Alle activiteit

Thnx ja ze rookt nog steeds (en dat begrijp ik ook). Wie ben ik om dat te veroordelen als ik zelf 20 a 30 sigaretten per dag rook. Dus ook een grote kans loop op de gevreesde K. Dat zijn gewoon de risico's van een verslaving. Het idiote van zoiets, is gewoon dat je door blijft gaan met je verslaving terwijl je echt wel weet wat de gevolgen kunnen zijn.

Oh! Die snap ik zo goed! Paft je moeder ook nog steeds? Tsja verder, euthanasie verkrijgen is en blijft een lange weg. Zelfs op tijd zijn met een euthanasie verklaring die al jaren bij je huisarts in een lade ligt kan je geen beroep op doen als het voor jou zover is. Als je moeder echt geen levensverlengende behandelingen wil maar euthanasie. Adviseer ik haar, om nu al een aanvraag te doen bij het expertise centrum voor euthanasie. Want vanwege de zorgvuldigheid en alle regels waaraan ze moeten voldoen zal ze nog minstens een half jaar zoet zijn. En ja, die vragen partners, familie en kinderen ook of ze achter het besluit van haar kunnen staan. Gelukkig is je moeder nog helder, dus wilsbekwaam dus als ze het echt graag wil, zal ze alle mensen ook kunnen overtuigen. Hoop ik tenminste. Maar wel lastig als kind hoor. Meewerken aan je moeders dood. Afscheid nemen, loslaten, twijfelen over jezelf houd ik dan niet voldoende van haar dat ik hieraan meewerk? En gewoon die gesprekken altijd en alle onzekerheid of je moeders wensen nog wel op tijd in vervulling gebracht kunnen worden. Jep ik heb heel wat afgezopen in die tijd, als ik thuis was en even niet voor mijn moeder er hoefde te zijn. Sowieso ook het onbegrip van werkgevers en het ding dat je niet met liefde over doodgaan mag spreken waren denk ik nog het meest moeilijke. Sterkte dus!

Ach kut @Oskar dat is zeker confronterend, dat moment dat ze voor je deur staan. Hoop dat het je helpt, dat wel.

Misschien moeten we maar gewoon allemaal onszelf blijven, accepteren dat het soms botst en als we elkaar niet begrijpen, vragen wat iemand nou bedoelt? #twocents

Kan zuipen wat ik wil nu en wordt maar niet dronken terwijl ik dit wel wil!! Niets liever dan even verdoven en mijn nest in! Voel mij echt enorm *!!

Lieve Reacher, je helpt, gewoon al door te zijn.

Nou, dat hebben we weer gehad. We gaan het eerst maar even aanzien en neem je tijd Quinn. Zo blijft er weinig over om kwaad van te worden.

Klopt helemaal wat je zegt. Alleen is de famillieband compleet verstoord (lang verhaal en vind ik ook nu niet relevant want het gaat niet om mij) dus ik ben niet bij de gesprekken. En hoor het van haar. Ze werd vorige week al opgenomen in ziekenhuis omdat ze benauwd was. Hebben ze 2 liter vocht uit haar longen gehaald. Ze begon toen in de ambulance zelf al over euthanasie. Ze is 86 maar verdomd goed bij de pinken. Alhoewel ze zegt ik wil niet geopereerd worden, is ze toch (begrijpelijk) bang om dood te gaan. Ik kan nu niet veel anders doen dan heel lief voor haar zijn en dit weekend voor haar maar een vette hap bij de chinees halen, want daar is ze dol op. Een harde les die ik en alle rokers maar niet willen leren, is dat je van roken vroeg of laat longkanker krijgt. Wat deed ik na dit gesprek, een sigaret opsteken...... Maar ja dat is het verslavingsdingetje!

Ik snap dat je het op een zuipen zet, zou ik ook doen waarschijnlijk. Maaruh, bij slechtnieuws gesprekken of welke medische gesprekken ook is het wel fijn om met zijn tweeën te zijn omdat de degene die niet ziek blijkt te zijn dan nog de extra informatie die de arts zegt wellicht nog wel opvangt. Het lijkt me nogal onhandig om daar brak en nog walmend naar de drank bij te zitten. Ik denk dat je moeder nu meer aan je heeft als je nuchter bent wanneer ze haar zorgen met je wil delen. Verder ben ik me ervan bewust dat als je iets minder leuks te horen krijgt, zoals je moeder nu. Je dat eerst even moet verwerken voordat je mogelijke opties voor herstel kan horen? Is ze werkelijk al afgeschreven of zijn er nog mogelijkheden tot een behandeling? Ik bedoel maar, vorig jaar werd er iets op mijn eierstokken ontdekt en opgestuurd voor verder onderzoek. Maar met die boodschap, was ik al mijn uitvaart aan het regelen en afscheid van iedereen aan het nemen. Jep met veel drank want stoppen had toch geen zin meer. Bleek achteraf niet zo heel erg te zijn. Maar zoveel impact gaf dat dus. Wat betreft je moeder is minder geruststellend nieuws, maar ik weet ook dat je met een halve long nog best een goed leven kan hebben.

Voelt nog een beetje onwennig zo zonder vaste brainstorm partner en persoon die even mijn teksten nakijkt voordat ik ze verzend om voor mijn rechten op te komen. Maar anderzijds vind ik het ook bewonderenswaardig dat ik ondanks dat gemis toch door mijn openheid en mededeelzaamheid tips krijg en bevestiging krijg dat ik het niet helemaal verkeerd inzie. Dat geeft me toch weer nieuwe energie om voor mezelf op te komen en opnieuw proberen te regelen dat de problemen met mijn gaskachel onderhand eens helemaal opgelost worden zodat ik onderhand van dat ding kan genieten. Want nu een half jaar later bijna, zit ik met een spiksplinternieuwe gaskachel, die bovenal niet goed werkt en er inmiddels uitziet als een kachel van 10 jaar oud. Ik kreeg de opmerking je hebt een maandag kachel gekocht, ik verwacht dat dat de Belgische uitdrukking is van een kat in de zak kopen of iets dergelijks? Nu ja, ik heb het advies gekregen om alles nog eens goed op een rijtje te zetten van begin tot nu. Want mensen die ik het vertel geven me gelijk dat ik elke keer een pleister krijg voor dat probleem maar er geen tijd genomen wordt om eens echt te kijken wat het probleem is om deze voor eens en altijd op te lossen. Ik heb er zin aan.

Was er mij ook helemaal bewust van dat ik moest kappen met dat gezuip. Als er iets zou gebeuren met mijn naasten zou ik in/na de avond niet eens in staat zijn om ernaar toe te gaan. Maar zoals altijd, altijd uitstelgedrag..... Komt wel maar nu even niet toch.....?

Hey, Hmm verre van. Alhoewel ik het werk weer aardig op de rit heb, kreeg ik vandaag het bericht dat er een tumor van 8 cm in de long van mijn moeder gevonden is. Maandag moet ze terug. Mijn vader is afeglopen december overleden maar dat zei mij niet zoveel. Dit is echt hele andere shit. Dat mens heeft mij altid bijgestaan (niet met mijn gezuip uiteraard). Ze is helemaal over haar zeik en was echt een k*t gesprek vandaag. Natuurlijk gaan we allemaal dood maar dat betekent niet dat je zomaar even zegt ach ja, het zal je tijd wel zijn. Ja zeker onder invloed nu en dat ga ik nog even versterken ook. Ach voor wat het allemaal waard is..........

zal ik wat over mezelf vertellen? Zo ja, hoe? Ik ben echt een beetje een digibeetje

oh, das hartstikke lief! Ik ben niet zo handig met computers dus het komt misschien wat ongeregeld over

Hoi!

ik wil wel elke dag met jou briefen

En ik ben op zoek naar een nuchter maatje om dagelijks mee te bellen zodat ik van de alcohol en ketamine af kan blijven.

Ja in balans blijven, dat is de grote uitdaging. Ik ben me er steeds erg van bewust dat ik voornamelijk in mijn hoofd woon. Vanmorgen mindfulness-achtige oefeningen gedaan en dat werkt erg goed en snel. Ademen, voelen. Dat blijft op de een of andere manier toch lastig.

Ook een leuke forum naam.

Pijnlijk confronterend, maar wel goed denk ik inderdaad. Ook dat je het hier neer schrijft. Een vriendin van mij was in kennelijke staat op de fiets tegen een andere fietser aangereden en kwam met een hersenschudding in het ziekenhuis te liggen. Kinderen waren bij ex. Maar toch is er uitgebreid bezoek beweest van Veilig Thuis, daar is ze erg van geschrokken.

Niks terug schrijven. Jouw open verhaal is eerder helpend dan schadelijk voor lezers.

Er komen reacties op omdat het herkenbaar is wat je schrijft. Het is ook mijn valkuil. Laat maar zitten, ik ga lekker in mijn holletje zitten, het heeft allemaal geen zin. Als ik drink, voel ik me prima. Je wilt iets, namelijk een nieuwe poging. Ja die shit, die leven heet. En tegelijk is er dat sprankje hoop. En weet je dat je je beter voelt, als je ...

Ja ritme ,regelmaat ,medicijnen contra gedrag als ik manische begin te worden. en gelijk bij me behandelaar aan de bel trekken. grote stress situatie ontwijken ben me heel bewust van me ziekte ben ik ook veel mee bezig om in balans te blijven. alleen de depressie heb ik nog zeker niet onder controle lukt me dan niet echt om dingen toe te passen.

Leuke voor de pubquiz

Welk Mexicaans eten heeft een naam die "kleine ezel" betekent?