Alle activiteit

Zoiets dus, geen idee waar die traditie vandaan komt? Maar lijkt me ook leuk om zo een pop in mijn tuin te hebben staan. Maar omdat ik dus geen zin heb in een feestje daarvoor te moeten geven, omdat mijn ervaring dan is dat ik steeds iedereen aan het verzorgen ben en nauwelijks van mijn eigen feestje kan genieten. Is het plan bij mij ontstaan dat ik deze dan wel zelf maak, dan heb ik ook de controle erop dat het een beetje een milieu vriendelijke pop wordt die ik uiteindelijk niet op hoef op te ruimen maar lekker kan vergaan in mijn tuin. Behalve dat ik het leuk vind om de wereld kenbaar te maken dat ik al een halve eeuw leef, is het ook een beetje dikke middelvinger naar het leven, want mijn prognose was dat ik niet ouder dan 27 zou worden. Ik verwacht niet dat de wet het ooit toe gaat laten om jezelf te laten humusualiseren (geen woord voor nog blijkbaar) Wel een mooi idee trouwens. Maar volgens mij zijn er wel andere opties om dat te kunnen realiseren. Zoals je te laten cremeren en de resten van je as laten verdelen over je tuin. (tip, de as dan wel laten vermengen met universele grond of mest, want anders belanden je nabestaande die dat voor je willen doen in een grote stofwolk) Mijn moeder mocht niet begraven worden bij mij, maar ze wilde uiteindelijk wel haar laatste plek van haar stoffelijke delen bij mij hebben liggen. Dus heeft zich laten cremeren zodat ze wel soort van bij mij kon liggen. Met de crematie heb ik een nieuw woord geleerd, namelijk dat mijn moeder gecumuleerd was. Na heel veel uitzoeken en navraag doen wat dat is, betekend dat eigenlijk gewoon dat de botten van mijn moeder door een sheddermachine zijn gegaan om ze te vermalen tot soort van as wat in een urn past. Maar er blijven toch nog best veel stukjes bot over. Dus ik kon het de eerste paar jaar niet echt laten om soms tegen mensen te zeggen; kijk, dit is nu een stukje van ons mam. Omdat de meeste mensen niet echt geloven dat mijn moeder daadwerkelijk uitgestrooid is in mijn tuin. Omdat dat wettelijk gezien, eigenlijk ook niet mag. Ja, pfff, zolang je er geen aanvraag voor doet en niet praat over je plannen. Is vrijwel alles mogelijk met wat je met dat as doet als het eenmaal vrijgegeven is. Want daar is echt geen toezicht op. Toen ik mijn moeder verstrooide heb ik het zand ook vermengd met zaden van bloemen die ze altijd mooi vond en dit is gewoon mijn gevoel bij mijn moeder verloren te hebben in het echte leven, ik heb wel altijd het idee dat waar ik haar uitgestrooid heb de plantjes wel beter groeien. En nu ben ik haar oude voortuintje weer aan het nabootsen op de plekken waar ik haar uitgestrooid heb. Nostalgie noem ik dat, met dat de botresten van mijn moeder in mijn tuin liggen heb ik niet zoveel. Dat was haar lichaam en dat waren haar resten. Maar haar ziel zit daar niet echt in. Ik vind het wel fijn dat ik aan haar laatste wens heb kunnen voldoen en verder teer ik eigenlijk gewoon op de emotionele band die we hadden en alles wat ik van haar geleerd heb. De botresten van mijn moeder en haar lichaam liggen in mijn tuin. Maar haar ziel niet. Dus ja als ik ooit dit huis zou moeten verlaten, ga ik geen problemen hebben met dat mijn moeder daar uitgestrooid ligt. Wel problemen met dat ik al die lieve katten, kippen en andere dieren die daar begraven liggen in de steek laat. Het lijkt me gewoon zo rot dat hun laatste rustplek geschonden wordt, zonder respect als iemand ervoor kiest om de natuur te verruilen voor een degelijk onderhouden tuin. Dat niet alleen, maar ik zou het ook heel erg vinden als ze de 50 dennenbomen die ik heb laten staan om gaan doen en er een grasveld aanleggen met een flink terras van tegels. Nu ja 1 wetenschap, dan ben ik er niet meer dus zal daar ook geen amok meer over kunnen maken. En door de jaren heen ben ik ook wel veranderd in mijn manier van mijn dierbare dieren te begraven. Eerst nog met mandje en gewikkeld in dekentjes. Dus wellicht behoorlijk gemummificeerd, tot een bedje van stro en een keukenrolblaadje over hun ogen en neus. Wederom mijn ding, ik kan geen wezen waar ik zielsveel van gehouden heb en herinneringen aan heb op de koude bodem van dat gat wat ik voor ze gegraven heb leggen, voor mij moet daar gewoon iets min of meer warms onder liggen. En bij het dicht gooien van het grafje, vind ik het geen prettig idee dat ik ze zand in de ogen en neus gooi. Ik ben wel van het aanstampen dan, blijkbaar was dat shockerend voor degene die me ooit eens hielp. Ja dan ga ik letterlijk op mijn dierbare dier staan, en voor deze heb ik dat toen eens niet gedaan. Maar nee is mijn ding niet zo. Het idee, bij dat aandrukken van de grond, is voor mij dat ze gekoesterd worden door de grond en een graf krijgen die nauwelijks te zien is. En niks aan veranderd. Ik heb gewoon een te grote fantasie, dus toen ik bij die kat ineens de berg zand zag dalen, zag ik haar onder de grond gewoon al ontbinden en ergens weet ik dat dat normaal is, maar zo fysiek verandering zien aan dat grafje, namelijk de inval, nope dat vind ik gruwelijk. Dus behalve dat ik nooit meer hulp inroep om een dierbaar dier van mijn te begraven, doe ik dat echt niet meer. Ik leg liever een steen of een beeld daar, als reminder dat daar als iemand ligt. Het lijkt me namelijk ook wel gruwelijk als ik iemand opgraaf zeg maar. Spannend en interessant ook, maar liever van een vreemd dier dan die van mij. Wil je nu echt dood? @Mormel of is het gewoon dat je net zoals ik soms wel verlangt naar de dood en daarover wil praten.

In Nederland hebben we het gekke ritueel dat als je 50 wordt, mensen je huis gaan versieren en een pop bij je huis neerzetten. Voor mannen een Abraham en voor vrouwen een Sarah.

Voel me weer lekker stabiel. Kan weer logisch nadenken. Ben echt wiebelig geweest en dat voelde niet goed. Schrok van mezelf toen ik een flesje bier ging zoeken. Ooit gehad. Voortaan beter gelijk alles weggeven of weg mikken. Wij moeten GEEN alcohol in huis hebben.

Ach, de onderwerpen komen vanzelf wel tijdens het etentje @Kaatjemama Weet het zeker. Heel veel plezier!! Hier al 2 mega schnitzels gebakken. Salade erbij en gebakken krieltjes. Over een uurtje staat er een lekkere maaltijd op tafel. Heeft mijn vriend wel verdiend. Hij werkt hard. Huis ook weer een beetje aan kant. Gestofzuigd, gestopt en gedweild. Naar de buurtsuper gelopen met de hond. Daar vastgezet aan de winkelwagenstelling. Dat gaat goed. Is ze al helemaal aan gewend. Met volle bepakking en hond weer naar huis gelopen. Een win win situatie. De hond er lekker uitgeweest en de boodschappen weer binnen.

Nog even ter verduidelijking voor de Belgen onder ons: het gaat hier over wat bij jullie een "Geitje" wordt genoemd.

Of had ik deze al eens geplaatst? Zou me niets verbazen, want dit blijft één van m'n meest favoriete nummers aller tijden. Met grote dank aan Annie M.G. Schmidt. (En André Citroën natuurlijk)

Vandaag naar therapie geweest leuke onderwerpen.was een goede dag lekker weer niet veel gedaan in huis spiertje verrekt.komt morgen wel😊 Vanavond lekker uit eten met me zus en een goede vriendin die we niet veel zien. Maakt ik me nu wel weer druk over. het onderwerp werk aangezien ik nu niet werk en me daar wel voor schaam.veel heb ik niet meegemaakt de afgelopen jaar depressie stoppen met drinken en een partner die opgenomen was tja ga het maar zoveel mogelijk over me kinderen hebben.gek maar me niet eens druk over het niet drinken bedenk ik me nu das ing iets 😀

Eet je even wat vriend? Ik had yoghurt met suiker en een appel. En de zoveelste koffie. Nu nog gauw een paar sigaretten wegblazen.

Ik heb een stellingkast die helemaal scheef staat. Die moet ik leeghalen en kijken of ik die kast weer recht krijg. Ook zo'n *&^ klus, maar als ik af en toe een stukje doe, komt het ooit vast goed.

@spirit misschien heb je te weinig kastruimte? Of kunnen er dingen uit de kast weg eerst? Verplaatsen van stapeltjes, ik ken het. Dat schiet niet op. Ja ruzie maken is moeilijk @Etty. Met sommigen kan ik het echter wel, dan is er soms even een afkoeling nodig en kun je er later weer normaal over praten.

Aan horen te sluiten zijn de woorden een permanente ban in je haar.

@Smaragdie: niet absoluut zeker, maar vrij zeker dat dit AI is. Dus nog iets echt: Edit: en een vette dikke middelvinger naar het slachtoffergedrag waarin sommigen zich wentelen.

@Oskar

Ik krijg idd het idee dat ze me belaseren. Ze kunnen dus mooi fluiten naar hun zalm vandaag.

Ja, lasertherapie voor Hub denken ze vermoedelijk. Als hij moe wordt trekt hij wel een blikje zalm open om ons rustig te krijgen.

Of ze denken, ach, hub vindt het leuk, dus we helpen hem er mee.

Dagpact: MaryArt Yvonne Quinn Stroumfke Maja kaatje 🌺 Marjolijn

Goedemorgen Laat hier, want eindelijk een paar uur geslapen. Had om 5 uur nog wat gebruikelijke medicatie ingenomen en terug naar bed en vervolgens werd ik om 10.00 uur wakker. Geweldig. Na een volle week slaapdeprivatie. Kort daarna kwam thuiszorg en zalig gedoucht met nodige hulp. Nu lekker beetje bijkomen met koffie. Dus... de kop is eraf. Dag 12. Zo direct een soepje in elkaar flansen voor bij de lunch.

Ja, zo'n laser heb ik ook voor ze. Maar ik krijg het idee dat ze alleen maar doen alsof ze het leuk vinden. Stiekem lachen ze me uit omdat ze mij kunnen laten geloven dat zij zo stom zijn om daar in te trappen. En ik laat mij niet uitlachen door mijn katten, dus die gebruik ik niet meer.

Wat, geen chocolade en chips? Ik heb wel eens gehoord dat katten zo'n laserpointer leuk vinden trouwens.

@Sanity Mocht je dit lezen....Hoe ging het afgelopen vrijdag? Hoop dat je niet naar beneden bent gevallen van 6 hoog af.

Vandaag toch echt het huishouden doen. Stofzuigen, wassen en toch nog even wat kleding rangschikken, wat me helemaal niet lukt. Ik verplaats de kledingstukken alleen maar. Ik zou stapeltjes moeten maken, maar ik weet nog steeds niet waar te beginnen en word al gauw moedeloos. Opruimen en rangschikken is nooit mijn sterkste punt geweest, maar nu kom je ook kleding voor 2 tegen. Ook mijn vriend is heel erg slecht in dit soort dingen. Afijn, het is geen wereldprobleem. Er zijn ergere dingen. Ik ga een bakkie koffie doen en toch maar aan de slag.

🤍