele dag doorgaan. Wanneer mijn vrouw beneden komt is ze heel kortaf. Ze kijkt me niet aan en ik vraag op een gegeven moment wat er is. ‘Weet je dat niet meer?’ zegt ze. ‘Je was gisteren zo enorm boos, je hebt me uitgescholden, was heel onredelijk en daar ben ik heel verdrietig om’. Ik maak uitgebreid mijn excuses, geef aan dat het inderdaad helemaal niet fair van me was om haar dat kwalijk te nemen terwijl ik zelf…. En ondertussen probeer ik me uit alle macht te herinneren wat er nou precies is voorgevallen. Ik weet het niet meer. Ook niet dat er überhaupt iets is voorgevallen. Terwijl ik echt wel weet dat mijn boosheid er juist met alcohol op regelmatig en heftig uit komt. Dit was het toppunt, het is nu afgelopen en de hoogste tijd om voorlopig even te stoppen met de wijn. Op de dagen dat ik op kantoor werk fiets ik naar het station en dan ben ik altijd kortademig en zweet me een ongeluk, ook al is het rond het vriespunt. En die loopneus wil maar niet ophouden. In de trein zorg ik ervoor dat ik water mee heb, kauwgom en extra maiswafels voor onderweg zodat een meer gevulde maag minder dranklucht naar boven brengt. Het dempen van de put idee zeg maar. Het eten en drinken plan ik strategisch, zodat ik er optimaal effect van heb hoop ik. De laatste maiswafel eet ik bijvoorbeeld tien minuten voor Utrecht Centraal en ik zorg er altijd voor dat ik mijn water ook goed verdeel over de reis. Op mijn werk aangekomen probeer ik ervoor te zorgen dat ik zoveel mogelijk afstand houdt tot mijn collega’s, zodat die een ‘eventuele’ dranklucht niet ruiken. Ik weet dat ik me aan het einde van de ochtend, of begin van de middag beter ga voelen. En dan durf ik ook weer wat dichter bij collega’s te staan en uitgebreider met ze te praten. Natuurlijk heb ik steeds dorst en ik draag de hele dag door een vol flesje water met mij mee en die gaat voor mijn gevoel sneller op dan de glazen wijn de avond ervoor. Als iemand er wat van zegt dan antwoord ik dat ik gewoon veel water drink en mijn lichaam gezond wil houden. Er is onlangs een collega geweest die quasi grappig vroeg of ik teveel had gedronken de avond ervoor. Daar schrok ik wel van, ze zouden het toch niet doorhebben? En bezwoer dat dat zeker niet het geval was. Ook had mijn manager het laatst over alcoholverslaving. Ik werd er benauwd van. Veel water drinken zorgt er ook voor dat ik vaak naar de wc moet. En het gebeurt ook regelmatig dat ik door opeenvolgende overleggen geen tijd meer heb om naar de wc te gaan, het noodgedwongen moet ophouden en dan pijn in mijn nieren krijg. Sowieso heb ik regelmatig vage pijntjes, in zowel mijn organen als maag, darmen, lever, nieren, als ook in mijn hoofd, spieren en longen. Bij de gedachte hieraan voel ik de spanning opkomen en ik bedenk me dan dat het echt niet gezond is zoveel drinken. En wat het allemaal veroorzaakt: kankers, hart- en vaatziekten, verminderde longcapaciteit, etc. Onwillekeurig gaan mijn gedachten naar het eerste glas wijn vanmiddag, om deze angst de kop in te drukken. Vandaag werk ik thuis. En oh! Het is al vier uur. Bijna tijd voor wijn, ik heb immers een hele drukke dag gehad en het is ook waarschijnlijk de laatste dag mooi weer van het jaar. En omdat het bijna weekend is (dinsdag is toch ook bijna weekend?) mag het ook wel. Ik moet nog even terugdenken aan de ruzie die ik schijnbaar gisteravond gemaakt heb en voel me nog steeds beschaamd. Dat vraagt ook om een wijntje, wel gaan we voorlopig even rustig aan doen om dit soort toestanden te voorkomen. Ik stop vanavond gewoon na een paar glazen, dat moet lukken. Weet je wat, ik moet toch koken, ik hou het om half vijf voor gezien. Ik heb de afgelopen dagen al zoveel extra uren gemaakt. Kan ik mooi een wijntje bij het koken inschenken. Tijdens het koken gaat het eerste wijntje sneller dan gedacht. Een tweede dan maar, mijn vrouw is toch nog niet thuis met de kids. Hm, wacht ff… Ze weet dat er een volle fles wijn in de koelkast stond, die heeft ze vanmiddag uit de supermarkt meegenomen. Ach, als ik zo direct voor haar een glas wijn inschenk en zeg dat er een glas van mij per ongeluk is omgestoten dan valt het niet op. En waarschijnlijk zegt ze er toch niets van. De smoes van het glas dat per ongeluk is omgevallen heb ik slechts twee keer hoeven te gebruiken. Wel heb ik een keer ’s avonds toen ze weg was het keukendoekje met wijn overgoten, om het verhaal aannemelijk te maken, gewoon uit voorzorg. Ik moet denken aan afgelopen weekend. Mijn vrouw wilde nog iets doen met de kids en we waren pas na vijf uur thuis. Maar vanaf half vijf mag de wijn open! Ik moest dus wachten op het eerste wijntje en voelde me onrustig en chagrijnig. Het gebeurt ook regelmatig dat we ergens blijven hangen en ik met drie, vier of vijf wijntjes in de auto stap om de kids en mijn vrouw naar huis te rijden. ‘Het zijn maar korte afstandjes en ik voel me prima’ denk ik dan. Of dat ik einde middag met drank op klusjes doe met bijvoorbeeld elektrische apparaten of ander gereedschap. Het is wel eens gebeurd dat ik met minimaal zes glazen wijn op tot op het bot in mijn vinger had gezaagd maar dat ik vanwege de dranklucht niet naar de huisarts durfde om het te laten hechten. Ik probeer mijn afspraken met andere mensen trouwens altijd aan het einde van de middag te plannen, want dan is de kans groot dat ik een wijntje aangeboden krijg of dat er gedronken wordt. Met name bij mijn schoonfamilie. Ik moet ook steeds denken aan het verjaardagsfeestje van mijn schoonzusje over twee weken, dan is het lekker onbezorgd en vooral legitiem wijn drinken. Daar kijk ik naar uit. Toch maak ik het niet meer zo bont als enkele jaren geleden, toen onze oudste dochter net was geboren, en ik na een verjaardag van mijn zwager om middernacht stomdronken ben thuisgekomen. Ik was al met de fiets uitgegleden over de ijzige sneeuw en had bij de buren aangebeld omdat ik met mijn dronken hoofd dacht dat dat ons huis was. Ik had geen huissleutel bij me en mijn vrouw deed (ook) niet open, daarom ben ik in de vrieskou maar in de auto gaan liggen en in slaap gevallen. Studentikoos gedrag of (ontluikend) alcoholisme? We hebben er in ieder geval wel hard om kunnen lachen. Regelmatig ga ik met de kids naar Monkey Town om te lunchen op de vrijdagmiddag. Dan mag ik van mijzelf twee glazen wijn bij de lunch, we zijn immers ‘uit’. Dezelfde dag aan het einde van de middag hebben de kids ook zwemles. Het gaat me toch wat te ver om daar met een drankje op te verschijnen dus drink ik die dag pas na het eten (de mogelijke wijntjes in het speelparadijs daargelaten). Tijdens het wachten in het zwembad kijk ik wel elke keer onbewust tegen de tap aan. Laatst vroeg ik een keer om een biertje, maar ze schonken alleen alcoholvrij. Dat leek me toen misschien maar goed ook, om verplicht wat te minderen op de vrijdagen. Een geruststellende gedachte want zolang je kan minderen (en zeker in het weekend) heb je in ieder geval geen alcoholprobleem. Tijdens het avondeten drinken we water, en dat is prima. Want ik heb best wel dorst. Na het eten ben ik mijn belofte van eerder vandaag om minder te drinken al min of meer vergeten, en ik wacht voor de vorm even met het derde (of vierde) glas tot de kids naar bed zijn. Of als we écht vroeg hebben gegeten dan kan er na een halfuur toch een glas worden ingeschonken. Zo lijkt het alsof de hoeveelheid wijn die ik drink best wel meevalt. Maar tijdens het naar bed brengen van de kids word ik toch heel prikkelbaar. Een boekje lezen? Verhaaltje vertellen? Praten? Het is al laat. Dat kan morgen toch! Er staat een drankje op mij te wachten. Waarom zeuren die kids zo aan mijn hoofd, dit duurt alweer een uur of langer… en de supermarkt gaat zo bijna dicht. Papa moet echt naar beneden, ik moet nog boodschappen doen (lees: er moet nog wijn worden gehaald. Mijn vrouw had in een poging minder te drinken vandaag maar 1 flesje gekocht). En ik weet dat zij al beneden is, die zal vast al een of twee glazen hebben ingeschonken. Waarbij ik voor het gemak even vergeet dat ik er al ongeveer drie op heb. Tegelijk denk ik ‘zie je wel, ik ben geen alcoholist want we drinken allebei uiteindelijk evenveel’. Gelukkig slapen ze eindelijk. Dat is in het verleden wel anders geweest, toen moesten we bij de kids boven aan de trap minstens anderhalf uur de wacht houden voordat ze in slaap waren gevallen. Ik nam altijd een heel vol glas wijn mee naar boven, want dan had ik ten minste genoeg. Helaas was dat glas vaak sneller leeg dan gedacht. Soms nam ik de fles ook maar mee naar boven, zodat ik kon bijschenken. Zeker in coronatijd, waarin we toch niets anders te doen hadden en ik niet naar kantoor hoefde. Ik rij snel met de auto naar de supermark want ik ‘herinnerde’ mij dus dat de melk bijna op is. En ook yoghurt en vuilniszakken neem ik mee. Dan kan er gelijk ongemerkt nog een flesje wijn bij. Weet je wat, ik maak er drie van. Gewoon voor de zekerheid. Gisteravond hadden we ook net niet genoeg aan de drie flessen die nog over waren van de voorraad uit de wijnhandel, en misschien komt mijn zwager ook nog langs. Je weet immers maar nooit. Ik heb drie glazen op (of waren het er al vier?), waarvan de eerste al meer dan anderhalf uur geleden dus met de auto moet kunnen. Gelukkig hebben we tegenwoordig de Plus om de hoek, waar ik als het nodig is ook snel met de fiets heen kan, en kan afwisselen met de Jumbo zodat de hoeveelheid wijn die ik bijna dagelijks koop niet zo opvalt. Thuisgekomen laat ik wel één of twee flesjes wijn in de auto liggen, anders zegt mijn vrouw er vast weer wat van. Als we ze vanavond niet nodig hebben haal ik ze er op een later moment wel uit als zij het niet ziet. Of desnoods zeg ik de volgende dag dat ik ze was vergeten uit de auto mee te nemen of dat mijn handen vol waren met andere boodschappen. Komt goed. Snel naar binnen om een glas wijn te nemen. Ik kan als ik de koelkastdeur open laat staan stiekem een extra slok nemen en mijn glas wat voller inschenken. Dan neem ik snel nog een slok als ik naar de woonkamer loop en zijn de glazen van mijn vrouw en mij weer gelijk gevuld. Een heel enkele keer wil ik ook nog wel een slok direct uit de fles nemen als deze bijvoorbeeld bijna leeg is. Als ik eenmaal zit dan valt het me op hoe snel mijn glas eigenlijk weer leeg is. Zo snel drink ik overdag niet eens mijn water denk ik dan, maar over de complicaties hiervan wil ik niet nadenken. We zijn immers geen alcoholisten maar stevige gewoontedrinkers, en ik sta op om een nieuw glas wijn in te schenken. Mijn vrouw heeft nog een bodempje, daar schenk ik gewoon bij. En gelukkig zijn we inderdaad geen alcoholisten, want we hebben vorige week nog twee dagen niet gedronken. Die gedachte stelt me gerust, en misschien helpt ook het volgende wijntje daarbij. Overmorgen ga ik wat langer wielrennen, dan wil ik morgenavond ook rustig aan doen, maximaal een fles. Ik plan het dan wel altijd zo dat ik na het fietsen weer op tijd thuis kan zijn voor het eerste glas wijn die dag. Ik moet terugdenken aan afgelopen zomervakantie bij de caravan aan het meertje, toen ik wanneer mijn vrouw het niet zag regelmatig een paar extra slokken of zelfs glazen wijn voor mijzelf bijschonk. En dat ik met zo’n anderhalve fles wijn op (of meer?) nog met de kids in het motorbootje wilde varen, dat ging achteraf gezien inderdaad wel een beetje te ver. Mijn vrouw stak daar een stokje voor en ik kreeg trouwens ook het slot niet open. Maar goed, dat hoort erbij tijdens vakanties, net wat meer drinken dan normaal. Er zijn alweer drie flessen leeg, wat gaat dat snel. Ik heb de vierde ongemerkt geopend, want een paar dagen geleden zei mijn vrouw er wat van: ‘is dit al de vierde fles?!’. Soms breng ik al stiekem één of twee lege flessen naar de schuur zodat het niet opvalt. Samen hebben we ook wel eens na drie of vier flessen wijn nog een fles port opengemaakt en leeggedronken, dat ging er dan wel lekker in. Het gebeurde in het weekend soms dat ik langer bleef zitten en dan zelfs een vijfde fles wijn opende (de derde voor mijzelf). Of als de wijn op was op zoek ging naar de restjes sterke drank die er nog stonden, ik heb weleens een cola met kirsch (voor de kaasfondue) gedronken, of een tripeltje open getrokken. Maar dat voelde toch niet goed, ook niet omdat mijn vrouw mij er de volgende dag dan op attendeerde dat ik zo naar drank stonk. Ondertussen ben ik al de hele avond heel erg in mezelf gekeerd, en dat geeft een fijn en rustig gevoel. Even niet denken aan problemen, irritaties of vervelende gedachten maar in het moment, in en met mijzelf zijn in plaats van al die gejaagdheid in mijn hoofd. Gelukkig heb ik vanavond ook nog een half uurtje aan een notitie kunnen werken, dat gaat toch altijd heel soepel met meerdere wijntjes op. Ik voel me wat aangeschoten, maar dat heb ik goed kunnen verbergen voor mijn vrouw. En trouwens, zij heeft volgens mij ongeveer net zoveel wijn op dus het zal haar niet eens opvallen. Ik neem me nogmaals voor om vanaf morgen echt rustiger aan te doen met de wijn, want bijna 14 glazen wijn op een doordeweekse avond is eigenlijk wel te gek. We gaan naar bed en ik neem voor de zekerheid twee paracetamol. Ik voelde me vandaag grieperig, had lichte koorts en ik wil morgen weer fit zijn. Ik vraag me altijd af hoe het kan dat ik ‘s nachts nooit naar de wc moet ondanks de hoeveelheid drank. En hoe het kan dat ik toch zo’n goede conditie heb en geen last van de drank bij het sporten. Zie je wel, het valt met ons drankgebruik allemaal wel mee. Als we binnenkort gaan minderen, want dat gaan we nu echt doen ondanks dat we dat al een aantal jaren roepen, dan leven we weer helemaal gezond. En met die geruststellende gedachte val ik direct als een blok in slaap.

Je verrast me met dit bericht Bob, niet (meer) mee bezig. Zal richting een jaar wel weer anders worden. Jij ook gefeliciteerd!

Veel sterkte en succes Quinn. Je weet dat je dit kunt, en je kent het forum ook van binnen en buiten geloof ik 😀 Ik blijf je volgen. Groeten James

Gisteravond kwam het aankomende EK voetbal ter sprake met mijn vrouw. Dat schijnt al over een paar weken te zijn. Ik heb me verwonderd over waarom ik dat niet wist. En waarom het me nu niet zoveel doet. Normaal gesproken was ik daar al paar maanden mee bezig, het vooruitzicht op een EK of WK. Zojuist realiseerde ik me dat ik voetbal helemaal niet leuk vind. Wat ik altijd wel leuk vond was het samen met vrienden, bekenden, buren, collega’s en vreemden (of alleen) gelegitimeerd veel drinken. Brak op het werk komen zonder schaamtegevoel. Plannen maken met elkaar om belangrijke of onbelangrijke wedstrijden met elkaar te kijken, uiteraard met de nodige drankjes erbij. Ik zal gerust de nodige wedstrijden gaan volgen. In de reis naar alcoholvrij leven is dit wel een bewustwordings momentje, komt even binnen.

Ik heb vanwege een operatie een paar maanden niet gedronken. Toen ik per ongeluk van iemand een biertje ipv alcoholvrij kreeg aangeboden was ik gelijk weer verkocht. Ondanks de gevolgen voor de aanstaande operatie bleef ik drinken, volgens het bekende patroon: eentje per speciale gelegenheid kan wel, en dat werden er al snel net zoveel of meer dan daarvoor. Ik dacht toen dat ik makkelijk even kon stoppen. Maar uiteindelijk keek ik gewoon uit naar dat eerste biertje wat weer kon, beetje effect met dry January of stoppen met een zwangerschap stel ik me zo voor. Wat ik wil zeggen is dat ik toen echt het idee had gestopt te zijn, en dat me dat flink tegenviel. Mijn verwondering zit m achteraf in de macht van alcohol, hoe alom vertegenwoordigd in de maatschappij en verweven met ons dagelijks leven en de waardering en beleving ervan.

Heel irritant, omdat ik geknipt en geplakt heb uit mijn notities op de iPhone is het lettertype ineens groter. Dat soort me dus ontzettend maar ik ga het niet overtypen. Kijk daar dus maar overheen 😀

Ondertussen bijna zeven maanden verder. Ik heb veel gelezen en podcasts geluisterd over stoppen met alcohol. Het valt mij op dat er bij veel ex drinkers en minderaars patronen zijn die ik terugzie. Heb ze voor mijzelf op papier gezet maar wil ze ook delen. Vooral in de eerste maanden was ik op zoek naar dit soort herkenbare issues, wellicht dus ook interessant voor anderen: Vraag ‘wat moet ik nu drinken ter vervanging’. Bij mij vooral in de beginfase, het idee dat ik al die dagelijkse wijntjes moest vervangen terwijl ik nu gewoon drink als ik dorst heb. Dat komt neer op 1 kop thee in de avond ipv gemiddeld 12 wijntjes Doorslaan in andere bezigheden en mateloosheid. Zelf kan ik me helemaal verliezen in het lang en uitgebreid uitpluizen van een onderwerp. Bv nu het uitzoeken van een nieuwe auto en warmtepomp voor het zwembad, sporten, eten van repen chocola en pakjes koek, afvallen, werk, perfectionisme, altijd weer iets nieuws om me op te richten, klussen in huis, koffie drinken. Mijn vrouw benoemde het laatst ook nog: het is bij jou altijd alles of niets Onderliggende persoonlijke issues/vraagstukken die boven komen drijven. Zo is bij mij het jeugdtrauma naar boven gekomen Terugkerend stemmende ‘eentje kan toch wel’, je weet nu hoe het niet moet en dat je gewoon moet stoppen bij twee glazen. Dit blijft altijd een ding, ik heb dat stemmetje ‘Henk’ genoemd, en heb geaccepteerd dat hij regelmatig van zich laat horen. Ik laat m en ga er niet in mee. Bovendien doet die eerste maar 1 ding: ik krijg trek in een tweede (en eigenlijk bedoel ik hier een tweede fles mee) En daarbij de worsteling van mensen die proberen te matigen ipv te stoppen met alcohol. Voor mij persoonlijk gaat minderen niet werken, dan verval ik weer in die vermoeiende continue onderhandeling met mezelf Steeds terugkerende vraag bij jezelf ‘zo erg was het toch niet, kijk eens hoe makkelijk het stoppen gaat’ (dit gaat niet voor iedereen op). Ook in combi met vergelijken met anderen Jezelf saai en eenzaam voelen en niet meer onderdeel van de ‘normale’ maatschappij. Ik heb ingezien dat zingeving en plezier niet komt uit een of meerdere glazen alcohol maar uit mezelf. Feitelijk ben je juist saai en eenzaam als je drinkt want continu heel egoïstisch bezig met het volgende glas Enorm op zoek gaan naar info: boeken, podcasts, persoonlijke verhalen. Al een half jaar lang verslind ik bijna elke dag wel wat ik tegenkom. Vooral ervaringsverhalen vind ik heel interessant. Waarom? Geen idee, zal wel bij het proces horen Vergelijken met anderen: hoe erg was mijn eigen drankgebruik? Hier was ik vooral in de eerste maanden heel erg mee bezig, maar ook nu merk ik dat deze vergelijkingsvraag vooral onbewust nog steeds bij me speelt als ik lees of hoor over het gebruik van anderen Vraag ‘wie betrek ik bij mijn proces, hoe doe ik dat en hoe leg ik het uit’. Bv partner, kids, werk, vrienden. Ik heb mijn partner, familie en vrienden allemaal ingelicht en ze aangegeven dat ik verslaafd ben en nooit meer ga drinken. Daarbij ook hulp gevraagd bij eventuele uitglijder. Mijn vrouw en mijn beste vrienden heb ik ook excuses aangeboden en met hen besproken wat mijn drankgebruik voor hen betekende De heilige graal: hoe kan ik matig blijven drinken ipv helemaal te stoppen? Deze vraag speelde vooral in de eerste week, ik realiseerde me al snel dat alleen stoppen voor mij zou gaan werken. En daar sta ik nog steeds vierkant achter. De vrijheid, rust, zelfbewustzijn, openheid, en persoonlijke ontwikkeling die het mij geeft: ik wil voor geen goud meer terug Ondanks de hoeveelheid aan voordelen die iedereen ervaart blijft de behoefte aan alcohol bestaan en komt op onverwachte momenten omhoog. Daarom heet het ook een verslaving denk ik. Ik word soms overvallen door momenten waarop ik (kort) fantaseer over drank. Zo zag ik iemand in restaurant Port drinken en ik kreeg ineens enorme trek in een fles port. Ook heb ik nog regelmatig drankdromen Beschamende drankverhalen. Deze heb ik genoeg. Van in mijn broek poepen in het café, een glas bier leeggooien over een vriend van mijn ex, tot in een winkelwagentje worden teruggereden naar huis. En alles daar tussenin Zelfmedelijden, waarom kunnen zij wel drinken en ik niet. Bij mezelf vooral een vraag uit de begin periode. Nu is het omgekeerd: wat zonde dat iemand zich zo afhankelijk maakt van alcohol Gevoel van schaamte. Dat heb ik nog steeds. Hoe ik me als een idioot heb gedragen. Hoe alles draaide om drank, drinken, herstellen. Hoe egoïstisch ik in die tijd was en zelfs ook de drank belangrijker vond dan mijn kids. De woede aanvallen naar mijn vrouw en kids. De hoeveelheden. Het feit dat vrienden verbaasd zijn over mijn verslaving maar tegelijkertijd zeggen dat ik wel erg goed kon drinken, ‘ik hield er wel van’. Het feit dat ik met drank op mijn werk heb gedaan (niet overdag maar ‘s avonds). Het ontkennen van een alcoholprobleem en tegelijkertijd de smoesjes en redenen om te drinken. Ik kan zo nog wel even doorgaan.

Zelf voelde ik ergens al waarmee ik aan de gang moest. Ook door mijn burn-out en de vele gesprekken met mijn psycholoog kwam ik stukje bij beetje verder. Door mediteren ontstond er ook een stuk innerlijke rust en bewustwording. Ik geloof dat iedereen wel min of meer aanvoelt wat zijn of haar mogelijke issues zijn. Vaak heeft dat zijn oorsprong uit je opvoeding en jeugd. Ik meen dat Gabor Mate (arts/schrijver) zelfs beweert dat iedereen met een verslaving ook onderliggende trauma’s heeft. Ga zelf op zoek zou ik zeggen. En lees je in via internet. Als je er niet uitkomt kan je altijd hulp inschakelen van psycholoog, haptonoom, coach etc. En stap voor stap. Geef het ook de tijd, dat is hierboven ook al gezegd. En leg de verantwoordelijkheid voor jouw plezier niet bij anderen en de drank neer. Je vraagt ook of het de zg ‘wall’ is. Die somberte herken ik inderdaad wel uit die periode. Aan de andere kant moet je je ook realiseren dat je nieuwe doelen moet gaan stellen. Stoppen met drinken en daar niets voor in de plaats zetten dat levert alleen maar frustratie op en zucht naar drank.

Ik heb zelfs paar maanden geleden op het punt gestaan om jouw plan te downloaden en te gebruiken, maar vanuit verslavingszorg in behandelplan al iets soortgelijks aangeboden gekregen en dat ingevuld.

Ja klopt! En niet alleen ermee bezig zijn, het vertroebelt letterlijk je wereld, ook als in een tunnelvisie. Mijn blik is nu zoveel wijder!

Goedemorgen Sika, Allereerst goed van je dat je hier bent gaan schrijven! De eerste vraag die mij te binnen schiet is: wat is de onderliggende reden dat je zoveel bent gaan drinken? Ik had (en heb) ook te werken aan de nodige issues. Als je alleen stopt zonder aan die onderliggende issues te werken dan ga je wel de lasten maar niet de lusten ervaren. Je dronk tenslotte met een reden, die reden is niet weggevallen maar wel jouw manier om hiermee om te gaan (lees: te verdoven). Maar misschien geldt dit voor jou niet, dat kan natuurlijk ook. Geef het in ieder geval de kans. Je zult afscheid moeten nemen en door die rouwkaart heen moeten -als je echt wilt. Wat mij hielp was de voor en nadelen op papier zetten.

Dat herken ik Overigens heb ik ook een thee ei gekocht met diverse losse theeën, en een percolator om zelf koffie te maken. Deels vanwege de afwisseling, maar ook om meer bewust bezig te zijn met het maken ervan.

Dank! Ja en opluchting is inderdaad het juiste woord. Samen met een aantal dieptepunten in mijn herstel burn-out, de feestdagen, mijn verjaardag, Koningsdag en nu vakantie heb ik voor mijn gevoel een aantal belangrijke momenten doorstaan, en kijk er met veel opluchting, trots en plezier op terug.

Ik moet nog even terugdenken aan jouw signaleringsplan wat je eerder bij Jac op zijn draadje postte. Ik heb mijn vrouw, familie, buren en mijn beste vrienden bewust meegenomen in mijn proces en ook aangegeven dat ik (dus) niet meer drink. Ook met de vraag om als er in de toekomst mogelijk toch een moment komt dat er wel een uitglijder dreigt ze dan ingrijpen. Daar ga ik niet van uit maar blijf wel alert.

Dat kan ik me voorstellen. Ik moet zeggen dat ik het alcoholvrije biertje van de tap wel echt verfrissend vond. Verder alleen af en toe eentje op een zaterdag, en dan met name als mijn vrouw een wijntje neemt en er borrelhappen staan, dan vind ik dat gezelliger. Of met dat echt koude weer dat je voor de open haard wilt zitten. Het gebeurt ook weken lang dat ik ze niet drink trouwens.

Nee Roberto, daar ben ik helemaal niet bang voor. Die behoefte heb ik niet. Wat ik inmiddels in een half jaar niet drinken heb opgebouwd: o.a. vrijheid, rust, stabiliteit, zelfbewustzijn, dat is me veels te waardevol. Daar kan geen drank tegenop.

Het is een combi van smaak en toch ook een stukje sfeer, het ziet er wat gezelliger uit dan een glas water. En ook omdat ik niet van de frisdranken ben, op tonic na. Maar ik drink er niet veel, al lijkt dat misschien zo door het lijstje.

Ik heb een lijstje gemaakt met de alcoholvrije biertjes die ik erg lekker vind (uiteraard alle 0.0): Brand IPA Brand Weizen Grosch Zomertijd Corona Cero Desparados Virgin Hertog Jan Heineken van de tap Affligem witbier Leffe Blond La Trappe Nillis (voornamelijk in winter) Leffe Donker (voornamelijk in winter) Texels Skuumkoppe (voornamelijk in winter)

Net terug van een week vakantie met de kids op de waddeneilanden. Waar ik van te voren er enigszins tegenop keek, het was toch de eerste zonnige op vakantie gaan zonder drank, is het achteraf zeer goed bevallen. Wat een verschil met voorheen zeg. Nu pas wordt het me duidelijk hoezeer de vakanties draaiden om (vroeg en veel) drinken, recovery, wijnproeverijen, en nog meer drinken. Wat ik hier eerder heb gelezen over vakanties zonder drank kan ik echt beamen. Wat een vrijheid. Wat ontzettend fijn om in het moment zelf te kunnen genieten van al het moois om me heen. Waar ik tijdens vorige vakanties continu gestresst was, geprikkeld, afwezig, bezig met de drank, was dat nu geen moment het geval. Ik ben alleen maar relaxed geweest, heb veel met de kids gedaan, lekker genoten van de natuur en het mooie weer. En raar maar waar: ik heb merk ik een veel bredere en heldere blik, veel meer kleur, geluid, beeld, kleurschakeringen vallen me nu op. Geen moment zucht naar wijn gehad. Had genoeg aan een of max twee alcoholvrije biertjes. Wat een rust. Wat een vrijheid!

Ja eens! Ik heb sinds ik gestopt ben meer aandacht voor het zelf maken van verse thee en koffie. De podcasts van Koos beluister ik nog steeds, houdt me bij de les.

Toen ik nog student was werkte ik in de kroeg. Ben destijds eens 9 maanden gestopt met drinken, vond het te gortig worden. Totdat een collega een baco voor mijn neus zette en zei ‘het wordt nu wel weer eens tijd’. Dat was weer het begin van het einde. In de horeca werken en gestopt blijven met de alcohol kan wel, maar de kans op een uitglijder en/of terugval is beduidend groter dan in een kantoorfunctie. Jouw bewondering voor alcohol is natuurlijk niet gek; de hele horeca is erop ingericht. Vind bijvoorbeeld maar eens een frisdrank wat op zo’n stoere en feestelijke wijze wordt gepresenteerd. Ambachtelijk gebrouwen, echte mannen weten waarom, mooi bedrukt glaswerk, ‘sponsored by Spa blauw’, etc. Dat gaat m natuurlijk niet worden (behalve als de frisdrank gemixt is met… juist, alcohol). Jan van Heemskerk en Jacqueline van Lieshout hebben hier in hun podcast een mooie aflevering over gemaakt met horecaonderneemster Helene, die zelf ook is gestopt met de alcohol. Wat mij betreft een aanrader om te luisteren (bijna al hun afleveringen trouwens, maar dat terzijde).

Dank je Roberto, graag gedaan, dat is erg aardig van je. En waar zouden we zijn zonder muziek hè, het was voor mij inderdaad een Ruby Tuesday. Een mooi liedje.

Ik las het op de dagdraad @Rosee Lukt het je normaal gesproken wel je aan je afspraken te houden? En wat was je gevoel tijdens het drinken? Je kunt er nu alleen maar van leren, om de volgende keer wel bij de les te blijven. Sterkte vandaag en wees vooral mild voor jezelf!

Eerste Koningsdag zonder alcohol ‘overleefd’. Dat was wel even wennen want normaal zat ik al vanaf middaguur legaal aan de wijn, oranjebitter of bier. En vaak ook Koningsnacht erbij. Ik dacht er wel even weemoedig aan terug toen we met koffie op het terras zaten. Maar het is ook goed zo, ik merk ook dat ik al die drukte eigenlijk helemaal niet zo prettig vind. En door!

Allen Carr beschrijft dit heel mooi met de 'bekerplant' als metafoor. Vliegen worden aangetrokken door de zoete geur van de nectar, gaan steeds verder de beker in van de plant met de gedachte 'zometeen klim ik er weer uit' ondanks dat ze hun dode soortgenoten onderaan de beker zien liggen, 'dat gebeurt mij niet'. Maar ze kunnen niet meer terug omdat ze zichzelf zo hebben volgevreten en de haren binnenin de beker voorkomen dat ze terug omhoog kunnen klimmen. Ze eindigen vroeger of later dus precies zoals hun soortgenoten, onderaan de beker. Ik heb sinds mijn stoppen halfjaar geleden ook een bekerplant gekocht om me dagelijks aan die glijdende schaal naar beneden te blijven herinneren.