Ik dacht destijds ook in één keer even te stoppen en dan in één keer van een hoop gedonder af te zijn.

Even wat andere maniertjes aanleren en klaar is kees.

De praktijk van stoppen leverde echter alleen maar een hoop gedonder méér op.

 

De eerste weken, maanden..(laat ik maar positief en motiverend proberen te blijven) kwam er zoveel op me af

waar ik met m'n versimpelde alcoholistenverstand nooit van z'n leven rekening mee gehouden had, dat

ik dacht dat de wereld zich tégen me keerde omdat ik gestopt was, dat ik gestraft werd.

 

Nog steeds denk ik wel eens dat alcoholverdoving een oplossing zou kunnen zijn voor mijn niet lekker in m'n vel zitten.

De korte termijn effecten waren ook best aangenaam, zo voor de beleving.

 

Maar beleving is maar zo kort. De volgende beleving staat zó weer voor de deur. En die is dan weer zodanig dat

alcoholverdoving weer de oplossing lijkt.... cirkeltje.

 

Om dat cirkeltje te doorbreken is het voor mij

nodig geweest om tegen muren op te lopen, keer op keer.. m'n kop te stoten, keer op keer.. het nuttige met het

onaangename te verenigen, keer op keer.. op m'n tanden te bijten, keer op keer.. door zure appels heen te

bijten, keer op keer.. kortom, een welgemeend rotleven te leiden. 

 

Voordeel van een rotleven leiden bóven een borrel om me beter te voelen is dat dat rotleven

steeds meer beloning begon op te leveren. Niet steeds weer uitkomen bij: "stom, stom, stom, en wéér een borrel",

maar bij: "stom, anders doen, beter..." Vaak niet leuk, niet fijn, maar langzaam aan wél anders en beter.

 

Vandaag uitzitten is een hoopvol begin van een nuchter leven. Morgen is álles anders. En morgen kun je dan óók weer uitzitten.

Met uitzitten ben ik verder gekomen dan het woord doet vermoeden. Niet alles hoeft vandaag te veranderen. Door deze

instelling in praktijk te brengen is vandaag al anders voor me dan toen ik nog in één keer alles wilde veranderen.

 

Kalmte om te aanvaarden wat je niet kunt veranderen,

Moed om te veranderen wat je kunt veranderen en

Wijsheid om tussen deze twee het verschil te weten/ontdekken..

je en dan lars? naar huis, en dan? je kunt namelijk niet voor jezelf weglopen, je neemt jezelf mee.

ik vind het zo knap wat je doet, je kiest ervoor om ervoor te gaan, gisteren zo blij met het gesprek met vrouw en dochters en nu in de put, maar je bent er nog steeds. petje af.

Goed dat je aangeeft dat het even niet wil.

Samen sterk

Dat even niet willen zal vaker gebeuren.

De weg is nooit even glad.

Lars,

Ik denk dat het een soort rouw proces is waar nu je in bent beland.

Je neemt immers afscheid van je vriendje alcohol

Dat is niet niks hoor 

die huilbuien ken ik, waarom ben ik hier in deze situatie denk ik dan? veel meer denk ik niet, dat is het gewoon.ik wil dan zo graag dat alles " normaal " is. en dat kan gewoon niet meer.......

Niet erg...moet eruit Lars

emoties moeten er toch uit !

Sterkte Lars een  om je een beetje op te fleuren.

En als we alles van de voren wisten...

Vaak moet je met verslaving heel diep gaan om te beseffen dat je het anders wil.

31 januari 201610 jr. bewerkt door huttula

Wij van het forum, wij vinden het wel fijn om te weten dat je af en toe doucht, Lars.

Overnieuw.

Lars, je mág huilen. Je bént een *. Welkom in onze club. Wij ook nl.

Maar je zúlt opknappen. Alleen niet op commando.

Maar komen doet het! Hou je daar aan vast.

1 februari 201610 jr. bewerkt door moderator

Ik ben ook zo een gek Lars huilen wij toch samen het is niet anders wordt wel beter daar hou ik mij aan vast ook voor jou komen betere tijden , sterkte

Je eerste week

ben je niet makkelijk

maar wel erg goed

doorgekomen Lars,

zoek even een vaas daar

want deze heb je meer dan verdiend

1 week gestopt..die staat

ik gun je een stukje overgave Lars

en vertrouwen.

Eng he?

 

brrrr

Maar je overleeft het wel.

 

Volgens mij kom ik 1 dag achter je aan....

Lastige patiënt...met een knipoog

Je krijgt wel zijn aandacht.

Dus jij bent het waard

Larstige Lars

Zou loslaten en overgave, beide producten van vertrouwen kunnen zijn? Wat maakt dat ze hand in hand komen zodra je gaat oefenen met vertrouwen?

In het leven en het menszijn misschien......

 

Had me trouwens vergist Lars, het gaat om 2 dagen.

Zullen we die afstand zo houden?

Vertrouwen waarin? In mezelf? In mijn kunnen? 

Vertrouwen in het proces misschien?

Vertrouwen in het feit dat er heel veel goed gaat als wij ons er JUIST NIET mee bemoeien?

Vertrouwen, inderdaad in jouw eigen kunnen?

Vertrouwen dat je groeit, emotioneel, spiritueel of zo je wilt geestelijk?

Vertrouwen dat je sámen kunt wat je alleen niet kunt, alleen maar door open en eerlijk te zijn?

 

hoelang heb ik nog of moet ik stoppen?

Heb je ook aan de griep gedacht?

soms is het simpeler dan we aan denken

en het heerst echt héél erg. sterkte.

2 februari 201610 jr. bewerkt door lady jane

Hoor net dat **** vertrokken is. Voortijdig was hier 2 week. Jammer ze had het erg moeilijk. Ben bang dat ze het niet red thuis.

 

Straks een gesprek met mijn pb er. Heb het even helemaal gehad hier. Voel me eenzaam. Niet lekker in mijn vel. 

 

Ik weet niet van het wat en hoe van dat gesprek, maar als er wat dan ook besloten wordt neem dan mee dat

wat je in je in de bovenste quote over een groepsgenote zegt ook heel goed mogelijk (waarschijnlijk zelfs) voor jou geldt, Lars.

Je zit nog maar in de diagnostiek-fase. Niet leuk, maar wel handig om een goed beeld te krijgen van hoe je verder

zou kunnen gaan op je weg naar herstel. Beter nu even op je tanden bijten en een goed vervolgadvies krijgen dan

nu afhaken en dan maar weer "aanrotzooien"..

Bedenk dat je er niet zit om gezellig in een groep te zitten maar dat ieder voor zich daar aan een basis aan het timmeren is.

Een EIGEN basis. Je hoeft in deze groep nog niet een nieuwe manier van leven ten toon te spreiden, je moet er alleen

achter zien te komen hoe je een begin kunt gaan maken met een nieuwe manier van leven.

Pff ik snap hoe je erbij zit..... brrr

Maar er is maar 1 weg: en dat is de goeie......

 

Dag 9 !!! 

Focus je nu en dan tussendoor op jouw gezonde "deel". Dat is er.

Morgenochtend weet je even weer wat jouw potentie is: Ik ben meer dan mijn verslaving alleen en dat ga ik ontdekken.

Het zou ook vreselijk geweest zijn

om de 60ste verjaardag van je

vrouw dronken te "vieren" waar je moeder

van 91 dan ook bij was geweest.

Lars je hebt t zwaar, maar minder dan thuis

met drankprobleem.

Zie het maar als investering in je zelf.

Wat je nu bevecht aan kracht en weer trots

heb je straks hard nodig, ook bij de dagbehandeling.

Je gaat hoe dan ook merken dat het leven vol met downs

zit. En zonder die downs zul je de ups straks ook niet

kunnen waarderen. Zo zit het leven nu eenmaal in

elkaar. Voor jou en voor mij en wel meer mensen.