Oskar

God, wat een leuke dag vandaag. Samen met mijn zoon heel de Biesbosch doorkruist. De rust en verlatenheid daar is zo mooi. Je ziet er alleen af en toe een vogelaar met een camera als een bazooka turen naar een vogel waar ik nog nooit van heb gehoord. Terwijl we zittend aan het water een broodje aten beseft ik me ineens: hier gaat het om. Al het andere is bijzaak en flauwe kul. En warempel, hij zei ook enkele malen dat hij het ‘eigenlijk best leuk vond’. Mijn moeder, het einddoel van onze wandeling, raakt intussen het spoor in de realiteit steeds meer bijster. Angst voor alles wat haar omringt. De jeugd en de aftakeling dichtbij elkaar. Confronterend, maar het stemt ook vredig. De ene generatie komt eraan, de ander maakt plaats.

Maar is het feit dat je doodgaat dan een reden om je minder druk te maken?

Exactement. Ook als het regent trouwens. De grootste levensverbeterende inzichten blijken bij mij altijd kinderlijk in eenvoud. Niet de hele dag in dat donkere huis op een scherm blijven staren, maar hop de deur uit en de natuur in. En niet omdat dat moet van de dokter, maar gewoon omdat het zo fijn is.

Dat moet echt in beide oren geknoopt. Geen risico meer nemen. En vooral: daarbij ook beseffen dat het leven zonder drank potverdorie best de moeite is. Beter zelfs. Dat je niet blijft denken dat je noodgedwongen nu in de tweede divisie moet uitkomen ofzo.

Ja. Dat besef ik mij maar al te goed. Dat moment is ook hier niet ver meer. Daarom geniet ik er nu nog zo van.

Ja, ik snap het. Een ethische kwestie. Vroeger liet men dit ook gemakshalve maar aan God over. Nu haal je zelf de trekker over. Wat ik overigens nog steeds een goed besluit vind.

Ja, dat zeg je vaak renaldo, maar waarom toch? Hond was op en mag genieten van de eeuwige rust. Misschien toch vaker nadenken over het onvermijdelijke? Schudden met het moede hoofd, herinnering onder de arm en voort maar weer.

Welkom terug poes. Ja, dat denken dat je na een lange tijd droog ineens wel maat kan houden klinkt maar al te bekend. Maar voorwaarts maar weer. A sadder and a wiser man. Ik herken ook de oprukkende somberheid met het wijken van het licht. Er zijn mensen die dan zo’n speciale lamp kopen en daar elke dag voor gaan zitten koekeloeren. Het leek mij altijd een wat al te simpele oplossing voor serieuze treurigheid, maar ik heb intussen al zoveel positiefs erover gehoord dat ik het wel eens zou willen proberen. Jij dat al eens gedaan?

Verder zit ik zo in het duister van de ochtend wat na te denken over de dood. De treurnis, dat een leven ineens ophoudt. Op mijn werk, ikkanhet, en mijn ouders zijn ook al aardig onderweg. Toch ga ik het ook steeds meer omarmen als behorend bij het leven, het onvermijdelijke eindstation. Minder weerstand, meer verzoening. Maar eerst de dag plukken. Laten we eten en drinken, want morgen sterven wij.

Mogge. Net als de kinderen heb ik een week vakantie. Vandaag met oudste zoon de hele dag wandelen. Moet dat pa? Dat is saai. Mag ik niet thuis blijven? Het ontwapende enthousiasme van een puber. Toch weet ik op voorhand zeker dat het leuk zal worden. Altijd boeiende gesprekken tijdens het lopen. Maar eerst nog brood en worst halen voor onderweg.

93,8 niet goed

Ik vind het wel leuk dat als Reacher terug is, ze ook meteen heel erg terug is 😀

Present. Zorro wil niet mee. Die vindt dat eng.

Ik ben niet erg dol op bucketlisten. Onrustig gedoe. Hoewel het zien van de Matterhorn wel een wens in vervulling was deze zomer. Wat een schitterende berg is dat. Er bovenop klimmen vind ik dan weer teveel gedoe. Ik zoek mijn vreugde meestal op microniveau. Cortado drinken na de lunch. Een sorbet met mijn zoon bij Venezia. Dat werk.

Wat een mooie ochtend zomaar ineens op ons forum. Ik ga er ook bijna van kwispelstaarten. Maar dat vind ik ongepast.

Ach, Socrates. Vijf is niet veel voor een Rietsj. Dat is nog maar twee meer dan ik. (Dat wij een derde hebben wist je? Zo een pikzwarte, die ongeluk brengt) Mij gaat het goed. Na mijn laatste strapatsen verander ik in een levensblij persoon. Nou ja, meer Jekyll, minder Hyde. En ik luister elke dag naar Abba.

Nou ja zeg, daar is warempel @Reacher weer! Zo komt er niks van die boodschappen. Goed u weer te zien mevrouw 🙂 Natuurlijk willen de poezen dat je in het fort komt. Maar vooralsnog ben ik blij dat toen wij verwachtingsvol keken je weer in ons fort kwam 🥳 Maar hoe is het? Als die vraag meteen wat te direct is mag je ook zeggen hoe het met de poezen is. Leeft Socrates nog? Hoeveel poezen heb je intussen? Tien?

Dat is denk ik ook een duidelijke verklaring van de huidige rust hier. Gek wel eigenlijk: dat vertrekken als het niet lukt. Juist samen worstelen en daarover schrijven is heilzaam. Nu heb je een forum met vooral veel lang gestopten en enkele worstelaars. Dat geeft een andere dynamiek. En och, @Reacher en @Quinn mis ik ook 🙁

Ja, ik wist het nog 😊 Ze hebben gelukkig die naam wel wat gemoderniseerd. Zo’n wichelroede als eerste letter vind ik beter bij jou passen.

Het feit dat de meeste mensen die weer gaan drinken meteen van het forum verdwijnen vertekent deze statistiek echter wel een beetje 🙂

Ik vind jou eigenlijk helemaal geen type om veel waarschuwingen te krijgen @Yvonne 🙃 De moderators zijn niet echt terug geloof ik. Volgens mij werken ze al jaren erg onregelmatig. Soms kun je ongestraft poep en neuken zeggen, en dan krijg je weer een * of een waarschuwing. Ik vind jullie trouwens heel lief hoor @moderator, en waardeer oprecht jullie toegewijde inzet, maar van mij hoeft het dus niet.

De moderator vervangt soms bepaalde woorden door sterretjes. Als je bijvoorbeeld het woord klootzak gebruikt of teringlijer. Dit omdat in de spelregels staat dat er geen schuttingtaal mag worden gebruikt. Ik heb al eens gemaild met de @moderator dat wij geen schoolklas zijn, over het algemeen ons zoet gedragen en ook al helemaal zelf onze probleempjes kunnen oplossen. Maar de enige reactie is dan dat de regel de regel is. Ik ben daar niet dol op.

Maar eerst nog Jaantje een knuffel geven. Je kunt ook gewoon tegen hem praten. Hij zegt niet echt veel terug, maar Konijn begrijpt alles.

Zo eenvoudig is het inderdaad. Maar ik vrees dat bij de meeste de behoefte er niet meer is aan een actief forum. Of men is domweg te druk. Op dagen dat ik zelf aan het werk ben schrijf ik ook niks. Zodoende doet men hier nog af en toe een drukje en loopt dan weer snel verder. Dat de dagdraad zo ongeveer de enig actieve draad is maakt het er ook niet florissanter op. Want dat is voor koetjes en kalfjes. Alleen die worden niet echt meer een samenhangende kudde. Want na een dag zakt het eventuele gesprek weg. Themadraden zou in dat opzicht beter zijn. Dan zou je ook dagen later gewoon door kunnen reageren in een discussie. Maar daar wordt nooit veel gekeken meen ik. Eerdere pogingen strandden ook steeds snel. Nou ja, spijtig spijtig, maar het is niet anders. Intussen is de regenbui voorbij. Op de fiets dan maar.

Dat getut met die sterretjes van de @moderator word ik trouwens heel erg moe van. Ik voel me dan altijd zo als een kleuter behandeld. En ik heb er een hekel aan dat als ik mijn best doe op een bericht een ander daar zomaar in gaat snijden. Gisteren kreeg ik een * vanwege het woord ‘kloterij’ in een verder geheel menslievend bericht.