Alle activiteit

Het kostte jou en ons alles. Cliché of niet: daarna hebben we ons terug opgebouwd. Nu zijn we kintsugi. @Musashi kan zich daar ook in vinden, denk ik.

@Lonster1 Voor de een is kwetsbaarheid opkrullen op bed, voor de ander is kwetsbaarheid verslaving, zelfmutilatie of zelfmoord. Dus ja voor mij geld absoluut dat ik uitkijk wie ik in vertrouwen neem. Maar therapieën volgen en zoveel mogelijk delen is waar ik naartoe werk. 🤍

Hmm, ze won zelf, de moeder, en het kostte een ander, je zus en jou, iets. Maar als je dat negeert, bestaat het niet.

Precies dat, ze ruilde het een voor het ander. 🧡

Voorlopig was vandaag mijn laatste raadpleging in de geheugenkliniek. De artsen blijven maar vragen of ik nog alchohol gedronken heb.

💚 ja, wie vertrouw je met je kwetsbaarheid.

Een heerlijk dagje voor mezelf gehad. Ben helemaal bijgekomen. Nu mannetje thuis en straks eten. Hij zal het wel warm hebben. We moeten nog een nieuw zwembad kopen voor in de tuin. Ben bang dat dit niet zolang zal duren.

Leuk, die Japanreis Mushashi. Goede dingen van vandaag uit de tuin: Onkruid van mijn tuinpad verwijderen ging supergemakkelijk door de droogte. Kiwiboom snoeien moet nog even wachten op koelere dag. Er komen weer veel teunisbloemen uit, nu is het nog de beurt van de oranje slaapmutsjes. Dat is een soort klaproos. Is allemaal komen aanwaaien. De tuin zal wel veel water nodig hebben @rapilos

Om te voorkomen dat je gekwetst wordt omdat het niet ontvangen, niet begrepen en niet gezien wordt? Ik heb ook mijn halve leven lopen leuren bij mijn moeder. Iets willen halen, wat ze niet te geven had. Dat is pijnlijk. Mijn remedie was niet om voorzichtiger te worden, maar om mezelf sterker te maken. Niet de erkenning en bevestiging bij anderen te zoeken. Dat heeft me aardig wat cursussen en therapieën gekost. Nu kan ik met droge ogen en zonder angst voor het oordeel van degene die het aan wil horen over mijn jeugd vertellen. Maar dat is niet iedereen gegeven; mijn zus is verbitterd geraakt en heeft zich teleurgesteld teruggetrokken.

Zie dit alsjeblieft niet als een steen: heeft je man je dochter gisteren dan ook ginder gelaten? Als ik me niet vergis schreef je dat hij nog moest werken, maar als hij de situatie onveilig achtte zou hij haar toch terug mee naar huis genomen hebben?

💜 Mijn moeder had geen bontjas, daar waren ze te calvinistisch voor. Zij kocht er rust mee. Het zit trouwens weer in de uitersten hè. Alles delen is te veel, niets delen te weinig. De weg van menselijkheid kiezen.

❤️

@Musashislaap lekker

slaap lekker @Musashi

3x scheepsrecht maar jullie zijn zo wel (even) van me af. Deze dag was heftig. Begonnen met huilen en eindigen met huilen en tussendoor waren er (geen) beren. Ja, zo reizen doet toch wat met een mens hè, los van alle mooie plaatjes. Slaapwel allemaal. Bedankt voor jullie steun. 🙏

❤️‍🩹🫂 Ik vind jou lief en wijs. En ook wijs en lief. Dank om te delen. Het is heel pijnlijk maar je helpt mij hier ook mee. Echt. 🙏

Oh shit ik heb ook nog vuilnisz.... 🤭 I'll show myself out 🙈 ❤️ Hoe mensen gevangene kunnen worden zonder muren...

Aanvulling na videobellen met mijn man: blijkbaar was mn moeder ook al ladderzat toen ze gisteren aankwamen en eigenlijk niet meer in staat om voor mn dochter te zorgen. Mn zus gaat dan ook meedrinken en dan kijken ze niet meer naar haar om. Al haar verdriet en gemis mag er dan niet zijn maar vrolijkheid moet. Echt heel erg dit en zo herkenbaar. Nooit meer zegt mijn man. Hoe verder? Ik weet het eigenlijk zelf ook echt niet. 😢 Slaaptheetje voor nu en dat toch proberen te doen. 😢

Delen, onder de juiste omstandigheden met de mensen die je dichtbij wilt. Ik praat over het delen van emoties en ervaringen veel met Quinn. We moedigen elkaar aan om dat meer te doen. Paradoxaal genoeg schrijf ik dit echter om te delen dat delen onder de juiste omstandigheden moet. We zijn niet voor niets bang om ons kwetsbaar op te stellen. Mijn zuster is als kind best lang nog bij onze biologische moeder in huis gebleven. Hierdoor vormde zij een band met haar. Toxic, als zesjarige het verstoppen van haar zelfmoordpillen, etc. Er waren ook leuke herinneringen hield mijn zus vol. Houdt ze vol. Toen mijn zus en ik closer werden, ging ik met haar mee op visite bij haar moeder. Speelden we het dochters bij moeder op bezoek toneelstukje. De pedofiele huisvriend kwam ter sprake en mijn zus vertelde aan haar moeder wat hij met haar deed, want zij was ouder, zij kon het zich herinneren. Haar moeder keek haar aan en legde haar vriendelijk uit dat zij bontjassen van hem kreeg. Verbijsterde stilte. Een andere keer vertelde mijn zus over haar depressie. Ze was een kwartier aan het woord terwijl haar moeder haar aankeek. Toen ze uitgesproken was, vroeg ze aan haar moeder wat er door haar heen ging. Ze keek zo droevig. Haar moeder keek haar aan en sprak 'ik denk er eigenlijk aan dat de vuilniszakken nog weg moeten worden gebracht, ik durf niet. Wil jij het zo voor me doen'. En daarna zaten we zwijgend in de trein naar huis. En vroeg ik me weer radeloos af waarom doet ze dit zichzelf aan? Mijn zus is er niet aan ten onder gegaan. Het heeft haar niet gebroken. Er waren immers altijd goede redenen waarom haar moeder zo tegen haar deed. (spoiler alert: die waren er niet). Er kwam ook geen einde aan de visites, helaas.Tot ze stierf en ik op dat moment dacht; gelukkig een einde aan deze vorm van zelfmutilatie van mijn zuster.. Het was goed voor de band tussen mijn zuster en mij. Maar delen: doe het voorzichtig, Onder de juiste omstandigheden. Met de personen die je dichtbij wílt hebben.

Koffer ingepakt. Terug op bed. Geen puf meer, zelfs niet om naar buiten te gaan voor avondeten. Had nog beef chips van gisteren. Dat is beef toch? That will do for now. ja @Etty dat heb ik idd ook al mogen ervaren. Vorig jaar, op cruise btw met haar en mn dochter in 1 kajuit, kwam uit het niets dat ik niet dankbaar genoeg was voor alles wat ze voor mij doet/ gedaan heeft (slachtoffer dus). A week in hell, I can promise you that en eigenlijk is het sindsdien zowat performance van mijn kant, voor de lieve vrede. Maar geloof wel dat m’n dochter er iets aan overgehouden heeft in relatie tot haar ook. Ik heb het willen uitpraten, maar dan echt, en dat is me tot hiertoe dus nog niet gelukt. Zwijgen en verder doen alsof, zo lijkt het te moeten. Maar dat valt me toch moeilijker en moeilijker en al zeker zonder alcohol. 😢 Een brief, ja, maar lijkt me heel moeilijk om op vruchtbare grond te vallen en wil het natuurlijk ook niet erger maken dan het nu al is. 😪

Het is best lastig om je ouders te confronteren. Vooral moeders misschien? Het rakelt bij hen veel pijn en zelfafwijzing op, en als je pech hebt duiken ze in een slachtofferrol. Dan ben je nog verder van huis. Misschien haar een keer een brief schrijven?

Ik heb hier ook m’n intuïtiekaartjes bij. Het is soms wel frappant hoe ik die ‘s morgens trek en dat dan pas ‘s avonds de betekenis duidelijk wordt. Deze was van vanochtend, ik zie er nu dat van de beren in dus. 😁 Ok en nu hup Musashi, kom van dat bed af, pak je valies in, want morgen terug verder. Laatste halte voor Mt Fuji en Tokyo donderdag. 🙌

Ja Raps op weg naar t strand. T reizen is zwaar voor me maar eenmaal daar is t verrukkelijk. Helaas moet ik ook nog terug en vanavond volleyen. Maar al wel n uur gezwommen, heerlijk rustig, de rest denkt als spirit misschien? Ik buit t juist uit want juni juli en aug. Dicht. Volley stopt dan ook 3 mnd. Help! En wat een fijne dagdraden momenteel. Bedankt jullie