Alle activiteit

Nee, natuurlijk kies ik voor mezelf. Je denkt toch niet dat ik in die visuele cirkel blijf hangen. Heb volgende week een afspraak met een praktijkondersteuner. Ook andere instanties denken mee. Vriend is niet meer te helpen. Die drinkt zich dood. Bij de kliniek kan hij niet eerder terecht dan 18 november. Als hij nog leeft heeft hij daar een intake. Het is alleen vreselijk om mee te maken om getuigen te zijn van iemand die zich aan het dood drinken is. Zo'n dood gun je niemand.

Ik vind dat ze wel wat meer empathie met zichzelf mag hebben na al die tijd.

Nachtpact Kaatje 🌺 Leuke dingen Leuke film gekeken met me zoon

Ja, het is hier niet erg druk. Bijzonder eigenlijk, als je je bedenkt dat iedere verslaafde vast meer dan één naaste heeft. Ook dat er voor verslaafden allerlei soorten hulp zijn, die veelal vergoed wordt door de zorgverzekering. Voor naasten is veel minder steun en hulp te vinden. Ik ben binnenkort 13 jaar vrij van drank; andere middelen heb ik nooit gebruikt. Het onverdoofde leven is ook niet zonder problemen en kent ook nare dagen, vervelende dingen en dergelijke. Alles is zonder drank voor mij wél veel echter, waardevoller en prettiger voor mijn omgeving. Mijn laatste stoppoging voelde anders dan alle vorige pogingen. Ik wist dat ik me slecht zou gaan voelen, dat het leven saai zou lijken en dat ik daar doorheen moest. Na een paar weken kreeg ik het idee dat het ditmaal zou gaan lukken en werd het makkelijker. Voordat ik echter nieuwe patronen wat had ingesleten, was ik wel anderhalf jaar verder. Het wordt steeds makkelijker. In de loop van een jaar maak je ook een aantal situaties mee, zoals verjaardagen, vakanties, feestdagen, soms een overlijden of iets anders naars. Dan bouw je weerstand op, je wordt sterker. Mijn vrouw heeft me geholpen door, na verloop van tijd, te laten merken en zeggen dat ze het fijn vond dat ik gestopt was. Ze drinkt nog steeds af en toe een of twee glazen wijn en hield dat in het begin wat uit mijn zicht. Ik weet niet of jij zelf drinkt? Dat kán een trigger zijn voor iemand die net is gestopt. Ik vond bijvoorbeeld een aangebroken fles niet fijn om te zien. In vond het ook mijn probleem en moest het inderdaad zelf oplossen. Daar heb ik ook de ruimte voor gekregen. Even uit de serie Ongevraagd advies het volgende. Je schrijft dat jullie sinds een tijdje samenwonen. Ik denk dan dat dat nog niet zo heel lang is. Ik heb veel mensen gesproken, die hun woning hebben verlaten om samen te gaan wonen met hun verslaafde partner. Of die een verslaafde partner in huis hebben genomen, die zijn eigen woning heeft opgezegd of verkocht. Als de relatie dan stukloopt op middelengebruik, wat toch vaak voorkomt, dan heeft een van beiden een huisvestingsprobleem. Je kunt niets vinden, of je wilt niemand op straat zetten. Let dus op wat je doet. Op alanon.nl kun je zien in welke plaatsen er groepen zijn voor jou. Ik heb snel even gekeken en ze zijn ook online en in het weekend. De Intact zelfhulpgroepen in Oost Nederland hebben gestopte of stoppende verslaafden in hun groepen, waar ook naasten welkom zijn (naasten liefst niet in dezelfde groep). Intact heeft ook cursussen voor naasten, die er niet over gaan hoe je je partner van zijn middel af kunt krijgen, maar over hoe je zelf overeind blijft in zo'n situatie. Soms zijn er voor naasten ook mogelijkheden via huisartsen, praktijkondersteuners of de regionale instelling voor verslavingszorg. Contact met lotgenoten kan ook voor naasten uiterst steunend en helpen zijn. Hou je goed!

Ja idd en aangezien ze daarbij woont en leef snap ik dat goed . Hè tis echt een rot situatie en hoop echt dat je snel een woning hebt en weer tot rust kan komen ❤️

Sterkte @spirit! Ik vermoed dat Spirit wel degene is die moet bellen, als ik het zo lees ligt haar ex enkel nog dronken op de bank.

Ze heeft zeker nog enige empathie, niks mis mee.

En hoezo bel jij de kliniek voor hem? Je bent zijn moeder niet! Laat hem zelf bellen als hij echt van dat spul af wil komen.

Hoe zit het met die woning waar je laatst ging kijken @spirit weet niet meer of je daar nou enthousiast over was of juist niet. Zoja, dan hoop ik dat je in aanmerking komt!!! Anders ga je hier zelf aan onderdoor, als dat al niet het geval is.

Sterkte, hou jezelf overeind, @spirit . Jij bent van heel ver gekomen, respect. Heb vaak gedacht dat het jou nooit zou lukken, maar warempel, op ene dag…..

Ik herken wat je schrijft over dierenartsen en mensen vinden het vaak moeilijk te rijmen als ik zeg veel om dieren te geven maar het wel obsceen vind om vele duizenden euro's uit te geven aan een hond of kat. Met onze hond stonden we begin dit jaar voor de keuze. Ze was al oud en kreeg al pijnstilling, maar geraakte geen zetel meer op en wou steeds korter wandelen. De dierenarts stelde voor om de pijnstilling nog te verhogen, maar toen mijn ex-vrouw en ik aangaven om dit niet te doen en haar te laten inslapen, zagen we ook een deel opluchting bij de dierenarts zelf. Natuurlijk was dit niet fijn maar voor ons was het de prioriteit dat het dier nog een kwaliteit van leven had en dat we ze niet gewoon bij ons hielden om het leven te rekken. Dat laatste, dat kwaliteit van leven belangrijker is dan de lengte, is ook mijn standpunt bij mensen en daarbij begrijpen anderen het nog minder wanneer ik pleit om geen ingrijpende behandelingen meer te starten bij hoogbejaarden als dit hun leven slechts enkele maanden zou lengen. Je schrijft dat je al oud bent, maar ik dacht dat je nog maar begin vijftig was en dan moet je toch nog bijna twintig jaar meedraaien voor je op pensioen gaat. Mocht ik terug een hond adopteren zal het waarschijnlijk weer een iets ouder beest zijn dat moeilijk geadopteerd word. Wat ik zelf nooit in huis zou halen zijn die rassen die zo doorgekweekt zijn dat ze vanaf het begin al gezondheidsproblemen hebben. Eigenlijk ben ik er zelfs voorstander van dat de fok daarvan verboden wordt.

Is het misschien ook niet zo dat de zwaarte en lijden zich gewoon beter lenen voor kunst omdat het ook momenten zijn dat mensen vaak vertroosting en herkenning zoeken?

@Spud: bedankt voor je antwoord. In België heb ik eigenlijk niet anders geweten dan dat het Sint gebeuren verdwijnt uit een huishouden eens de kinderen een jaar of twaalf zijn en dat de aandacht vervolgens verschuift naar Kerst. Kan natuurlijk niet voor gans België spreken, maar van dat rijmen heb ik enkel gehoord op Nederlandse fora. @spirit: veel sterkte en hoop voor jou dat er ergens een soort van progressie komt.

Ga je een keer voor jezelf kiezen @spirit of blijf je met hem doormodderen?

Ik probeer me staande te houden, maar het valt niet mee. Vooral het vele bier wat er hier in huis is, Het gaat hem echt niet worden zaterdag om bij de uitvaart te zijn van zijn broer. Net is er een goede vriend geweest, die ook de begrafenis heeft geregeld en hij kan er ook per live stream bij zijn. Vriend is gewoon doodziek. Ik heb mijn best gedaan om weer contact op te nemen met de kliniek, maar ze bellen niet terug. Verder als een receptioniste kom ik niet. Het word gewoon wachten tot 18 november. Dan is er een intake. De keuze voor veel drank, maakt hij toch echt zelf. Ik heb ook andere dingen aan mijn hoofd, zoals het gezin en de slechte situatie waarin ze verkeren van mijn zoon. Zoon diep in de stress, bloeddruk veel te hoog en last van zijn nek, schouder en rug. Kan van alles zijn. Hoeveel zorgen kan een mens hebben. Voor iemand die zo vast zit in drankgebruik, daar kan ik niets mee. Alleen maar machteloos toekijken en om hulp vragen. Die hulp is er niet, dus houd het voor mij op. Vuil, vies rot gif. Harddrugs en overal te koop. Niemand die je gek aankijkt als je met 3 sixpacks bijna kruipend de supermarkt verlaat.

@Mormel, ik heb besloten dat ik 1 januari weer stop met mijn vrijwilligerswerk daar. Ik heb bij mijn baas ook alweer extra klanten bijgevraagd, want ik wil nog zoveel doen hier thuis. En dan kan ik beter betaald gaan poetsen en koppijn krijgen van die mensen, dan onbetaald poetsen en thuis komen met een wanhopig gevoel, dat ik mens en dier niet heb kunnen helpen en zelf ook nog iets minder leuks heb gedaan. Leuk idee van je, iets zelf beginnen, maar behalve dat ik al oud ben, heb ik de ruimte en de financiële middelen niet. En ben ik daar eigenlijk ook wel klaar mee, omdat ik genoeg gezien heb van goede initiatieven in de dierenhulpverlening waarbij die mensen haast hun kop afgerukt werd. Ik heb geen zin meer in dat gezeik. Leuk dat je er weer over nadenkt om een hond te adopteren, betekend ook dat het beter gaat met jou in je hoofd. 😉 En ja de dierenartsen zijn inmiddels duur. Toevallig werkt het asiel waar ik vrijwilligerswerk doe met een pruts dierenarts maar rekent niet zoveel, daarom blijven ze daar komen en nemen de fouten die ze maken er maar bij. Ik ben inmiddels gaan denken, wat is mijn doel voor mijn dier als ik naar de dierenarts ga? Dat is eigenlijk, alleen maar dat mijn dier een pijnloos leven lijdt en gelukkig is bij mij. Dus een gebroken pootje laat ik nog behandelen en als ze een geneesbare ziekte hebben ook, maar verder heb ik besloten dat ik niet ga. Als ze een chronische aandoening hebben, dan zal ik ze de noodzakelijke pijnstilling of voeding geven, maar ik ga niet meer het traject in om ze gruwelijke behandelingen te laten ondergaan, waar ze vaak super ongelukkig van worden omdat ik ze nog zo graag bij me wil houden. Dan stopt het voor mij zeg maar, qua behandelen, dan mag dat dier nog heel lang bij mij zijn en kijk ik wel of ik het nog kan aanzien of dat het dier me aangeeft dat deze ermee wil stoppen. Begrijp me namelijk niet verkeerd, ik ga ook niet direct over tot euthanasie ofzo. Maar aangezien dieren niks kunnen zeggen, ben ik inmiddels wel zo ver dat ik soms naar mezelf kijk of ik het nog trek om dit aan te zien? Behalve dat ik nu veel minder dierenartskosten heb en voor mijn gevoel een fortuin overhoudt om lekkere dingen voor ze te halen, heb ik er ook een beter gevoel over. Kan ik het zeg maar met mezelf een beetje rijmen, dat ik alles voor dieren over heb, maar de grens in mijn kunnen ook zie. Dus als je echt voor een asielhond gaat, zou ik je willen adviseren, ga voor de meest gezonde hond en niet de hond zieligste hond die al een hele medische geschiedenis met zich meebrengt als hij de eerste stap zet in jou huis. Ik weet dat het Blauwe kruis in Wommelgem, de deuren moet gaan sluiten en nog op zoek is voor opvang voor de 65 honden die daar zitten. Misschien zit daar wel een maatje voor je bij? Ze zijn nog open tot eind december.

Wonderbaarlijk, dat is correct! Engage, Number One. To the next question!

@hub02 spock laat zich niet upbeamen. Het is captain Picard

O @spirit war erg zeg en idd het is niet jou verantwoordelijkheid vreselijk dat er nog geen hulp is

@Mormel, ik heb er geen wetenschappelijke kennis op nagezocht. Maar, wellicht is dat rijmen en dichten erin geslopen met Sinterklaas, om het voor de volwassenen ook nog een leuk feestje te houden? Omdat je anders misschien van de kindjes de vraag krijgt waarom de goede Sint jou overslaat? Ik kan me zo voorstellen, met de kerst in het vooruitzicht, dat het ook wel lekker is om in dichtvorm en met humor de negatieve dingen aan iemand die je eens kwijt zou willen op een vriendelijke manier kan zeggen. Want met kerst moet het natuurlijk wel rust en vrede zijn natuurlijk? 😉 Ik heb met kerst namelijk nooit, vieze surprises gezien en sinterklaas wel. In die zin van vies, een dure ketting uit een frikadel speciaal halen. Een beetje een grap uithalen met iemands andersheden, niet gemeen bedoeld ofzo. Iedereen kan er ook mee lachen. Maar als je de ware reden wil weten, dan zou je toch even moeten vragen bij de experts. Groetjes, Spud

@spirit wat vreselijk, hopelijk kan hij naar de uitvaart van zijn broer. Maar dat is niet jouw verantwoordelijkheid!! Zorg goed voor jezelf.

Ja overal een k ipv een c was een soort protestactie destijds. De moderniteit van 50 jaar geleden. Tegenwoordig ziet het er vooral uit als pseudo Duits.

Ik vind zwartkijkende artiesten wel prima, als het maar flink overdreven is 😁

Heftig @spirit Vooral het lijdzaam toe zien, moet erg moeilijk voor je zijn. Sterkte ! Houdt je staande he ❤️