Jannigje

Dat vind ik wel dapper van je @Cleo66, want dat is lang niet altijd gemakkelijk. Hoe uit het onbegrip zich? Kun je daar een voorbeeld van geven?

Ik zit nog buiten, stilletjes de dagdraad te lezen. Opeens zag ik iets in mijn ooghoek. Een merel scharrelde rond. Op ongeveer 1,5 m staat een schaal met water en jawel, hij ging! Badder de badder, zo naast mijn stoel! Heel langzaam en voorzichtig mijn hoofd gedraaid, met ingehouden adem. En ja, hij ging nog even door.

@Kohtje wat waardeloos dat je immuunsysteem zo reageert, ik hoop voor je dat het snel beter gaat. @Reacher, ik leg nu pas het verband tussen gebit en noodles.

Ik ben wel blij dat ik niet de enige ben die dat vind, ik voel me toch altijd een beetje schuldig dat ik laat opsta.

Schiet daar dan maar gauw weer uit hoor. Waarvan de ondertiteling is: ik wil graag dat je blijft.

Sproeien zal straks misschien niet meer mogen als er vanaf nu een droge periode aanbreekt.

Knokpartijen? Zeg, willen jullie daar onmiddellijk mee ophouden, doe es lief!

Mij niet.

Precies, het woordje “dus”. Blijkbaar is het een bekende uitspraak? Ik hoorde hem pas een paar maanden geleden voor het eerst.

Zijn gehaalde resultaten ook geen garantie voor de toekomst of geldt dat alleen voor de behaalde?

@jopie gefeliciteerd met je verjaardag. Ik wens je toe dat je vindt wat je zoekt in je nieuwe levensjaar.

Goedenavond. Dit weer vind ik heerlijk, niet te warm en lekker veel wind.

Ik heb lang gedacht dat het (alleen) een masker was, onecht, negatief, maar dat is niet zo. De zelfverzekerde capabele vrouw ben ik ook. Het heeft heel lang geduurd voor ik dat zag, daarna nog heel lang voordat ik dat durfde te geloven (wat lang niet altijd lukt) en weer heel lang voordat ik dat nu aarzelend hardop schrijf . We hebben inderdaad allemaal verschillende rollen in allerlei situaties, bij allerlei mensen. Het probleem voor mij is wat Nancy beschrijft, het is niet congruent bij mij. De verschillen zijn vaak zo groot Ik kan bijvoorbeeld een rondleiding geven en me op dat moment ook wel oké voelen om vervolgens dood ongelukkig naar huis te gaan. Ik kan niets meenemen van het gevoel van daarvoor. Het is alsof ik mijn gevoelens achterlaat bij de deur, als een paraplu, en bij het weggaan pak ik ze weer op en ga ermee naar buiten.

Hoe bedoel jij dat het je bescherming biedt/bood? Bescherming door de controle of lo daarvan?

Zo is dat!

Het is wel een echt deel van mij, maar het is zoals Nancy schrijft: het gaat om de congruentie, evenwicht, gelijkwaardigheid, en zo voelt het niet. Het voelt alsof de zelfverzekerde versie van mij bestaat uit vaardigheden en het andere deel bestaat uit alles wat met mijn gevoel en overtuigingen te maken heeft. Met hoe ik me echt voel, met hoe ik van binnen als mens ben. Beide kanten liggen te ver uit elkaar.

Een tiktok filmpje maken is blijkbaar erg populair, ik kan me er zelf weinig bij voorstellen.

Ja, dat zal wel. Je was het flink zat aan de emoji te zien.

Soms krijg een mens zo maar een cadeautje. Ik ging vanmiddag nog even naar mijn buiten-crosstrainer, daar waren ouders met kinderen aan het spelen. De moeders gingen met de kleintjes weg, 3 jochies van.... weet ik eigenlijk niet, een maar of 10 schat ik, bleven achter. Eentje deed “de kraanvogel”, dus ik zei “Ha, uit de Karatekid?” Jazeker. (scoorde ik punten mee!) Vervolgens hadden we een langdurig diepzinnig gesprek over van alles en nog wat terwijl zij zich alle drie uitsloofden om de mooiste en langste kraanvogelpose te doen en ik hen natuurlijk prees met hun geweldige prestaties.

@Lieke7777, ik wist dat je veel op je bord hebt, maar wat je beschrijft is héél veel. Respect voor hoe je het allemaal doet en volhoudt!

Mijn 2e volkslied

Breek me de .......... Oh nee, verder kan niet want ik heb nog geen strafpunten en dat wil ik graag zo houden.

Ed is zelden goedlachs

Druk, druk , druk, opzij, opzij, opzij, wij hebben ongelofelijke haast.

Wat mooi, dank je wel! (Was niet voor mij, maar lekker wel geluisterd )