Jannigje

Goedenavond allemaal. Hoe later op de avond, hoe..........

Vandaag had ik een prachtige ervaring, die wil ik graag met jullie delen. Ik ging weer naar het museum waar ik sinds kort werk als vrijwilliger. Ik heb heel bewust vandaag naar mijn lijf en naar mijn gevoel geluisterd, me niet op laten jagen door wat ik dacht dat men van mij verwachtte. Dus zo nu en dan was het druk op mijn schouders. Mijn "duivel" zit namelijk links, die tettert zoals ik al eerder schreef constant in mijn oor. Op mijn rechter schouder zit ook "iets", wat ik vanaf nu mijn helper zal noemen ( met dank aan Indigo

O, ik loop alweer achter zie ik.

Zeg mannen, houden jullie het wel rustig met die Nanoes tussen jullie in? Ik slaap naast jullie en ik slaap licht, dus geen gedonder graag

Goede morgen allemaal Hè Vol, wat jammer. Kun je weer niet mee Marrakesh in.

Skip

Gecondoleerd Lars.

O. Ik zie dat je niet meer bent ingelogd, nou dan wordt het morgen. Welterusten Tine, goede nacht

Ben je nog aan het tollen?

Nou gast die ook meeleest, wij zijn nu nog de enigen hier. Ik was al uitgelogd, maar wilde toch nog even kijken.. Nu log ik. Echt uit en ga ik slapen. Jij ook goede nacht.

Dapper AlbertRemmo! voor deze stap is moed nodig en die heb je getoond. Én je hebt een reactie gekregen, dus dit lijkt mogelijkheden te bieden voor de toekomst. Ik hoop voor je dat je op een manier contact met hen kunt hebben die goed voor jou voelt. Spannend.

Haddock I work my ass of to.

Ja Meya, ze heeft het zo mooi verwoord.

Wijfie

Jeetje Lars, het is wel veel allemaal. Diagnose, behandelplan, behandelingen........ Ik hoop dat je "erbij kunt blijven" en dat je alle kansen en mogelijkheden die je krijgt aangereikt kunt benutten. Ik gun je dat van harte. Je bent het waard

Heb je geoefend vandaag Lars, of had je nog geen mogelijkheid? Ik wel, voor de spiegel bij de Hema.

Chocolade, jammie, ik kan er maar moeilijk vanaf blijven, melk, wit of puur, zo verleidelijk

Ik kwam onderstaande vandaag weer tegen: Ik loop door een straat. Er is een diep gat in het trottoir. Ik val erin. Ik ben verloren...... Ik ben hulpeloos. Het is mijn schuld niet. Het duurt eeuwig om een uitweg te vinden. Ik loop door dezelfde straat. Er is een diep gat in het trottoir. Ik doe alsof ik het niet zie. Ik val er weer in. Ik kan niet geloven dat ik weer op dezelfde plek ben. Maar het is mijn schuld niet. Het duurt nog lang voordat ik eruit ben. Ik loop door dezelfde straat. Er is een diep gat ik het trottoir. Ik zie dat het er is. Ik val er weer in...... Het is een gewoonte. Mijn ogen zijn open. Ik weet waar ik ben. Het is mijn schuld. Ik kom er direct uit. Ik loop door dezelfde straat. Er zit een diep gat in het trottoir. Ik loop er omheen. Ik loop door een andere straat.

O Bolletje neem je de tape dan even mee voor Lars zijn enkel? Heb ik gehaald tijdens mijn fietstochtje.

Dank je Indigo! Mooi zoals jij de dingen verwoordt. Ik heb nogal geaarzeld om mijn draadje van vroeger weer op te zoeken en over mijn depressieve kant te schrijven, maar ik ben blij dat ik het heb gedaan. Het geeft mij de mogelijkheid om mijn gedachten te ordenen en op papier te zetten. Dat laatste kan natuurlijk ook alleen. Maar juist het delen met jullie en reacties krijgen, vind ik heel fijn. Jullie aandacht, herkenning, erkenning, adviezen en handreikingen zijn voor mij belangrijk. Het geeft me een gevoel van minder alleen zijn, van gezien worden. Nu ik dat laatste opschrijf herinner ik me dat ik vroeger altijd dacht dat ik "geen gezicht" had. Ik kon dan ook stom verbaasd zijn als iemand die ik pas had ontmoet mij herkende. Ik denk dat ik het daarom tegenwoordig fijn vind als iemand mij bij mijn naam noemt, mij met mijn naam aanspreekt. Graag gezien én gehoord worden.

Nou ja zeg, weer mijn hele bericht weg

Iedereen is weer lekker bezig met onze wonderschone taal.

Veel succes Lars

Dank je Lady Jane, ik ga het oefenen.

Goedemorgen allemaal. Beterschap voor alle beginnende, onderwegzijnde en herstellende zieken